Carrière maken na mijn fulltime moederschap

Je kunt ook plannen maken tot je een ons weegt, maar bedrijven zijn nou eenmaal niet bereid om te investeren in mensen die geen ervaring hebben. Daar zit je dan met je plannen en je goede wil, maar je wordt niet aangenomen.

Als je je kind(eren) fatsoenlijk opvoedt heb je nauwelijks tijd om te studeren en een verrijkende opleiding te volgen (en wie betaalt het eigenlijk voor je?). Heb je wel eens met kleine kinderen thuis gezeten, Els? Eigen baas? Niemand zegt wat je moet doen? Ja, als je je kind de hele dag in de box dumpt, maar dan kun je het ook net zo goed in de creche dumpen, en dáár kiezen zulke moeders juist niet voor.

Kortom, wat aan flut advies. Moeders weten heel goed wat ze moeten doen, het zijn de BEDRIJVEN die het ze bemoeilijken om weer aan het werk te komen.

Niet eens met Milou,
Ten eerste omdat ik bij een groot bedrijf waar we de vacatures niet vervuld krijgen. We investeren graag in gemotiveerde mensen. Zelfs wanneer vooropleiding en ervaring niet precies past bij het werk. Oók wanneer ze parttime willen werken. En óók nog tegen een fatsoenlijk salaris. Het is dus zeker niet zo dat het de bedrijven zijn die moeilijk doen.

Ten tweede omdat ik uit persoonlijke ervaring weet dat het niet onmogelijk is om een kind fatsoenlijk op te voeden én een carriere te hebben. Ik werk sinds de geboorte van ons kind parttime, mijn vrouw idem dito. Natuurlijk stonden onze werkgevers niet te springen maar uiteindelijk werkten ze wel mee. En uiteraard hebben we in moeten leveren, andere functie en andere functieschaal. Tegelijkertijd veel minder gaan werken dus we hebben wel een flinke financiële veer moeten laten en onze manier van leven moeten aanpassen. Maar dat zijn keuzes die we zelf gemaakt hebben en waarvoor we zelf verantwoordelijk zijn. Ik heb geen zin in mezelf afhankelijk opstellen maar neem zelf verantwoordelijkheid.
En zo voeden we met veel plezier ons kind op, hebben we maar één dag in de week opvang nodig en onderhouden onze carriere (al is dat tijdelijk op een lager pitje).

Helemaal niet eens met Milou en ook niet met Hans,

Wij hebben ervoor gekozen om beide zo goed mogelijk door te gaan met onze carrieres, en tegelijkertijd onze kinderen op te voeden. Deze keuze heeft tot gevolg dat ze 4 dagen per week naar de creche gaan. En dat is prima.

Het stoort mij enorm dat je in dit land er altijd bij moet zeggen dat je " maar " 1 dag per week opvang nodig hebt. Alsof dat een speciale verdienste is ?? Laten we niet zo flauw doen met z'n allen. Als je hard gestudeerd hebt, hard gewerkt hebt zo tot je 30e, en nu het geluk van gezonde kinderen hebt, dan is het niet meer dan logisch om door te werken, in combinatie met het ouderschap...Het bevalt ons in ieder geval prima.

groet Danielle

@Danielle,
Ik wil ook helemaal niet beweren dat een creche slecht zou zijn, integendeel. Waar ik het heb over maar 1 dag opvang bedoel ik dat niet in het belang van het kind maar in dat van onszelf.
Ook wij hebben hard gestudeerd en gewerkt tot na ons 30ste. Maar toen we eenmaal wisten dat we een kind zouden krijgen vonden we het allebei leuk om dan ook zoveel mogelijk tijd met hem (dat bleek dan achteraf) door te brengen. We zijn allebei drie dagen gaan werken en we vinden het super. Nu komt de tijd eraan dat hij naar school moet en zijn we aan het bedenken wat we met die uren gaan doen.

Ik heb zelf een aantal jaren fulltime gewerkt en ben 3 dagen in de week gaan werken toen onze zoon (nu 3,5 jaar) geboren werd. Heb dit toch wel als zwaar ervaren en ben toen 2 dagen gaan werken (wat eigenlijk niet mocht van de werkgever, maar door een fout van mijn leidinggevende toch gehonoreerd is)..
Vorig jaar is onze dochter geboren en heb na 4 maanden ontslag genomen bijn mijn werkgever (8 jaar in dienst geweest) en ben nu naar volle tevredenheid uitzendkracht voor 3 avonden (10,5 uur), administratief werk. Zo ben ik overdag mooi bij de kinderen en heb ik weinig oppas nodig. Ondertussen richt ik mijn pijlen op heel wat anders en ben ik bezig om voor mezelf te gaan beginnen (webwinkel in 2dehands baby- en kinderkleding). Als de kinderen straks wat groter zijn, kan ik meer tijd daar aan besteden.

