Geen tijd voor vakkennis sinds ik moeder ben

Heel herkenbaar. Er is thuis een heleboel werk bijgekomen (en niet alleen praktisch, het nadenken over opvoeden kost ook tijd en energie, en de omstandigheden veranderen steeds want je kind wordt ouder en dat stelt andere eisen) en dan blijft er weinig energie over om nog wat extra's voor je werk te doen. Je kunt dat wel op routine draaien maar stilstand wordt op den duur toch achteruitgang. Naarmate je dochter ouder wordt, zal het wel beteren en zo niet, dan is het inderdaad een goed idee om je beroepskeuze eens te herzien. Wat vind je wel interessant genoeg om in je vrije tijd aandacht aan te geven? En is je partner bereid om je daar ook ruimte voor te geven, want er moet natuurlijk wel vrije tijd ZIJN.

JAN???? WAAR BLIJF JE?

Dit vind ik nu een prachtig voorbeeld van keuzes maken. Als je eenmaal kiest voor een of meerdere kinderen, dan blijft er simpelweg minder tijd over voor andere dingen, zo eenvoudig is dat!

Dat is de reden dat veel vrouwen (met kinderen) die part time werken niet zo geliefd zijn bij werkgever: de prioriteit ligt niet meer bij het werk maar bij het kind en gezin.

Keuzes maken en de consequenties daarvan accepteren is het sleutelwoord! Anders kan ik het niet zeggen. Een functie als jurist is ook bijna niet part time in te vullen, simpelweg omdat je je vakkennis bij moet houden en dat kost al veel tijd.

Ben het met Jan eens, je kunt je tijd maar één keer besteden en je aandacht ook. Er is niks mis met aandacht voor je kind(eren) hebben. En niets let je om als ze die aandacht minder nodig hebben, je oude werk weer op te pakken of iets anders.

Ik betwijfel overigens of mannelijke professionals in de tijd dat ze er snachts steeds uit moeten voor huilende kinderen, veel energie hebben om hun vakkennis bij te houden... sommige periodes moet je gewoon even door.

Dit lijkt me een situatie die je zelf nog niet helemaal onder controle hebt (is je dochter pas geboren?) Vaak heb je even tijd nodig om in een nieuwe routine te komen en dat kost niet alleen tijd, maar ook energie.

Plan eens tijd voor jezelf in en maak dan eens een overzicht van waar je nu je tijd aan besteed, zitten daar soms wat lege momenten in? En zou je die momenten kunnen bundelen door je schema een beetje om te gooien?
Op het moment dat je een nieuwe routine hebt gevonden, krijg je ook meer rust in je hoofd en lijkt er ineens ook meer vrije tijd te zijn.

Mijn advies: loop jezelf niet voorbij, neem misschien even een korte vakantie om alles op een rijtje te zetten en een nieuw schema te maken, Betrek daar ook je partner, (schoon)moeder of buren in. Alle hulp die je in kunt zetten is hierbij welkom.
En tot slot; als je met de trein of bus naar je werk kunt, scheelt dat ook veel tijd waarin je ofwel nog wat werk kunt verrichten, ofwel een paar vakbladen kunt lezen. (neem er niet meer mee dan je in een reis kunt lezen)

Veel succes en sterkte!

Ook ik herken het probleem: ik heb inderdaad gekozen voor het moederschap en werk daarom nu ook 24 uur i.p.v. 40 uur. Ik ben fysiotherapeut en weet hoe het is om je vakkennis op peil te houden, niet alleen op papier, maar ook in de vorm van het volgen van cursussen en congressen ed. De oplossing die ik gekozen heb is dat ik vooral 2x per week 's avonds vrijhoud om wat te lezen en de vrijdagochtend komt mijn schoonmoeder extra oppassen om de rest van het extra werk te doen. Dat kan van alles zijn: studeren in het kader van een opleiding of cursus, wat extra administratie doen op de werkplek zelf of inlezen in vakliteratuur, etc. En tot nu toe werkt dit voor mij.

