Bore-out: de nieuwe kantoorziekte

Volgens mij is boreout de nieuwe term voor luiheid en laks gedrag. Als opeens blijkt dat het bedrijf gaat reorganiseren en met de helft van de mensen kan, moet je opeens opletten hoe snel mensen opeens niet meer verveelt zijn.
Een ouwe baas van mij zei me altijd; "werk moet je zien", en dat klopt, ik heb ook weleens periodes dat ik geen fuck te doen heb, dan ga ik toch lekker alle plantjes op de afdeling verzorgen of meehelpen met het secretariaat met achterstallig archiefwerk (ik ben financieel manager) . Je kunt namelijk ook een beetje sociaal denken ipv alleen maar aan jezelf. Want ik denk dat dat een beetje de echte ziekte is waar iedereen met een burn of boreout aan leidt.
Het ikke, ikke en nog eens ikke ben heel belangrijk, gevoel is in deze luxe maatschappij tot de nieuwe godsdienst verheven. Wat mij ook opvalt in het verhaal is dat iedereen verwacht van anderen dat ze bezigheden voor ze op een presenteerblaadje aandragen. Ik dacht altijd dat volwassen hooggeschoolden in staat moesten zijn om dit soort dingen zelf te kunnen regelen, maar ben blijkbaar weer een ervaring rijker en een illusie armer. Zo zie je maar weer je bent nooit te oud om te leren of om het werk te zien. Ik verveel me ook wel eens maar nooit echt lang, er is altijd ergens wel een klusje te doen, dames en heren bore-outs.

Het is zo herkenbaar dat het eng is..... Lijkt net een beschrijving van mijzelf.
Vooral de vraag "waarom hebben ze me aangenomen als er toch niks te doen is" spookt dagelijks door mijn hoofd.

En wanneer je dan eindelijk werk krijgt aangeboden, dan kun je je er maar amper toe zetten, omdat je toch alweer weet dat het een 'bezigheidstherapie' klus is.
Ik heb er genoeg van, en neem binnenkort ontslag!

Ik herken er ook veel in. Ik ben projectmanager en marketingadviseur en doe 100% van het werk in 20% van de tijd. De resterende tijd verveel ik me dood! Ik kan ergens ook gelzen dat vooral hoogbegaafde mensen snel taken oppakken en zich ook snel vervelen. Vaak worden deze mensen niet herkend en daardoor gaan deze mensen twijfelen aan zichzelf of raken gedemotiveerd. Ik heb een test gedaan en daaruit blijkt dat ik een zeer hoog IQ heb (128). Ik kom het steeds weer tegen in mijn werk dat ik me na een bepaalde periode gewoon enorm ga vervelen. Ik zie als uitkomst voor mezelf ondernemerschap.

Ik verveel me nu ook dood en s'avonds als ik naar huis ga voel ik me waardeloos en schuldig......is dat ook een boreout???

Wat een onzinnig artikel. Werknemers die zich vervelen moeten zelf meer initiatief nemen, of een andere baan zoeken. En dat geldt zeker voor de intermediair doelgroep. Heel het land gaat naar de klote door dit soort onzin. Weg met die belachelijke wet poortwachter.

Jemig en ik werk me de .... en krijg lang zoveel niet betaald als mensen in het bedrijfsleven hoe frustrerend is dat!!!!!!

Kom werken met moeilijkopvoedbare jongeren met een licht verstandelijke beperking, en je verveelt je nooit meer!!

Moet je niet bang zijn om wat minder te verdienen (HBO nivo)

Erg herkenbaar!
Wat betreft de 2 personen die het onzin en luiheid vinden: ik heb intussen alles gearchiveerd, alle processen verbeterd (wat eigenlijk niet slim is, is het werk dat er is nog sneller klaar), alle planten worden dagelijks netjes verzorgd, alles heb ik al schoongemaakt (terwijl daar al een interieurverzorgster voor is), mijn collega's kan ik ook niet meer helpen, die hebben zelf ook geen werk meer liggen. Kortom: ik zoek me rot naar klusjes maar het is na weken en weken echt op! Het is echt frustrerend want ik werk graag!
Hopen dat het morgen maar weer drukker wordt.......

Typisch dat de reacties op dit artikel waarschijnlijk allemaal tijdens werktijd zijn gegeven...?? Deze ook hoor....

"Stop complaining what you're not getting and start creating what you want"

Soms heb ik ook wel eens een schop onder mijn kont nodig want dan vergeet ik soms onderstaande punten.

1) Accepteer dat het soms komkommer tijd is. Leegloop voelt niet goed dat is waar, maar het is compensatie voor de drukke periode.
2) Bijna al het werk ligt onder academisch niveau, de uitdaging en meerwaarde ligt vaak ergens anders.
3) Ga niet lopen leuren met jezelf, Je krijgt dan alleen de klusjes die niemand wil doen of die onzinnig zijn. Gevolg nog meer verveling.
4) Probeer zelf iets van niveau op te zetten in de tijd die je hebt. Geeft dus zelf richting aan je werkzaamheden.
5) Besef dat de oorzaak en ACCEPTATIE van verveling bij jezelf ligt en niet bij je omgeving.
6) Lukt bovenstaande niet dan DURF een nieuwe baan te zoeken.

Zo, die verveling is zo weer weg.

Bij geen van mijn vorige werkgevers heb ik me ooit verveeld. Bij mijn huidige werkgever, zijn de taken die ik heb in 1 a 2 dagen makkelijk te doen en zoek ik serieus naar projecten waar ik mee bezig kan zijn, maar er is niets. Alles loopt, er hoeft nergens eens flink aan getrokken te worden, het werkt. Er is geen motivatie in het bedrijf om te blijven verbeteren.

Je bent als nieuwe medewerker afhankelijk van de mensen om je heen; je leidinggevende en directe collega's.

Om dit onderzoek onzin te noemen is wel heel zwart-wit. Net als zeggen dat iedereen die zich verveelt, wel een harde werker is. Natuurlijk zijn er luie donders, maar er zijn ook genoeg situaties waarin je als medewerker vast kan komen te zitten in een vicieuze cirkel.

En zeg nou zelf; naar je leidinggevende lopen en zeggen dat je je verveelt? "Mag ik een cursus, mijn werk is niet uitdagend genoeg"? Dan moet je toch wel over een flinke drempel heen.

Wat een herkenbaar verhaal. Ik was zelf werkzaam in zo'n situatie. Had een zogenaamde drukke baan aangenomen bij een grote firma. Maar al na een week kwam het besef dat dit wel eens een verkeerde beslissing zou kunnen zijn. Ik heb er in totaal maar een half jaar gewerkt. Simpelweg omdat ik niets te doen had. Ik heb dit echter wel tijdig duidelijk gemaakt aan mijn leidinggevende, maar daar werd ook niets mee gedaan. Dit was de cultuur van het bedrijf. Mijn overige collega's waren al lam geslagen en zaten zelfs hele dagen te surfen op het net. Dus inderdaad, hoe ongelooflijk het ook is. Het bestaat en je krijgt er nog goed geld voor ook.

Wat ik mij af zit te vragen... Veel hoger opgeleiden worden afgekeurd voor het werk wat ze doen, maar 100% goedgekeurd voor een lagere functie. Dan moeten ze dus fulltime aan de slag op een veel lager niveau, terwijl misschien 90% aan de slag op je vroegere en hogere niveau leidt tot een grotere arbeidsparticipatie.
Ik ben sinds anderhalf jaar afgekeurd voor hogere functies en doe nu fulltime werk onder mijn niveau. Het UWV raadt mij sterk af een functie op of boven mijn oude niveau te aanvaarden. Daardoor werk ik nu onder mijn niveau. Ik denk dat ik met iets minder uren draaien op mijn oude niveau veel productiever zou zijn dan met de huidige constructie van meer uren op een lager niveau.
Maar dat mag dus weer niet...
En hogerop kom ik ook niet meer...

Heel jammer!

Hummm, ik zit in de ICT, systeemontwikkeling, gedetacheerd. Ik zit ergens achteraan in het systeemontwikkeltraject. Voor mijn werk ben ik afhankelijk van werk dat door anderen wordt aangeleverd. Ik zit nu op een project dat 2 weken analyse werk zou zijn en zes weken uitvoerend werk, in totaal 2 maanden. Ik zit nu vier maanden op dit project, ben ruimschoots klaar met het analyse werk en heb nog geen uitvoerend werk kunnen doen (de voorafgaande fasen hebben steeds uitloop). Ik mag geen ander werk buiten het project om doen aangezien ik daar geen urencode voor heb en we elk moment met het uitvoerend werk kunnen gaan starten (al twee maanden lang), volgens management terwijl wij, de werkvloer, allemaal het idee hebben dat het nog wel twee maanden gaat duren voor we iets kunnen gaan doen. Mijn werkgever wil mij niet bij mijn opdrachtgever weghalen (ik ben billable en dat is het belangrijkste) en mijn opdrachtgever wil mij niet laten gaan omdat elk moment het uitvoerend werk kan gaan beginnen en er deadlines zijn (die steeds weer opgeschoven worden). Internet is momenteel mijn vriend, ik ben blij met Word zodat ik tenminste nog wat verhalen voor mezelf kan typen (of een lange respons op een artikel in de intermediair) en gedigitaliseerde boeken in tekstformaat zijn mijn strohalm.

