Bij ons loopt een medewerkster rond, die een functie bekleedt waarin ze met enige regelmaat contact heeft met externe partijen. Zij verschijnt veelal op het werk in rokjes waarvan moeilijk te zeggen is of het inderdaad rokken zijn of riemen. Haar leidinggevende lijkt het geen enkel probleem te vinden (betreffende medewerkster bevindt zich regelmatig in wulpse poses op zijn bureau), en ik heb verder geen directe werkrelatie met haar. Hoe kan ik dit toch aankaarten?
vrouw, 42, projectmanager
De reacties op jouw vraag zijn heftig negatief: Je bent jaloers! Bekrompen! Achterbaks! Maar je hebt natuurlijk gelijk. Dit meisje gedraagt zich niet zoals het hoort. Zij kleedt zich niet zakelijk en zij gedraagt zich niet zakelijk.
Dit is wel degelijk een probleem. Een ontluikende relatie is één ding. Openlijke actie op het bureau van de baas is echt wat anders. Opeens is niet meer zeker of zij die grote klant mag bedienen vanwege haar uitmuntende people skills of vanwege heel andere mensgerichte vaardigheden. De sfeer in haar afdeling zal daaronder lijden.
De vraag is, is het jouw probleem? Je hebt geen directe werkrelatie met haar, je hebt formeel ook geen last van haar. Daarbij loop je het gevaar, je leest het hieronder, de indruk te wekken dat je jaloers bent, of zuur, of een klikspaan.
Vang jij echter van klanten negatieve signalen op, dan ligt het anders. Stap met een concreet verhaal naar je eigen leidinggevende. Bijvoorbeeld: ‘Ik hoor van firma X dat zij zich afvragen of zij wel serieus genomen worden als klant. Zij dachten dat ze de stagiaire op bezoek kregen. Misschien kun je tegen de leidinggevende van Wulps Meisje iets zeggen over haar kleding?'
Het is symptoombestrijding, ik weet het. Je zou Wulps Meisje zelf aan kunnen spreken, maar alleen op haar onzakelijke outfits. Of complimenteer haar op de dagen dat ze wel iets fatsoenlijks aan heeft. ‘Wat staat dat broekpak je enig! Je stráált gewoon ambitie uit vandaag. You go girl!' De wulpse poses echter waren niet voor jouw ogen bedoeld. Ik kan mij geen fijn gesprek daarover voorstellen. Houd je mond, en wacht rustig af. Wulps Meisje -of, iets onwaarschijnlijker, haar leidinggevende - is vanzelf opeens ‘toe aan een nieuwe uitdaging buiten het bedrijf'.
Reacties op dit artikel:
A.Bakker | 11 februari 2010 (13:01)
bij je eigen manager aankaarten, wellicht zijn er meer mensen die zich er aan storen en kan het in het mgt team besproken worden.
Pas op dat er niet gedacht wordt dat je jaloers bent!
Dress4succes | 11 februari 2010 (13:56)
Wat A.Bakker zegt snijdt hout, kaart het bij je eigen manager aan die het weer met haar manager moet overleggen. Gooi het vooral op het imago wat jouw bedrijf op externe klanten overbrengt met een dergelijke kleedstijl.
Beroep je je op je eigen gevoelens zul je al gauw voor jalours uitgemaakt worden.
Eventueel zou het bedrijf kledingsvoorschrijften op kunnen stellen, maar uit eigen ervaring weet ik dat dit behoorlijk door kan schieten. Wat de één te kort en te sexy vindt kan de ander "gewoon" leuk vinden.
DE Baas | 11 februari 2010 (14:27)
ik ben hier helemaal voor, hoe korter hoe beter, werk moet ook een beetje leuk blijven!
Femke | 11 februari 2010 (14:39)
Helemaal niet aankaarten. Waarom heb jij er een probleem mee? Bang voor het imago van je werkgever of ben je jaloers?
Jouw persoonlijk belang wordt niet geschaad. Het is aan de leidinggevende/directie om te beoordelen of de betreffende dame een smet op het bedrijf is danwel zorgt voor een imago boost van de organisatie.
