Met de boot naar Beijing (afl.2): 'We gaan niet gelijk genoeg'
Auteur: Kees Versluis
|
11-06-2008
|
 Mail dit artikel
Intermediair volgt de Heren lichte vier zonder stuur op weg naar Beijing. Ze zijn aangeslagen; tijdens de wereldbekerwedstrijd in Luzern werden de roeiers negende, terwijl ze trainen voor goud. 'Als we keihard gaan werken aan onze techniek, dan geloof ik er nog in.'
Zeecontainers inpakken
Het is inpakdag op 'het vlot' aan het begin van de Amsterdamse Bosbaan. Meisjes van de Dames acht met stuur lopen af en aan met dozen sportdrank. Die verdwijnen in de geopende achterzijde van een grote vrachtwagen. Of beter gezegd: van de zeecontainer, zoals de Olympiërs dat noemen. Vanavond gaat de container naar de haven voor een lange oceaanreis naar Zuid-Korea. 'Daar trainen alle Olympische roeiers vanaf half juli om te wennen aan het klimaat en de tijdzone', vertelt een van de Dames acht.
De Heren lichte vier zijn er nog niet. Ze hebben een gruwelijke hekel aan het inpakken van de zeecontainer, bekenden ze eerder. Bij container nummer één, die gevuld met onder meer lijnzaad, zemelen en havermout al onderweg is naar Korea, hadden ze onderling al lopen discussiëren wie trainster Susannah Chayes moest helpen met inpakken. Chayes en de Dames acht ál het werk laten doen, dat vinden ze ook weer niet kunnen.
Marshall Godschalk komt als eerste aangestormd op zijn racefiets. Hij waggelt op zijn raceschoentjes met kliksysteem onder de zool naar de rest om de boten te helpen af- en inladen. Zwijgend; Godschalk is in een rotstemming.
Dat komt door de Wereldbekerwedstrijd in Luzern waar de lichte heren net van terug zijn. Bijna alle concurrenten voor het goud in Beijing waren daar om de krachten te meten. Negende werden de Nederlanders, bootlengten achter de Chinezen en Denen (beide outsiders, die toch goud en zilver pakten). En dat terwijl de Heren lichte vier vorige week nog over goud in China fantaseerden.
De blonde krullen van Gerard van der Linden duiken op bij het boten sjouwen. Ook hij is zichtbaar in mineur. 'We moeten niet in de put gaan zitten', zegt Van der Linden. 'We zitten nog erg in een opwaartse lijn.' Godschalk: 'Vanaf nu moeten we onze kop erbij gaan houden, meer op de techniek gaan letten bij het trainen.' Daar zijn beiden het over eens: de tegenvallende prestatie lag niet aan hun fysieke kracht, daarmee is het voor het eerst in vele jaren bij de Heren lichte vier goed gesteld. Nee, technisch hapert het. 'Het is heel moeilijk uit te leggen wat er niet goed gaat', zegt Van der Linden. 'Het komt erop neer dat we niet gelijk genoeg gaan.'
Bondscoach Chayes is even verderop bezig riemen en boot van top tot teen in doorzichtig plastic folie te wikkelen. Tegen het zout, als de zeecontainer met Hollandse roeispulletjes straks op de oceaan dobbert. 'Dat zoute zeewater schijnt echt overal doorheen te komen, slecht voor aluminium natuurlijk', zegt Chayes. Ze heeft 'nul komma nul' zin in dit soort klussen, voegt ze toe.
Tegelijk geeft het haar tijd om na te denken: wat ging er mis in Luzern? Chayes heeft besloten twee dagen zoveel mogelijk afstand te nemen tot de lichte heren, met de coaches van de andere Nederlandse Beijing-roeiers te overleggen en hen eens naar een training te laten kijken. Moet er iets veranderen? Een andere volgorde in de boot? Misschien toch een van de reserves opnemen in het team? Of moet het hele trainingsprogramma anders?
Chayes: 'Het rare is dat ze het aan het eind in Luzern wel weer goed deden.' In de zogenaamde B-finale (voor de plaatsen zeven tot en met twaalf) roeiden haar lichte heren een groot gat met koploper Australië bijna helemaal dicht. Dat geeft Chayes 'een dubbel gevoel', zegt ze. Waarom konden haar jongens het aanvankelijk niet, en toen ineens weer wel?
Godschalk tilt een in plastic gewikkelde rigger de vrachtauto in. Het 'afriggeren' van de boot - ofwel het losschroeven van de constructies waarin de riemen hangen tijdens het roeien - is een van de vervelende klussen als je op reis gaat. 'Moet de massagetafel ook mee?', vraagt Van der Linden in de loods aan de inpakcoördinator. De massagetafel moet ook mee.
Uiteindelijk tillen ze ook hun boot de container in. Op de Spelen roeien ze in dezelfde boot als tijdens het échec in Luzern, is dat wel handig? 'Nee, nee', zegt Van der Linden. 'De boot is al een jaar oud, die is alleen voor het trainingskamp in Korea.' In Beijing beschikken de lichte heren straks over een gloednieuwe boot. Die wijden ze over anderhalve week in tijdens de laatste grote wedstrijd vóór de Spelen: in het Poolse Poznan. Daarna gaat de nieuwe boot gelijk door naar Beijing, ook weer in een zeecontainer. De logistiek bij een groot evenement als de Olympische Spelen: een regelrechte ramp, vinden de roeiers.
Fotografie Mark van der Zouw
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Weekblad archief'
Reageer, print of deel dit artikel
|
