Werken in New York

Auteur: Cathalijne Boland | 26-09-2006 | Reacties: 7 | Share/Bookmark Mail dit artikel

N New York is een uitzonderlijke stad voor uitzonderlijke mensen. Wie er aan de slag wil, kan zijn valse bescheidenheid maar beter laten varen. 'Het gaat niet om arrogantie, wel om zelfbewustzijn.'



'Ik hou ervan over het midden van de straat naar mijn huis te lopen. Ik denk dat ik van hieraf het mooiste uitzicht heb op de stad.' Louky Keijsers (31) is galeriehouder en huurt een loft in Williamsburg, een door trendgevoelige hipsters herontdekte wijk in Brooklyn. Haar straat loopt door tot aan de oever van de East River. Aan de overkant van het water ligt Manhattan: vooraan doemen eerst oude, ruwe fabriekstorens op en daarachter pas de bekende glimmende wolkenkrabbers.

'Ik woon hier nu zes jaar', zegt Keijsers, 'en het is nog altijd alsof ik in een droom leef, of in een film. Manhattan is zo onwerkelijk. Je zou kunnen zeggen dat ik een langlopende verhouding heb met de stad, die heel goed gaat. Ik heb me onlangs voorgenomen alle toeristische hoogtepunten weer eens langs te gaan: de Empire State Building by night, de kabelbaan, de ferry.'

 

Fascinatie voor Amerika
Keijsers heeft zich zozeer ondergedompeld in het New Yorkse leven, dat ze geregeld naar Nederlandse woorden moet zoeken. Van kindsbeen af had ze al een fascinatie voor Amerika en daarom kreeg ze voor haar zestiende verjaardag zestien dagen Amerika cadeau.

Een paar jaar later kwam ze er terug als student: voor haar studie kunstgeschiedenis regelde ze een stage bij Artists Space, een van de bekendere non-profitkunstinstellingen in New York.

Terug in Nederland miste ze New York, als een minnaar. 'Ik vond Amsterdam héél klein. Wat me ook erg benauwde, was dat alle activiteiten zich in groepjes afspeelden; als je in Nederland ergens alleen zit te lunchen, ben je zielig.

 

Oppervlakkige contacten

De kritiek op Amerikanen is vaak dat ze meteen je beste vrienden zijn, en dat je dat soort oppervlakkige contacten niet serieus kunt nemen. Ik zie dat anders. Mensen helpen je op straat en spreken je makkelijk aan. Dat maakt het leven hier wat minder voorspelbaar. De interactie met het onbekende is groter.'

Keijsers werkte bij een grote Nederlandse galerie en kwam zo in contact met een New Yorkse galerie waar ze zich aanbood als assistente. Vier jaar later was het tijd voor de volgende zet: 'Uiteindelijk wou ik toch dat stapje hoger. Ik wou voor mezelf beginnen.'

 

White cube-galerie

Haar eigen galerie LMAKprojects opende de deuren in januari 2005. Het is een typische white cube-galerie (alle muren wit, betonnen vloer) in de wijk Chelsea op Manhattan, waar de verzamelaars van Wall Street hun kunstwerken kopen. De 'dependance' van LMAKprojects bevindt zich in haar eigen studentikoze loft. In een ruimte van tweeënhalf bij drie meter toont ze op afspraak video-installaties.
Als stagiaire verdiende ze zwart bij door juwelen te verkopen op Grand Central Station en door andere galeries te helpen bij openingen. Nog altijd moet ze inventief zijn om genoeg te verdienen ­ New York is met huurprijzen rond 3.000 dollar (2.400 euro) voor een one bedroom apartment een wezenloos dure stad om in te wonen. Ze geeft lezingen en bedacht de cursus On Collecting Art. De galerie is opgezet met haar eigen geld. 'Mijn ouders en mijn vrienden vinden dat ik te hard werk. Ik werk inderdaad veel ­ ik vind mijn werk waarschijnlijk heel leuk. Eigenlijk heeft iedereen die ik ken het te druk. Toch ken ik niemand die een burn-out heeft gehad. Daartoe krijg je hier de gelegenheid niet. Als je niks doet, zit je meteen zonder geld.'

