Florentine antwoordt: 'Op wie heb jij gestemd?'

 Mail dit artikel

Mag je collega's na de verkiezingen zonder blikken of blozen vragen op wie ze gestemd hebben? Of is is dat onacceptabel? Florentine slaat de etiquette er op na.

• Florentine antwoordt:
• Nieuwe vraag



Tweet

Het viel mij op na de gemeenteraadsverkiezingen dat iedereen op het werk elkaar met het grootste gemak vroeg naar wat ze gestemd hadden. Ik heb altijd gedacht dat dat not done was. Ik vind het zelf niet erg dat mensen het mij vragen en ik vertel het ook, maar ik weet van een paar collega's dat zij daar wel moeite mee hebben.

Is het tegenwoordig geaccepteerd om naar politieke voorkeur te vragen?

Vrouw, 43, communicatiemedewerker

Florentine antwoordt:

De klassieke etiquetteregel is dat er aan tafel niet over politiek of godsdienst gesproken wordt. De kans dat dat tot een leuk gesprek leidt, is nu eenmaal heel klein. Voor je het weet heb je iemand diep beledigd. En de discussie is ook tamelijk zinloos. De onderwerpen zijn te persoonlijk om te hopen dat iemand zich tijdens zo'n gesprek opeens laat overhalen door de argumenten van een ander.

Ik herinner mij discussies op mijn middelbare school over het geloof, waarbij die ene klasse-katholiek door de rest van de klas ondervraagd werd met een enthousiasme waar de Spaanse inquisitie zich niet voor had hoeven schamen. Desalniettemin bleef hij geloven. Seks voor het huwelijk was verkeerd, en onze mening was interessant maar woog op dit vlak niet op tegen die van de paus. Andersom is ook niemand bekeerd door deze gesprekken. Erg veel wederzijds begrip leverde het ook al niet op. We hadden ons de moeite, en hem de marteling, kunnen besparen.

Voor godsdienst geldt de klassieke regel nog steeds, evenals voor moderne geloven zoals het maximum aantal dagen waarop je een kind in de crèche mag stoppen voordat je een ontaarde ouder wordt. Zwijg daarover! Maar Managementdriveblauw (interessant pseudoniem) heeft een punt in zijn reactie dat politiek tegenwoordig aanzienlijk minder diep gaat. We zijn ontzuild, we zweven van SP naar het CDA en van het CDA naar D66 en onze stem zegt dan ook lang zoveel niet meer over wie wij zijn en wat wij nu werkelijk vinden van de hypotheekrente-aftrek. Dat maakt een gesprek makkelijker en interessanter. Want waarom neigt een voormalig CDA-stemmer nu opeens naar D66? Misschien vanwege een persoon? Of vanwege een bepaald onderwerp? Of is het een strategische stem? Daarover kunnen juist wel leuke discussies ontstaan, waar de zwevende collega's wat aan kunnen hebben.

Wees wel een beetje fijngevoelig. Heeft iemand opeens ‘de vraag niet verstaan', of staart hij naar zijn bord en bromt hij ‘dat weet ik nog niet hoor', dring dan niet aan. Wie weet heb je te maken met mijn oud-klasgenoot, en die heeft al voldoende geleden.

Nieuwe vraag

Discussieer mee: Verzin ik een gewenst carrièreplan voor mijn baas?