Wonen en werken in ... Comerio (Italië)
Auteur: Rian van Heur
|
25-01-2012
| Reacties: 4
|
 Mail dit artikel
In Italië zijn deadlines er om verplaatst te worden, weet trainee Niels Jansen inmiddels. En over de crisis wordt amper gesproken: ‘Italianen blijven zich rijker voordoen dan ze zijn en dure kleding dragen.'
Naam: Niels Jansen
Leeftijd: 25 jaar
Functie: managementtrainee bij het Amerikaanse consumentenelektronicabedrijf Whirpool
Studie: arbeids- en organisatiepsychologie aan de Universiteit van Utrecht
Geplande verblijfsduur: woont sinds september 2010 in Italië voor een traineeship van twee jaar.
Woonsituatie: deelt samen met een huisgenoot een appartement in het centrum van Varese, 25 minuten met de bus vanaf Comerio
Woonde eerder in: Gainesville (uitwisseling, 2008) en Londen (stage, 2009)
Hoe vaak terug naar Nederland: ongeveer zes keer per jaar
Werken in het land van de autoritaire bazen. Dat is vast wennen voor een Nederlander.
‘Ik had dat vooroordeel ook, maar eigenlijk is het me enorm meegevallen. Dat komt misschien doordat ik voor een internationaal bedrijf werk. Ik merk wel wat van die masculiene cultuur, hoor. Diversiteit op de werkvloer is bijvoorbeeld lastig. Er zijn wel vrouwelijke managers, maar zelden op directieniveau. Ik heb wel eens aan vrouwen gevraagd of ze dat erg vinden, maar ze lijken te accepteren dat het zo is. Zo is de cultuur, zeggen ze, zo werkt het nu eenmaal hier. Nederlandse vrouwen lijken meer geëmancipeerd. Initiatieven om de diversiteit op de werkvloer te bevorderen, werken in Italië soms niet omdat er juist onder de vrouwen zelf geen draagvlak voor is.'
Zijn Italianen ook relaxter dan Nederlanders?
‘De mentaliteit is dat je je geen zorgen hoeft te maken, dat het wel goed komt. Als ik tegen mijn manager zeg dat het project niet op tijd afkomt omdat ik een probleem heb, dan haalt hij zijn schouders op en antwoordt dat het volgende week wel komt. Een deadline is er hier om verplaatst te worden. Als iets echt prioriteit heeft, geldt dat niet: dan wordt ineens snel actie ondernomen. Italianen zijn ondertussen wel heel bureaucratisch, voor zoiets simpels als je registeren als inwoner van een stad moet je stapels formulieren invullen op het stadhuis. Dan is het vaak ook nog onduidelijk welke informatie je moet geven. Hoewel alles weer makkelijker wordt als je de juiste mensen kent. Zo heeft het totaal geen zin om een mail te sturen aan een Italiaan die je niet kent. Daar hoor je nooit meer wat van. Dan kun je beter even langslopen of het via iemand vragen die hem wel kent.'
Ben je een liefhebber van Italiaans eten?
‘Het eten is hier erg lekker. Ik ben kieskeurig geworden, in Nederland eet ik geen pizza meer. Nederlandse pizza's bestaan vaak uit te veel ingrediënten, er zit shoarma in of ananas; Italiaanse pizza's zijn vrij simpel en traditioneler. Op mijn werk kan ik dagelijks een driegangen lunchmenu kopen met pasta vooraf, vlees of vis als hoofdgerecht en een toetje. Ik heb een uur lunchpauze, maar soms loopt dat wat uit. Het zijn vaak zware maaltijden, dus rond een uur of twee krijg ik dan een aardige dip. Gelukkig staat op elke hoek een espresso-automaat. Italianen willen overigens alleen Italiaans eten. In gerechten uit andere culturen hebben ze geen interesse.'
Wat merk je van de crisis in het land?
‘Ik woon in Noord-Italië, ik denk dat je er in het Zuiden meer van merkt. Het Zuiden heeft altijd een zwakkere economische positie gehad. Italianen laten sowieso niet snel zien dat het niet goed gaat. Ze blijven zich rijker voordoen dan ze zijn en dure kleding dragen. En ze praten er niet graag over. In Nederland wordt veel meer over de crisis in Italië geschreven dan hier. Op het werk is praten over politiek sowieso not done. Die discussie gaan ze liever uit de weg.'
Je woont in Varese. Waarom niet in Comerio, waar je werkt?
‘Comerio is een kleine plaats, ik wilde in een stad wonen vanwege de faciliteiten en de goede verbinding met Milaan. Bovendien wonen hier veel andere trainees van Whirpool, die bijvoorbeeld borrels organiseren.'
Heb je veel contact met Italianen?
‘Ik ben vooral bevriend met andere trainees. Hoewel Italianen heel vriendelijk zijn, trekken ze toch meer naar elkaar toe. Waarschijnlijk omdat ze dezelfde taal spreken, ze vinden het lastig om Engels te praten. Maar je sociale stand is hier ook belangrijk: als je aan een prestigieuze universiteit hebt gestudeerd, ga je om met anderen van die universiteit. Als buitenstaander kun je je niet zomaar aansluiten bij zo'n groep.'
Maar het is dus belangrijk om de taal te spreken?
‘Ik volg Italiaanse lessen die worden betaald door mijn werkgever. Als je contact wilt maken met Italianen buiten het werk is het wel nodig om de taal te spreken. Toen ik hier net woonde en naar de kapper ging, moest ik met handen en voeten uitleggen wat de bedoeling was. Inmiddels kan ik me aardig redden.'
Expats gezocht
Woon en werk jij in het buitenland? En zou je het leuk vinden om er over te vertellen? Mail dan naar webredactie@intermediair.nl.
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Werken in het buitenland'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Elanur | 31 januari 2012 (18:13)
Zo trots op je Niels! Hope to see you again soon.
Love,
Ela
Loes | 13 februari 2012 (11:20)
Leuk om dit artikel te lezen, ik woon zelf sinds 5 maanden in Milaan waar ik werk bij een internationaal bedrijf. Heel herkenbaar wat je allemaal beschrijft!!!
Groet,
Loes
Joost | 14 maart 2012 (15:03)
Nou Niels, je kijk op Italie is wel erg Nederlands. Woon zelf al ruim 15 jaar in Italie en mijn mening over Italianen is toch een beetje anders. Wat ik zie in jouw artikel is het duidelijke Nederlandse niet verder kijken dan je neus lang is en een beetje een arogante houding t.o.v. Italianen. Iets waar Nederlanders toch wel om bekend staan in het buitenland; een beetje bot en van ik weet hoe jij je voelt, hoe het is en hoe het moet. Ik zou zeggen, integreer en blijf niet hangen in je wereld van trainees en alles betaald door je werkgever. Ook Intermediair zou een klein beetje moeten uitkijken met het plaatsen van dit soort artikelen waarin stereotypen gecreeerd worden. Niet zo mooi.
Tineke | 26 april 2012 (20:36)
Ben het helemaal eens met Joost. Ik denk ook dat je na een paar maanden ook niet echt een beeld van het werken in een land hebt. Zou fijn zijn om een wat representiever beeld te krijgen.
|
