Auteur: Pascale de Vilder
|
16-03-2009
|Mail dit artikel
Collega's die koffie halen, met je mee denken of je af en toe en hart onder de riem steken kúnnen het werkplezier vergroten. Voor deze Intermediair-lezer is een kamergenoot echter een bron van frustratie.
'Ik ben mijn kamergenoot helemaal zat. Tot voor kort had ik een eigen kamer op kantoor, maar onlangs is een andere afdeling opgeheven en nu deel ik een kamer met een vrouwelijke collega. Niet alleen belt ze onnodig veel (privé), maar ze stelt me de hele dag door vragen en houdt mij van m'n werk. Ik ben bang dat als ik er iets van zeg, ze gaat klagen bij de baas en dat het alleen maar erger wordt. Graag advies.
Anoniem
Antwoord:
'Het lijkt me inderdaad vervelend je eigen kamer kwijt te raken. Dat is een verlies van iets waaraan je was gehecht met alle bijbehorende gewoonten. Je kon je in die kamer altijd goed concentreren en dat lukt nu minder. Geef jezelf de tijd hier aan te wennen. Verandering in je werk- of leefomgeving vragen nu eenmaal om nieuwe gewoonten en die ontwikkel je niet zo snel. Wanneer je ooit bent gaan samenwonen of in een studenthuis hebt gewoond, zul je dit vast herkennen.
'Verder is het niet zo handig dit te bespreken op het moment dat je geïrriteerd bent. We noemen dat 'het ijzer smeden als het koud is'. De emotie moet er af zijn. Om dat te doen, kun je eens een tijdje letten op alle voordelen die je kamergenoot met zich meebrengt. Denk aan koffie halen tot het hebben van een sparringpartner. Ga dan pas het gesprek aan. Laat je kamergenoot vertellen wat zij wel en niet prettig vindt aan het delen van een kamer met jou. Daarna kom jij aan de beurt. Eerst vertel je wat je prettig vindt, dan wat je graag anders zou hebben. Benoem wat jullie beiden graag zo houden, daarna kunnen jullie een uitruil doen op de punten die jullie graag anders zien.'