Ik ben het ook helemaal niet eens met Milou....wat bedoel je met in de creche dumpen. Ik krijg de kriebels van vrouwen zoals jij! Van die vrouwen die altijd andere vrouwen bekritiseren omdat ze iets doen wat jij niet wil of zou doen. En dat gebeurt ontzettend veel in onze maatschappij! Wij vrouwen moeten eens voor elkaar opkomen in plaats van altijd maar te bekritseren. Het is toch prima dat een ieder doet wat voor hem of haar goed is. Hou eens op met anderen te beoordelen.

Ik werk zelf 4 dagen per week en mijn man ook. Ons zoontje gaat 2 dagen naar de creche en 1 dag naar mijn ouders. Op maandag is mijn man thuis en ik op woensdag. Voor ons werk dit heel goed. Mijn zoon gaat met plezier naar de creche en naar oma en opa vindt zowel hij als opa en oma helemaal geweldig. Dit is voor ons een hele goede manier van leven en dus is het GOED! En dat geldt voor iedereen die het op zijn manier geregeld heeft.

Het kind van Marlien heeft toch ook een vader die een dag minder zou kunnen werken?

En daarnaast vind ik dat ik Nederland altijd heel moeilijk gedaan wordt over kinderen naar een creche/dagopvang brengen. In veel landen is dit de gewoonste gang van zaken. En die kinderen groeien ook en zijn ook gelukkig en worden ook normale mensen.

Moederschap met parttime werken is prima te combineren, tenminste als je zelf ook voldoening haalt uit werken en moederen. Iedereen die dat anders wil, moet dat vooral anders doen. Maar realiseer je wel dat je dan op de lange termijn dan ook niet met spijt moet terugkijken. Zelf ben ik moeder van een dochter van 2,5 jaar en na jaren een drukke fulltime carriere gehad te hebben, ben ik op latere leeftijd (37jr) moeder geworden. Ik heb toen gekozen om een parttime baan in het verlengde van mijn studie (HBO) en interesse (PenO) te zoeken en die heb ik gevonden. Welliswaar geen leidinggevende baan meer, maar wel zelfstandigheid. Eerst werkdagen aangepast aan crechebeschikbaarheid (en als je werkt in een baan op niveau is een creche prima te betalen, voor 3 dagen rond de 800 euro per maand waarbij je sowieso 1/3 van de belastingdienst terugkrijgt). Creche regelen is niet heel eenvoudig en ik heb ook geen achtervang van familie etc, maar het is me toch gelukt. Veel chreches hebben op woensdag en vrijdag per direct plaats. En anders maar niet vlakbij. Mijn creche is wel vlak bij mijn werk, maar niet vlak bij huis. We rijden samen in de ochtend gezellig een half uurtje. En ik haal voldoening uit mijn werk, werk aan mijn eigen ontwikkeling. Niet alleen praten over luiers, knutselen en kinderverhaaltjes en liedjes. Twee dagen in de week ben ik lekker thuis met mijn dochter. Mijn dochter vindt het top op de creche. Veel vriendjes, heel veel buiten spelen in een grote tuin, knutselen en alle aandacht. Ze gaat zelf ook graag naar "school" Zij blij, ik blij en ook de werkgever blij, want die heeft een hele gemotiveerde, ervaren, parttime kracht.

Leuke discussie altijd. Iedereen moet het doen zoals je er zelf lekker bij voelt.

Helaas is er niet altijd de mogelijkheid voor de man om minder te werken. Ik werk zelf drie dagen en mijn man 'moet' vijf dagen werken. Dus het is niet alleen kwestie van willen maar ook kunnen

Met de meningen van een aantal mensen op dit artikel ben ik het zeker eens. In Nederland heeft inderdaad iedereen een overduidelijke mening over hoe anderen hun professionele en prive-leven moeten inrichten. De een vindt dat kinderen vooral niet te vaak naar de opvang moeten. De ander vindt het weer onbegrijpelijk dat een hoogopgeleide ouder met werkervaring (enige tijd) fulltime kinderen van 3 en 2 jr. opvoedt (en niet of minimaal buitenshuis werkt).

