Reacties op dit artikel:
Fyrin | 26 juli 2011 (15:55)
Wat herkenbaar. Onze tweede heeft ook zo ontzettend veel gehuild, ook reflux. Wanhopig werden we. We hadden thuis opvang, en bij mij betekende werk nu juist even ontsnappen en tot mezelf komen. Ze is nu 1 jaar en eindelijk weer wat meer rust in de tent, maar pff, voordat wij bijgetrokken zijn....
Colinda | 13 september 2011 (11:10)
Wij hadden ook een huilbaby zeiden de dokters. Duurt een paar maanden en dan is het wel over. Er zit niks aners op dan het uitzitten...Het heeft vijf weken geduurd voordat we een pediater vonden die eindelijk de juiste diagnose stelde: koemelkallergie. Ik gaf borstvoeding en zodra ik stopte met melkproducten te eten en drinken sliep ons kereltje de nachten door. Weg was de huilbaby. Maar ik kan bevestigen: zelfs 5 weken slapeloze dagen en nachten waren genoeg om er helemaal dooheen te zitten. Was dit zo gebleven dan was blijven werken inderdaad onmogelijk geweest. Toch, voor hen die met een huilbaby zitten: voor je je baan aan de kant schuift best zorgen dat je 100% zeker bent dat er echt niks aan te doen is.
Jos | 13 september 2011 (20:04)
Bijzonder herkenbaar! Duurt bij ons inmiddels al zo een 15 maanden en heeft een enorme impact op alles wat je zou willen doen. Het lukt soms gewoon niet vanwege pure oververmoeidheid. Ziekenhuis in en uit, een weekje weer wat beter en weer van voor af aan beginnen. Kind in ziekenhuis laten opnemen, puur om zelf bij te kunnen slapen. Werk wel doen, want dat leidt toch ook weer wat af.
Men vraagt dan: hoe houdt je het toch vol? Tsja, geen keus en omdat je simpelweg enorm veel van dat kleintje houdt.
Mail dit artikel