De New Yorkse mens

Nederland staat ambivalent ten opzichte van ambitie. Je moet je best doen, maar je mag niet overdrijven. In New York daarentegen is het najagen van een glanzende carrière een vanzelfsprekendheid, en dat prikkelt. Louky Keijsers is met de energie, inventiviteit en ondernemingslust die ze uitstraalt een typisch voorbeeld van de New Yorkse mens: jong, gedreven en zelfbewust.

Valse bescheidenheid past eenvoudigweg niet bij deze stad. Dat merkte ook advocaat Irene ten Cate (33), die New York voor het eerst meemaakte als uitwisselingsstudente op Columbia University. De vrouw die uit de lift stapt van haar kantoor op Times Square dwingt ondanks haar frêle verschijning onmiddellijk ontzag af.

'Ik denk wel dat ik veranderd ben', zegt ze over de invloed van wonen en werken in New York op haar persoonlijkheid. 'Toen ik hier net was, had ik meer de neiging mezelf bescheiden op te stellen. Tot ik erachter kwam dat dat hier zo niet werkt. Het gaat niet om arrogantie, wel om zelfbewustzijn. Je moet zelfvertrouwen uitstralen en laten merken dat je een bepaalde verantwoordelijkheid aankan. Eigenlijk vind ik dat eerlijker dan de valse bescheidenheid van Nederland. Je moet niet bang hoeven zijn om je sterke punten te benadrukken.'

 

Verliefd

Toen Ten Cate nog Nederlands recht studeerde aan de Universiteit van Amsterdam, was ze niet van plan om voorgoed naar New York te gaan. Maar ook zij werd verliefd op de stad, en in het jaar dat ze terugkwam voor een masteropleiding ook nog eens op een Amerikaanse Iraniër, met wie ze afgelopen zomer trouwde in Central Park.

'Om maximaal kans te hebben op een goede carrière', zegt ze matter of factly, 'had ik besloten nog twee jaar langer te studeren toen ik eenmaal wist dat ik hier misschien de rest van mijn leven zou blijven werken.' Studeren in New York was heel leuk, zegt ze, 'omdat iedereen heel ambitieus was. Studenten hebben vaak al een paar jaar gewerkt, waardoor ze wat ouder zijn en ook gemotiveerder. Het helpt ook wel dat je dertigduizend dollar collegegeld betaald hebt: je zit wel met de druk dat je dat bedrag een keer af moet lossen.'




Onderlinge competitie

Met alle diploma's die Ten Cate inmiddels verzameld had, was ze gewild geworden bij de New Yorkse advocatenkantoren die een onderlinge competitie hebben om de beste rechtenstudenten binnen te halen. In het laatste studiejaar gaan de studenten aan de slag als summer associates.

Ze ging bij zo'n vijfentwintig kantoren op gesprek en werd bij de helft uitgenodigd voor de tweede ronde. Hierbij voerde ze per kantoor gesprekken met de vijf of zes partners, gevolgd door een lunch. Ze werkt nu als associate bij het kantoor waar ze haar carrière begon. Het gaat goed. 'Pas geleden ben ik voor het eerst naar de rechtbank geweest, normaal doen alleen de partners dat. Amerika is een meritocratie. Ik kom uit het buitenland en heb een accent, maar ben vanaf het begin precies zo behandeld als alle anderen, ik word niet voor minder dan vol aangezien.'




Leven buiten kantoor

Ze krijgt het evenwel niet cadeau. 'New York is niet de VS; New York geeft veel energie, maar is ook een stad die veel van mensen vraagt. In de weken met deadlines werk ik in de weekends door, zit ik tot 's avonds laat op kantoor en eet ik achter mijn pc. In het algemeen zijn werk en privé-leven beter in balans in Nederland en wordt die balans ook meer gerespecteerd. Maar ik heb nog steeds een leven buiten kantoor. Het is te doen als je prioriteiten stelt en het goed organiseert.' Ten Cate speelt cello in twee orkesten en maakt kamermuziek met een pianotrio.

Op de klok

Ook expats die door Nederlandse bedrijven voor een paar jaar naar New York zijn uitgezonden, maken long hours. Tegelijkertijd proberen ze zoveel mogelijk uit hun verblijf in The Big Apple te halen.

Consultant Pieter van den Berg (30) woont in de wijk Alphabet City. 'In elk blok zitten wel vijf restaurants die er superleuk uitzien, elke week is er wel weer een nieuwe. Zo zie je dat er ontzettend veel gebeurt. Er zijn in New York veel jonge mensen, van twintig, dertig jaar, voor wie werk heel belangrijk is, maar voor wie hun sociale leven ook belangrijk is. Ik ga denk ik vijf keer per week uit eten, het lijkt wel of niemand hier ooit voor zichzelf kookt.'




