Psychopaten in pak
Auteur: Chris Sprangers
|
04-01-2005
| Reacties: 55
|
Deel dit artikel
Naar schatting één procent van de mensheid is psychopaat. De meesten lopen vrij rond en velen van hen zitten hoog in de boom in het bedrijfsleven. Van dé deskundige op het gebied van psychopathie, de Amerikaan Robert Hare, verschijnt binnenkort Snakes in suits. Inclusief handige checklist.
Iemand die behoorlijk lullig uit de hoek kan komen
Biedt zich aan voor een leidinggevende functie: 'Charmante verschijning, vlotte prater. Presenteert zich goed, komt zeer overtuigend over. Kan veel dingen tegelijk aanpakken en snel inspelen op wisselende situaties en problemen. Heeft geen moeite vergissingen toe te geven. Onderhoudt goede relaties met mensen op allerlei niveaus. Is goed in staat noodzakelijke impopulaire maatregelen door te voeren. Is niet iemand die lang blijft hangen in negatieve emoties; kan zich snel over boosheid heen zetten. Blijft ook in moeilijke situaties zakelijk. Heeft genoeg inzicht in mensen om hun zwakheden en persoonlijke problemen snel te onderkennen. Is flexibel en pakt problemen aan door 'samen de schouders eronder te zetten, dan komen we er wel uit'.
'Ik zou hem zo aannemen', zegt Jent Bijlsma grijnzend. Bijlsma coacht individuele mensen en bedrijven die zijn vastgelopen. 'Ik ook', beaamt Eric Blaauw, forensisch psycholoog met wie Bijlsma samen de harde kern van Pijnruimen ® vormt (www.pijnruimen.nl), een onderzoeks- en adviesbureau dat bij bedrijven 'pijn ruimt': interdisciplinair te hulp schiet als er ergens binnen een bedrijf pijn wordt geleden of gedaan. 'En toch heb ik in dit profiel alleen maar elf van de twintig kenmerken opgesomd die de psychopaat typeren.' En met 'psychopaat' bedoelt Blaauw hier niet wat de volksmond daaronder verstaat: iemand die behoorlijk lullig uit de hoek kan komen, vooral met een slok op, en die vaak vreselijk naar doet tegen anderen; maar de klinische psychopaat, de (vaker een) man met een ernstige persoonlijkheidsstoornis waarvan de afwezigheid van een geweten zoals wij dat kennen, een volstrekt onvermogen tot empathie en een tot kosmische proporties opgeblazen ego de hoofdingrediënten vormen: wolven in schaapskleren. Of, zoals ze in de meer aangepaste variant in het bedrijfsleven rondlopen: slangen in pakken.
De schattingen over hoeveel psychopaten er rondlopen, variëren, maar dé deskundige op het gebied van psychopathie, de Amerikaan Robert Hare, houdt het op één à twee procent van in ieder geval alle Noord-Amerikanen. Onder criminelen die voor zware delicten zijn veroordeeld, en bij wie Hare in de jaren vijftig zijn onderzoek naar psychopathie begon, ligt het percentage aanzienlijk hoger. Hare schat dat van de typische Amerikaanse gevangenispopulatie twintig procent psychopaat is, maar die zijn wel verantwoordelijk voor de helft van alle gewelddadige misdrijven. Er is weinig rekenvaardigheid voor nodig om vast te stellen dat, als Hare het bij het rechte eind heeft, het overgrote merendeel van de psychopaten derhalve vrij rondloopt. En dat is ook precies waar Hare op wijst in het boek dat hij samen met de New Yorkse organisatiepsycholoog Paul Babiak schreef en dat dezer dagen verschijnt. Snakes in suits heet het boek. En daarmee doelen de heren op de psychopaten in het bedrijfsleven, de politiek, de wereld van media en entertainment en in typische macho-culturen als politie en brandweer, het onderwijs, de effectenbeurs, arbitrage bij banken en -jawel -ziekenhuizen -al die plaatsen waar ze mensen kunnen domineren 'teneinde de klus te klaren'. 'Als ik mijn onderzoek naar psychopathie niet in gevangenissen had kunnen doen, was ik zeker uitgeweken naar de effectenbeurzen', heeft Hare in diverse interviews laten weten. En hij meent het. De psychopaten zijn onder ons, om ons heen; het is die gevoelige tv-presentator die tranen weet los te weken bij de mensen die hij voor het oog van de camera onder handen neemt, de charmante politicus die het duidelijk zo goed meent met de mensheid, de topmanager die handelt met voorkennis -'Wie? Ik? Och gut nou toch, helemaal niet bij stilgestaan. Wat dom nou van me.' En relatief veel van hen zijn iemands baas. Want psychopaten schoppen het vaak ver.
Mensen met psychopathische trekken
'Kijk', zegt psycholoog Arjan Eleveld, directeur van organisatieadviesbureau LTP, dat onder meer assessments en screening doet voor hoge functies in het bedrijfsleven, 'van mensen aan de top wordt verwacht dat ze een visie hebben en dat ze die visie goed kunnen uitleggen aan anderen. Psychopaten kunnen vreselijk goed liegen en fantaseren. Fantaseren en een visie hebben: dat ligt erg dicht tegen elkaar aan. 'Van topmanagers wordt ook verwacht dat ze anderen van hun gelijk kunnen overtuigen. Een psychopaat kan dat als geen ander. Hij manipuleert mensen precies naar de plek waar hij ze hebben wil. Daar hoeft hij niet eens bij na te denken, dat is een tweede natuur voor hem. 'Vroeger keek je bij assessments vooral naar iemands vaardigheden. Pas sinds een paar jaar zijn we ook nadrukkelijk op iemands drijfveren gaan letten en op dingen die hij moeilijk vindt: wordt iemand gedreven door een onbedwingbaar verlangen aardig gevonden te worden? Nou, een psychopaat zeker niet. Veel in het bedrijfsleven gaat fout doordat men geen beslissingen durft te nemen, of, als men ze neemt, ze niet ten volle durft uit te voeren. Dus kijken we: kan deze kandidaat dat? Nou, als iemand dat kan, is het wel de psychopaat. Vind je het dan raar dat hij in de top terecht weet te komen? We zien dus wel mensen langskomen die duidelijk psychopathische trekken hebben. Een echte full blown psychopaat ben ik in mijn praktijk nog niet tegengekomen. Maar dat gaat ongetwijfeld een keer gebeuren.'
Paul Babiak zal de eerste zijn om Elevelds woorden te onderstrepen: 'Psychopaten hebben karaktertrekken die veel lijken op die van de ideale leider. Een ideale leider is vaak narcistisch, egocentrisch, dominant, heel assertief, soms op het agressieve af. Dat kun je makkelijk verwarren met het pesten en zieken dat een psychopaat doet. Bovendien: psychopaten haten regels en zijn gek op chaos, zodat ze zich binnen de moderne, snelbewegende onderneming prima op hun plaats voelen.' Maar als psychopaten dan zo verdacht veel op heel goede managers lijken, hoe scheid je dan de bokken van de schapen? En hoe kom je zo'n bok überhaupt op het spoor? 'Vaak is het de bedrijfsarts die aan de bel trekt', zegt Blaauw. 'Die ziet dat er op een bepaalde afdeling veel zieken zijn, dat er veel verzuim is -en dat doorlopend. Vaak hoort hij ook mensen klagen over steeds weer dezelfde leidinggevende. Die arts denkt dan op een gegeven moment: "Hier is iets aan de hand, hier moeten we iets aan doen". Die meldt dat bij de directie, waarna wij soms in het geweer worden geroepen.'