Kijk welke oplossing bij je past en maak inderdaad een keuze, hoe moeilijk ook. Aan de andere kant hebben ook moeders ambities en niet alleen op gezinsterrein. Ook je partner heeft gekozen voor kinderen en kan zich in mijn ogen niet geheel onttrekken aan de gezinssituatie. Maak het bespreekbaar en wellicht is deze situatie enigszins voorbij wanneer je kind(eren) naar school gaat(n). Dan kan je nu in ieder geval een plan maken en geeft dat wat rust.

Als je kind nog maar net geboren is, kan ik me voorstellen dat je nog wat worstelt, het is een ingrijpende verandering. Ook zakelijk moet je een nieuwe routine vinden omdat je minder uren bent gaan werken. Misschien heb je te weinig werk afgestoten in verhouding tot het aantal uren dat je minder bent gaan werken.
Maar bovenal moet je echter serieus keuzes maken. Vaak gaat dit, is mijn ervaring, ook wel een beetje vanzelf. Als je je werk interessant vindt, maak je 's avonds ook wel tijd, en heb je puf om je kennis op peil te houden. Je bent dus idd misschien wel toe aan wat anders.....
Zelf ben ik alleenstaande moeder met twee kleine kinderen en tot voor kort een fulltimebaan. Mijn gedrevenheid maakte dat ik het geen enkel probleem vond om 's avonds ook nog regelmatig met het werk bezig te zijn.
Als werkende moeder (geldt ook voor vaders, maar die hebben daar aanzienlijk minder last van) moet je ook echt leren om de aandacht en energie die je hebt eerlijk te verdelen over kind en werk. Het kan niet zo zijn dat het kind (en huishouden!) altijd prio nummer 1 heeft en als er dan nog wat energie resteert, je dat vervolgens aan je werk kan besteden.
Je zult dus een balans moeten ontwikkelen tussen ambitie/carriere en het moederschap.
Mijn ervaring is dat kinderen echt niet minder gelukkig worden als de was een keer niet gedaan wordt, het bed niet wekelijks wordt verschoond of als mama op zondagochtend een keertje uitslaapt of op haar parttimedag eens even een uurtje verdiept is in vakliteratuur....
Heel veel succes!

Ik herken het probleem in z'n geheel niet. Ik werk 36 uur per week (zware managementfunctie), ben 's avonds politiek actief, ben twee middagen bij onze drie nog jonge kinderen, vader is ook een dagje thuis bij ze. Zowel werk als politiek geven mij energie, daarom in vrije tijd ook nog zin om eens vakliteratuur door te nemen of op cursus te gaan (moet ik ook wel vanwege permanente educatieverplichting), geen enkel probleem. In het weekeinde leuke dingen met de kinderen doen, sporten om je fit te blijven voelen. Werkster nemen.
Zorg dat je je bezighoudt met zaken die je energie geven, dan kan je alles aan is mijn advies.

Ja, ja, ja.

Als dat echt zo is Jacqueline (dan stik ik van jaloezie en) ben ik heel benieuwd naar hoe jullie dat samen doen, je precieze weekplanning, support system etc. 36 uur werken en twee middagen thuis? Is een middag thuis als je om drie uur naar huis gaat en woon je dan naast je werk? Wat doet manlief voor werk?

Of hoe kom je erachter wat je energie geeft? (ondersteun je je medewerkers daarin ook? hoe dan?)

Ik houd mijn vakliteratuur bij als het hele huis slaapt: 's avonds na het sporten (toch nog te veel adrenaline in het lijf) tot ongeveer 2 - 3 uur 's nachts. Het is dan rustig in huis en dan kan ik niet meer stoppen: intellectuele uitdaging! Ik weet dat dat me parten zou kunnen spelen de volgende (werk)dag, maar ik weet zeker dat ik intellectueel weer aan mijn trekken kan komen...

Het klinkt zo makkelijk dat je moet kiezen. Kiezen is zeker niet mijn sterkste kant. Net als de meeste mannen wil ik het gewoon ook allemaal! En ik vind dat ik daar recht op heb. Als de kleintjes groter worden, zal het allemaal wel iets makkelijker worden. Ik zou zeggen: houd nog gewoon even vol, zoek je momenten (als papa gaat babyzwemmen op zondagochtend bijvoorbeeld) en vergeet ook niet af en toe samen iets te doen...

tjonge Jacqueline, wat fijn voor je kinderen dat ze op 2 middagen een paar uurtjes qualitytime mogen genieten......ben het met Tess eens.