Robert | 12 februari 2010 (0:40)
Op de eerste plaats: achterbakse collega's, die dit soort zaken over andere collega's aankaarten bij het hogere management, zijn geen knip voor de neus waard! Maar goed, bespreek 't eens direct met je collega of een simpele dresscode maakt het wellicht eenvoudiger dit soort zaken bespreekbaar te maken tussen manager en werknemer. Het wordt anders toch al snel subjectief en arbitrair. Overigens verbaast het me weer dat we ons in dit zgn. oh-zo-nuchtere, liberale, vrijdenkende landje aanstoot nemen aan dit soort zaken. Lekker in de Krimpenerwaard of op de Veluwe gaan werken, heb je ook geen last van korte rokjes.
Petra | 12 februari 2010 (16:30)
Ik ben het met Femke eens.
Blijkbaar heeft de direct leidingevende van deze collega er geen problemen mee, anders had deze het al wel aangekaart.
De leidinggevende is naar mijn idee degene die de kledingstijl van zijn/haar medewerkers het best kan beoordelen.
Ik zou me er buiten houden, voor je het weet wordt er ongewild een rel veroorzaakt waarvan jij het middelpunt bent.
Jiry | 12 februari 2010 (23:42)
Alles wat korter is dan kniehoogte is geen werkkleding met uitzondering escort service en baywatch babes die zijn tenslotte ook aan het werk oja en mensen die in extreme hitte werken wil ik het ook wel vergeven. Maar serieus korter dan kniehoogte dat kan toch echt niet?
Suus | 17 februari 2010 (13:18)
Er is binnen de reacties duidelijk te zien dat niet iedereen verschil maakt tussen vrijetijdskleding en een zakelijke outfit. Mannen klagen niet snel als ze door elkaar worden gebruikt echter wordt daarbij vaak niet nagedacht over het zakelijk belang, meer over het persoonlijke plezier.
Ik ben bang dat het bespreekbaar maken meer schade toebrengt aan je eigen imago dan het waard is.
Even doorbijten dus...
Antonio Rubio | 17 februari 2010 (13:25)
Het lijkt me getuigen van karakter om het zelf aan te kaarten bij deze kort gerokte collega.
Spreek haar aan op de de dresscode van het bedrijf en zeg haar hoe zij overkomt.
Aan haar dan wat zij ermee doet.
Verder is het leven te kort om je er over te irriteren. :-)
willem | 17 februari 2010 (13:49)
Ik vind dat iereen aan moet trekken wat hij wil.
ik ben ooit eens een directie vergadering ingelopen met mijn trouwpak op een hangertje bij me. In de vorige vergadering hadden de Heeren gevraagd of ik niet een jasje en dasje wilde dragen.
op mijn vraag of ze liever tegen mijn zondagse pak aan willen praten of tegen mij kreeg ik het verlossende antwoord: het ging uiteindelijk toch om mij.
de moraal van dit verhaal is dat een ieder zich moet kleden in de outfit waarin hij of zij zich het prettigste voelt, want dan is zijn of haar prestatie hoger.
Anna | 17 februari 2010 (14:56)
Het is duidelijk dat deze dame haar positie bij de baas zeker gesteld heeft. Daar kom je vast niet tussen, dus dat brengt meer schade dan goeds voor jezelf.
Bij mij is een vrouw de baas, en die zegt er wat van als de rokjes te kort zijn. Decolleté's heeft ze dan weer geen problemen mee, wat gezien haar eigen voorgevel niet vreemd is.
Het imago naar buiten toe hangt weer af van de klant. Een groot aantal mannen zal er geen problemen mee hebben, hooguit wat afgeleid worden, maar bij een vrouwelijke klant zal het wellicht niet in goede aarde vallen. En het hangt er vanaf of het echt ordinair oogt of niet...
DeMof | 17 februari 2010 (15:46)
Als haar leidinggevende dit geen probleem lijkt te vinden dan zal het wel geen probleem gevonden worden.
Als u het een probleem vindt dan rest u slechts haar en/of haar leidinggevende er op aan te spreken. Of misschien via uw eigen leidinggevende.
In principe staat het iedereen vrij die kleding te dragen die men wil, en die door de werkgever geaccepteerd wordt.