Zesde versnelling

In New York staat het leven in de zesde versnelling. Marketeer Angeline Biesheuvel (31) moest als alle Nederlanders even slikken om het aantal vakantiedagen: niet meer dan vijftien. 'Maar je leert je weekends goed te gebruiken. Tweeduizend mijl op en neer om de Niagara Falls te zien, dat soort dingen.'
Van den Berg staat op het punt het vliegtuig te nemen naar Minneapolis. Als consultant van The Boston Consulting Group komt hij in allerlei bedrijven in heel Amerika. Toch moet hij diep nadenken over verschillen in werkcultuur. Het valt hem weliswaar op dat Amerikanen erg op de klok zijn, want time is money.

'In trainingen worden alle onderwerpen behandeld in time slots van twintig minuten en daar wordt niet van afgeweken. Amerikanen komen ook sneller ter zake in een zakelijk gesprek en in het mailverkeer zijn de boodschappen ultrakort.' Een bericht kan bijvoorbeeld zijn I'm okay of See me, Howard of Need advice. Dat is alles, denkt Van den Berg: 'Uiteindelijk zijn er meer overeenkomsten dan verschillen in hoe bedrijven gerund worden.'




Grootste blunder

Biesheuvel ziet die verschillen wel degelijk. Ze werkte nog maar kort als marketeer bij het hoofdkantoor van VNU in New York toen ze meteen haar grootste blunder maakte. 'Met Sinterklaas had ik voor iedereen een gedichtje gemaakt en een chocoladeletter gekocht. Nou, ik kan je aanraden om in zo'n geval de letters van Droste te nemen en niet die van Albert Heijn, daar staat een Zwarte Piet met dikke rode lippen op. Ik had heel wat uit te leggen. Opmerkingen over leeftijd, religie of afkomst worden hier niet getolereerd.'
De grote huiver om aangeklaagd te worden voor discriminatie of seksuele intimidatie op de werkvloer maakt dat er in sollicitaties nooit naar afkomst of zelfs maar leeftijd gevraagd wordt. 'Dat gaat ver', vertelt Van den Berg, 'je kunt niet vragen: "Hoe heb jij het Pools geleerd?" Want dan zou iemand zich gedwongen kunnen voelen te melden dat hij van Poolse afkomst is.'




Lang werken

Werk is voor New Yorkers heel aanwezig en belangrijk, zegt Biesheuvel. 'Al is het maar omdat ze in hun achterhoofd hebben dat ze er makkelijk uitgegooid kunnen worden. Ze werken niet zozeer harder, als wel langer. Ik maak soms de grap: het is net of ik de Elfstedentocht aan het rennen ben, ik moet overal een stempeltje halen.' De hiërarchische cultuur die hieruit spreekt, vertaalt zich ook in de bureauopstelling. Biesheuvels functieomschrijving is manager, licensing sales & reprints. 'Een manager', vertelt ze, 'zal hier nooit een kamer met een raam hebben, maar een cubicle.'
Wat ze net als Van den Berg erg waardeert, is de positieve can do-mentaliteit van de Amerikanen. 'Als je een idee hebt, word je van begin af aan gestimuleerd om het uit te voeren. In Nederland hoor je al gauw "ja maar", en dat betekent dan "nee". Hier hebben ze oog voor entrepreneurschap.'

Koffie schenken bij Starbucks

Van de twaalf miljoen inwoners van New York komen er acht miljoen van buiten de VS. Die hebben allemaal een visum moeten versieren om er te mogen werken. Het is de eerste horde voor wie van een New Yorkse carrière droomt: er zijn talloze visumvarianten en de overheid past de regels gedurig aan.

Omdat potentiële werkgevers zich makkelijk kunnen laten afschrikken door bureaucratische rompslomp, is het van belang zelf uit te zoeken welke mogelijkheden er zijn om een visum te bemachtigen en dan in sollicitatiebrief of -gesprek meteen te melden dat het visum geen probleem zal zijn. Een studentenvisum kan een goede ingang bieden.