En dit is niet alleen het beeld van dit huidige project, nee dit is de situatie die ik de afgelopen 3 jaar steeds weer opnieuw meegemaakt heb.

Het begin van dit artikel schetst een beeld dat akelig herkenbaar is, hoofdpijn en nekpijn zijn mijn contante companen en bij de zelftest beantwoord ik 8 van de 10 vragen met 'ja' . Nee, dit is niet luiheid of laksheid. Dit is de realiteit waarmee ik en mijn collegea dagelijks mee te maken hebben.

Voor Sophia geldt dat een cursus spelling misschien ook nuttig is...

Hoe herkenbaar dit verhaal en jammer dat een aantal dit zien als luiheid.
Zou zowat een moord doen voor een enorme stapel werk op mijn bureau waar ik ook nog eens uitdaging in kan vinden. Moet alleen mijn leidinggevende wel meewerken, want ik kan en wil veel meer dan hij denkt.
Ben nu puur uit verveling collega's van een andere afdeling aan het helpen, omdat ik dat liever doe dan niets doen. Is dan wel weer werk onder mijn niveau waardoor het niet heel motiverend werkt.

Een wereld van herkenning. Het heeft vaak niets met luiheid te maken. Bij sommige bedrijven is er niets meer te doen, of mag je niets meer dan dan het aan jou toegewezen werk en dat komt mij behoorlijk de keel uit. Ik zit hier met 2 man op een ict afdeling met geest dodend werk.

Wat een herkenning.....ik heb dit gevoel al sinds mijn afstuderen in 2000; ik denk vaak - waarom heb ik al die moeilijke wiskunde vakken (IR) gedaan. Nu kom ik echt niet verder dan 1 + 1 en wat pielen in excel. Het controller vak is echt niet moeilijker.

Ik neem ontslag en wordt ziekenverzorger.

Ik heb mij de moeite getroost dit vermakelijke bericht tot mij te nemen. En ja, geheel mee eens, werk is namelijk betaald gedrag. Het is primair een voorwaarde scheppende activiteit en geen holistische, intellectuele dan wel filosofische of religieuze zaak. Nee, gewoon geld verdienen. En als het de werker niet zint, jammer. Be bored or burned. Maar, het leven is geweldig en dus aan de slag.....zoek de activiteit op. Studie. Acquisitie. Collegae lastig vallen. Willie Wortel zijn of net doen alsof je Willie wilt zijn. En verder, bedenk hoe goed we het hebben in ons kneuterige landje.

Herkenbaar.

Vooral op callcenters binnen Nederland is het erg gesteld. Zitten in hokjes, weinig contact met collega's, slechte arbiedsomstandigheden, niets tussen de gesprekken door mogen doen en voor het weinige werk wat je doet een erg laag loon zonder pensioenvoorzieningen.
En na een paar dagen naar buiten kijken weet je ook uit hoeveel bakstenen de voorpui van het pand aan de overkant is gemaakt.

Andere uitdagendere baan voor minder salaris is een optie. Echter, de meeste mensen werken harder als ze meer zouden verdienen heb ik altijd het idee.

Na bijna 20 jaar arbeidsleven in de industriele automatisering begin ik nu ook een bore-out te krijgen. Ik werk in een grote machinefabriek die CNC-machines produceert en daar is steeds meer routinewerk bij.
Zelf meer opgaven te zoeken is wel mogelijk maar ook gevaarlijk, want er zijn altijd weer drukke periodes tussendoor waarbij je niet weet hoe je alles voor elkaar moet krijgen. Als je dan ook nog extra taken hebt krijg je het normale werk niet meer gedaan.
Ik woon in Thüringen en daar is het niet zo heel eenvoudig een andere baan te krijgen. Een sollicitatie heb ik lopen.
Om de verveling tegen te gaan lees ik bijvoorbeeld artikelen op Internet over verveling op het werk...

Een herkenbaar probleem, dat ik dagelijks ervaar.
In principe een leuke internationale baan bij een groot bedrijf, echter kan het werk in 40% van de tijd geregeld worden mits je alles goed op de rails hebt voor je account.
In principe ben ik nu een soort van blij als zich een probleem voordoet, zodat ik mij hier vol op kan storten.
Dit euvel is reeds kenbaar gemaakt bij mijn superieuren, en men heeft beloofd hier iets aan te doen (echter per wanneer is mij niet verteld).
Een andere baan zoeken zou een optie kunnen zijn, echter denk ik dat ik wat betreft reistijd, extra's, en secundaire arbeidsvoorwaarden weinig beter kan.
Het gras bij een ander bedrijf lijkt in eerste instantie altijd groener.
Het blijft immers altijd de pro's en de con's tegen alkaar afwegen

Makkelijker gezegd dan gedaan om jezelf bezig te houden, te kijken naar uitdagingen om je werk toch interessant en uitdagend te houden. Mij lukt het in ieder geval niet meer en me uitspreken naar leidinggevenden levert nogal wat irritaties en ongeloof op. Die zijn dan ook de hele dag wel 10 uur aan het werk, en lezen mail ook in de avonduren en in de weekenden. (ik niet, die drie mail per dag kan ik in 5 minuten beantwoorden, maar rek ik tot een uur). Werkoverleg, borrel en lunchmeetings, netwerken, vergaderingen, enz. Het klinkt mooier dan het is.
Salaris zou een beloning moeten zijn voor je ingezette creativiteit, het meehelpen aan het oplossen van een probleem, kwaliteit leveren omdat je daarin wordt uitgedaagd. Nu wordt het een schadevergoeding voor de tijd dat je geacht wordt aanwezig te zijn. Vanaf september heb ik gelukkig een andere baan.

Ook ik heb de bore-out-test met 9x Ja beantwoord. Als Officemanager in een detacheringsbaan, kom ik ongeveer ieder half jaar bij een andere opdrachtgever. De eerste 2-4 weken gaat het goed: nieuwe informatie absorberen en mensen leren kennen. Maar als ik dan "het hele takenpakket" onder mijn hoede heb, blijkt al snel, dat ik in maximaal 50% van de tijd alles kan doen, waar een ander fulltime mee bezig is. Ik heb het al eerder bij mijn werkgever aangekaart, maar die denkt alleen aan uurtje-factuurtje, dus ik zeg maar niets meer. Als ik bij opdrachtgevers mijn verveling zou uiten, dan wordt wellicht de opdracht gecancelled en heb ik het met mijn werkgever aan de stok.
Wel heb ik mijn carrière inmiddels redelijk in eigen hand genomen: ik heb een eigen bedrijfje met damesthuisparty's en binnenkort ga ik cursus volgen om uiteindelijk een ander ECHT eigen bedrijf op te zetten. Oftewel: ik heb inmiddels "my way out" gevonden. Nu alleen dat vervelen nog even volhouden.. pff die kramp in nek en schouders en hoofdpijn zijn geen pretje.

HEEL herkenbaar

Ik ben nu 3 dagen van vakantie terug en heb het alweer helemaal gehad
De dag lijkt niet om te komen, ik verveel me en doe werk waar een ander misschien een dag mee bezig is in een ochtendje.

Het is idd slopend voor je geestelijke gezondheid want regelmatig kom ik lusteloos en moe thuis, gewoon omdat ik het gevoel heb de hele dag niks productiefs gedaan te hebben

Dit heeft he-le-maal niks met luiheid te maken, het heeft te maken met te weinig uitdaging in het werk....
Ik ben nu 4 jaar afgestudeerd en ben al aan mijn 4e baan bezig....overal begin ik met frisse zin, maar ik pik dingen erg snel op en na 3 maanden ken ik alle processen en wordt het alweer routine.

ZO frustrerend.....ik ben 26, ik moet nog 40 jaar werken maar heb geen idee meer wat ik moet doen

Ik ben administratief medewerker bij een bouwbedrijf. Heb een MBO-diploma, dus hoogopgeleid kun je me niet noemen.
De vervelingsziekte heeft hier ook toegeslagen, al na 2 maanden dat ik hier werkzaam ben.
Ik werk 32 uur per week, maar in 16 à 20 uur zou het ook kunnen. Alleen is er dan een probleem met het aannemen van de telefoon, omdat ik de enige ben die altijd op kantoor is. Mijn collega's zijn vaak naar afspraken.
Ik vind dat de vervelingsziekte niks te maken heeft met luiheid of laks zijn. Ik heb al zo vaak gevraagd naar meer werk, maar dat is er gewoonweg niet. Op den duur ben je dat vragen wel zat, en dus vraag je het niet meer.
Toen ik hier kwam werken werd mij een zeer drukke baan voorgehouden, dus ik vraag me ernstig af wat ze hier met 'druk' bedoelen.
De 1e week kreeg ik al wel te horen dat ik snel ben. Na 1 dag had ik meer facturen gemaakt dan mijn voorganger in een week deed.
Geen wonder dat men dacht dat het een drukke baan was. Inmiddels ben ik al wel aan het rondkijken voor een andere baan en heb een sollicitatie lopen. Toch is er twijfel.
Mijn huidige baan betaalt niet slecht en het is zeer dichtbij, ook zijn ze soepel met vrije dagen en als de monteur van bijv de wasmachine ineens toch nog tijd heeft wordt daar totaal niet moeilijk over gedaan.
Mijn collega's hebben het ook als ze geen afspraak hebben. Ik zie ze regelmatig surfen op marktplaats en youtube.