Maar er zijn ook wel andere signalen. Veel gedrag van psychopaten is volstrekt normaal, maar onderscheidt zich, voor de goede waarnemer, doordat het net even té is. 'Een joviale klap op de schouder, die pijn doet of je bijna omver gooit', zegt Bijlsma. 'Of tegen een gezette collega in het bijzijn van anderen: "Hee ouwe vetzak, wat zie je er weer ranzig uit op de maandagmorgen... Geintje! kun je toch wel tegen, hè?"' Of er worden rouwkaarten het bedrijf rondgestuurd met de naam van een collega erop als overledene. Grapje, moet kunnen. 'Een ander signaal is soms dat bijna een hele afdeling agressief is', vult Blaauw aan. 'Vergis je niet: zo'n psychopaat kan echt een hele afdeling naar zijn hand zetten en volledig verzieken. Zijn agressie wordt dan de norm binnen zo'n afdeling. Er wordt veel geruzied onderling, maar ook klanten worden agressief bejegend.'
Ontwikkelingsbehoefte bepalen van potentiële managers
'De opdracht die wij krijgen luidt natuurlijk niet "Er zit een psychopaat op die en die afdeling, zoek hem op en jaag hem weg". Het is meer een kwestie van: "Er zijn problemen op die afdeling, ga eens kijken hoe het probleem in elkaar steekt en wat we eraan moeten doen". Vervolgens gaan we praten met alle betrokkenen: de man zelf, zijn ondergeschikten, de mensen boven hem, oud-medewerkers. We hebben wel meegemaakt dat een vrouw die al jaren bij het bedrijf weg was in huilen uitbarstte bij het horen van de naam van die betreffende chef. Ze wilde niet met ons praten, was nog steeds doodsbang voor hem.' Bij die gesprekken wordt ook door Blaauw dankbaar gebruik gemaakt van de PCL-R, de Psychopathie Checklist. Hij is ontworpen door de eerder genoemde Robert Hare. Nadat die zo'n twintig jaar lang onderzoek had gedaan onder psychopaten in gevangenissen, had hij in de jaren zeventig genoeg zicht op de geestesziekte gekregen om de checklist te kunnen opstellen. De checklist bestaat uit een aantal invulformulieren en een gedetailleerde beschrijving van hoe de persoon op die lijsten gescoord moet worden over de twintig categorieën waaruit psychopathie is opgebouwd: is hij glad en oppervlakkig charmant, heeft hij eelt op zijn ziel en is hij niet empathisch? Heeft hij een overtrokken gevoel van eigenwaarde, ondiepe emoties, gebrek aan spijt of schuldgevoel? Is hij impulsief, onverantwoordelijk, promiscue? Had hij als kind gedragsproblemen? De informatie voor al deze categorieën wordt zoveel mogelijk uit bestaande documentatie gehaald: rechtbankverslagen, politierapporten, psychologische onderzoeksverslagen; en dus niet uit alleen maar gesprekken met de man zelf, want die kan liegen als geen ander. De maximum score op de checklist is 40; wie dertig of hoger scoort, wordt gezien als klinisch psychopaat. Een gewoon mens haalt een score van gemiddeld 5.
Hare en Babiak hebben op grond van de PCL-R de BScan: 360 ontworpen. Het is een wat vereenvoudigde versie van de PCL-R, toegesneden op gebruik in het bedrijfsleven. Officieel heet de scan een evaluatie-instrument te zijn 'om de ontwikkelingsbehoefte te bepalen van bestaande en potentiële managers'. Hij is bedoeld om 'bepaalde dysfunctionele gedragspatronen op te sporen die, als ze niet binnen de perken worden gehouden, een negatieve invloed kunnen hebben op het bedrijf en zijn werknemers'. Dat klinkt algemeen, maar de scan is wel degelijk bedoeld om psychopaten op te sporen. Alleen kun je het zo natuurlijk niet hardop noemen.
Dave zal wel niet echt Dave hebben geheten, maar hij bestond wel degelijk. Paul Babiak beschreef hoe Dave in de jaren negentig een spoor van vernieling trok door een zeer winstgevend Amerikaans elektronicabedrijf. Dave zag er goed uit, was goed gebekt en maakte diepe indruk in zijn sollicitatiegesprek. Hij bleek ook staalhard en schaamteloos te kunnen liegen, was bot tegen zijn ondergeschikten, zaagde voortdurend aan de poten van de stoel van zijn eigen baas en was snel dikke maatjes geworden met het topmanagement van de onderneming. Hij had een licht ontvlambaar temperament, liet opdrachten waar hij zichzelf te goed voor achtte verwateren en wist moeiteloos van gespreksonderwerp te veranderen als hij op een leugen dreigde te worden betrapt of als hij moest laten zien wat voor werk er in concreto uit zijn handen gekomen was. Toen zijn naasthogere chef genoeg bewijsmateriaal en moed had verzameld om zijn ondergeschikte ter sprake te brengen bij de voorzitter van de raad van bestuur, bleek Dave hem al vóór te zijn geweest en zich aldaar de status van high potential te hebben verworven. De chef werd op een zijspoor gerangeerd, Dave maakte promotie. Het kostte Babiak twee jaar om Dave's hele netwerk te ontrafelen, een netwerk dat klassiek in elkaar bleek te steken. Want ook hier doken weer de twee categorieën op waarin de psychopaat de mensen om hem heen indeelt. Allereerst was er de groep Beschermheren, zonder uitzondering zeer hooggeplaatsten binnen de onderneming met veel formele macht. Ze kenden Dave oppervlakkig, maar de contacten die ze met hem gehad hadden, waren alle zeer positief geweest. Het bleek Babiak later dat Dave al die ontmoetingen zorgvuldig had geënsceneerd. De tweede groep bestond uit de Pionnen: lager geplaatsten met wie Dave dikke maatjes was geworden. Die hadden weliswaar geen macht, maar zorgden er wel voor dat Dave's incompetenties niet aan het daglicht traden. Eén vrouw, een technisch specialist, deed in feite al het werk waarvoor Dave was aangenomen; maar ze aanbad hem en deed het met liefde.
Psychopaten hebben een ijzersterk netwerk
Bijlsma en Blaauw hebben in hun praktijk de nodige Daves voorbij zien komen. 'En inderdaad zie je daar vaak datzelfde patroon', aldus Bijlsma: 'Ze omringen zich met mensen die zwakker staan, vaak mensen die een traumatisch verleden hebben, tot depressie geneigd zijn. Die houden ze de hand boven het hoofd, terwijl ze zich tegenover de buitenwereld uitputten in begrip -"Het is toch ook vreselijk wat die man allemaal heeft moeten meemaken". Ze maken die mensen volledig afhankelijk van hen. Totdat de dag komt dat ze geofferd moeten worden als de psychopaat door de mand dreigt te vallen. Dan vangt zijn ondergeschikte de kat, wordt ontslagen, waarna de leiding hogerop denkt dat het probleem uit de wereld is geholpen. We hebben psychopaten gezien die zo in de loop der jaren de ene ondergeschikte na de andere eruit werkten, allemaal om hun eigen incompetentie te verhullen.' Dankzij het effectieve verdedigingsbolwerk dat de psychopaten om zich heen hebben opgeworpen, belandt ook het eindrapport van Pijnruimen® in eerste instantie nog wel eens onderin een bureaula. 'Aanvankelijk kan de leiding het niet geloven', zegt Blaauw. '"Hij is juist een van onze allerbeste managers", hoor je dan. Bovendien hebben die psychopaten een ijzersterk netwerk opgebouwd, zijn ze omringd met mensen die ze schatplichtig aan zich hebben gemaakt, mensen die ze chanteren, mensen die gecompromitteerd zijn en vaak genoeg ook mensen die regelrecht bedreigd zijn. 'Maar we doen in ons eindrapport ook voorspellingen. Zeggen: als u niet ingrijpt, kunt u verwachten dat dat en dat zal gebeuren. Op een gegeven moment gaan die voorspellingen uitkomen. Maar ook dan grijpen niet alle bedrijven in, zo groot kan de macht van de psychopaat zijn.'
En de werknemer zelf? Kan die ingrijpen tegenover een collega met ernstige psychopathische trekken? Het zal niet meevallen. 'Als hij zich bedreigd ziet, zal de psychopaat keihard terugslaan', zegt Blaauw. 'Het enige wat je kunt doen, is zakelijk en objectief te werk gaan: feiten verzamelen die je tegen hem kunt gebruiken, zorgen dat je dingen op papier hebt staan. Maar het beste is het te zorgen dat ze überhaupt niet binnenkomen, door bij sollicitaties door te vragen, want hun kennis is meestal oppervlakkig. En door alle mededelingen op juistheid te controleren en de referenties ook na te bellen.' Al zou je graag zien dat het recht altijd zegeviert en mensen als Dave uiteindelijk tegen de lamp lopen, de werkelijkheid is weerbarstiger. Dave, zo schrijft Paul Babiak, overleefde twee grote fusies, werkte in de loop der jaren al zijn vijanden eruit en is alleen maar hogerop geklommen. Bij welk bedrijf, dat vermeldt de geschiedenis niet. Maar kijk eens om u heen.
Zo pik je ze eruit:
- Maken uw chef of collega's een gladde, charmante indruk? Buigen - zij een gesprek vaak om naar een gesprek over henzelf? - Brengen zij anderen in diskrediet, of zeiken ze anderen af om hun eigen imago of reputatie op te poetsen? - Kunnen ze met een stalen gezicht liegen tegen collega's, klanten of zakenrelaties? - Vinden ze mensen die ze te slim zijn af geweest of die ze hebben gemanipuleerd dom of stom? - Zijn ze opportunistisch en genadeloos; vinden ze het vreselijk om te verliezen en spelen ze om te winnen? - Maken ze een kille, berekenende indruk? - Gedragen ze zich soms onethisch en oneerlijk? - Hebben ze binnen de organisatie een machtsnetwerk opgebouwd en dat vervolgens gebruikt om er zelf beter van te worden? - Tonen ze geen spijt als ze beslissingen hebben genomen die een negatief effect hebben gehad op het bedrijf, de aandeelhouders of het personeel?
Hebt u meer dan zes van de tien vragen met 'ja' beantwoord, dan bent u waarschijnlijk al een psychopaat tegengekomen.
(DE VRAGENLIJST IS GEBASEERD OP KERNELEMENTEN UIT DE B-SCAN: 360, EEN VEREENVOUDIGDE VERSIE VAN DE PSYCHOPATHIE CHECKLIST, TOEGESNEDEN OP GEBRUIK IN HET BEDRIJFSLEVEN.)
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek: Weekblad archief
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Sietse | 7 januari 2005 (16:08)
de heren schrijvers hebben duidelijk een profiel geschetst om elke manager als mogelijke psychopaat neer te zetten, met de hoop zoveel mogelijk herkenning bij potentiele kopers van het boek te organiseren in de trend van de vorige bestseller van de Rat. Slimme jongens en ik durf te wedden dat het geschetste profiel hen perfect past.
Maria | 9 januari 2005 (13:01)
Het is vreselijk als een dergelijke persoonlijkheid in een bedrijf/ instelling werkt. Ik heb deze ervaring met een naaste collega. Probeer je leidinggevende (RVB) maar eens duidelijk te maken wat er aan de hand is (inclusief feiten op schrift, door voorspellingen te doen die dan uit komen etc.) Het lijkt dan net of jij de kwade genius bent en men gelooft je niet. De psychopaat zal altijd terugslaan en proberen het eigen stoepje schoon te vegen. Schroomt niet om de eigen medewerkers of die van jou de schuld te geven en zal proberen jou vertrek te bewerkstelligen. Bij verschillende collegae is dat ook gelukt. Ik heb het vol gehouden door mijn werk goed te blijven doen en mij voornamelijk met de inhoud van het werk bezig te houden en niet met mijn persoonlijke ambities. Dit om te proberen de schade in ons bedrijf te beperken. Deze hele geschiedenis heeft veel schade veroorzaakt, financieel maar ook voor clienten en collegae was het schadelijk. Uiteindelijk vertrekt deze persoon en valt toch nog op de valreep door de mand. Maar laat wel een spoor van vernielingen na. Dit is niet iets wat alleen in het bedrijfsleven gebeurt. Mijn voorbeeld komt uit de gezondheidszorg. Ik hoop dat de organisatie waar deze persoon heen gaat niet dezelfde ellende hoeft mee te maken.
Marij Bär | 9 januari 2005 (15:53)
Goed artikel, zeer herkenbaar.
Ik begeleid mensen die het 'slachtoffer'zijn geworden van een psychopaat.
Graag zou ik de DE B-SCAN: 360, EEN VEREENVOUDIGDE VERSIE VAN DE PSYCHOPATHIE CHECKLIST, TOEGESNEDEN OP GEBRUIK IN HET BEDRIJFSLEVEN, in mijn praktijk willen gebruiken.
Herkennening en erkenning is voor het 'slachtoffer', die met niemand kan/mag praten, heel belangrijk. Deze checklist kan daaraan een bijdrage leveren.
Met vriendelijke groet,
Drs.M.C.J.A. Bär- van Broekhoven
psycholoog/counselor/coach
Shanty | 12 januari 2005 (13:03)
Erg herkenbaar ! Helaas zijn psychopaten zelf redelijk paranoïde en zullen ze daarom heel zorgvuldig zijn en geen aantoonbaar spoor van schriftelijke bewijzen achterlaten, waardoor het heel erg moeilijk voor het slachtoffer wordt bij PZ/HR aan te kloppen zonder zichzelf belachelijk te maken en zelf paranoïde over te komen. Bovendien weet de psychopaat/narcist mbv zijn opgebouwde loyale en afhankelijke netwerkje, zijn "clan" aan kritiekloze volgelingen, het in zijn ogen te kritische (= bedreigend voor zijn status quo) slachtoffer dat geëlimineerd moet worden zo te isoleren door hem/haar in diskrediet te brengen, dat deze vaak overspannen raakt en "verbrandt" (burn-out), hetgeen voor zijn clan dan weer een bevestiging is dat hun wolf in schaapskleren gelijk had en dat deze dropped-out-of-the-clan echt niet "spoort".
Het patroon is erg vergelijkbaar met wat er gebeurt in een sekte en het werkt destructief en zeer ondermijnend voor het professioneel functioneren van een bedrijf omdat het ondergronds afspeelt.
Shanty | 12 januari 2005 (19:35)
PS
Geachte redactie,
nav mijn reactie vanmiddag die u hopelijk wel plaatst... nog even een vraagje aan u.
Ik zou graag in contact willen komen
met Drs. Bar- van Broekhoven die afgelopen week reageerde op dit goede artikel. In welke stad is deze coach werkzaam?
Alvast vriendelijk bedankt !
ineke | 13 januari 2005 (15:11)
Ik ben mijn baan kwijtgeraakt door een psychopaat, vooral wat Santy schrijft over de kritiekloze "clan" is zeer herkenbaar. Sinds mijn vertrek in april 2004 heb ik nooit meer iets van mijn naaste collega's vernomen. Intern heb ik een (tijdelijke)andere functie gekregen en via mijn directeur probeer ik nu om andere collega's nog te beschermen tegen het intimiderende en manipulerende gedrag van deze leidinggevende. Door de aard van de organisatie waar ik werkzaam was (operationeel werk met ca. 80% van de werknemers in gemeentelijke salarisschaal 5 en lager) is het voor een psychopaat erg makkelijk om door te gaan met liegen en bedriegen. Hier zijn in de afgelopen vier jaar al veel mensen het slachtoffer van geworden. Want niemand gelooft hen immers. Dus of ze worden ontslagen of ze nemen zelf ontslag, maar in beide gevallen zij ze zeer opgelucht om verlost te zijn van een dergelijke chef. Ik krijg in ieder geval intern geen gehoor, niet bij collega's, directie of vertrouwenspersonen. Zoals het er nu naar uitziet gaat deze situatie mij zelfs een andere interne detachering kosten. Ik wacht in spanning het vervolg af. Reacties hoe ik hier verder mee om moet gaan zijn zeer welkom!
A. Vrieze | 13 januari 2005 (17:55)
Ook ik ben tijdens mijn werk bij klanten dergelijke figuren tegengekomen. Als je niet oppast, dan word je in diskrediet gebracht, ook al werk je niet eens voor hen. Het heeft ook effect op het beeld wat je baas van je heeft en dan krijg je in een functioneringsgesprek te horen dat het aan jou ligt. Inderdaad oppassen voor dat soort figuren als je met ze te maken krijgt, op welke manier dan ook!
yvonne | 18 januari 2005 (10:04)
Ook op ons bedrijf loopt zo'n manager rond. Er zijn al heel wat collega's vertrokken of de ziektewet ingegaan. Ik vond het verhaal een eye opener. Wij als haar ondergeschikten hebben al jarenlang beweerd dat er iets goed mis was met haar, maar we konden er nooit goed de vinger achter krijgen. We zijn nu met een keihard gevecht bezig om haar op non-actief te zetten, misschien heeft iemand nog goede suggesties, want ons bedrijf gaat aan haar kapot.
Joost | 18 januari 2005 (11:37)
Sietse, uit je reactie blijkt duidelijk dat je echt niet weet waar je over schrijft. Ik ga er maar van uit dat het "grappig" bedoeld is. Ik kan het weten want ik heb zelf een Dave als baas gehad. Als jij er een zou hebben zou je het als laatste in de gaten hebben. Word wakker!
Trudes | 27 januari 2005 (14:24)
Hallo,
Ik heb een collega die psychopatisch is en wie weet hoe je het beste feiten kunt verzamelen tegen zo iemand.
Ik zelf heb al een assertiviteitscursus gehad en op dit moment heb ik een haptonomie cursus omdat iedereen denkt dat ik over mij heen laat lopen maar tegen iemand die zo manipulerend is het gewoon heel moeilijk omdat je constant na moet denken Hoe zit het nu echt?
het slimste vind als ik bij mijn baas ga klagen dan lijkt het ook net of ik degene ben die zich laat beinvloeden. Heel veel mensen zeggen zoek toch ander werk maar ik hoop nog steeds dat het ooit zal uitkomen. graag reacties
anoniem | 30 januari 2005 (15:19)
Naar aanleiding van het artikel 'Psychopaten in pak' in Intermediair van week 01 waarin onder meer de heer Blaauw wordt geintervieuwd ivbm zijn nieuwe bedrijf wil ik U graag attenderen op een krantenartikel van 3 april 2003 in het NRC: VU wil stafleden ontslaan. Ik citeer: "Universitair hoofddocent Eric Blaauw en professor Frans Willem Winkel hebben zich niet gehouden aan de strenge integriteitseisen die de VU hanteert ten aanzien van door derden gefinancierd onderzoek. Na een aantal waarschuwingen veranderde de situatie niet, en dus rest ons geen andere mogelijkheid de werkrelatie op te zeggen."(Wim Noomen, voorzitter van het College van Bestuur van de Vrije Universiteit Amsterdam). Ter informatie.
Anoniem | 1 februari 2005 (19:01)
Ben nu ongeveer half jaar weg bij een bedrijf waar de directeur een psychopaat is. Heb een onderzoek voor mijn studie bij dit bedrijf uitgevoerd en ben al snel tot een bepaalde conclusie gekomen, maar had nog niet van het begrip psychopaat gehoord. De directeur scoort een dikke 10 op het lijstje van 10! In de vijf jaar dat ik er heb gewerkt zijn er 17 mensen al dan niet gedwongen weggegaan. (Van totaal ong. 35 medewerkers) Ik hoop voor de mensen die er nu nog werken dat er ooit een oplossing komt, maar zie dit niet gebeuren.
burnoutje | 2 februari 2005 (17:53)
Wat een feest van herkenning! En maar denken dat het aan mij ligt. Jammer dat ze zelf het nooit zullen inzien wat ze anderen aandoen.
maaike | 13 februari 2005 (11:40)
Ook voor mij een heel herkenbaar artikel.
Ben in een positie terecht gekomen waarin ik door mijn leidinggevende geisoleerd werd, gedomineerd en persoonlijk gekleineerd. Ik moest uiteindelijk afhaken, werd ziek, en gedurende ruim een half ben ik min of meer genegeerd. Geen enkele zorg; buigen of barsten, dat was de keuze. Ik liep tegen een muur van ontkenning en ongeloof aan. Door het snel opgebouwde netwerk van dergelijke figuren (mensen die m.n. bang zijn of graag mee willen liften op de power die ze uitstralen)ben jij de "klokkenluider" en daar heeft men liever niet mee te maken.
Dat zij zich ernstig misdragen heeft tijdens de 1 op 1 gesprekken wordt afgedaan als "beginnersfouten van een manager".
Veel mensen zijn al vertrokken, door ontslag krijgen/nemen of in de ziektewet te belanden.
Ik begrijp nog steeds niet dat een welzijnsinstelling dit allemaal maar toelaat. Wat een kapitaalvernietiging!
Nelleke | 9 maart 2005 (12:33)
Ik hoop dat het artikel een eye-opener is voor veel mensen die hier niet zo bewust mee te maken hebben gehad of niet in de gaten hadden dat zij ermee in aanraking zijn gekomen. Zij zijn er natuurlijk altijd al geweest, deze mensen die alles om zich heen kapot achterlaten.
Vanuit mijn werk in de forensische psychiatrie ben ik veel met het onderwerp psychopathie bezig. Ik herken mensen met psychopatische trekken in het dagelijks leven redelijk snel. De psychopaten zoals bedoeld in het artikel van Intermediair ben ik in de privé-sfeer wel regelmatig tegengekomen maar gelukkig niet in mijn directe arbeidsomgeveving, zoals collega's of leidinggevenden etc. Ik prijs mij daar zeer gelukkig om want uit ervaring weet ik welke schade zij kunnen aanrichten. De man waar ik iets over wil vertellen met sterk narcistische trekken) werkt in de gezondheidszorg en gebruikt voornamelijk vrouwen (met een hoge positie) om hogerop te komen. Deze zeer charmante, verzorgde en goed geklede heer heeft een vriendin waar hij al 9 jaar mee samenwoont. Buiten deze vaste relatie knoopt hij steeds relaties aan met vrouwen in een betere positie (artsen, projectleidsters etc). Hij vertelt deze vrouwen dat hij een 'vrije jongen' is en toont zich de ideale partner voor deze vrouwen. Stedenreizen, luxe cadeautjes, etentjes etc. Deze vrouwen vragen zich af hoe zij zo bevoorrecht komen tegen zo'n prins op het witte paard aan te lopen. Denk niet dat deze vrouwen 'dom' zijn. Zij hebben allen een universitaire opleiding of HBO-opleiding. Het kan nl. iedereen overkomen ten prooi aan zo iemand te vallen. Deze man is enorm sluw en in staat zo goed te liegen dat hij er zelf in gelooft. Hij draait regelmatig diensten, en is ook 's nachts, oproepbaar, dus heeft altijd een excuus voor onverwachte afwezigheid als hij weer eens gewoon bij zijn partner wil zijn. Zijn partner isoleert hij van haar vriendinnen en familie. In feite gebruikt hij haar als de altijd beschikbare luxe huishoudster op de achtergrond. Ik noem één saillant voorbeeld van zijn slimme technieken: voor de vrouwen waar hij een relatie mee onderhoudt koopt hij hetzelfde parfum als zijn partner heeft. Zegt dan tegen de vrouwen dat hij wil dat zij dit parfum dragen omdat hij het zo'n heerlijk geurtje vindt (dat valt thuis minder op).
Hoog opgeleide vrouwen, u zij gewaarschuwd.
De partner van deze mijnheer was ooit mijn vriendin, maar ik was een gevaar voor hem en stelde te adequate vragen en blééf ze stellen.
Dat paste niet in het plan van deze 'snake in suit.'
martsen | 10 maart 2005 (12:05)
ik vind het een interessant onderwerp. Ik en mijn klasgenoten moeten een presentatie hier over houden. Heeft iemand nog tips over info?
Maria | 14 maart 2005 (22:30)
Goh Nelleke, dat is een pittig verhaal, kan me er zeker iets bij voorstellen. Ik was verrast dat je deze mensen niet in je werk in de FP bent tegen gekomen, het is voor mij juist de reden geweest om er na vijf jaar uit te stappen. Met name in de hogere functies ben ik toch aardig wat 'snakes' tegengekomen (zie bv ook de reactie hierboven van anoniem op 30 januari). Ik hoorde dat meneer Blaauw nu zelf bezig is om in een nieuwe branche, het bedrijfsleven, psychopaten in pak te detecteren, een bijzondere samenloop van omstandigheden zou je kunnen stellen. Goed dat je gereageerd hebt op deze site qua waarschuwing, en tevens dat je bent blijven volhouden naar je vriendin. Een schrale troost misscchien is dat hoogmoed uiteindelijk ten val komt, ook bij dit soort mensen...je hoeft alleen maar te wachten tot ze te gretig worden.
Harold | 14 april 2005 (15:15)
Zeer herkenbaar verhaal. Schrikbarend om te zien dat dit zo vaak voorkomt. Ikzelf ben helaas ook de dupe geworden van een dergelijke persoonlijkheid. Ik werd helemaal gek van de laster die deze persoon verspreidde, ik had geen moment rust. Ik moest constant op mijn hoede zijn voor onbegrijpelijke gebeurtenissen. Je gaat op gegeven moment nog geloven dat het echt aan jezelf ligt ook. Wat ik ook ontzettend "knap" vind is dat ze mensen zodanig kunnen overtuigen dat de laster niet eens geverifieerd wordt! Begrijpelijk ook wel, want hij had al een ijzersterk netwerk opgebouwd met verschillende "hoge" managers, waaronder de directeur van de organisatie. Er is weinig tegen te doen. Als slachtoffer kan je dan maar beter een andere baan zoeken.
Perry Knoppert | 31 mei 2005 (10:38)
Na het lezen van het artikel ben wel even gaan kijken wat een psychopaat eigenlijk betekent. Volgens het woordenboek uit de psychologie is een psychopaat iemand die een antisociale persoonlijkheid heeft. Bij een antisociale persoonlijkheid wordt er regelmatig inbreuk gemaakt op de rechten van anderen. Voorwaarden voor de diagnose zijn dat de stoornis reeds voor het vijftiende levensjaar aanwezig is en dat zij in het later leven aanhoudt. Typerende gedragspatronen zijn: spijbelen, onvermogen om hun baan te behouden, liegen, stelen, agressief (seksueel) gedrag, misbruik van alcohol of drugs, zwerven en crimineel gedrag. Een nieuwe kreet hierin is de sociopathische persoonlijkheid. De afwezigheid van schuld- of angstgevoelens spelen in de diagnose geen rol!
Ik kan mij niet aan de indruk ontrekken dat veel medewerkers zullen vinden dat hun baas een sociopathische persoonlijkheid heeft. Echter denk ik niet dat we nu de bazen hiermee moeten bestempelen. Uit onderzoek is namelijk gebleken dat 70% van de medewerkers niet tevreden zijn over hun baas. Sterker nog, 40% geeft aan helemaal niets te hebben aan hun baas en ze het niet begrijpen dat ze op die positie zijn beland. Ik denk dus dat veel mensen de perceptie zullen hebben dat hun baas een psychopaat is,.....lekker je zal maar leiding moeten geven aan een stelletje idioten die het boekje hebben gelezen en je als baas bestempelen met de term psychopaat!
Koos | 16 juli 2005 (21:20)
Sorry, maar Sietse heeft het goed fout. Dit soort mensen bestaan wel degelijk. Robert Hare is een Canadees, trouwens, en geen Amerikaan.
De Amerikaanse psychiater Hervey Cleckley heeft in 1948 een boek geschreven THE MASK OF SANITY, waarin deze ogenschijnlijk goed aangepaste sociopaten worden beschreven. De conclusie is dat ze 'moreel gek' zijn: zonder gevoelens worden anderen gebruikt. Het ontbreekt hen aan gevoelens.
Ongeveer 3% van de bevolking is zo.
Ik heb het 'mogen' meemaken in Californie, bij Oracle. Ik kan er een boek over schrijven. Kijk verder eens bij www.successunlimited.co.uk, de Britse versie van het verhaal.
Anneke Dijkstra | 12 oktober 2005 (17:47)
Ik heb net een nare ervaring meegemaakt. Gelukkig is het voor mij goed afgelopen.
De interim manager die nu bij ons in het bedrijf is nam dit artikel mee. De puzzelstukjes vallen allemaal op zijn plaats. Deze personen bestaan echt, er ging een wereld voor mij open toen ik het artikel las. Wat een overeenkomsten. Gelukkig zijn we er met z'n allen op tijd achter gekomen en is het bedrijf straks van hem verlost.
anoniem | 1 november 2005 (23:24)
Voor degenen die om advies vragen: maak dat je wegkomt, want voor de persoon met een antisociale persoonlijkheidsstoornis geldt dat iedereen die hem voor de voeten loopt hoe dan ook uit de weg geruimd moet worden. Iedereen staat machteloos tegen de manipulaties, omdat een slimme psychopaat mensen op onbewust niveau weet te manipuleren.
anoniem2 | 21 november 2005 (12:48)
Ben nu in conflict met een psychopaat en zit met een probleem: ik stap uit het bestuur van de stichting omdat ik niet meer met hem wil samenwerken, maar ik ben ook in ander verband binnen de stichting actief. hoe zorg ik ervoor dat ik die functie wel kan blijven uitoefenen zonder al te veel met deze psychopaat van doen te hebben?
Andere Radeloze Anoniem | 24 november 2005 (11:54)
Binnen onze organisatie zijn er een aantal van deze mensen op ogeschijnlijk zeer professionele wijze bezig de organisatie aan het "verzieken". Er is absoluut geen aandacht voor omdat betreffende personen iedereen zand in de ogen strooien en het paaien tot een hogere kunst hebben verheven. Wat moet ik doen om dit kenbaar te maken?
Anoniem | 30 december 2005 (15:41)
Een feest(tranendal is misschien beter)van herkenning. Wij hebben er een naast ons wonen en wij hebben het lef om zijn plannen te dwarsbomen. Dankzij jullie artikel weten wij beter wat wij kunnen verwachtten,en wat de man mankeert.
Bedankt!
pierre k. | 25 februari 2006 (22:13)
Ik ben onmiskenbaar psychopatisch (ik scoor op alle 20 punten, niet gezeverd) maar ik daag iedereen uit iemand te vinden die kan zeggen dat ik hem/haar slecht, onrechtvaardig, irrationeel, bevooroordeeld of anderszins onheus behandeld heb. En wat ik nergens vind of lees is: hoe moeten we die psychopaten dan behandelen; "uitsluiten" vind ik geen prettig vooruitzicht, is nogal psychopatisch. Ik wens iedereen een groot hart en veel geloof.
Edgar | 1 mei 2006 (16:13)
Dit verhaal vertoont bijzonder veel overeenkomsten met hetgeen mijn partner is overkomen.
Zij werkte als secretaresse bij het facilitair bedrijf van het Leids Universitair Medisch Centrum met een tijdelijk contract, maar met uitzicht op een vaste aanstelling. Nadat zij kritiek had durven uiten op haar direct leidinggevende, deugde er (N.B. na de zomervakantieperiode!) opeens niets meer van haar functioneren, terwijl ze een paar daarvoor nog een hele goede beoordeling had gekregen. Ze werd onder druk gezet om een nieuw evaluatietraject te tekenen, waarmee ze natuurlijk haar eigen doodvonnis tekende. Haar vaste aanstelling ging niet door en daardoor kon ze ook niet eventueel naar een andere afdeling binnen het LUMC. De directeur van het facilitair bedrijf was te slap om op te treden en kon alleen gebaren van onmacht maken. De raad van bestuur van het LUMC was er ook niet van te overtuigen dat het hier om een pure wraakactie ging. De psychopaat in kwestie had voor mijn partner al meerdere slachtoffers gemaakt en kan zoals het er nu naar uitziet gewoon mee door blijven gaan. Het is een grof schandaal, dat hardwerkende en sociaal bewogen medewerkers als mijn partner i.p.v. gekoesterd, straffeloos weg gewerkt worden.
Netty | 29 oktober 2006 (10:44)
Ik ben blij dat ik op jullie site ben terechtgekomen ! Wij "hadden" ook zo'n manager, na twee weken was bij ons bedrijf de eerste vijfhonderd euro's zoek en dat ging maar verder, en verder. Ik was jaren boekhoudster bij het bedrijf, dus heeft hij mij zodanig gepest dat werken daar onmogelijk werd.
Veel steun had ik niet want niemand geloofde mij, uiteindelijk heb ik hem met sterke bewijzen kunnen betrappen, en is hij op staande voet ontslagen. Eindelijk verlost, maar toen kreeg ik een enorme terugslag, twee keer flauw gevallen op de werkvloer, zodat er twee keer een ambulance gebeld moest worden.
Ik heb nu het geluk dat de arts van het Arboned het fenomeen Psychopaten in Pak kende en mij nu gaat begeleiden, hij constateerde Post traumatische stress stoornis.
De hele situatie heeft zo'n negen maanden geduurd en ik ben echt verbijsterd dat niemand het doorhad. Ik ben enorm bang dat ik hem nog eens tegen het lijf loop, krijg het onbegrip niet uit mijn hoofd dus zou graag eens vernemen hoe anderen dit hebben opgelost.
Ed | 18 oktober 2007 (15:06)
Zie ook : Over managers en macht.
http://www.grenswetenschap.nl/permalink.asp?grens=441#reactie20222
Marjolein | 29 oktober 2007 (13:59)
Ik twijfel of mijn dochter nou een psychopaat is of een borderliner.
Zij voldoet aan de kriteria die ik heb gelezen.
Ze heeft een verwarrende jeugd gehad maar ook de genen van een psychopaat.
Haar jeugd was niet optimaal maar zeker ook niet slecht. Zelf zegt ze dat ze is mishandeld, zowel emotioneel , geestelijk en als echt slaan.
Gescheiden ouders, verschillende culturen, niet altijd even makkelijk maar gezien de omstandigheden niet iets om vreselijk onaardig te zijn.
Ze wordt in januari 23 jaar.
Hoe ga je om met zo iemand. Ze heeft zeker geen pak aan maar nogmaals ze scoort op elk vlak.
Jaap | 5 november 2007 (12:56)
Psychologie is een vak voor psychologen: Heb je twijfel ga dan naar een psycholoog! Het is vast niet de bedoeling dat iedereen zelf diagnose gaat stellen.
loes | 5 november 2007 (22:03)
Als je getrouwd bent geweest met een psychopaat, weet je wel zeker of iemand psychopaat is of niet. Het zijn wolven in schaapskleren. Een ander de schuld geven,dat diegene het nog gaat geloven dat het jouw schuld is. Meer dan 20 jaar depressief, en nu kom ik erachter aan wie het lag. ZEER gevaarlijke personen zijn het!
Trapped | 12 januari 2008 (5:34)
Wat doe je dan als je kinderen hebt van zo n figuur...
Eindelijk doorzie je de man en weet je dat het een psychopaat is.
Nooit heeft ie naar de kinderen omgekeken..
Eindelijk ontvlucht je al dat huiselijk geweld etc. geheime adressen, politie bescherming, leugens, bedreiging
Hij heeft maar een doel: je leven kapot maken, de kinderen afpakken en manipuleren en alleen maar omdat het zo'n leuk spel voor hem is..
Moet je van de rechters alsnog contact hebben.. en niemand die je gelooft..
Zeer gevaarlijke mensen..
Mijd ze als kan!!
Ik ben inmiddels expert heb alle literatuur van Robert D hare gelezen etc.
Ben overigens zelf counsellor. Niks helpt en iedereen kan erin trappen..
Maar loop hard weg zodra de signalen zich voordoen.
Marij Bär | 20 mei 2008 (22:17)
Op de vraag van een van de mensen, die hier hebben gereageerd: ik ben ervaringsdeskundige en begeleid mensen die te maken hebben (gehad) met een sociopaat. Meer informatie staat op mijn website: marijbar.nl
Lieke Hoeks | 7 juni 2008 (2:10)
Ik was 32 jaar samen met een psychopaat die huisarts is. Komt ook veel voor onder artsen en advocaten; posities met aanzien en weinig samenwerken en veel autoriteit. Al die jaren gaf hij mij en de kinderen het gevoel dat wij gek waren en hield ons op alle terreinen in zijn macht. Nu zijn we oud vuil en heeft hij zijn pijlen op een nieuw slachtoffer gericht.
Wie heeft eenzelfde situatie meegemaakt; wil graag in contact komen met lotgenoten ook voor de kinderen (20 en 22 jaar)
... | 7 augustus 2008 (0:09)
Wat als je jezelf grotendeels herkent in het profiel?
Karin | 7 augustus 2008 (14:08)
Ik ben ook getrouwd geweest met zo een hoogopgeleide manspersoon, na een lange zware scheiding, met extreme terreur, ook ontvoering noem het maar op, ben ik gaan proberen een nieuw leven op te bouwen met 2 kinderen bijna 21 en 19.Ik ben dus al een tijd geleden met kleine kiinderen gevlucht van een leven met een psychopaat. Mijn oudste functioneert prima, maar mijn jongste heeft nu ook deze kenmerken en scoort volgens de richtlijnen zoals beschreven van Dr Hare/en de vele sites die ik bezoek van moeilijkemensen.nl etc. op 99% een ja en heeft een en hetzelfde beeld.
Ik kan geen boek bestellen van deze Dokter Hare, probeer van alles om erachter te komen wat ik moet doen en hoe om te gaan met iemand als mijn kind, met deze zelfde eigenschappen, want advies was van bepaalde mensen en instellingen waar ik nu terecht kom en mee te maken heb,' Uit huis plaatsen' anders ga je er zelf aan onderdoor..graag kom ik in contact met Marij Bar psychologe. Ik vind het enorm belangrijk het juiste te doen, het is tenslotte je kind. Ik ben nu in de ziektewet na verschillende extreme uitbarstingen in huis, mijn andere kind heeft hierdoor erg veel geleden ook.Eigenlijk ben je alleen maar bezig met overleven en dat hou ik niet meer vol zo...gelukkig heb ik veel begrip van mijn manager op mijn werk...ik zou graag positieve reacties willen ontvangen. of voorbeelden met andere moeders..
Karin | 8 augustus 2008 (12:22)
O ja vergeet te zeggen tegen Lieke Hoeks dat ik graag in contact kom met lotgenoten.
Het helpt me ondanks dat ik een sterk persoon ben toch weer alles een plek te geven..herkenning is zo fijn ook om te lezen omdat je denkt dat je de enige bent..
En voor de psychopaat onder de vaders (met of zonder pak aan) die niet omkijken naar hun kinderen, ze hebben geen idee wat ze hiermee de kinderen aandoen!!
marijke | 8 december 2008 (19:26)
kan er mij iemand helpen? ik heb ook ontdekt dat mijn man een psychopaat is. en door teveel te zegeen dat ik wil scheiden, heeft hij me in de psychiatrie laten opnemen.
anoniem | 18 december 2008 (13:29)
Ons gezin is slachtoffer van een psychopate buurman. Hij is zeer manipulatief. Heeft voor een ton schade aangebracht aan woning en auto's, stuurt allerlei laster en smaadbrieven over ons en heeft mij mishandeld. Hij is nu weliswaar 2 keer veroordeeld, we hebben bewijs omdat er nu camera's hangen, maar politie en justitie zien het toch als een burenruzie omdat hij allerlei valse en gemanipuleerde aangiftes over ons doet. Hij beweert nu dat hij door ons gestalkt wordt vanwege de camera's. Dus is het over en weer en men doet niet aan waarheidsvinding als hij aangiftes over ons doet. Wij wonen al 4 jaar op vluchtadressen en het huis is inmiddels onverkoopbaar. Hij sabbotteerd de verkoop en noemt zichzelf ook het "verborgen gebrek". Wij weten niet meer hoe dit duidelijk te maken naar politie en justitie en voelen ons volledig inde kou staan en ons gezin gaat volledig naar de knoppen. Ik weet echt niet meer hoe dit opgelost moet worden. Ons huis staat nogal geísoleerd in de bossen en de buurman woont er vlak naast. Wie kan ons helpen??
Johan | 6 januari 2009 (2:22)
Anoniem,
Soms moet je buiten het boekje gaan voor zulke mensen. Ze weten namelijk maar al te goed hoe ze binnen de perken kunnen blijven.
Die man heeft een goed pak slaag nodig! Mocht je niet van de harde aanpak zijn: Probeer dan eens vrienden met hem te worden en vervolgens ga je tijdens je zogenaamde vriendschap bewijzen verzamelen. Of kijk eens wie zijn vrienden en familie zijn/waren, als je daar dan mee gaat praten kan je hem altijd persoonlijk raken. + laat je niet gek maken en vlucht niet maar sta sterk. Je laat je leven toch niet verpesten daar geniet deze persoon het meeste van. Ook ik heb een manager gehad die psychopathisch was en me graag even net wat te hard op mijn schouder sloeg, gewoon meteen terug doen. Dan merken ze hoe fijn dat is en zullen ze het de volgende keer wel laten.
Tabber | 19 maart 2009 (22:44)
Helaas ben ik ook benaderd en ingepakt door een psychopaat, notabene een advocaat, uiteindelijk nam hij bezit van mijn bedrijf.
Na een kort onderzoek blijkt dat deze psychopaat al 20 jaar deze praktijgen uitvoert gedekt
door zijn privileges als advocaat.
deze psychopaat laat een spoor van vernieling achter, tientallen slachtoffers zijn de dupe.
Echter ik ben vastbesloten om deze psychopaat te ontmaskeren om alle toekomstige slachtoffers te waarschuwen.
Al is de leugen nog zo snel
de "waarheid"achterhaald hen wel
Marij Bär | 21 april 2009 (22:16)
Op het advies om het de psychopaat betaald te zetten zou ik willen reageren met de woorden van Nelson Mandela: "waar er twee vechten worden er twee blind". De persoon die adviseert om eerst vrienden te worden met de psychopaat om hem vervolgens terug te kunnen pakken, heeft (gelukkig) waarschijnlijk geen idee waartoe een psychopaat in staat is. Een psychopaat die gedwarsboomd wordt, beledigd, of geconfronteerd met zijn gedrag, wordt een levensgevaarlijk monster. Neem geen wraak, zoek geen gerechtigheid, maar maak dat je wegkomt.
Wekkertje | 7 augustus 2009 (17:44)
Ik ben het helemaal met je eens, Marij Bär,
Maak dat je wegkomt is inderdaad een heel goed advies. Maar de partner of kinderen om de psychopaat heen, kunnen vaak niet weg uit hun omgeving.
Ze worden vaak financieel klein gehouden en ook van hun familie en vrienden weggehouden.
Ik heb een dochter (1)die gedwarsboomd wordt door haar tweelingzus (2).
Dit gaat al jaren zo. Nu is het even rustig. De psychopaat/narcist (2) zit nu ruim een jaar in de schuldsanering en moet nog een kleine 2 jaar.
Dochter (1) heeft heel veel voor haar kiezen gekregen. Politie en justitie laten het afweten.
Aangiftes willen ze niet opnemen, ze zeggen rustig: het is een familiekwestie.
Ze hoopt hier nu al jaren tegenaan.
Ik mag het niet zeggen, maar hoop toch dat dochter (2) eens tegen de verkeerde persoon aanloopt.
Zou voor ons een hoop rust geven en voor dochter (1) ook.
Verder lees ik veel op een forum en er is een Hyves over narcisten en psychopaten.
Maar: als je in de mogelijkheid bent: ren zo hard als je kan weg bij een psychopaat en/of narcist.
eveline | 19 september 2009 (23:32)
ja ze bestaan echt. ik heb met een psychopaat een kind gekregen. in het begin was hij heel leuk, langzaam veranderde hij in een stiekeme, geraffineerde sadist, die mij het ziekenhuis inpestte waarschijnlijk ook achter mijn geld aanzat , en ook nog eens pedofiel/sexverslaafd bleek (leuk om je kindje alleen mee te laten...). Zo sluw en gewetenloos zijn normale mensen niet, en daarom kunnen de meeste 'normale'mensen die zelf geen psychopaat van dichtbij kennen, waar ik eerst ook toe behoorde, zich niet voorstellen dat er door zulke 'aardige mensen' echt zulke vreselijke dingen worden gedaan. En dat is heel frusterend voor hun slachtoffers. Er zou veel meer bekendheid moeten komen over het bestaan van psychopaten om meer slachtoffers te voorkomen. een gewaarschuwd mens..... inmiddels ben ik naar het buitenland gevlucht met kind, een nachtmerrie waar dankzij onbekendheid met psychopaten noch door de politie noch door het rechtssysteem een eind aan wordt gemaakt. ik wens iedereen veel sterkte met het overleven van een psychopaat!
elisabeth | 16 oktober 2009 (11:39)
werken die misschien ook bij de div. nederlandse banken en in onze regering, die het weet mag het zeggen!
Antoinette | 2 november 2009 (14:54)
De uitdaging van de psychopatische 'pierre k' hierboven, durf ik aan: Iedereen heeft weleens iemand onheus bejegend. Ook u staat niet boven de mensheid. U lijkt mij een gevaarlijke man.
Herman | 24 november 2009 (15:34)
Uit morele plicht moet ik reageren. ik ben geroerd door de reacties hierboven. Ik leef met de slachtoffers mee. In mijn vroegere werk heb ik er jaren mee te doen gehad. Ik had hem door en dat voelde hij. Hij kon me echter "niet aan" en ik (wij?) werkte in een uiterst waakzaam kat-en-muis-spel. Na jaren schreef ik hem een brief waarin ik hem tot in zijn wieg psychologisch analyseerde. Een oorzaak en gevolg verhaal. Deze brief gaf ik hem en na een aantal dagen komt hij naar me toe, geeft me een hand met de woorden; "proficiat, jij bent de eerste die weet wat voor lul ik ben" en ging weer weg. Inmiddels was ik een zeer grote bedreiging voor hem geworden maar ook probeerde hij mijn sympathie te winnen. Het is dus exact zoals de schrijvers het hierboven hebben verwoord. Op uiterst sluwe manipulatieve wijze weten ze zich in de top te handhaven. Op manipulatieve wijze leidde zijn lobby, 5 jaar na mijn brief, tot mijn ontslag.... Dit kat-en-muis-spel heeft 15 jaar geduurd!
Ik heb erover gedacht om hierover een boek te schrijven met als titel: "wat mag mismanagement kosten?".
Oprechte integere mensen het is een leidensweg om zo iemand in uw omgeving te hebben. Sterkte en veel wijsheid!
Koos | 13 december 2009 (13:00)
Helaas ben ik onlangs (09-12-2009) mijn baan verloren door een Business Unit Manager die in mijn ogen een duidelijk geval van (bedrijfs)psychopathie vertoonde. Het escaleerde tussen ons toen mijn vrouw plotseling opgenomen moest worden in het ziekenhuis. Ik had bij een leidinggevende collega gemeld dat ik de volgende morgen een gesprek zou hebben met een specialist over de situatie van mijn vrouw en daarom in ieder geval in de ochtend niet aanwezig zou zijn. De manager in kwestie belde me nog voor deze afspraak de volgende morgen op dat ik onmiddellijk op het werk diende te verschijnen. Ik weigerde. Dit zou nog consequenties hebben voorspelde hij me. En dat klopt. Ik kreeg een officiële waarschuwing voor werkweigering, hij trok een vakantiedag in en kondigde aan dat mijn contract niet verlengd zou worden. Ik heb 1,5 jaar met veel plezier gewerkt bij het bedrijf. Was een zeer gewaardeerde collega en iedereen, zelfs de Manager was van mening dat ik zeer competent was en goed functioneerde. Verschillende collega's, waaronder leidinggevende hebben flink geprotesteerd. Het heeft niet mogen baten. Nu zit ik, net voor de feestdagen werkeloos thuis.
Anoniem | 8 januari 2010 (15:28)
Als een narcist doorheeft dat je hem of haar doorhebt, ben je een potentieel slachtoffer. Ik kan het weten, want ik ben heel geleidelijk zijn zondebok geworden. Ben inmiddels veel wijzer geworden over narcisten. Hun tekortkomingen en irritaties projecteren ze op anderen om hun gram te halen. Het is een spel en zij zijn de grote acteurs. Twijfel niet aan jezelf, tenzij je zelf narcist bent: vertrouw je intuitie en zorg ervoor dat je de kat uit de boom kijkt. Vertrouwen is het belangrijkste van alles. Laat mensen niet met je ziel spelen. Bescherm jezelf.
Paul | 29 januari 2010 (6:58)
Ik heb zelf ook een collega die zowat aan alle punten voldoet.
Alleen mij heeft die binnengehaald en meegenomen naar de top omdat die dacht dat ik een goede ja knikker zou zijn en hem nooit zou tegenspreken.
Daar is nu verandering in gekomen en voor hem te laat aangezien ik meer mensen heb verzameld die weten dat die manipuleert en zich niet aan de regels houdt.
Nog een weekje en ik ben van hem af.
PS: Mooi stukje verklaart erg veel
Leo | 1 februari 2010 (17:51)
Veel herkenning. Overigens niet alleen bij managers. Ik heb zelf iemand, een kei van een specialist in zijn vakgebied, in mijn team gehad en die heeft mij een tijdje als zijn grote sponsor gebruikt. Toen ik hem doorkreeg heb ik een case opgebouwd, ongeveer een week voor ik hem zou kunnen gaan ontslaan bleek hij elders in het bedrijf weer een hogere sponsor te hebben gevonden en een nieuwe plek voor zich zelf geregeld te hebben, geen kans om de case door te zetten, die had hij bovenlangs al lang afgedekt, was alleen nog risico voor mij zelf. Heeft het nog jaren volgehouden. Hij heeft destijds heel veel schade aangericht in mijn team, en mij voorgoed argwanend gemaakt voor alle net iets te gladde netwerkers. Onbegrijpelijk dat je zo machteloos kunt staan met al je ervaring. Wie dit niet zelf heeft meegemaakt gelooft niet dat genadeloos en emotieloos manipuleren in deze perfectie mogelijk is. Als de gevolgen niet zo heftig waren zou je meelij hebben, kan ik niet meer opbrengen helaas.
Marie-José | 27 februari 2010 (16:39)
Er is een boek uitgegeven bij Ankh-Hermes, geschreven door Jan Storms. Het heet "destructieve ralaties op de schop; psychopathie herkennen en hanteren". Ongelooflijk hoeveel herkenning je daarin vindt. Een aanrader voor iedereen die ermee te maken heeft! Sterkte iedereen, ikzelf zit ook in de klauwen van een psychopaat en ben er voorlopig nog niet uit.
Karin | 14 maart 2010 (14:10)
Het boek van Jan Storms is een hele goede poging om iets inzichtelijk te maken wat voor een voelend mens nauwelijks te bevatten is. Het is dus een aanrader voor iedereen die om moet gaan met een psychopaat. Hoewel ik zelf al een eind was gekomen met mijn begrip van hoe ik het beste met de 'mijne' kan omgaan, heb ik er nog een heleboel omgangsadviezen in gelezen waarmee ik mijn voordeel kan doen. Het boek gaat me ook helpen een risicoanalyse te maken voor de toekomst.
Overigens vind ik het beter te spreken over iemand met een ernstige leerstoornis. Dat maakt het onderwerp namelijk bespreekbaarder. Je komt er meestal niet ver mee als je aangeeft te vermoeden dat iemand een psychopaat is. Mensen hebben bij het woord beelden van extreem gewelddadige mensen, en daarin past die charmante, zelfs enigszins verlegen lieve papa niet in, en ook niet die geslaagde manager, hoe gelikt hij ook lijkt. Houd er rekening mee dat een veel voorkomende vermomming van een psychopaat er één is van bescheidenheid en naiviteit!
Als je de andere ouder van je kind verdenkt van deze stoornis, is de slechtst denkbare manier om die zorgen bij bijv een consultatie- of huisarts bespreekbaar te maken, te zeggen dat hij volgens jou psychopaat is. Het is trouwens ernstig genoeg om te maken te hebben met iemand die je in deze stoornis herkent, dat begrijpt iedere arts / hulpverlener.
Mijn plan van aanpak: ik meld bij de consultatiearts en huisarts dat ik dit boek gelezen heb en ons gezin erin herken, waarbij ik het niet over mijn ex heb. Ik zal herhalen dat ik me grote zorgen maak over de ontwikkeling van bescherming van onze kinderen. Ik vraag ze dit boek te lezen omdat ik denk dat onze kinderen daarbij gebaat zijn.
Ik hoop van harte dat iedereen die met kinderen werkt (jeugdzorg, onderwijs, justitie) dit boek leest omdat alleen bekendheid met het onderwerp de kinderen van deze mensen beschermt.
paul markus | 30 april 2010 (14:30)
Ik heb bij een bedrijf gewerkt op een researchafdeling waar een goede sfeer heerste, totdat tegen beter in (zijn ex-collega's zeiden: niet aannemen!), de "innmende"collega werd aangenomen. Enkele kenmerken: "meedenken" met de eerstvolgende leidinggevende, uitzoeken naar "welke borrels" een bepaald publiek gaat en hier verschijnen, alles van de collega die kritisch durfde zijn in een kwaad daglicht stellen, schofferen (vooral vrouwen moesten het ontgelden). Het vreemde is dat de man voor mij nog wel enig respect kon opbrengen; althans dat deed hij mij geloven. Puntje bij paaltje is de hele afdeling opgeblazen, en kon iedereen vertrekken behalve (juist!), die goed bij het hoger management lag, en zelfs mee had kunnen beslissen (over de rug van zijn baas) wie mocht vertrekken. Ik mocht dan nog wel naar een andere afdeling (aardig he). Ik heb geweigerd en de gouden handdruk aangenomen, ben gedurende de hele outplacementperiode elke dag naar mijn werk gegaan om te studeren in de bibliotheek,
en heb gelukkig een goede baan gevonden daarna. Voor sommige collega's is het minder goed afgelopen zo'n 10 jaar na dato, en hier ben ik vreselijk gefrustreerd over op het moment; ik heb de klap nog niet kunnen verwerken. Psychopaten kunnen levens verwoesten en dat wordt aangemoedigt door menige multinational. Bij een klein bedrijf zie je ook wel psychopaten, maar daar ligt het er zo dik bovenop dat het een gunstige uitwerking kan hebben: de psychopaat en zijn team.
|