Irene ten Cate investeerde met drie jaar rechtenstudie in Amerika fors om daar te komen waar ze nu zit, niet alleen in tijd, maar ook financieel. Het kan ook korter. Pieter van den Berg haalde zijn mba in Amerika in een eenjarige opleiding. 'Het is sowieso een goed idee om hier te studeren', zegt hij, 'omdat je vanuit de opleiding actief geholpen wordt om aan een baan te komen. Elke school heeft zijn eigen Career Center. Er zijn ook studentenvisa die je nog een jaar mag verlengen voor een stage of eerste werkervaring.'




Expat

Relatief het eenvoudigst is het om je als expat te laten uitzenden door je werkgever in Nederland. Angeline Biesheuvel werkte bij VNU in Nederland toen haar vriend door Organon werd uitgezonden naar New York. Ze kaartte bij haar werkgever aan dat ze wel een overstap wilde maken naar VNU New York.

Er werd een gesprek voor geregeld. 'Ik had nul verwachtingen', zegt ze, 'als ik maar aan de slag kon.' Na twee telefonische sollicitatiegesprekken werd ze uitgenodigd naar New York te komen, waar ze in het kantoor op Broadway een paar dagen met haar huidige baas meeliep. 'Toen ging opeens de deur dicht en kwam hij met een aanbieding. Hij vroeg of ik over drie weken kon beginnen.'
En anders, dan had ze zich ook in het avontuur gestort. 'Je moet openstaan voor wat de stad te bieden heeft. Het ergste wat me kan gebeuren, dacht ik, is dat ik tien soorten koffie ga zetten bij Starbucks. En zelfs dat had ik nog leuk gevonden.'

Vacatures zoeken in New York

Het is goed mogelijk je zoektocht naar een New Yorkse baan in Nederland te beginnen. Er zijn weliswaar geen uitzendbureaus of recruiters in New York die zich specifiek richten op de werving van Nederlands of Europees personeel voor hun opdrachtgevers.


Er zijn wel vele Nederlandse bedrijven met een vestiging in New York waar je een open sollicitatie zou kunnen doen. En er zijn talloze vacaturesites.
Nuttige links

Bron: Looking for Work in the United States of America, pag 43, ‘Vacancy sites in the US', een uitgave van Expertise in Labour Mobility, zie www.labourmobility.com

 

Sollicitatietips

Het is voor een Nederlander nauwelijks mogelijk om te eager of arrogant over te komen in een sollicitatiebrief of -gesprek. Wees je ervan bewust dat je als starter beter bent opgeleid dan de gemiddelde Amerikaanse starter en buit dat uit. Houd er rekening mee dat men heel korte opzegtermijnen gewend is en dat je dus snel moet kunnen beginnen als je de baan krijgt.

Een Amerikaans cv heet een resume en begint met een omschrijving van de baan die je zoekt. Het resume is verhalender dan we van een Nederlands cv gewend zijn, met minder nadruk op jaartallen en meer op prestaties.

  • Geef in je cv geen informatie over je leeftijd, nationaliteit, burgerlijke stand of religie. Dit wordt gezien als informatie waarop je niet beoordeeld mag worden. In sollicitatiegesprekken zal er ook beslist niet naar gevraagd worden.
  • Maak duidelijk wat jouw meerwaarde is als Nederlander, zeker wanneer je afhankelijk bent van een H1B-visum (zie bij ‘Visum').
  • Wees niet degelijk en bescheiden, maar blaas jezelf op. Het is bijna onmogelijk om hierbij te overdrijven. Schrijf gerust zinnen als: ‘Zonder mij wordt het niks met jullie exportafdeling.' Of: ‘Volgens mij hebben jullie behoefte aan...'
  • Kwantificeer al je resultaten, bijvoorbeeld door middel van bedragen of percentages extra omzet, desnoods geschat.
  • Wees erop voorbereid dat er al in het eerste gesprek naar je salariswensen gevraagd zal worden. Zie hiervoor The American Almanac of Jobs and Salaries (auteur John W. Wright).

Do’s & don’ts

Wie in de VS gaat werken, denkt vaak dat hij de cultuur al door en door kent ­ van film en tv - en dat die erg op de Nederlandse lijkt. Toch zijn er grote verschillen.

