Zwanger solliciteren, kan dat?

Deze maand (augustus) is er iemand aangenomen die in januari met zwangerschapsverlof gaat. Dus het kan!
Is inderdaad een specialist, die hard nodig is.

Als vrouw, maar allang niet meer bezig met zwanger zijn, bevreemd het me dat zwanger zijn en een leuke baan hebben, nog steeds alleen een uitdaging blijkt te zijn voor de vrouw. De ervaring heeft mij, als mens zijnde, geleerd vooral alert te zijn op het feit dat bij een nieuwe werkgever je jezelf , de werkgever en collega's de tijd moet geven te wennen aan werk, werkwijze en niet te vergeten de bedrijfscultuur. In elke relatie geldt dat er gewerkt moet worden aan de relatie. En dat is wat lastiger als je binnen een korte tijd, langdurig uit de running bent, maar niet onmogelijk. Het wordt echt tijd dat werkgevers en werknemers verder leren kijken dan hun neus lang is. Ook wat onze verwachtingsvolle medemens betreft.

tuurlijk kan het! En als er mooie kansen voorbij komen, zeker een poging wagen. Maar situatie is nu eenmaal niet ideaal. Laten we eerlijk zijn, wie wil er nu iemand inwerken die paar weken later al weer aantal maanden uit de running is. Dan kun je daarna weer opnieuw beginnen. En dan kun je wel zeggen dat het niet eerlijk is, want vrouwen moeten ook een kans krijgen. Ja, maar even wat minder als je zwanger bent. Ik ben overigens om redenatie hierboven ook wel eens afgewezen toen ik aangaf al een reis van 3 maanden geboekt te hebben. Vergelijkbare situatie, niet leuk, maar ja wie heeft gezegd dat leven leuk danwel eerlijk is?

Een kennis van mij zat in dezelfde situatie- zwanger op zoek naar een rustigere baan, dichtbij- en heeft zonder problemen een baan gevonden. Ik zou er in dit geval heel duidelijk over zijn in het eerste gesprek. Als ze je echt willen hebben en jouw capaciteiten zijn zeldzaam hoeft het geen probleem te zijn, maar de voorwaarden (eruit voor verlof) moeten wel duidelijk zijn.

Overigens kun je, terwijl je solliciteert, natuurlijk prima plan B hebben: doorgaan bij je huidige werkgever tot je verlof en als je kind een paar maanden is (nog in je verlof) weer solliciteren, of als je je het financieel kunt veroorloven, opzeggen en dan na je bevalling verder solliciteren. Voordeel is dan dat je er nog even niet aan hoeft te denken en dat je tegen die tijd weet hoe het leven met kind bevalt.

Beste Sheila, Misschien had je dit al overwogen, maar dit lees ik niet terug in je brief aan Els; heeft je huidge werkgever misschien een andere leuke, interessante baan voor je waarin je straks als de baby er is, een goede balans tussen werk en privé kan creëren? Je hebt misschien al op je werk aangegeven dat je in verwachting bent? Je zou kunnen vragen wat voor open plaatsen er zijn binnen je organisatie, misschien kan je binnenkort al beginnen en na het zwangerschapsverlof daar de draad weer rustig oppakken. Ik wens je heel veel succes!

Heb naar mijn huidige baan drie jaar geleden zwanger gesolliciteerd. Ben open geweest, en het was geen enkel probleem. Kwam dus met bol buikje binnen, en ging inderdaad na 5 maanden werken met verlof. Daarna tot ieders tevredenheid weer hard aan de slag. Zwanger zijn is deel van het leven, mensen, daar moeten we toch niet zo spastisch over doen! Een werkgever die een zwangere vrouw binnenhaalt, krijgt een kundige, loyale, hardwerkende medewerker die dankbaar het in haar gestelde vertrouwen waarmaakt.