Ik herken er heel veel en eigenlijk functioneer ik ook het beste als ik de vrijheid geniet om zelf werk uit te voeren die ik zie, terwijl het niet tot mijn taken hoort. "werk moet je zien" klopt als een bus alleen moet je er wel rekening mee houden dat niet alle werkgevers hun werknemers de vrijheid geven werkzaamheden uit te voeren die ze zien.

Het is wel herkenbaar.
Ik ben een tijdje geleden helaas in de bijstand terechtgekomen. Mijn gemeente heeft een zogenaamd 'work-first' traject: halve dagen werken voor het behoud van bijstand. In eerste instantie was ik blij: ik was ergens welkom om te werken en ik hoefde nu niet gewoon mijn handje op te houden. Maar na enkele maanden werkzaamheden verrichten op het niveau van verstandelijk gehandicapten, begin ik aardig op te branden.

Ik herken hier niets van. Ik doe deal na deal samen met de IDL. We zijn de corporate succes tandem van ons mooie Angelsaksische kantoor. Ik begrijp niets van al die luie mensen. Er is zoveel te doen..

Als ik niks te doen heb ga ik altijd onwijs staan blaten bij iemand op de kamer en mensen opzadelen met onzinnige artikelen over achterhaalde onderwerpen, waarbij ik niet nalaat om hen een scherpe deadline op te leggen... Ik merk dat men mij enorm weet te waarderen door deze houding. Als je je ook maar een seconde verveelt moet je jezelf "baloonen" en full fledge gaan acquireren of anderszinds onzin verkopen per strekkende kilometer. Als je maar totally committed bent!

Ik werk voor een nieuw radioprogramma op radio 1 over gezondheid en levenstijl. Graag wil ik over de bore-out een reportage maken, gewoon verhalen horen van enkele dodelijk verveelde werknemers met wat zij vermoeden een bore-out. Wie durft te reageren? Liefst in de randstad.
graag mailen naar: channah.durlacher@avro.nl

Sophia, ik herken veel in wat jij zegt. Mijn IQ is ook bovengemiddeld. Dat speelt zeker mee in het geheel.
Ik heb een goede baan, maar kan mijn werk in minder dan 1 dag doen. Ik word geacht 3 dagen te werken. Het ligt aan het bedrijf waar ik werk. Organisatorisch klopt het gewoon niet. Om me heen roepen "ik heb het rustig, wie heeft er iets te doen voor mij?" werkte niet. Ik heb binnen het bedrijf voorheen een andere functie gehad van 5 dagen per week. Maar toen was ik ook binnen 2 dagen klaar.
Ik ben nu daadwerkelijk aan het solliciteren en het ziet er naar uit dat ik per 1 oktober een andere baan (die minder betaalt, maar lekker belangrijk...) heb. Die baan is heel hectisch, schijnt... Ik hoop het maar! Ik denk er overigens ook over na om me om te scholen om in een andere branche een eigen adviesbureau te starten. Dit zit in de planning.
Tip voor Jan: zit niet op Sophia af te geven, maar ga zelf gewoon aan het werk joh! Als je iets te doen hebt tenminste... Anders een cursusje 'tactisch zijn' volgen.
Kladloper, wat je zegt... Als je in de zorg gaat werken, weet je zeker dat je de hele dag de benen uit je lijf rent.

Ik vejveel me. Dus even naaj GeenStijl sujfen.

Vdv: Mijn baas is net zoals jij omschrijft. Dit wordt niet gewaardeerd, mensen reageren zo om van het gezeur af te komen. Je hebt gewoon een heel slecht zelfbeeld!

Ook hier herkenkaar.
27 jaar, MBO opleiding afgerond, HBO opleiding afgebroken uit verveling.
Ook op hogescholen speelt dit issue !

Ben de automatisering ingerold, zit nu bij een groot hip internationaal bedrijf.
Werk overigens wel op HBO niveau.
Ik hoef in niet echt veel te doen, ik ben nu eenmaal een goede automatiseerder :-)

Zie weinig reden om meer hooi op mijn vork te nemen, men is nu ook zeer tevreden over me en ik zou er niet meer door betaald krijgen.

Heb werkelijk geen idee wat me nu echt leuk werk lijkt.
Verveel me na enkele maanden al weer bij een werkgever.
Wil werk hebben dat beter aansluit en perfect in mijn priveleven integreert.
Dus dan is waarschijnlijk voor jezelf beginnen de enige optie.

Maar heb weinig ideeen en kan weinig kunstjes die ik in een eenmanszaak commercieel kan uitbuiten.
Ben verder ook niet een echte netwerker.

Dus blijf voorlopig maar zitten, verdien nu goed.
Ik leef nu van vakantie naar vakantie :-)
Vier dagen per week werken zou overigens het grootste gedeelte van het probleem oplossen, maar daar wil mijn werkgever niet aan...

Erg herkenbaar dit artikel.. Ik ben in 2001 afgestudeerd voor mijn HBO-CE en werk nu bij een bedrijf waar voornamelijk veertigers werken. Als ik op mijn gemak een klantorder in het systeem zet vinden mijn collega's me nog razendsnel, terwijl ik me op mijn beurt dooderger aan het trage werktempo/computergebruik van mijn collega's.

Resultaat is wel dat ik mijn werk kan doen in 50% van de tijd die ervoor staat. Omdat ik het allemaal op mijn gemak doe weet ik dit te rekken tot 70%. Ik verveel me alsnog dood. Als ik vraag om extra werk krijg ik alle rotklussen die zijn blijven liggen bij collega's (archiefwerk, inkooporders op volgorde leggen, enz.). Voor dergelijke onzin heb ik toch geen opleiding gevolgd?!

Het komt erop neer dat ik tijdens de vakantieperiode het werk van drie collega's tegelijk overneem, dit in combinatie met mijn eigen werk.. Dan heb ik eindelijk de gevulde werkweek die ik wil.. Frustrerend maar helaas wel de werkelijkheid..

Ik heb de laatste 18 maanden 12 nieuwe (betaalde) web sites gebouwd, mijn mp3 verzameling georganiseerd een wet cursussen gevolgd. Mijn telewerkdag gebruik ik om te strijken. Nee, een leeg gevoel heb ik niet. Ik kan dit nog jaren volhouden.

hihi anno niem... same story here.

MBO-opleiding gedaan nah ik werd er gillend gek van de verveling op het kantoor tijdens mijn 2 stages. En geloof me, dan duurt 2x 8 mnd. lang!.
Diploma gehaald, gewerkt op kantoor. Ik dacht als ik hier m'n leven moet slijten dan ben ik binnen 5 jaar geestelijk dood zeg maar.

Nu maar 'druk' HBO-en (wat eigenlijk m'n redding moet voorstellen uit de 'hel' van de verveling) maar het is uitstel van... heb ik het idee

Maar het doet me goed om te lezen dat ik niet de enige ben ;)

Ha! Ook ik ben getroffen met een baan waar werkelijk niets te doen is.
Zit in de detachering, dat leek zo een uitdaging. Elke keer een nieuwe baan, nieuwe collega's maar zodra het takenpakket onder de knie is blijkt dat het allemaal in een ochtend te doen is.
De rest van de tijd nietsen. Ik heb wekenlang aangegeven dat het rustig is dat ik er meer bij kan hebben. Helaas niemand doet er iets mee en dus zit ik mijn tijd weer uit. Het bureau waar ik voor werk is op de hoogte echter doen zij er ook vrij weining tot niets mee.
Beetje jammer.
Snel mijn studie afmaken en voor mezelf beginnen, wellicht dat ik mijn dagen dan beter en vooral nuttiger kan besteden.

Zonder meteen al te sigmatiserend te willen zijn, valt het me wel op dat het met name de reagerende dames zijn die kennelijk niet zelf het werk zien liggen. Neem een paar kinderen, zou 'k zeggen. Je verveelt je nooit meer, houdt de AOW in stand en loopt verder niemand voor de voeten.

Erg herkenbaar.

Ik heb ook een tijd met het probleem gelopen dat ik geen voldoening in mijn werk kon vinden en dat het gewoon supersaai is. Uiteindelijk heb ik de knoop doorgehakt en mijn ontslag ingediend. Ongelofelijk wat dat een opluchting was. Nu nog even uitwerken en dan hop, naar een nieuwe job ;-)

Wim, ouwe, hou eens op!

Ik denk dat dit vooral veel zal voorkomen bij overheidsinstellingen. Ik werk zelf als ICT medewerker bij een middel-groot automatiserings bedrijf en sinds de 4 jaar dat ik hier werk lopen wij binnen onze afdeling bijna 4 maanden achter met deadlines. Daarbij draaien we gemiddeld 55 uur per week (van 8:30 tot 17:30 zijn de standaard contracturen en daar komt vaak nog iets bij).

Soms wou ik dat ik me eventjes lekker kon vervelen (want ik herken ze hier op de werkvloer uit duizenden).

Ik weet bijna zeker dat de verantwoordelijkheid zowel bij de werkgever als de werknemer ligt. Beiden moeten een balans vinden van vraag en aanbod. Het is aan werkgevers om de 'bore-outs' te herkennen en hen maar vooral ook zichzelf met deze situatie te confronteren om beiden een oplossing te zoeken.

