Stotteren: eerst accepteren, dan carrière maken
Auteur: Annelieke van der Linden |
07-03-2011
|
Mail dit artikel
Als stotteraars zichzelf accepteren, gaat carrière maken hen ook veel beter af. Bert Bast, voorzitter van de Nederlandse Federatie Stotteren, ging uiteindelijk zelfs in het onderwijs werken; een echte praatbaan.
‘We have been heard', zei David Seidler, stotteraar en schrijver van het script van The King's Speech. De film over een stotterende Engelse koning George VI won vier Oscars. In Nederland stotteren tweehonderdduizend mensen. Bert Bast, voorzitter van de Nederlandse Federatie Stotteren, is erg blij met de aandacht voor stotteren.
Heeft een film zoveel effect op de acceptatie van stotteraars? ‘Mensen zien in deze film wat stotteraars echt doormaken. Dat is de belangrijkste boodschap van deze film.'
In hoeverre belemmert stotteren de carrièremogelijkheden van mensen? ‘Ik hoor vaak van mensen: als ik niet had gestotterd, dan was ik iets anders gaan doen. En als mensen worden afgewezen voor een baan, geven ze de schuld aan het stotteren. Wat ze dan moeten beseffen, is dat iedereen andere kwaliteiten heeft. Ieder mens heeft een rugzakje met een of twee problemen, maar er zitten ook goede kwaliteiten in dit rugzakje.'
U stottert zelf ook. Hoe heeft dat uw carrière beïnvloed? ‘Ik wilde vroeger medicijnen studeren, maar dat durfde ik niet aan. Ik ben toen farmacie gaan studeren, omdat ik in een laboratorium niet veel hoefde te communiceren. Ik kwam uiteindelijk terecht in banen waar ik veel moest praten, zoals het onderwijs. Dit was nadat ik het stotteren geaccepteerd had. Stotteraars willen dat de maatschappij hen accepteert. Ik vind dat stotteraars eerst zichzelf moeten accepteren, zodat de samenleving hen kan accepteren. Dit zie je ook in The King's Speech. De koning gaat eerst door fases van woede en frustratie voordat hij zag: dit heb ik en daar moet ik mee leren omgaan.'
Meer artikelen in de rubriek 'Werk en gezondheid'
Reageer, print of deel dit artikel
|
|