Het is een kwestie van keuzes maken. Geniet van je kinderen, zolang ze nog klein zijn. Binnen no-time zijn ze groot en dan komt jouw tijd wel weer........

Toen mijn kinderen klein waren kon ik ook 4 dagen werken en politiek actief zijn, zoals Jacqueline. Van de oppas die toen zeer regelmatig nodig was, merkten ze niet veel.
Echter toen ze iets groter werden (lagere school leeftijd) kon ik dit niet meer combineren met de politiek en de verplichtingen die daarbij horen. De politiek heb ik vaarwel gezegd en ben 4,5 dagen, waarvan een halve dag thuis gaan werken. Om toch maatschappelijk actief te blijven, ben ik vrijwilligerswerk gaan doen. Buiten de vergaderingen, zijn er veel activiteiten waar mijn kinderen actief aan mee kunnen doen, samen met hun vriendjes en vriendinnetjes uit de wijk.
Ik heb bewust een stap terug gezet, totdat de kinderen meer zelfstandig zijn (middelbare school), want ik wil graag hun verhalen, verdrietjes, gelukjes, etc delen. Ook bijeenkomsten op school over rapporten of carnaval wil ik mee kunnen maken.
Mijn man werkt 5 dagen sinds we kinderen hebben, maar heeft de dindag pappadag en is dan 1 dag in het weekend vrij. Hij is daarnaast ook betrokken bij de kinderen, school, clubjes. Dit werkt prima voor ons.
Ze zijn ondertussen (bijna 8 en 6,5 jaar). Nu genieten we lekker van ze.

Ik ben bedrijfsjurist bij een grote onderwijsinstelling en werkte tot voor kort 4 dagen per week. Sinds de geboorte van onze tweede (nu 5 maanden) ben ik een dag minder gaan werken door middel van het opnemen van ouderschapsverlof. Op die dag gaan de kinderen gewoon naar het kinderdagverblijf en heb ik mijn handen vrij om mijn huishouden op orde te houden, zelf even tot rust te komen en om mijn vakliteratuur bij te houden. Omdat het me nog steeds boeit voelt dat laatste als tijd voor mezelf en voor mijn vak, niet als werk. Ik hoop op termijn, als de kinderen wat groter zijn en we een nieuw ritme hebben gevonden, weer vier dagen te gaan werken. Mijn man werkt ook vier dagen. We hebben samen de afspraak dat de dag dat we thuis zijn met de kinderen niet wordt gebruikt voor werk of huishouden, maar quality time met de kinderen is. Die extra vrije dag alleen heeft me wel veel meer lucht gegeven hoe moeilijk ik het ook vond om een dag minder te gaan werken. Soms word ik nog wel verleid om op mijn vrije dag nog even wat te werken, maar dat probeer ik tot een minimum te beperken.

Het bijhouden van de vakliteratuur vind ik nog wel meevallen als bedrijfsjurist. Wij zijn als generalist niet tot in detail op de hoogte van allerlei actuele jurisprudentie en zijn vrij om experts in te schakelen als dat nodig is. Wij zijn er vooral om risico's in te schatten en mee te denken op veel verschillende rechtsgebieden waar we vooral ons 'juridisch instinct' voor gebruiken.
Misschien een idee om een functie als jurist te zoeken waar minder hoge eisen aan je actuele kennis worden gesteld?
Ik vind de combinatie werk-kinderen prima te doen en weet dat ik (en daardoor ook mijn kinderen) doodongelukkig zou zijn als ik niet zou werken.
Ik ben het met andere schrijvers eens dat je wel moet genieten van je kinderen en de tijd met ze. Als je altijd op je tenen moet lopen om je werk ook nog eens goed te blijven doen is het inderdaad misschien tijd voor een keuze. Niet op te stoppen, maar misschien wel om elders als jurist aan de slag te gaan. Ik ben er achter dat de mogelijkheden legio zijn.