  • Van krantenjongen tot miljonair: in Amerika overheerst het idee dat je je lot in eigen handen hebt. De cultuur is daardoor prestatiegericht. Je krijgt veel persoonlijke verantwoordelijkheid, maar wordt ook keihard afgerekend op targets en cijfers. Ook elke collega is erop gericht persoonlijk te scoren, desnoods met jouw idee of voorstel. Wees daar dus op bedacht.
  • Het Amerikaanse bedrijfsleven is gericht op de korte termijn. Drie jaar vooruit is al uitermate ver weg. Terugkijken (om ervan te leren) is niet gebruikelijk.
  • Informele omgangsvormen (voornaamcultuur) verhullen sterk hiërarchische verhoudingen. De baas is niet gericht op consensus. Als hij zegt ‘we gaan rechtsaf', sla dan zonder morren rechtsaf.
  • Een zakelijke ontmoeting begint met vragen die op Nederlanders hartelijk en uitnodigend overkomen. Een Amerikaan vraagt bijvoorbeeld niet How do you do?, maar nadrukkelijk How do you do, Anneke? Nederlanders trappen makkelijk in de valkuil hier te diep op in te gaan. De vragen zijn echter niet meer dan beleefdheidsformules, vergelijkbaar met een serie Japanse buigingen. Kom vooral snel ter zake.
  • Om dezelfde reden van time is money zijn e-mails ultrakort, althans zolang er niks aan de hand is. Moet er iets ongemakkelijks aan de orde gesteld worden, begin dan met een paar regels small talk.
  • Kom niet terug op eenmaal gemaakte afspraken en kom op tijd. Stuur kort van tevoren even een herinnering (‘Ik ben nog steeds van plan te komen; schikt het jou nog?'). En niet te negeren: de thank you note. Na een afspraak stuur je ter afronding altijd even een kort mailtje om te bedanken.
  • Sport is een veilig en geliefd gespreksonderwerp. Misschien verrassend: er zijn geen absolute taboe-onderwerpen, zoals seksualiteit, politiek en religie, al geldt hierbij misschien nog meer dan in Nederland dat je je gesprekspartner goed moet inschatten voor je er een gesprek of discussie over begint. Vragen over salarissen zijn zéker niet taboe.
  • Amerikanen hebben een ander gevoel voor humor: simpeler, zonder cynisme. New Yorkers wijken daarin af: zij kunnen wel uit de voeten met sarcasme en zelfspot.

Netwerken

Voor wie op zoek is naar een baan in New York, is netwerken zo mogelijk nog belangrijker dan het in Nederland al is. Een netwerkborrel heet platweg een business cards exchange. Je kunt die natuurlijk ook benutten in je zoektocht naar een baan.

Bereid je goed voor: je krijgt maar één kans om je voor te stellen en de eerste indruk is erg belangrijk. Zorg dat je in één minuut kunt vertellen wat je komt doen en wat je te bieden hebt.

  • De dresscode is formeel. Voor vrouwen: rokken tot óver de knie en nooit zonder panty.
  • Het is in de VS geen schande om werkloos te zijn, denk aan de charmante uitdrukking in between jobs. Een faillissement is al helemaal niet iets om je voor te schamen: men gaat ervan uit dat je ervan geleerd hebt. Amerikanen zijn flexibeler, en meer op de toekomst gericht dan op het verleden.
  • Zorg dat je je cv bij je hebt. Zie bij ‘Sollicitatietips' voor informatie over een goed cv.
  • Op visitekaartjes vermeld je je voornaam voluit; alleen voorletters hoort niet. Titels laat je weg. Zeker de meestertitel zorgt alleen maar voor verwarring.
  • Ga gericht te werk. Bedenk wie er nog meer zullen zijn, wie je wilt spreken en met welk doel. Blijf niet te lang hangen. Nederlanders zijn te zeer geneigd een borrel als een gezellige bijeenkomst op te vatten, mensen te lang aan de praat te houden en als laatste te vertrekken.

Een werkvisum regelen

Een toeristenvisum is drie maanden geldig. Die tijd kun je gebruiken om te netwerken en te solliciteren, maar om langer in New York te kunnen blijven heb je een ander visum nodig.