(En ja, nog 20 minuutjes werk, ik zit nu idd eventjes lekker een half uurtje bij te komen, maar heb dan ook een tergend lang en ingewikkeld SQL script geschreven waardoor ik eventjes 'opgebrand' ben. ;)

Kom op zeg. Een IQ van rond de 130 is niet meer als normaal als je op HBO niveau kunt functioneren. Dat het gemiddelde zo laag is is niet vreemd. Kijk naar alles wat er op TV en in de hitlijsten populair is. Hoe de meeste kinderen door hun ouders worden opgevoed en waar ze de tijd mee doorbrengen. Als je niet bij het kampervolk hoort heb je al snel een bovengemiddeld IQ. Bovengemiddeld ten opzichte van hen. Waarschijnlijk niet ten opzichte van jouw collega's. Dat je je dit niet realiseert zegt toch ook iets over jouw intelligentie.

Ik zit al 3 jaar in een Bore-out en heb al 3 jaar allerlei processen geanalyseerd waarom ik me zo voel en ook allerlei onderzoeken gehad wat er wellicht met me aan de hand zou kunnen zijn.

Mensen die zeggen dat ze zich hier niet in herkennen, mogen zich gelukkig noemen.

Mensen die lui zijn, zijn juist bewust bezig met het uitrekken van allerlei werkzaamheden èn ze krijgen er geld voor en dat is nou precies wat ze leuk vinden: ze hoeven niets te doen voor toch lekker geld.

Mensen die Bore-out zijn, kunnen qua hersencapaciteit veel meer aan dan het werk hen biedt aan uitdagingen / snelheid / hoeveelheid / wijzigingen.

Vergelijk het maar met de volgende uitdaging:
5 dieren krijgen de opdracht zo snel mogelijk in een boom te klimmen:
-kat
-hond
-olifant
-vis (in een kom)
-aap
De meesten zullen zich bekommeren om de vis (de gehandicapte), want die kan niets met deze opdracht.
De hond / kat hebben een uitdaging en de olifant heeft het eigenlijk nog het moeilijkst.
Die aap dan? Die verveeld zich meteen ter plekke: hij heeft een veel moeilijkere opdracht nodig om zich uitgedaagd te voelen, dus vergeten de mensen zich te bekommeren om de aap (de persoon met overcapaciteit qua kunnen/hersencapaciteit)

Zodra een proces duidelijk is, is de analysefase over en gaat het werk over in routine werk. Dit is werk waar vele nederlanders zich dagelijks mee bezighouden: vakken vullen, buschauffeur, administratief werk, verkoopster, verzorgster. Dagelijks dezelfde handelingen uitvoeren. Veel mensen zijn hier gelukkig mee.

Mensen die vaak een hoger IQ hebben dan nodig is voor het type werk , houden routinematig werken nooit lang vol, omdat ze allerlei patronen herkennen van routine en zelfs verbetering zien waar geen ruimte of tijd voor is etc.
Simpelweg de knop omhalen en allerlei klusjes uitvoeren zoals de planten water geven is enkel de tijd doden voor het geld. Hierdoor onstaat schuld, omdat je wéét dat je véél meer kan, dan "planten water geven". Je voelt je nutteloos, schuldig en vraagt je af of je zelfs te dom bent voor het baantje.

Let dus goed op: dit is géén 'luiheid', dit is een 'welwillendheid, maar geen mogelijkheid om de welwillendheid uit te voeren'. Deze mensen kunnen beter een andere baan vinden.

Ook kan het zijn dat je niet geïntereseerd bent in hoe alles precies in elkaar steekt (geen detaillist). Dan is de kans groot dat je een generalist bent en dan is het vele malen beter dat je naar een klein bedrijfje gaat zoeken, waar men juist kan rekenen op jouw veelzijdigheid ipv op jouw specialisme.

Ben je snel verveeld in een baan, dan moet je als uitdaging juist analytischere banen vinden waar juist jouw sterke eigenschappen gebruikt kunnen worden, zoals in de Detachering / Freelancen: voortdurend analyseren hoe de vork in de steel zit.

Vraag je jezelf dus af wat jouw juist aantrekt in een baan, ookal is het enkel de beginfase / de eerste paar maanden en ga dan op zoek naar werk dat voldoet aan jouw werkwijze.

Maak een lijst met daarop alle punten van hoe jouw ideale baan eruit zou zien. En ga ervoor!

Een eye-opener kan zijn: "who moved my cheese", te vinden op Youtube
http://www.youtube.com/watch?v=wSbjph4KBXA

Succes! I found my cheese! ;)

Een goed advies is lastig te geven. Ik werk in een bedrijf waar achterbaksheid en achterklap de boventoon voeren. Mijn directe baas is bang van mijn kennis (hij heeft zelf niet gestudeerd) en uit angst gaat hij over vanalles en nog wat de discussie aan en neemt mijn kennis mee in meetings waar ik dan weer niet bij mag zitten, maar waar ik wel input voor moet leveren. De ene dag gaat het beter dan de anderen. Ik merk dat ik nog de meeste voldoening haal uit het kontakt met de werkvloer. Vaak maatjes waar ik mijn hart kan luchten.

Dit is inderdaad erg herkenbaar... ben een jonge starter van 25, paar jaar geleden begonnen bij een grote multinational na mijn afstuderen bedrijfseconomie. Wel altijd bij hetzelfde blijf gebleven, maar intern al meerdere keren gerouleerd. Iedere keer na een paar maanden alles onder de knie en dat slaat de routine en de verveling toe. Het werk wat je binnen het bedrijf moet doen wordt op den duur vanzelf routine want het is gewoon een geoliede machine.

Ik begin me nu af te vragen of het kantoorleven uberhaupt iets is wat ik nog wil blijven doen. Ik 'werk' 40 uur per week, maar zou het bij wijze van spreke in 20 uur kunnen doen. Momenteel in de vakantiedip misschien zelfs wel in 16 uur. Ik erger me kapot aan collega's die ouder zijn dan ik, die veel trager werken dan ik en die waarschijnlijk nog veel meer verdienen ook. Dit tast mijn motivatie ook behoorlijk aan.

Die 10 vragen die hierboven staan kan ik dan ook allemaal met 'Ja' beantwoorden. Hoe ik mijn dag doorkom? Merendeel van de dag zit ik te daytraden op de AEX om de tijd te doden en een uitdaging te vinden waar ik zelf nog wat aan heb... tussendoor doe ik een beetje het werk doen waar ik voor in dienst ben. Mijn collega's en leidinggevenden zijn allemaal dik tevreden over me omdat ze vinden dat ik mijn werk zo goed doe. Triest maar werkelijkheid. Ik ga binnenkort ook ander werk zoeken want ik trek het steeds minder dit. Misschien ook wel gewoon voor mijzelf beginnen aangezien ik dan niet verplicht aanwezig hoef te zijn als er niks te doen is. Wat een opluchting zou dat zijn.

En om 17:00 uur ging iedereen naar huis....

Net House...

Dit lijkt wel mijn taakbeschrijving op t werk. Enig verschil is dat ik ook niet geacht word iets te doen, en dus niet hoef te verbloemen dat ik me kapot verveel.

Tsja, receptionist in een slechtlopend hotel is nou eenmaal niet zo spannend. Je moet beneden blijven voor het geval er een klant komt en de benedenverdieping had ik na 2 weken al helemaal schoongemaakt, terwijl we daar een schoonmaker voor hebben.

Waar moet ik dan solliciteren ? Zo'n baan lijkt me wel wat

Nog een opmerking: er wordt veel gezegd dat de werknemer zelf initiatief moet nemen om werk tot zich te nemen. Dat is natuurlijk ook een feit, eigen initiatief moet er gewoon zijn, maar wat doe je als je daardoor boven andere collega's gaat uitstijgen qua productiviteit en kwaliteit en zij je dit niet in dank afnemen?

Ik heb al heel wat gevallen van pest-gedrag gezien hierdoor!

Het artikel over bore-out kent een zeer hoog waarheidsgehalte! In plaats van de bal naar een ander toeschuiven kunnen werkgevers en werknemers hier beter wat aan doen.

Iemand hier met goede tips om wel productief bezig te zijn als het weer eens komkommertijd is?

Voor Jan is een cursus schrijven op een weblog zeer aan te raden.....Jan, als je een oude man bent, neem ik het je niet kwalijk.

@Richard, jouw reactie zegt genoeg over jouw intelligentieniveau. Als je statistiek op school had gehad, hoefde ik je dit niet uit te leggen. Een IQ van bijv. 130 zet je niet af tegen een bepaalde deel van de bevolking. Als die IQ wetenschappelijk onderbouwd is, zegt het al genoeg. Uit onderzoek is gebleken dat 68% van de bevolking een normaal IQ heeft (dwz tussen 85 en 115). Slecht 2% heeft een IQ van 130 of meer. De kans is dan ook niet zo groot dat je die 2% op het werk tegenkomt (ook al zijn ze HBO of hoger geschoold). Ik hoop dat je het nu begrijpt.

@Biff...als je het zo druk hebt, want doe je hier? Ga dan aan het werk!!!

@M...het probleem van bore-out komt minder voor dan burn-out, want het percentage hoogbegaafden is ook veel kleiner dan normaal of minder begaafden. Hoogbegaafden pakken het werk snel op (ook complexe taken) en als ze het eenmaal onder de knie hebben, gaan ze zich vervelen. Vaak herkennen ze zelf niet dat ze te slim zijn voor het werk, maar voelen ze zich juist schuldig, vermoeid etc. Vergeet niet dat het werk op HBO/WO niveau voor de hoger begaafden niet uitdagend genoeg is. Het is werk dat is afgestemd op de normaal begaafde. Ik heb verschillende werkgevers gehad, in het begin vond ik het interessant en daarna ging ik me vervelen. Omdat dit steeds weer voorkomt, wil ik voor mezelf beginnen. Goed dat je ook aan het ondernemerschap begint. Op www.mensa.nl kun je meer info over hoogbegaafdheid lezen. Veel hoogbegaafden beginnen uiteindelijk ook een eigen bedrijf. Ik hoop dat je nieuwe functie uitdagend genoeg is en blijft voor je. Ik wens je heel veel succes!

@Patrick Ooteman....je hebt het prachtig verwoord. Als mensen het nu niet begrijpen...weet ik het ook niet meer.

Ben zowel werkzaam in de overheid als het bedrijgfsleven (2 parttime banen). Ik zie wel een oplossing: halveer het aantal werknemers in bepaalde afdelingen. Bij mijn overheidsinstelling is dat enkele afdelingen gedaan en sindsdien heb ik geen tijd meer om me druk te maken over verveling en de plantjes. Wat een kolder trouwens dat dit alleen bij de overheid speelt, overal waar mensen werken, lopen amateurs rond.

Ik ben 46 en heb mij nog nooit één dag verveeld. Niet op de kleuterschool. Niet op de lagere school. Niet in het voortgezet onderwijs. Niet tijdens mijn studie. Niet in militaire dienst. Niet tijdens mijn 22 jaar bedrijfsleven. Als iemand zich in deze tijd verveeld dan is er ook werkelijk geen behoefte aan zijn/haar bijdrage.

De managers mogen zich deze nieuwe ziekte vooral aantrekken! Voor mij zit er ook veel herkenning in dit artikel, echter heb ik geen zin om bepaalde dingen te doen. Oorzaak? Het maakt niet uit of je het wel of niet doet, er is geen waardering en niemand valt het op wat je doet. En daar ligt nu juist de rol van de manager, hij of zij moet motiveren, stimuleren en complimenteren. Uit het artikel blijkt dat dat de werkgever schijnbaar niet op de hoogte is dat de werknemers zich dood vervelen. Laten ze zich eens intereseren in hun medewerkers en als een dynamisch team aan de gang gaan! Wordt het voor mij mischien ook een stuk leuker.

Waarom stellen al die verveelde mensen zich niet kandidaat voor de OR? Worden ze actief in de personeelsvereniging? Organiseren ze een activiteit voor hun afdeling of richten ze een fonds op voor een of ander goed doel?

Als je niets te doen hebt en je kunt ook niets doen (en dan bedoel ik dat je werkgever je, onder werktijd, ook geen cursus wil laten volgen) werk dan eens aan je algemene ontwikkeling. Project Gutenberg is wat dat betreft een goede bron. Ik bedoel maar, ik zit hier op kantoor ook tussen allerlei collegea die geen benul hebben wie Victor Hugo, James Fenimoore Cooper, sir Walter Scott of Edgar Rice Burroughs waren :)

beste p:
Komkommers kweken! Het lukt niet als de woelmuizen de zaadjes, de overblijvende plantjes, de meeste bloemetjes en de alsnog overblijvende komkommertjes opeten. Beschermde diersoort, dus de kat inhuren en hem quasi nonchalant in de kas opsluiten. Scheelt kattevoer.
Een teeltschema voor je volkstuin, paprikaatjes op je bureau, en valse schemaatjes voor de uitroeiing van genoemde beschermeling. Het geheel te extrapoleren naar werksituaties, leefomstandigheden, en poolreizen. Je kunt natuurlijk ook het bureau nr 2 schrijven. Levert nog wat op ook. Enne... als zzp-er verveel je je niet, want dan heb je niet te eten.....

Oh herkenbaar! En ik kies er zelf voor zeg ik vaak. OK, solliciteren dus. En dan vind ik alleen de sollicitatiegespekken al boring! Ik vind dat veel mensen veel onzinnige zaken veel te serieus nemen. En heel inefficient met hun tijd omgaan. Druk druk druk, schei toch uit! Dan heb je het gewoon niet goed georganiseerd of hoor je jezelf misschien heel graag praten (dáár gaat me een tijd inzitten) want er wordt me toch vergaderd! En er ís ook gewoon een verschil in snelheid tussen mensen. Waar de een een uur voor nodig heeft, heeft de ander een dag nodig. En let op! Je zou maar eens (veel) sneller zijn dan je baas. Verveling oplossen lukt denk ik alleen met een andere richting, baan. Ik heb namelijk alles al ondernomen. Ondernemingsraad erbij, cursussen, vakanties regelen, projecten oppakken, mezelf uitnodigen bij projecten, mijn eigen werk gemaakt. En wat denk je? Krijg ook nog een promotie omdat ik het zo goed doe. De verveling blijft hoor.

Misschien heb ik dus inderdaad te hoge verwachtingen van het fenomeen werk. Dan die schop onder mijn kont geven..lukt maar het is wel lastig als je eenmaal de zinloosheid hebt gezien. Inderdaad een baan in de zorg lijkt me een heel zinnige oplossing!

Ik zeg: kantoorbanen, gewoon afschaffen! Die lui die denken dat ze daar belangrijke zaken lopen te regelen zijn gewoon niet goed snik ;) of oersaai. Heel veel langzame mensen die van zekerheden houden, graag veel kletsen en zichzelf veel te serieus nemen. In het bedrijfsleven vond ik het overigens wel iets beter maar ook daar zag ik veel opgeklopt gedoe.

Wat een luxe probleem: ziek van verveling. Kom in de GGZ werken: nooit bang voor verveling, keidruk met alle zorgstelselwijzigingen, echte slimme mensen met toegevoegde waarde zijn daar hard nodig. Hoezo saai in de zorgsector.....

Ik wil reageren op een onzinnige opmerking van ene Jan, 20-08-08 door hem geplaatst, naar Sophia.
Hij begrijpt blijkbaar niet welk onderwerp hier relevant is.

Een zeer herkenbaar verhaal. Ik werk in de logsitiek en begin dit jaar ben ik aan mijn huidige baan begonnen. Mijn vorige baan was zeer druk en hectisch met continu wisselende prioriteiten. Na continu werkweken van ruim 60 tot 80 uur wilde ik een baan die wat rustiger was. Nou, die heb ik gekregen...... Er is dus verdomd weinig te doen. Je ziet de halve afdeling de hele dag internetten. Mijn twee senior-collega's grissen alle leuke en interessante klussen uit je handen zodat je alleen de routine-klussen in een traag tempo mag doen. Daarnaast wordt het binnen het team als not-done beschouwd om te zeggen dat je je verveelt dus de sociale controle is er ook op een vervelende wijze......

Ik verbaas mij over het aantal reacties en het nivo hier van.
Iedereen zit maar te klagen dat ze zich vervelen op hun werk en dat ze eigenlijk veel te intelligent zijn voor hun huidige baan.
Ik moet hier denken aan een uitspraak die ik ooit ergens las over slimme mensen.

Als je echt zo slim bent, waarom ben je dan niet rijk.

Ik ben dus niet de enige... Dat is wat ik dacht na het lezen van het artikel. Was al bang dat het aan mij lag. Zelfinitiatief. JA! Heb ik ook gedaan. Maar wat moet je als je werkweek dan nog niet tot 32 uur werk opgevuld wordt en je leidinggevende te beschermend is?

Een opleiding helpt mij om weer nieuwe uitdaging te vinden. Maar als die deze winter afgelopen is, moet ik weer iets nieuws bedenken.

Ja ik wil dolgraag weg, maar mijn persoonlijke omstandigheden laten dit nog niet toe. Dus tot die tijd, zoek ik inderdaad klusjes. Ook dingen onder m'n niveau, als ik de dag maar doorkom...

@rob: Is rijk zijn gelijk aan slim zijn dan??

Nou, zo nieuw lijkt mij deze kantoorziekte nou ook weer niet.
Bij mij op 't werk kan ik niet op het internet en verder ben ik afhankelijk van klanten of er werk is of niet. Dat heb je in de klantenservice.
Ik zou denk ik wel productiever zijn, wanneer ik thuis kon werken. Althans, dan zat ik me niet zolang op 't werk te vervelen en kon ik in die tijd dingen voor mezelf regelen. Een telefoontje en ik ben paraat. Maar helaas, dat zit er niet in.

Jammer toch dat door zo'n 'verveel ziekte'' zoveel denkpotentieel verloren gaat. Ik zie dit toch echt als deel van de verwende, lamlendige nederlandse cultuur. Kom hier is mee aan in landen met de opkomende economieen (china, india etc.). Kom op: wees creatief, maak iets van je baan en neem geen genoegen met een leidinggevende die geen werk geeft: dan stap je dus naar zijn/haar leidinggevende. En als dat allemaal niet helpt, dan heb je niets te zoeken bij dit bedrijf, want dan is het waarschijnlijk toch op korte termijn op de fles.

Belangrijke factor is natuurlijk ook 'Chargeability'. Dat is een belangrijke term bij ons op werk en betekent eigenlijk zoveel als 'De klant betaalt voor je per uur, en we rekenen ze in totaal 40 uur.'
Ik herken mezelf zo sterk in bovenstaande lijst (9 a 10 punten van de 10) dat het eng is..
Zoals Bert Bored al aangaf: Het lijkt wel alsof ie over mij geschreven is.

Rob heeft ook wel een puntje: Als je niets te doen hebt, dan ga je toch op zoek naar werk? Maar helaas. Dan ben ik niet Chargeable bezig.