Als beide ouders (met een goede opleiding en werkervaring) besluiten om hun kinderen zelf (of met hulp van kdv/psz) op te voeden naast 1 of 2 (full of parttime) carriere(s), dan is dat toch een persoonlijke keuze?
Zelf loop ik (WO opgeleid, 7+ jr. werkervaring) na 5 jr. verblijf in het buitenland (waar mijn man fulltime en ik freelance aan een aantal projecten werkte) in NL tegen veel onbegrip aan (vooral bij werkgevers). Omdat ik een tijd niet fulltime gewerkt heb en nu dolgraag weer part time aan de slag wil, liefst in de regio Eindhoven. Onder mijn niveau (en dus lager betaald) werken geen bezwaar! Dat vind ik nl. nu het best te combineren met 2 jonge kids en een partner die fulltime (en regelmatig in het buitenland) werkt.

Dus ik vind, met enkelen van jullie, dat we elkaar eens onze eigen persoonlijke keuzes moeten laten maken. En ook onze definitie van carriere/loopbaan eens moeten verruimen. Ik werk nu als vrijwilliger en wil binnenkort parttime en, met 2 kids op school, weer fulltime te gaan werken. Hans, goed om te horen dat er (ook) bij jouw bedrijf vacatures open blijven staan. Ik ben benieuwd waar je werkt en naar wie ik bij jullie kan bellen en/of mijn CV mailen...

Even in het algemeen.
Voor een carrière moet je redelijk intelligent zijn en langdurig met plezier kunnen werken. Het harde werken moet je iets geven wat ergens anders niet te krijgen is. Ik heb het dus niet over een leuk baantje naast het moederschap.
Dus ook 's avonds werken en in de weekenden omdat het je oa. je creativiteit en marktwaarde versterkt.
Handig is, om al te gaan werken in het vak waarin je opgeleid bent. Dan zijn die opleidingskosten niet helemaal weggegooid. Voor jezelf, voor het kind en voor de carrière is het goed om zo snel mogelijke met verantwoordelijk werk buiten de deur te starten.

Hans

Kan ik dan niet bij jullie komen werken? Wat is dat voor een bedrijf en waar zitten jullie?

Groetjes Marlien

Hoi!

Soms reageren mensen op de kwestie wel of geen creche, maar daar gaat het verhaal van Marlien niet om. Zij wil gewoon graag weten hoe haar kansen op de arbeidsmarkt zijn en hoe ze dat aan moet pakken.

Lijkt me dat er voldoende adviezen zijn gegeven? Klein beginnen, avonduren, parttime.. En op scholen lopen ze te springen om mensen die enkele uren willen werken.

Veel succes!

Ik geloof er niet zo in dat het moeilijk is om werk te vinden. Tenzij je moeillijk doet over wat je gaat verdienen. Bij vrijwel alle bedrijven staan ze te springen om allerlei soorten personeel. Bij ons (omgeving Amsterdam) staat het overal vol met advertenties, winkels, administratie, politie, ict.......

Als je niet zomaar een laag betaald baantje wilt, zoek dan eens uit wat voor vacatures echt veel voorkomen (zoals lerares wiskunde, scheikunde of biologie bijvoorbeeld) en doe daarvoor dan de verkorte opleiding op het hbo! Je hoeft aleen nog maar de theorie van het vak te doen, niet meer theorie en praktijk voor lerares.

Ga gedurende deze jaren een paar uur per week lesgeven. Het brengt je niet veel geld, maar wel dat je bij blijft. stilstand is achteruitgang....werkgevers zullen -terecht- denken dat je geen zin hebt gehad om in je carriere te investeren of te laten zien dat je ook werkelijk wilt werken.

Veel mensen die niet willen werken nemen namelijk een kind zodat ze een uitkering krijgen en de eerste 5 jaar niet HOEVEN te werken vanwege het kind. Na een jaar of 3, 4 nemen ze dan gewoon nog eens een kind, hoeven ze weer niet etc. Werkgevers kennen deze truc ook, en zullen bij zo'n verhaal dan sneller denken: hmmm ik denk dat ze moet van de sociale dienst, ik denk niet dat ze nou echt wil....

Hans J. zegt: "Voor jezelf, voor het kind en voor de carrière is het goed om zo snel mogelijke met verantwoordelijk werk buiten de deur te starten."

Ik ben het niet met je eens dat een carrière zoals jij die beschrijft het beste is voor je kind en voor jezelf. Voor je werkgever wel... en dat is nou juist het probleem. Ik vind het absurd om te verwachten dat werknemers ook 's avonds en in het weekend werken als ze dat ook al door de week overdag doen. Gezin en hobby's? Heb jij die niet? Of zijn die ondergeschikt aan jouw carrière? Voor een gebalanceerd leven heb je toch echt ook andere dingen nodig.

En echt, ik ben van mening dat je een kind er niet zomaar even naast kan doen in de schaarse uurtjes dat je thuis bent. Het is wel een mensje en jij hebt de verantwoordelijkheid om van dat mensje een goed mens te maken. Dat betekent investeren. Je bent in feite een paar jaar personal coach van je eigen kindjes, maar de kortzichtige werkgever neemt aan dat je een paar jaar soaps hebt zitten kijken en neemt liever iemand aan die alleen maar hoger, beter, rijker wil worden.

Kees zegt: "Als je niet zomaar een laag betaald baantje wilt, zoek dan eens uit wat voor vacatures echt veel voorkomen (zoals lerares wiskunde, scheikunde of biologie bijvoorbeeld) en doe daarvoor dan de verkorte opleiding op het hbo! Je hoeft aleen nog maar de theorie van het vak te doen, niet meer theorie en praktijk voor lerares."

Ik ben het met je eens dat er altijd wel werk is. Soms willen ze je daar echter niet voor hebben omdat je te hoog bent opgeleid, maar ik maak me niet zo druk om het vinden van een lager baantje als ik weer aan het werk zou gaan.

Maar je oplossing vind ik nogal...euh. Zie je een echte alfa zich al laten omscholen tot lerares wiskunde? De alfa's zijn nou juist degenen die al moeite hebben om werk te vinden, laat staan na de kinderen. (Maar het is natuurlijk zo dat de Intermediair alleen wordt gelezen door beta's en gamma's; op de lijst van aan te kruisen studies kon ik mijn alfastudie nergens vinden. Beta's denken soms dat het voor iedereen net zo makkelijk is om werk te vinden als voor henzelf.)

En wie betaalt het collegegeld van die opleiding en waar blijven de kinderen? De man van de niet-werkende vrouw?

Mij lijkt het onderwijs een perfecte plek om part-time te werken, en ook op veel kantoren (maar je moet dan wel even zoeken) zijn best part-time banen beschikbaar.

Jammer, een gemiste kans, die reactie van Els. Met maar weinig respect voor de vrouw die de vraag oprecht stelt.
Vrouwen moeten van alles tegelijk doen in deze tijd, en de één denkt het altijd weer beter te doen dan de ander.
Wat hebben we met z'n allen lange tenen gekregen van dat hele circus!
Laten we elkaar, als vrouwen, toch alstjeblieft een beetje steunen.

" Thuis heb je de vrijheid om zelf je dag in te delen, je bent eigen baas en niemand zegt wat je moet doen en wat je aan het eind van de dag aan resultaat moet hebben. Je kunt vrijwilligerswerk doen, je kunt studeren, je kunt je huis poetsen tot je een ons weegt. "

Ik denk dat Els een totaal onwetend beeld heeft van wat thuismoeders doen. Wat zij hierboven beschrijft zou alleen van toepassing zijn als er -geen- kinderen zouden zijn.

Haar reactie draagt bij aan de sociale druk en noopt mensen zoals de vraagsteller om zichzelf in te dekken en het gevoel zich te moeten verdedigen met opmerkingen als 'er is geen oppas dichtbij'.
Hoogopgeleide thuismoeders, ik heb er respect voor!
Ik zou zeggen durf te staan achter je keuze.
Hoogogeleiden moeders zijn (door hun ook vaak beter opgeleide partner) bevoorrecht dat ze de economische mogelijkheid hebben om zelf voor hun kinderen te zorgen in deze maatschappij.
Inmiddels is dat een luxe geworden.

"Parttime moeder"......!! Wie vraagt zich nog af waarom kinderen op steeds jongere leeftiijd met geweld in aanraking komen? En wie durft nog de media of agressieve spelletjes of internet de schuld te geven?