Er zijn talloze varianten: voor studenten, voor stagiairs, voor expats, voor partners van expats en ga zo maar door. Wie op eigen houtje solliciteert bij een New Yorks bedrijf, kan proberen binnen te komen op een zogenaamd H1B-visum. Dat kan de werkgever aanvragen: hij moet aangeven over welke ‘uitzonderlijke capaciteiten' jij beschikt, waardoor hij genoodzaakt is om jou, buitenlander, aan te nemen en niet een Amerikaanse medeburger.
Omdat potentiële werkgevers zich makkelijk kunnen laten afschrikken door bureaucratische rompslomp, is het van belang zelf vast uit te zoeken welke mogelijkheden er zijn om een visum te bemachtigen en dan in sollicitatiebrief of -gesprek meteen te melden dat het visum geen probleem zal opleveren. En je kunt natuurlijk altijd nog proberen de Green Card Lottery te winnen.

Nuttige links


Woonruimte

De huurprijzen in New York zijn fors: op Manhattan kost een one bedroom apartment tussen 1750 en 3000 dollar. Studio's starten rond de 1500 à 1700 dollar.

Dat houdt in dat wie minder verdient dan een consultant, advocaat of bankier niet op Manhattan kan wonen, tenzij hij een appartement deelt met een share.

Ook van belang om te weten: wie nieuw aankomt in de VS, heeft nog geen credit history opgebouwd. De score waaruit je kredietwaardigheid blijkt, is dan per definitie nul. Kijk er niet vreemd van op wanneer je huisbaas de huur daarom zes maanden tot een jaar vooruit betaald wil hebben.

Vraag en aanbod van appartementen, zie:
http://newyork.craigslist.org/search/aap/mnh?bedrooms=1


'De baas is net iets meer de baas'

Ineke van der Weijden (32) werkt sinds een jaar als associate bij A.T. Kearney in New York, een Amerikaans bedrijf in management consulting. Ze is overgeplaatst vanuit het Nederlandse kantoor van A.T. Kearney waar ze sinds 2000 in dienst was.


‘New York zit vol mensen die opnieuw zijn begonnen, en daardoor erg openstaan voor nieuwe contacten. Dat is leuk als je jong en alleen bent. Als je er een beetje energie in steekt, kun je je hier heel goed redden.
Eind augustus 2005 kwam ik aan. Ik had twee weken tijd om alles te regelen: social security number, bankrekening en appartement. In twee dagen zag ik zestien appartementen. De eerste bezichtigingen had ik nodig om te wennen aan het feit dat je voor een hele hoop geld veel minder krijgt dan je gewend bent.
Bij het zestiende appartement wist ik dat inmiddels en had ik alleen nog maar de vraag: waar kan ik tekenen? Ik betaal nu 2200 dollar per maand, exclusief. Daarvoor heb ik een eenkamerappartement van ik denk 45, 50 vierkante meter. Veel mensen wonen op een studio, en collega's die net bij ons beginnen delen een ruimte met anderen. Wie minder verdient dan een consultant, een advocaat of een bankier, kan bijna niet op Manhattan wonen.

Leven om te werken Het cliché is dat Europeanen werken om te leven, en dat Amerikanen leven om te werken. De gemiddelde Amerikaan heeft twaalf vakantiedagen en die neemt hij niet eens op. Als je in het weekend door moet werken, zal een Nederlandse baas op zijn minst zeggen: het spijt me, maar we moeten morgen werken.

Hier zegt hij dan: nou, tot morgen. De blinde acceptatie daarvan, daar heb ik wel eens discussies over gehad met Amerikanen. Zij zeggen dan weer dat Amerika door die mentaliteit ook veel heeft bereikt.
De baas is net iets meer de baas. In Nederland kun je prima een discussie hebben met je baas over content, en mag je het met elkaar oneens zijn. Dat ligt hier iets moeilijker, althans bij de bedrijven waar ik als consultant kom.
De werkcultuur is "ieder voor zich". Je moet zelf initiatieven nemen, en zorgen dat je opvalt. Er wordt weinig aan je gegeven. Maar als je ze aangrijpt, zijn er kansen. Een beetje het verhaal van The American Dream. Dat is me wat te wolkerig, maar Amerika is een land van mogelijkheden. Dat is gewoon zo. Of je nou modeontwerper wilt worden, of investment banker.'


Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Werken in het buitenland'

Reageer, print of deel dit artikel

  • Reageer (7)
  • Print
  • Share/Bookmark Mail dit artikel
Reacties op dit artikel:
marc van breugel | 6 april 2008 (0:55)

Wow, erg intressant. Ik ben op zoek naar iemand die me kan helpen via gallerie-werk om daar aan de slag te gaan als bloeman en interieur artist. Graag reactie via mijn mail, thanks!!! En misschien kan deze mevr waarover dit artikel gaat me mailen. Ik vraag misschien te veel, maar moet ergens beginnen he.