Ik ben op dit moment zelf 3 maanden zwanger, en heb een week geleden gehoord van mijn werkgever dat ik na mijn zwangerschapverlof niet meer hoef terug te komen. En als ze eerder "geen werk hebben"dan moet ik eerder vertrekken. Ik dacht altijd dat je een zwangere vrouw nooit mocht ontslaan maar tegenwoordig mag een werkgever (het betreft een bank) als je voor hem via een uitzendbureau werkt je gewoon ten alle tijden op straat zetten. Ik heb van het uitzendbureau al te horen gekregen dat hun mij niet bij een ander bedrijf kunnen plaatsen dus ik moet de ww in. Nu heb ik al bij verschillende uitzendbureaus gevraagd maar iedereen wijst mij af omdat ik zwanger ben! Ik ben het liefst eerlijk tegen mijn nieuwe baas maar ik kan me steeds beter voorstellen waarom vrouwen het verzwijgen voor hun baas! Bij mij kan je het nu nog niet echt zien maar over een maandje is dat wel anders, ik vind het vreemd dat een baas tegenwoordig gewoon tegen het UWV zegt dat ze "geen werk meer hebben"en dat het UWV hiermee akkoord gaat. Ik blijf solliciteren maar ik acht de kans heel klein dat ik nu met deze crisis een baan vind terwijl ik niet bewust heb gekozen om werkeloos te worden! Vreemd eigenlijk het is voor mijn man en mij heel mooi dat we een kindje verwachten maar zo krijgt het krijgen van een kindje wel een beetje een bittere nasmaak!!...

Hier nog een positieve aanvulling: Ik ben met 7 maanden zwanger gaan solliciteren, helemaal voorbereid op geschrokken recruiters. Maar degene die ik trof, zág niet eens dat ik zwanger was. Dat heb ik toen maar verteld, twee weken later had ik de baan. Ik gaf aan het verlof bij m'n huidige werkgever te kunnen nemen, en omdat ik al een dochter heb, is de combinatie werken/moeder voor mij geen onbekende. Dus ondanks mijn zwangerschap was ik toch een aantrekkelijke partij, het duurt alleen iets langer voor ik daadwerkelijk in dienst kan treden. Mijn geluk was natuurlijk wel dat het niet een functie betrof die op stel en sprong vervuld moest worden.

Ik ben aangenomen op mijn nieuwe baan toen ik net wist dat ik zwanger was.. Ik kwam voor een tijdelijke functie en had mezelf dus voorgenomen er niets over te zeggen, maar toen bleek dat ze een meer permanente functie voor me op het oog hadden voelde ik me toch verplicht het gelijk te melden (met angst en beven voor de reactie). Maar ze reageerden zeer positief en wilden me nog steeds voor de permanente functie aannemen! Het kan dus wel, maar helaas zijn zulke werkgevers schaars....

vrouwen mogen van mij best solliciteren als ze zwanger zijn, maar bij een baan met een lange inwerkperiode eerlijkheidshalve wel de potentiele werkgever van tevoren op de hoogte stellen, dat je verwacht dat je binnen niet al te lange tijd uit de running bent....

wellicht verkleint dat je kans op de baan, maar je bent wel eerlijk.
een werkgever moet weten waar ie aan toe is, want die investeert in jou.

en als de werkgever je om reden van zwangerschap (al dan niet met een smoes) afwijst
is het jouw werkgever/jouw baan eenvoudigweg niet.

Zijn er ook werkgevers die hierover wat willen vertellen? Wat vinden zij hiervan, wanneer willen zij het liefst horen dat hun (nieuwe) werknemers of nog te beginnen werknemer zwanger is? Ben erg benieuwd!!

Goedemiddag,

Ikzelf ben nu 8 weken zwanger en zit enigszins met hetzelfde probleem. Echter, ik ben nu werkloos en heb dus niet de mogelijkheid eerst nog een tijdje bij mijn oude werkgever te blijven hangen. Het is voor mij dus echt belangrijk om snel een nieuwe baan te vinden. Kan iemand mij adviseren op welk moment in de sollicitatieprocedure je het beste hierover kunt beginnen? Wat mij betreft begin ik er sowieso pas over als ik 12 weken zwanger ben, ook omdat het 2 keer slecht is afgelopen met mijn zwangerschap. Ik hoor graag jullie reactie!

hoi allemaal,

de werkgever investeert niet alleen in jou maar jij ook in het bedrijf. Dat wordt weleens vergeten. Helaas is het waar dat er bedrijven zijn die liever geen vrouwen van bijvoorbeeld begin 30 aannemen en ook bij mijn bedrijf is dat zo. Erg jammer. Als een vrouw een goede werk/privebalans heeft is de kans dat ze vertrekt een stuk kleiner! Zie het elders maar weer eens te vinden. Ik werk zelf op HR en heb gelukkig in ieder geval al 1 iemand kunnen aannemen in de risicogroep. Ik heb de managers wel moeten overtuigen dat als je 30 bent en net getrouwd niet meteen morgen zwanger hoeft te zijn....