Het enige waar ik niet bang voor ben is dat ik bij anderen minder zou verdienen. Ik ben IT-er, en met mijn niveau kan ik overal terecht. Ben dan ook blij dat ik hier binnenkort weg ben...

Een tip voor mensen die zich vervelen op hun werk: zet je in voor de ondernemingsraad op je werk of wordt actief in een vakbond.

Dit biedt je de gelegenheid om naast je werk actief, sociaal en maatschappelijk een rol te spelen. Door op deze manier actief te zijn vergroot je ook je kennis en vaardigheden.

Heel verfrissend om na al die artikelen over 'uitdagende banen' ook eens te lezen dat werk ook gewoon werk is en als we er allemaal zoveel plezier en voldoening van hadden we er dan niet voor betaald hoefden te worden.
Ik ben het dan ook oneens met de stelling dat dit een 'nieuwe kantoorziekte' zou zijn.
Ik herinner me overigens een item wat dit omdraaide; stelde dat mensen die niet betaald werden voor hun werk er meer plezier inhadden, dan toch maar het salaris afschaffen? Nee; dat vrijwilligerswerk is meestal maatschappelijk zo nuttig en geeft zoveel voldoening en energie dat mensen het met plezier doen, voor de meeste kantoorbanen geld dat niet. Ook vind ik de lijst aanwijzigingen voor een bore-out wat kort door de bocht; wie kijkt er nou nooit op internet of regelt nooit prive-zaken onder werktijd? Je werkt tijdens kantooruren en de instanties waar je dingen moet regelen ook dus je ontkomt er niet aan.
Hier wisselen pieken en dalen elkaar af, vind ik goed, de boog kan niet altijd gespannen staan, jammer alleen van de declareerbare uren die Martin ook al aanstipte; na de vette winst in de piekperiode die je hebt behaald door een tandje erbij te zetten wordt je in het dal op het matje geroepen wegens minder declareerbare uren, het beste tijdverdrijf is dus wel creatief declareren om dit te voorkomen en geen haar op m'n hoofd die denkt aan klagen over te weinig werk!

Ik geloof best dat er mensen zijn die zich vervelen op het werk, ik zie het rondom mij ook wel eens gebeuren. Da's jammer. Maar niet zo jammer als die mensen die klagen dat ze geen werk hebben maar die als ze wel een klus krijgen, menen te weten dat:
a. het niet klopt wat te klant vraagt
b. ze het wel even in een half uur fixen
c. het werk onder hun niveau is

en die dan dus ook niet met de klant overleggen en het werk opleveren zoals het hen goeddunkt of niet opleveren. Ja, dan verveelt men zich op het werk.

Maar als men eens met die klant gaat praten, of eens uitzoekt hoe het ECHT in elkaar zit en eens verbanden gaat zoeken tussen zjin "nieuwe" klus en bestaand werk en toch eens naar die "makkelijke" klus gaat kijken. Dan komt men vaak tot de conclusie dat men de klant niet goed begreep omdat men zelf niet goed in de materie zit of dat er een heleboel zaken zijn waar men rekening mee moet houden en dat er wel degelijk nagedacht moet worden voordat men iets op kan leveren.

Ik zie vaak op mijn werk dat het juist die mensen zijn, die binnen een half jaar vertrekken omdat het werk niet boeiend genoeg is, een vreselijk jan-boel achterlaten omdat ze nooit goed gekeken hebben naar wat het werk nu echt inhoudt.

Ik herken mijn situatie ook in dit artikel. Daarbij wil ik er graag bij vermelden dat het ook gekoppeld kan zijn met motivatie. Mijn werk is soms ook in 20% van de tijd uit te voeren, en de tijd die ik over heb probeer ik in te vullen met nieuwe inspiraties, nieuwe ideeen en concepten. Dit wordt echter compleet tegengehouden door mijn direct management omdat ze alles zelf willen verzinnen en als ze het niet zelf bedacht hebben wordt het ook niet geaccepteerd. Dus dan krijg ik het gevoel dat die extra inspanningen compleet zinloos zijn.

Wat zou ik kunnen doen om het probleem op te lossen?

Ik heb 9 van de 10m keer JA op de vragen geantwoord. Wat nu?

Hetzelfde op school. Ik zit in de 5de klas van het VWO (en je zou dan verwachten dat je dan genoeg te doen hebt), maar daar verveel ik me ook. De meeste stof snap ik snel genoeg en 50%-75% van de les zijn we echt bezig met werken. Dan hebben we ook nog die zogenaamde 'opvuluren', zoals flexuren en/of studiehuisuren, om die verplichte uren op te vullen. Kortom, ook op school: te weinig werk en teveel uren.

Het goede van de "Diagnosis Boreout" vind ik dat de oorzaak van boreout wordt beschreven in termen van een groepsproces.

Bij behandeling van burnout wordt vaak uitgegaan van persoonskenmerken en gedrag dat de persoon met burnout zou moeten veranderen om weer effectief te functioneren. Bijvoorbeeld door eerder hulp te vragen, vaken "nee" te zeggen en eerder de signalen te herkennen dat het teveel wordt.
Burnout wordt geassocieerd met gebrek aan assertiviteit als het om de werkdruk gaat.

Bij boreout gaat het in mijn ervaring om zinloze assertiviteit en hulpvragen die in een vacuüm terechtkomen. Hoewel de symptomen oppervlakkig gezien vergelijkbaar zijn, is een burnoutbehandeling voor iemand met boreout maar gedeeltelijk effectief.

Ik heb een een lang jaar lang een baan gehad die alleen op papier bestond en alle tips die hierboven genoemd worden, heb ik geprobeerd om meer inhoud voor mijn functie te vinden. Tevergeefs. Hulp van mijn baas of zijn baas kreeg ik daar niet bij. Er was ruzie aan de top, er waren onzekerheden vanuit het hoofdkantoor, het zou allemaal binnenkort worden opgelost en zo dobberde het voort. Ruimte om iets voor mezelf op te zetten had ik (letterlijk) niet, want ik deelde een klein kantoortje met een collega die voortdurend aan de telefoon hing, de rest van het gebouw was overvol, thuiswerken was "not done".

Na een paar maanden werd ik op een vreemde manier moe, en die vermoeiheid ging niet over. Achteraf weet ik dat dat het begin van een ernstige depressie is geweest, maar destijds hield ik me op de been met de gedachte dat er toch binnenkort verandering zou komen. Toen voor de zoveelste keer een project niet doorging, was het op.

Omdat er ruzie was in de top van het bedrijf, was ook de begeleiding van zieken niet geregeld. Een ondernemingsraad die er had moeten zijn, was er niet. Enzovoort.

Wat ik in elk geval geleerd heb, is dat je als individu lang niet zo zelfstandig en zelfredzaam bent als sommige mensen menen of hopen.

Terecht schrijven Werder en Rothlin:

Die Vorstellung, es sei schön, bei der Arbeit nichts zu tun, ist popular. Die Wahrheit jedoch ist: Das Absitzen von Stunden, in denen man nichts zu tun hat und einfach auf den Feierabend wartet, ist der blanke Horror.

Het goede van de "Diagnosis Boreout" vind ik dat de oorzaak van boreout wordt beschreven in termen van een groepsproces.

Bij behandeling van burnout wordt vaak uitgegaan van persoonskenmerken en gedrag dat de persoon met burnout zou moeten veranderen om weer effectief te functioneren. Bijvoorbeeld door eerder hulp te vragen, vaken "nee" te zeggen en eerder de signalen te herkennen dat het teveel wordt.
Burnout wordt geassocieerd met gebrek aan assertiviteit als het om de werkdruk gaat.

Bij boreout gaat het in mijn ervaring om zinloze assertiviteit en hulpvragen die in een vacuüm terechtkomen. Hoewel de symptomen oppervlakkig gezien vergelijkbaar zijn, is een burnoutbehandeling voor iemand met boreout maar gedeeltelijk effectief.

Ik heb een een lang jaar lang een baan gehad die alleen op papier bestond en alle tips die hierboven genoemd worden, heb ik geprobeerd om meer inhoud voor mijn functie te vinden. Tevergeefs. Hulp van mijn baas of zijn baas kreeg ik daar niet bij. Er was ruzie aan de top, er waren onzekerheden vanuit het hoofdkantoor, het zou allemaal binnenkort worden opgelost en zo dobberde het voort. Ruimte om iets voor mezelf op te zetten had ik (letterlijk) niet, want ik deelde een klein kantoortje met een collega die voortdurend aan de telefoon hing, de rest van het gebouw was overvol, thuiswerken was "not done".

Na een paar maanden werd ik op een vreemde manier moe, en die vermoeiheid ging niet over. Achteraf weet ik dat dat het begin van een ernstige depressie is geweest, maar destijds hield ik me op de been met de gedachte dat er toch binnenkort verandering zou komen. Toen voor de zoveelste keer een project niet doorging, was het op.

Omdat er ruzie was in de top van het bedrijf, was ook de begeleiding van zieken niet geregeld. Een ondernemingsraad die er had moeten zijn, was er niet. Enzovoort.

Wat ik in elk geval geleerd heb, is dat je als individu lang niet zo zelfstandig en zelfredzaam bent als sommige mensen menen of hopen.

Terecht schrijven Werder en Rothlin:

Die Vorstellung, es sei schön, bei der Arbeit nichts zu tun, ist popular. Die Wahrheit jedoch ist: Das Absitzen von Stunden, in denen man nichts zu tun hat und einfach auf den Feierabend wartet, ist der blanke Horror.

Beste mensen; bored, burned of gewoon harde werkers. Als je in je hoofd zit is een bored en burned out snel te krijgen, is mijn ervaring. Na het lezen van dit artikel had ik een feest van herkenning.
Mijn advies: ga iets doen waar je hart naar uit gaat, daar heb je het meeste aan. In je hoofd zit geen wijsheid, daar zit alleen een instrumentje waar je complexe zaken mee kunt oplossen.

Voor de harde werkers, wees blij met de baan die je bezig houd! Ondanks dat mensen betaald worden voor verveling. Het zou inderdaad fijn zijn als er een nieuwe salaris verdeling zou komen op de arbeidsmarkt.

Tot slot: creeer geen problemen maar oplossingen en wees niet bang om je hart te volgen. Daar ligt de uitdaging!!

Van alles gedaan binnen de organisatie. Zelfs een keer mijn eigen functie opgeheven, door heel efficient te werken. Ik ben nu gaan studeren, HBO bedrijfseconomie, want zonder papiertje kan ik niet gaan solliciteren. Loop altijd te leuren om werk, altijd... krijg je niet de meest leuke klussen van. Dan lees ik dat ik lui ben. Pff. Tegenwoordig neem ik mijn studieboeken mee, voor het geval ik die dag niet vooruit kan. Voel ik mijn eigen toch nog een beetje nuttig. En dan nog iets, als je goed je werk doet, vlot bent, en er ook nog eens tip top uitziet, heb je het ook nog eens bij je collega's gedaan. Jaloezie ten top... en een bedreiging. Maar ja, ik ben tenslotte lui. Diegene moet mij maar eens mailen, ruilen wij een dag...... en dan echt een dag. Van 's morgens vroeg, werk, huishouden, tot de kids naar bed gaan. Eens zien of ik dan nog het stempeltje lui op mijn voorhoofd krijg.

Kan het mij niet schelen welke naam eraan gegeven wordt.
Het feit is dat ik werk in een groothandel met balieverkoop (n anderhalf jaar). Doordat het aantal klanten nog op één hand te tellen is, zit ik elke dag alleen maar te wachten op telefoon of balieklanten.
Drie maal per week reinig ik het toilet, die ik alleen zelf gebruik. Niet omdat het nodig is, maar om toch weer even bezig te zijn.
Heb ik alles al geprobeerd, maar ondertussen ben ik interesse en motivatie kwijtgeraakt.
Gelukkig heb ik nu uitzicht op een andere baan, want die verhaaltjes ben ik zat", dat het straks beter zal gaan.
Eigenlijk heeft het te lang geduurd voordat ik deze stap durfde te zetten. Het gevoel dat ik mijn collega in de steek laat, elke strohalm op verbetering als reden voor verbetering wilde zien en het gevoel een "verader" te zijn, heeft me tegengehouden.
Maar nu trek ik het niet langer en heb de stap genomen...

We functioneren het beste als we het naar ons zin hebben!! Lukt dat niet hier, dan maar ergens anders!!
Als je zelf geen stappen onderneemt gebeurt er niets!!

Het verhaal is zo bekend, ik herken het helemaal.
Ik heb al ca 3 werkgevers op een rij versleten waar ik me te barsten verveel.
Je word kampioen verhullen dat je de hele dag zit te internetten en in mijn geval zelfs de computer gehacked waar ik op zit te werken zodat ik er meer mee kan dan iemand anders.

Er worden mensen bij de vleet aangenomen en ik vraag me in godsnaam af waarom ze die aannemen want er is al zo weinig werk.

Initiatief nemen wat er beweerd word is dikke onzin en dan ook echte onzin.
wat me door de jaren heen opvalt is dat mensen die zich vervelen anderen gaan lastig vallen met allemaal onzin taken lijstjes van lijstjes van lijstjes maken en nog een exel lijstje waar geen hond naar kijkt.

Ik heb jaren bij ASML gewerkt gelukkig was dit bedrijf zo groot dat je daar goed verborgen kon houden.
Op een gegeven moment had ik mijn navigatie systeem zo omgebouwd dat ik er een film kon kijken
( met oordopjes in ) niemand miste je als ik dan uren weg was. 10 keer op een neer naar mn chef of tie al wat te doen had .. Nee sorry .... weer naar de kantine krant nog maar een keer lezen etc etc.
Ook een keer gedaan in de avond dienst >> naar een kennis op bezoek gegaan in veldhoven en net voor einde werktijd weer terug. ( mn werk van die dag had ik binnen 2 uurtjes af )
En ik ben kampioen werk over de week uitsmeren geworden.

En uiteindelijk doodmoe van het niksdoen naar huis en op mn werk was ik dan helemaal opgefokt omdat het werk thuis bleef liggen en de schuldgevoelens dat je de hele dag niks gedaan had.

Kortom gezocht een werkgever die me gegarandeerd een leuke baan geeft waar ik me niet verveel. Waar ik me heerlijk de blubber mag werken.

Ik kan hem niet vinden ... alleen van die ik doe vreselijk intressant werkgevers kan ik vinden. ( nee dank u wel )
(mn naam is veranderd wegens privacy redenen )

Ik dacht dat ik de enige was die (inmiddels voor de tweede keer) is aangemomen bij een bedrijf, een leuk salaris krijgt, maar er niks voor hoeft te doen!
Ik wordt volledig gestoord van het niks doen.
Ik ben dus ook zeer actief in het zoeken naar ander werk. Daarnaast vul ik mijn tijd op met een schriftelijke cursus bedrijfscorrespondentie Engels. Kan bij een nieuwe baan altijd van pas komen nietwaar!

Hallo Eva ( en andere lezers ) je bent dus zoals je ziet echt niet alleen. De werkdag is dan al gauw iets waar je als een berg tegen opziet en er al gauw super sjaggie van word. Het interesserde me op een gegeven moment bv geen lor meer of ik op tijd was ( er is toch niets te doen ) en zo kan ik er bijna een boek over schrijven

ik heb een collega echt agressief zien worden van het niks doen tegenover zijn collega's. ik heb me wel geleerd mn mond te houden en zelf oplossingen te zoeken tegen de verveling. ( al dan niet werk related )

Het vervelende van dit alles is dat je CV steeds langer word als je van pure ellende weer op pad moet voor een leuke baan.

dus werkgevers die dit lezen
als u nog een hardwerkende electronicus, service man zoekt met veel proto bouw ervaring en u geeft me een je verveelt je geen moment garantie en je doet niet aan lijstjes van lijstjes maak politiek...( kortom actie en werken en niet blablabla ) laat hier dan wat achter.

gelukkig is het al weer bijna weekend

Beste lezers,

Voor iedereen die zich wel eens verveelt op zijn/haar werk, zie ook het volgende artikeltje:
http://www.intermediair.nl/artikel.jsp?id=1818294
Je kunt dan bijdragen aan een wetenschappelijk onderzoek dat ik aan het doen ben.

Groetjes
Gielis

Beste mensen, ik studeer Arbeid en Organisatie psychologie en voor mijn Bachelor doe ik onderzoek naar Bore-out, Daarnaast komen andere werkkenmerken aan bod. Volgens de wetenschap bestaat het concept allang, alleen dan onder het kopje boredom. Bore-out is de populaire benaming van iets wat al 30 jaar bestaat. Echter door de ontwikkelende wetenschap, zijn we steeds beter in het scheiden van symptomen. Zo blijkt dus nu dat veel mensen bore-out zijn ipv burn-out. De oorzaak hiervoor is vaak door de misfit tussen de persoon en de omgeving, veel werknemers zitten op de verkeerde plek doordat ze over- of ondergekwalificeerd zijn, te moeilijke of te makkelijke taken zorgen ervoor dat de aandacht lastig vast te houden is, waardoor taken niet afkomen, die zich vervolgens opstapelen, wat dusdanige stress oplevert, dat symptomen van burn-out opduiken (echter is de achterliggende oorzaak bore-out).

Goed waar ik naar toe wil is dat ik nog respondenten nodig heb om voor mijn onderzoek. Dus heb je een kwartiertje de tijd (omdat je je verveelt :D ) zou je dan mijn vragenlijst in willen vullen. Op 8 juni gaan we de gegevens analyseren dus tot die tijd graag in vullen. Uiteraard zal ik een korte samenvatting geven van de resultaten, zodat jullie weer stof hebben om te discussieren.

http://respondents.netq.nl/nq.cfm?q=1a489567-de7d-93f8-b37b-5eddcc0efbd3

Alvast heel erg bedankt,

Groetjes Jochem Kramer

Dit soort zaken lees ik dus onder werktijd...

In mijn werkomgeving is klagen een manier om bij de groep te horen of een gesprek te beginnen. Nieuwe werknemers worden overladen met negativiteit en degene die dan nog blijven, klagen lekker mee alsof ze hier al jaren werken. De oorzaak ligt in een te lage werkdruk door het anders organiseren en automatiseren van werkzaamheden. Het aantal FTE's is nooit aangepast, waardoor er te weinig werk is voor het aantal mensen dat wij in dienst hebben met risico van demotivatie en bore-outs. Daarnaast wordt er veel werk extern uitbesteed, omdat de werkgever niet de uitdaging aangaat met zijn werknemers en liever kant-en-klare pakketen laat afleveren/uitvoeren. Dit zorgt weer voor extra frustaties, omdat deze externe bedrijven niet luisteren naar de wens van de echte gebruikers van hun diensten/systemen en meer beloven dan ze kunnen waarmaken.

De economische ''crisis'' biedt nu kansen. Er moet bezuinigd worden op externe kosten en op personeel. Dit biedt kansen om meer aandacht te besteden aan de individuele werknemer en zijn of haar kwaliteiten. Daarnaast moet men gewoon afscheid nemen van de mindere krachten en de werknemers met de juiste kwaliteiten meer en uitdagend werk geven. Het kan in ons geval absoluut geen kwaad om het bedrijf uit te dunnen en de werkdruk te verhogen. Wat overblijft is een groep werknemers die beseffen dat ze weer een stapje extra moeten doen om te laten zien dat zij waardevolle krachten zijn. Ja, alleen nu nog op zoek naar inspirerend leiderschap!

Inderdaad, verveling op het werk, de beschrijving en de genoemde strategieën zijn heel herkenbaar - zeker als hoogbegaafde is het niet gemakkelijk om je aan te passen aan een werkomgeving die op een veel trager tempo draait. Vanuit verveling ga je het "uithangen" of snel maar weer ander werk zoeken (job hopping ..).
En @Sophia, 128 zou ik niet echt een heel hoog IQ noemen - bv de Mensa-grens ligt hoger, en ook die kan je bezwaarlijk uitzonderlijk hoog noemen (alhoewel vaak voldoende boven het gemiddelde om problemen van verveling e.d. te veroorzaken).

Ik hoop dat een ieder die negatief reageert op dit artikel zelf eens een maandje het gevoel van een bore-out mee mag maken. Feest der herkenning! Ook ik dacht dat deze groep zeer klein zou zijn, dat is dus niet zo..... Ah, nog een half uurtje.....

Fijn om dit artikel te lezen. Ik werk nu sinds 2,5 maand in een bedrijf, vul een tijdelijke functie van 4 maanden 32 uur op. Ik heb sinds mijn start ongeveer 2 drukke weken gehad, de rest van de tijd heb ik moeite om de dag door te komen. Ik heb nu al geleerd hoe ik werk zo kan rekken dat ik voor 15 minuten werk 45 minuten kan registreren. Anders krijg ik mijn dag niet vol en krijg ik te horen dat ik onder het percentage zit.
En dat terwijl ik sinds mijn start wekelijks bij mijn teamleider in haar kamer heb gestaan met de vraag om meer werk. Omdat het echter een tijdelijke functie is kunnen ze me geen langdurige trajecten geven en uit de korte trajecten valt voor mij simpelweg te weinig te halen. Zoeken naar andere klusjes zoals de receptie ondersteunen heeft voor mij geen zin, want ik moet al mijn uren verantwoorden. En dit soort klusjes vallen helaas niet naar het hogere management te verantwoorden.
Nu de laatste 1,5 maand zien vol te krijgen en daarna hopelijk doorstromen naar een baan waar ze me wel genoeg uitdaging weten te bieden.

Als secretaresse heb ik te maken met deze vorm van bore-out: meestal genoeg te doen, of meer dan genoeg, maar het overgrote deel van het werk stomvervelend vinden. Wat ik zoal doe de hele dag? Voornamelijk door anderen gemaakte brieven layouten, waarbij verreweg de meeste tijd gaat zitten in het gevecht met de ondoorgrondelijke opmaakprofielen van Word; saaie teksten 'redigeren', een mooi woord voor al te erg jargon vervangen door een leesbare term en een paar komma's verplaatsen; stromen e-mails met vervelende opdrachtjes of nutteloze dienstmededelingen lezen, voortdurend overhoop liggen met ingewikkelde printers die van alles kunnen behalve gewoon in één keer het goeie printje maken, en dan ondertussen het vreselijke geneuzel van collega secretaresses aanhoren die het allemaal erg boeiend schijnen te vinden wat er op zo'n werkdag gebeurt. En dan doen alsof je het allemaal leuk vind... ik voel me af en toe een halve zombie. Als ik thuiskom heb ik haast geen energie meer om een boek te lezen. Na een tijd werkloos geweest te zijn ben ik op zich zelf blij dat ik weer werk heb. Maar als ik eerlijk ben is dit een vreselijke kutbaan. Help.

http://sorryhoor.blogspot.com/
hier staan mijn ervaringen hierover.

Jeetje Rob, wat ben je sociaal zeg!

Jij hebt blijkbaar plezier in je werk en je bent waarschijnlijk ook net slim genoeg om je werk te doen.
Moet je je eens voorstellen dat je veel te intelligent bent om je werk te doen. Dat het werk ver onder je niveau ligt. Dan kun je de hele wereld wel gaan helpen, maar uiteindelijk voel je je waardeloos en gaat je zelfvertrouwen naar de knoppen. Vervolgens leidt dat tot stress, daar word je doodongelukkig van en je stort in!

Het is te simpel om te zeggen wat jij zegt. Erg jammer!

Hallo,
Ik ben ook secretaresse, en na 9 jaar verschillende jobs te hebben gehad, ben ik uiteindelijk tot het besef gekomen dat het niet het bedrijf is waarom ik telkens van job verander, maar uitgekeken ben op de inhoud van mijn job. Ik studeer nu halftijds voor verpleegkundige in avondonderwijs, daar ligt echt mijn toekomst! Het zal heel zwaar zijn (weekends, nachtwerk, shiften), maar ik wil iets betekenen voor anderen en mijn tijd niet meer verdoen aan onbenullige kantoortaken. Ik vind het echt een stomme job, totaal onder mijn niveau moet ik inderdaad ook elke dag mij bezighouden met een vastzittende documentje uit de printer te halen, een domme email uit te sturen, koffie klaar te zetten, receptionist spelen, ... ik heb er echt genoeg van! Ik zit nu al 4 jaar in een burnout (of boreout), maar ik probeer nog vol te houden zodat ik mijn avondstudies kan afronden (weliswaar binnen 3 jaar, wat nog oneindig lang lijkt!). Hopelijk naar een betere toekomst en met meer doorgroeimogelijkheden!

Mensen, ik vind zo herkenbaar!!! Zelfs in mijn gemeente heerst de verveling!!
Het is niet te geloven dat bij mijn werk is er geen samenwerking!!!!!!!!
Ik werkte ook onder mijn niveau en kon net inhouden door met alle daags internetten en de faker was heel erg stout.

Maar de werk wat ik doe is te snel klaar. Ik heb dan niks meer te doen..
Ik ben de opleiding begonnen en ik ga mijzelf verder ontwikkelen.


Zo lijk ik wel: slapende rijk..
Door gewoon vervelen en de bedrijf betaald mij goed!

Niet te hard werken mensen :-)

Hier ook iemand die vooral declarabel moet zijn voor klanten. De ene periode ben ik razend druk, werk ik veel over en krijg ik praktisch een burn-out. De andere periode (zoals nu) is het zo rustig, geen projecten en is er gewoon geen werk om de week door te komen. Daarbij wel de stress dat ik mijn uren moet registeren en bijvoorbeeld morgen 8 uur moet verantwoorden terwijl ik eigenlijk niks te doen heb omdat de projecten pas weer over een week of 2 gaan lopen. Aan de andere kant moeten de projecten wel efficient gedraaid worden, dus ik kan ook niet zomaar oneindig uren wegschrijven bij projecten..Ik wordt hier erg ongelukkig van. Vandaag kwam ik ook helemaal leeg thuis...niks gedaan...toch maar uren geregistreerd die nergens op sloegen en wat de efficientie van mijn projecten niet ten goede is gekomen..en de dag was zo nutteloos....

Ook zeer herkenbaar bij mij. Volgens de bedrijfsarts had ik een burn-out, maar nu ik durf ik toch wel zeggen dat het wsch een bore-out was/is. Na een aantal gesprekken met mijn leidinggevende heb ik hem er eindelijk van kunnen overtuigen dat ik echt wel meer uitdagend werk nodig heb. Hij heeft beloofd zijn best te doen, maar na 3 maand heb ik nog geen enkel leuk project gezien! Verder loop ik mezelf te promoten bij collega's maar het enige wat daaruit voorkomt is dat ik alle klusjes krijg die ze zelf niet willen doen! Eén collega werd zelfs ronduit kwaad omdat hij vond dat ik hem te vaak lastigviel... Ik word er echt vreselijk lusteloos van en twijfel nu ook helemaal aan mezelf...

Herkenbaar verhaal.
Na hts afgestudeerd te zijn meteen aan een baan begonnen. Na 6 maanden ontslag genomen omdat ik me dood verveelde. Volgende baan ging goed... totdat ik alles wel had gezien na 1 jaartje. Inmiddels 2 maanden mn 3de baan en ik verveel me te pletter omdat er gewoon geen werk is. Ik ben net nieuw en ik wordt totaal niet begeleid, dan moet ik maar documenten gaan doorlezen... En dat weken en weken achter elkaar. Doodziek wordt ik ervan.
Ik ben heel blij dat ik naast mn werk nog elke dag probeer te sporten. Zonder die sociale contacten zou ik echt ongelukkig zijn.
En dat terwijl ik weet dat ik zoveel meer kan. Het is gewoon zonde. Ik zit serieus te denken over een totale carriere-move in de hoop dat dat spannender is. Alleen weet ik echt niet wat