Robbert Zaal | 14 november 2009 (17:32)

Leuk en inspirerend artikel! Ik ben zelf ook bezig om (na het afronden van mijn master) een baan in New York te vinden.

Bedankt voor de tips.

Sean | 2 december 2009 (6:14)

Interresting, Manhattan kan ik dus wel vergeten dan :) .
wat ik graag zou willen weten is, hoeveel geld ben je kwijt aan huur voor een app. of woning buiten Manhattan.

Cleo | 18 januari 2010 (15:06)

Beste,

Ik weet niet hoe recent dit artikel is, maar mijn vriend en ik willen heel graag over 1,5 jaar in New York gaan wonen en werken. Hij is dan net afgestudeerd en het lijkt ons wel wat om daar een tijdje te zitten en dan na ongeveer een jaar weer terug te keren naar Europa.

Ik weet eerlijk gezegd niet hoever van te voren we moeten beginnen met bepaalde dingen en waar we zouden moeten beginnen.

Misschien nog wat tips via mail?

Groetjes,
Cleo

J. Verbeek | 16 januari 2011 (19:57)

Prachtig stukje informatie.
Ik ben van huis uit juwelier en wil graag in Diamond District aan de slag.
Heb 2 winkels gehad en nu klaar voor een grotere uitdaging.
Wellicht dat er voor mij nog interessante tips zijn, mijn plannen zijn afhankelijk van het regelen van een visum.

Mail me, en wellicht kunnen iets voor elkaar betekenen in NY!

Carmen | 25 augustus 2011 (16:59)

Echt super artikel, heb ik veel aan.
Ben namelijk al vanaf jongs af aan gek op amerika en vooral new york.
Helaas ben ik er nog nooit geweest, want ben nu 17 en ben al 3 jaar aan het sparen.
Ik ben vanplan volgend naar zomer tegaan als ik me opleiding heb afgerond en ik 18 ben.
Dan ga ik voor een maand, maar wil graag langer. Dn daar ook werken.
Heb je miss nog tips voor mij les hotels en bezienswaardigheden. Dan hoor ik het graag.
Gr,carmen

Dila | 30 oktober 2011 (4:30)

Hi all,

Ik ben een international business management student en zit in mijn laatste jaar, ik heb tot 3 maal in het buitenland gewoond, Stockholm, Parijs en Istanbul en ik wil nu naar New York. In februari 2012 moet ik aan een afstudeer opdracht beginnen en ik wil iets dat past in het management business framework. Iemand tips?

dii@live.nl

Alvast bedankt voor de reacties!

groeten, dila



groeten, DIla

Het kan enige tijd duren voordat je reactie geplaatst wordt.

Het is de redactie van Intermediair toegestaan om de inhoud van de reactie met naam en toenaam te hergebruiken in de print uitgave van Intermediair.

Reacties worden niet direct op de site geplaatst. De redactie controleert vooraf of de reactie aan een aantal voorwaarden voldoet. Deze voorwaarden zijn:

  • Reacties dienen betrekking te hebben op de inhoud van het betreffende artikel of onderwerp.
  • Reacties mogen geen beledigingen, bedreigingen, al dan niet fictief, aan het adres van de andere sitebezoekers of aan prominente personen bevatten.
  • Uitingen van geweld, racisme, anti-semitisme, het zwartmaken van individuen, groepen of organisaties worden niet getolereerd.
  • De reactie moet kort en bondig zijn (maximaal 1.000 karakters), te lange reacties worden niet geplaatst.
  • Het plaatsen van persoonsgegevens zoals telefoonnummers en adressen in de tekst van de reacties is niet toegestaan.
  • Links naar websites en reclame voor producten en/of diensten worden niet geplaatst.
  • Reacties die volledig in hoofdletters zijn getypt en/of vol staan met uitroeptekens en vraagtekens worden niet geplaatst.
  • Reacties die vol staan met taalfouten worden niet geplaatst.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties aan te passen, in te korten of te verwijderen. De redactie gaat niet in discussie over geplaatste of verwijderde reacties.


Ik ga akkoord met de voorwaarden

Zoek in vacatures voor hoogopgeleiden: