Wonen en werken in... Bang Phli Tai (Thailand)
Auteur: Rian van Heur
|
16-11-2011
|
 Mail dit artikel
Werknemers die per direct twee weken het klooster in willen, moet je gewoon vrij geven in Thailand, weet marketing manager Sacha Albarda inmiddels. Want: ‘Religie is hier nu eenmaal heel belangrijk.'
Naam: Sacha Albarda
Leeftijd: 34 jaar
Functie: marketing manager op het hoofdkantoor van het internationale windsurfmerk Starboard. ‘Ik moet zorgen dat we zoveel mogelijk publiciteit krijgen in de media. Ook onderhoud ik de contracten met atleten die we sponsoren en bezoek ik winkels wereldwijd om te zien hoe ons merk daar gepresenteerd wordt.'
Studie: hbo bachelor European Business Management in Haarlem, daarna wo master marketing gestart aan de VU in Amsterdam, maar niet afgemaakt
Woonsituatie: in een appartement van 120 vierkante meter met twee badkamers en verschillende slaapkamers. ‘Mensen komen me sneller opzoeken als ze weten dat ze in mijn huis kunnen logeren.'
Woonde eerder in: München (negen jaar tot het einde van de middelbareschooltijd), Berlijn (een uitwisselingsprogramma van een jaar) en Parijs (stage van een jaar)
Hoe vaak terug naar Nederland: ongeveer twee keer per jaar
Je bent opgegroeid in het buitenland; was het een logische keuze om een baan buiten Nederland te zoeken?
‘Ik denk dat ik wortels mis. Mijn vrienden zitten her en der en ik heb niet met maar één land een sterke band; ik heb weinig last van heimwee. Door mijn jeugd ben ik ook altijd nieuwsgierig naar andere landen gebleven. Ik vind het trouwens frustrerend dat je in Nederland bovenmodaal kunt verdienen en dan toch niet de dingen kunt doen die je wilt, omdat het land zo duur is. Als westerling met een expat-salaris ziet mijn leven in Thailand er heel anders uit. Hier kan ik in een vrijstaand huis wonen met een grote tuin, dat lukt in de Randstad niet.'
Hoe kom je in Thailand terecht?
‘Ik houd erg van windsurfen en kwam op een windsurfforum de vacature voor marketingmanager bij Starboard tegen. Die baan trok me, en ik paste in het profiel dat werd gevraagd.'
Hoe lang blijf je?
‘Ik denk een jaar of vier, vijf. Ik ben hier sinds juli 2010 en heb nu net weer een werkvergunning gekregen. Die moet elk jaar verlengd worden. Dat is trouwens nog niet zo gemakkelijk. Er zijn drie mensen mee bezig geweest. Waarom dat zoveel moeite kost, weet ik niet precies. Daar hoor ik weinig over. Thai vinden het niet prettig als je ernaar vraagt, ze denken dat hun land dan slecht voor de dag komt.'
Hoe is het om te werken in Thailand?
‘Ik moet rekening houden met allerlei sociale codes, zoals in de omgang met mensen die ouder zijn. Ik heb bijvoorbeeld een collega die hier al tien jaar werkt en die acht jaar ouder is dan ik. Hoewel ik zijn manager ben, zeg ik bij een opdracht altijd: could you kindly please. Je moet ook niet raar opkijken als een werknemer aankondigt dat hij per direct twee weken het klooster in gaat. Die moet ik gewoon vrij geven. Religie is hier nu eenmaal erg belangrijk. En eigen initiatief bestaat niet. Als ik iets naar de financiële afdeling stuur en die weet niet wat ze ermee moet doen, dan blijft het gewoon liggen. Tot ik ernaar vraag. Daar moest ik wel aan wennen in het begin. Maar nu gaat het prima.'
Waarom vervul jij deze functie en niet een local?
‘Ik heb een aantal jaar marketingervaring en ik ben een enthousiast windsurfer. Ook spreek ik vier talen. Ik ben dus gebruiker van ons product, marketingexpert en ik kan op zakelijk niveau wereldwijd uit de voeten. Dat is een erg specifiek profiel en niet makkelijk te in te vullen door een Thai.'
Wat voor kleding draag je naar je werk?
‘Een korte broek met gympies, dat doet mijn baas namelijk ook. Dat kan omdat dit een internationaal bedrijf is. Maar eigenlijk hoor je als manager in Thailand een pak aan te hebben.'
Maak je gemakkelijk vrienden?
‘Ik heb tien westerse collega's met wie ik regelmatig optrek. En je leert makkelijk anders expats kennen. Omdat de inkomensverschillen vrij groot zijn, kom ik op plekken waar weinig Thai komen maar wel veel expats. Vriendschap met Thai zit er eigenlijk niet in. Ze zijn heel vriendelijk, zeker buiten de toeristische gebieden, maar niet gewend om over problemen te praten. Daardoor blijven de contacten oppervlakkig. Het is hier ook niet gebruikelijk om mensen bij je thuis uit te nodigen. Met Thai spreek je af in één van de duizenden restaurantjes. Zij wonen vaak samen met hun kleinkinderen en grootouders; rustig koffie drinken zit er dan niet in. Soms is een huis ook niet meer dan een groot vlonder met een dak erboven. Een woonkamer zoals wij die kennen, is er vaak niet.'
Wat is Bang Phli Yai voor een stad?
‘Bang Phli is een dorpje dat iedereen kent vanwege de tempel Wat Long Pho To. Dat is ook meteen een fantastisch referentiepunt voor taxichauffeurs. Bang Phli ligt net buiten Bangkok, en ik heb ongeveer dertig minuten nodig om de stad in te komen. Er is hier veel industrie, maar ik woon in een rustig gedeelte met uitzicht op een klein meer en een woonwijk aan de andere kant van mijn huis.'
Spreek je de taal?
‘Een beetje, het is een heel moeilijke taal. Als je een woord op een andere toonhoogte uitspreekt, heeft het direct een andere betekenis. Ik spreek "taxitaal", zoals ik dat noem. Dat is genoeg om me te redden, ik kan in de taxi zeggen waar ik heen wil en eten bestellen of boodschappen doen. In de stad red ik me trouwens prima met Engels.'
Expats gezocht
Woon en werk jij in het buitenland? En zou je het leuk vinden om er over te vertellen? Mail dan naar webredactie@intermediair.nl.
Meer artikelen in de rubriek
'Werken in het buitenland'
Reageer, print of deel dit artikel
|
|