Fascinated | 18 februari 2010 (11:23)
Heb je er dusdanig last van dat je je werk niet meer naar behoren kan uitoefenen? Als dat het geval is, maar het aankaarten zou een nog grotere lawine van ongewenste reacties veroorzaken, vraag je dan af of je wel bij de goede werkgever zit.
van den Berg | 18 februari 2010 (11:44)
Helmaal niet aankaarten bij wie of wat dan ook - concullega's die proberen anderen een mes in de rug te steken zijn er zeker in het huidige economisch klimaat toch al veel te veel. Bemoei je met je eigen zaken en je eigen werk, want bemoei en bedilzucht is er ook al veel te veel.
Chantal | 18 februari 2010 (14:15)
Blijkbaar zijn de meesten onder ons van mening dat alles maar moet kunnen. Er is verschil tussen werktijd en vrijentijd..
Emilia | 18 februari 2010 (14:22)
Misschien als er eens een business meeting is en er wordt gevraagd of er nog items zijn, dan kun je voorstellen om test te doen; hoe ziet het bedrijf zichzelf (de medewerkers)? Hoe wil je overkomen als bedrijf/hoe zien klanten jullie/hoe profileer je als bedrijf jezelf? Je vraagt, als het idee leuk genoeg gevonden wordt, iedereen een lijst in te vullen wat ze nu zien en wat ze wenselijk vinden. Rijden jullie in een polo of zien we ons liever in een BMW? Willen we iedereen in maatpak of korte broek en slippers, wat is de gemiddelde leeftijd, wat wil je naar buiten uitstralen? Nav de uitkomsten hoef jij haar niet aan te spreken, maar zullen je collegae dat automatisch doen. Zo, probleem op slinkse wijze opgelost en jij hoeft niets te zeggen. Alleen een beetje omslachtig, maar heb je iig jezelf ingedekt haha.. Verder kun je ook denken; zij moet wel ze kan niet anders, want als ze enig niveau heeft, zou ze wel meer respect hebben voor zichzelf, zonde van je tijd eigenlijk..
balk-in-eigen-oog | 18 februari 2010 (15:40)
Waar bemoeit 'vrouw, 42, projectmanager' zich mee. Moeten we in dit land over alles en iedereen een mening hebben en deze ook nog ventileren?
Ga lekker je project managen, dat is al uitdagend genoeg neem ik aan. Zo niet, zoek een andere baan in een ander bedrijf waar je je lekker op je werk kan storten zonder aanstoot te nemen aan een ander.
Martin | 19 februari 2010 (8:53)
Laat je collega horen waarom je jezelf stoort aan haar kledingkeuze of hou verder je mond.
Verder klinkt er iets onaangenaams door in de toonzetting van je vraag. Bijvoorbeeld; ' rokjes waarvan het moeilijk te zeggen is of het rokjes of riemen zijn'. Ik kan me niet voorstellen dat iemand zowat in zijn ondergoed op kantoor rondloopt dus ik meen enige overdrijving te bespeuren. En het feit dat je haar in wulpse poses op het bureau ziet liggen zegt misschien ook meer over jezelf dan over de ander.
Ik zou me dus maar eens goed afvragen wat je nu eigenlijk irriteert aan die collega. Zijn het werkelijk de rokjes of zijn het andere dingen?
Anja | 19 februari 2010 (16:47)
Mijn advies is om vooral alle eerder gemaakte opmerkingen te lezen en daaruit je conclusie te trekken. Bedenk bij bepaalde beslissingen wel wat de consequenties kunnen zijn. Het is aan jou of je kan leven met die consequenties of niet.
De mogelijke consequenties worden hierboven keurig tentoon gespreid. Doe je voordeel.
Kirsten | 20 februari 2010 (9:04)
Ik werk zelf als projectleider in een mannenwereld en zorg er altijd voor dat ik er zakelijk (maar toch vlot) uitzie. Je wilt tenslotte wel serieus genomen worden.
Ik begrijp echter niet waarom je je druk maakt over de kledingkeuze van een ander. Ik zou me er hooguit druk om maken als het een goede vriendin zou zijn en het haar carriere schade zou toebrengen.
J. | 24 februari 2010 (16:18)
Ik heb zelf iets soortgelijks meegemaakt, en er niets van gezegd. Ik merkte dat veel anderen (zeker vrouwen) zich ook aan de bh-loze blote rugtops en extreem korte rokjes ergerden, en een paar mannen geenszins. Wat ook niet erg is.
Wat ik wil zeggen: soms hoef je niets te doen. Als het erg genoeg is wordt het vanzelf opgemerkt. En waarschijnlijk heeft iedereen moeite haar alleen op haar kwaliteiten te beoordelen als haar uiterlijk afleidend is!
rob | 25 februari 2010 (16:22)
Wat een onzin, als je je zelf zo ergert aan die collega maar de leidinggevende en de rest hebben er geen last van, wees dan een vent en stap op.
James | 26 februari 2010 (13:14)
Mochten er nog vrouwen zijn die zich herkennen in het wulps meisje mogen die hun cv doorsturen naar mij!
Matti | 27 februari 2010 (15:47)
Het lijkt mij niet relevant genoeg om dit aan een direct leidinggevende kenbaar te maken. Dat riekt naar jaloersheid, betutteling en 'verklikkerij'. Gewoon terloops met de betreffende bespreken, als je die redelijk kent.
Dat een management de kledingkeuze van medewerkers zou gaan bespreken, is helemaal 'overdone' (tenzij er kledingvoorschriften gehanteerd worden). In de zomerperiode zou ik zoiets al helemaal niet aan de orde stellen. Mannen verschijnen dan doorgaans ook in 'korte hemdsmouwen'. Zou dat soms niet 'te sexy' geacht worden?. Je schaadt eerder je eigen reputatie dan je vermoed. Trouwens, wat je als 'wulpse pose' beschouwt, is voor meerdere uitleg interpretabel.
jansen | 1 maart 2010 (9:08)
vind dat de dames zelf moeten weten hoe ze zich kleden en het is aan de leidinggevende om te oordelen of kort rokje wel of niet is toegestaan! en als jij jaloers ben doe je het zelf toch ook! ik vind het belachelijk dat jeje hier zo druk om maakt hou je bezig met je eigenwerk!!
Cultbiker | 2 maart 2010 (13:20)
Vrouw,42, projctmanager heeft gelijk en Florentineook. Vooral met: dat de werksfeer eronder lijdt. Bepaalde mannelijke reacties hier hebben zelf een probleem, namelijk dat er in hun igen (werk)leven te weinig (kwalitatieve) seksualiteit voordoet. Niet sprekend over sensualiteit, want daarnaar zijn zij beslist niet op zoek en ook dat hoort niet thuis op het werk middels te korte kleding. Laat deze reaguurders aub lekker kinderachtig hun Aktueeltje kopen bij de pomp. Ik ken zulke tokkies die in rose angora korte rokjes een hele afdeling kunnen traineren door daar de licht aangeschoten zigeunerin uit te gaan hangen.. kirrend bij de koffie-automaat, op het bureau van chef, liefst met luid klakkende pumps of laarzen. De rest krijgt constant ongevraagd deze misplaatste prikkels (degene die werken willen! heren) en leeft met het gevoel onder de tokkie te werken of in een Club te zijn beland. Terwijl ieder zijn/haar stukje op de werkvloer wil hebben, in evenwicht. Tokkie eist echter een groter deel op met haar outfit/gedrag en brengt daarmee het algemene UIT evenwicht. Echte sensualiteit lukt je ZONDER korte rok. Bij externe partijen zal ze haar autoriteit kwijtraken en dit schaadt sure het bedrijf. Vraag is ook waarom tokkie de benjamin uit wil hangen in en buiten het bedrijf bij het mannelijk personeel. Het is ongewenst als iemand in welke vorm dan ook de Benjamin uit wil hangen in een bedrijf. Let's cut the crap!
Ideale vrouw | 4 maart 2010 (14:13)
Ik merk op mijn werkplekken het volgende (aan de lijve ondervonden): hoe korter de rok, hoe vlotter de carriere.
Sindsdien doe ik daar mijn voordeel mee.