Reacties op dit artikel:
Josien | 10 maart 2011 (12:31)
Niet zeggen. Hoeft pas vanaf 3 maanden. Je zit zowiezo in een riscogroep, heb zelf 3 miskramen gehad voor 3 maanden achter elkaar en ik had het wel verteld, omdat ik steeds zo blij was dat het nu toch weer goed leek te gaan....weer miskraam, weer miskraam.... Het is zelden dat er een miskraam optreed na 3 maanden, daarvoor gebeurt het vaker dan je denkt, zeker als je boven de 30-35 bent...! Dus alleen al om die reden: wacht tot je 3 minstens 3 maanden zwanger bent...verder krijgt een werkgever doorbetaald voor jou door het rijk voor zwangerschapsverlof, dus voel je niet al te bezwaard. Verder lopenmoeders niet meer zo snel weg om weer voor 100 euro meer ergens anders te werken, dat zijn vaker de niet-moeders ;) Dus er zit weld egelijk een stabiliteitsfactor aan om een kind te krijgen.
Froukje | 10 maart 2011 (12:50)
Ik zat in hetzelfde schuitje. Toen ik mijn eerste echo (met 9 weken) achter de rug had, heb ik mijn leidinggevende verteld dat ik in verwachting was. Mijn tijdelijke contract zou toen over twee maanden aflopen. ik heb juist de indruk dat mijn werkgever deze openheid heeft gewaardeerd, aangezien mijn contract zonder problemen verlengd werd. Als ze tevreden zijn over je functioneren, laten ze je heus niet zomaar gaan. En als ze zich hier niet overheen kunnen zetten, is dit dan een werkgever waar je je voor in wilt zetten?
Succes met je beslissing en bovenal met je zwangerschap.
ingeb | 11 maart 2011 (14:17)
ik zou het ook niet zeggen. Misschien wil je niet perse werken voor een werkgever die jouw contract niet verlengd als je zwanger bent, maar dan heb je ook geen werk en slechts beperkt inkomen. Ik zou die werkgevers houding dan maar even voor lief nemen. Bovendien: als je het niet vertelt, kom je daar ook niet achter... (weet wat je wilt weten). Je hebt elk recht om nu nog niets te vertellen. Je mag zelfs nog wachten tot juni als jij dat wenst. Maar ik zou gewoon wachten tot de drie maanden voorbij zijn en ga dan met je leidinggevende om de tafel zitten en denk mee hoe zij die 16 weken kunnen overbruggen.
SUCCES
rob | 13 maart 2011 (12:47)
Beste Sandra, allereerst gefeliciteerd met je komende zwangerschap. Ik ben positief en ga ervan uit dat de embrio pakt.
Praktisch gezien zou ik het "gesprek" aan de werkgever overlaten. Ze zien vanzelf dat je zwanger bent de komende maanden en mocht dat niet zo zijn dan is het zo.
Je schrijft dat het bedrijf financieel in de problemen zit en je een tijdelijk contract hebt, dus kan het zo zijn dat je contract uberhaupt niet verlengd wordt.
Mocht dit zo zijn dan heb je zelf ook niet het gevoel dat het door je zwangerschap komt en mochten ze je contract wel verlengen dan weet je dat ze ondanks de slechte economische omstandigheden toch heel blij met je zijn. De overbrugging van je zwangerschapsverlof zal dan wel overbrugt kunnen worden.
Nick | 14 maart 2011 (11:30)
Natuurlijk vertel je dat. Of dacht je dat je werkgever zich niet belazerd voelde als hij er na een paar weken alsnog moet uitvinden dat je zwanger bent? Hoe denk je dat je toekomstige relatie met je baan er dan uitziet?
Je moet professioneel zijn en oplossingen bieden, niet alleen maar problemen.
Judith | 16 maart 2011 (14:00)
Jaja Nick, en een zwangerschap is natuurlijk alleen maar een probleem!!!
Jan | 16 maart 2011 (19:28)
Ik ben het met Nick eens, de reacties van de vrouwen hier, inclusief rob, zijn uitermate opportunistisch en zelfs onbeschaafd.
Moet je werkgever je nog vertrouwen als je hem/haar dit flikt?
Julia | 17 maart 2011 (16:50)
Ik was vorig jaar zwanger en heb me enorm druk gemaakt over het moment dat ik het zou vertellen (rond 13 weken). Ik had ook een tijdelijk contract dat precies rond het begin van mijn verlof af zou lopen. Ik heb me echter volledig om niets druk gemaakt; mijn contract is juist met 1,5 jaar verlengd (dat hoorde ik een maand voor mijn verlof pas) en mijn leidinggevende reageerde uitermate sympathiek.
Mijn advies: wacht tenminste tot je 13 weken bent, uit zelfbescherming. Voor die tijd neemt echt niemand je het kwalijk als je het niet zegt, zelfs niet als je erover liegt, en als je het wel zou zeggen plaats je jezelf in een zeer kwetsbare positie.
En zeg het vervolgens wel, voor het zichtbaar of merkbaar is, zonder te wachten op dat gesprek over je contract. Een contract kan altijd alsnog niet verlengd worden, je hebt recht op zwangerschapsww als het niet verlengd wordt, en je hebt nu eenmaal niet alles onder controle. Bovendien, de reactie van je leidinggevende kan enorm meevallen. Daar moet je hem of haar ook de kans voor jeven
Desinique | 31 maart 2011 (20:22)
Ik ben het helemaal NIET eens met Nick. Echt weer zo een mannen opmerking. In Nederland zijn ze niet zo tolerant hoor met zwangere vrouwen. Zeiken over vergrijzing, maar als er een vrouw zwanger is, dan is er een probleem. Hoe moeten we de vergrijzing in godsnaam oplossen in dit land, als je niet eens zwanger mag zijn. Zo bekrompen en kortzichtig. Echt weer zo een kruideniers mentaliteit. Een zwangere vrouw kost alleen maar geld. Korte termijn visie.
Ik heb het destijds ook niet verteld. En ben ik even blij, want na een jaar gooide ze me er alsnog uit, omdat ik 4 in plaats van 5 dagen wilde gaan werken. 4 dagen werken met een kind is echt niet weinig. Thuis heb je ook een fulltime job, dat vergeten veel werkgevers. Maar nee hoor, dat was hun excuus. Ik kon mooi vertrekken. Ik ben blij dat ik toen niet verteld heb dat ik zwanger was, anders hadden ze me er meteen al uitgeknikkerd. Werkgevers...breek me de bek niet los.
Nancy | 13 mei 2011 (11:29)
Dag Sandra, inderdaad van harte met dit goede nieuws. Ik heb gelukkig alleen een positieve ervaring te melden. Zelfe schuitje etc. Ik heb mijn werkgever na 10 weken zwangerschap meegedeeld dat er gezinsuitbreiding op komst was (2e kindje). Mijn werkgever heeft dit zeer creatief opgelost door mijn contract totaan mijn verlofdatum te verlengen. Op mijn laatste werkdag kreeg ik een brief me de mededeling dat ik na mijn verlof gewoon weer van harte welkom was. Ook mijn werkgever heeft mijn openheid zeer kunnen waarderen.