Werkloze starters delen hun verhalen

De crisis van begin jaren 80 heeft voor mij forse gevolgen gehad.
Mijn verdere opleidingsplaats in een chirurgisch vak werd opgeschort. Als vrouw vond je niet zomaar een andere plek omdat je je eerst zou moeten bewijzen. Dat had ik al voor mijn afstuderen gedaan en nu begon het probleem opnieuw.
Dit heeft geleid tot vertrek naar het buitenland alwaar het niet eenvoudig is. Als buitenlander wordt je immers bijna nooit de baas van de afdeling in tegenstelling tot wat in Nederland wel kan.
Ik heb vanwege de continue struggle uiteindelijk voor wat anders gekozen doch dat bleek een mismatch wat leidde tot burnout.
Ik werk nu voor mijzelf, heb geen last meer van managers en heb geen last van het de enige vrouw in het gezelschap te zijn. Toch heb ik mijn passie in het werk moeten opgeven en heb er niet veel voor teruggehad.
Ik probeer nu nog voldoening in hobbies te zoeken doch heb daarvoor niet veel tijd.
Ik denk op dit moment veel aan degenen die nu in dezelfde positie verkeren als ik indertijd. In mijn herinnering is het een zwart gat, vreselijk.

Het is ronduit vervelend als je geen baan kunt vinden in wat je echt ambieert. Kies inderdaad voor vrijwilligerswerk en een baan in een sector waarin je wilt werken, die werkervaring neem je altijd mee.
Elke situatie kun je zien als jouw leerervaringsplek, waar liggen jouw talenten en waar irriteer je je aan? Meer zelfkennis leer je ook door gewoon aan de slag te gaan en te ervaren wat het is om een baas te hebben, door te ervaren hoe het is in de "echte" wereld.
Er komen straks weer genoeg mooie banen, niet alles hoeft nu!
Kijk naar de positeve kanten, naar wat je wel hebt en bereikt, niet naar wat je niet hebt. Dromen en wensen is zeker goed, streef je ambities na, maar er zijn meer wegen die naar je droombaan leiden.

Heel veel succes!!

Allochtoon, twee studies achter de rug, 1 jaar in het buitenland gezeten voor de master, twee stages waarvan een in het buitenland en toch werk ik als verkoper bij de MediaMarkt. Het slaat nergens op.

Om gek van te worden!

Ben na vier jaar full-time werken weer een opleiding gaan volgen. Met het idee dat ik dan een betere baan en toekomst zou hebben. Nu ben ik net HBO afgestudeerd, opleiding Facility Management. En heb de afgelopen maand al meer dan 40 nee's teruggekregen.

Ik sta ingeschreven bij uitzendbureau's, detacheringbureau's, vacaturesites, stuur elke dag minstens een aantal open sollicitaties de deur uit en geen enkel bedrijf heeft een passende vacature. ja hebben ze wel; maar dan moet je minstens 3 jaar relevante werkervaring hebben.

Ondertussen krijg ik ook geen studiefinanciering meer, zit ik met een studieschuld die afgelost moet gaan worden en de huur moet ook gewoon elke maand betaald worden..

Op een uitkering zitten wij overigens ook niet te wachten.. dan maar als schoonmaker aan de slag.

Waar heb ik, en alle mede werkloze starters/afgestudeerde, dit aan verdient?!!

Ook ik heb een HBO opleiding afgerond en al meer dan 70 sollicitaties de bus uit gedaan. Voor starters en dan ook nog een opleiding richting de vastgoed is tijdens deze crisis zeker niks te beginnen. Nu aan het werk onder mijn niveau. Ik heb zelfs mijn opleiding met een gemiddelde 8 afgerond maar nog willen ze liever 5 jaar werkervaring.

contstant wordt er gevraagd naar werkervaring, op de meeste sollicitaties krijg je geen reacties, bij enkele een brief..sorrij op dit moment niet blablabla..we zetten je voor een half jaar in onze portefeuille. Ok en dann..I need a job right now. Maar zo werkt het op dit moment niet, om panisch van te worden, ja.

Als ik deze reactie lees word ik nog somberder. Ik heb ook een HBO opleiding afgerond en opzoek naar een baan. Ik zie dat op dit moment veel banen via uitzendburea's worden aangeboden. Ook de overheidwerkgever doet er helaas aan mee.
Ik heb zelf mijn opleiding betaald en het heeft mij veel bloed, zweet en tranen gekost. Ook moest ik mijn prive leven aanpassen. alles voor de ene moment dat ik mijn droombaan zal gaan vinden. Maar wat zie ik. ik zie dat veel uitzend, detacherings en intriem banen via allerlei burea's worden aangeboden. Zij willen dat je altijd voor hun beschikbaar bent, zij bepalen wanneer je aan de slag kunt en tegen een laag salaris. Ik vind dit systeem funest voor de starters.
Voor mij betekent dat ik geen werkervaring heb en als het zo doorgaat krijg ik die ervaring ook niet. Telkens nee krijgen is zeer diprimerend. Dan weet iedereen dat je je kennis veroudert, je minder gemotiveerd ben. Het is een kapitaalvernietiging.
Ik hoop op beter tijden en hoop dat de werkgevers niet alleen naar ervaring en kosten kijken, maar naar de persoon en zijn kwaliteiten.

ik ben iemand die het doorzet en hoop op betere tijden, maar die moeten wel komen.

Ik heb anderhalf jaar gezocht naar een baan in de martingbranche, tevergeefs. Steeds een beetje mijn eisen bijgesteld. Maar voor hbo+ banen, ben ik te onervaren, en voor lager opgeleide banen ben ik overgekwalificeerd. Dan zijn werkgevers bang dat je snel weg bent. Steeds maar horen dat je te weinig ervaring hebt is frustrerend en je kan er niks aan doen als je geen kans krijgt.
En ga je naar het uitzendbureau voor een bijbaan of een baan van lager niveau omdat je huur moet betalen, word er gewoon keihard gezegd dat ze geen banen hebben, omdat je toch snel weg bent. Op het moment dat ik er in berustte dat ik maar kassawerk moest gaan doen ofzo, werd ik gebeld voor een gesprek. En gelukkig heeft die werkgever mij het voordeel van de twijfel gegeven. Weliswaar in een andere branche, maar ik heb er zin in.

Blijf geloven in jezelf, hoe moeilijk dat soms is. Maar de aanhouder wint. Ik ben het bewijs dat het kan..

pff wat is dit alles heel herkenbaar. Momenteel ben ik al 2 jaar HBO afgestudeerd. Werken in het onderwijs is er voor mij niet bij. Een groot tekort wordt er van de daken geschreeuwd maar in Brabant merken we daar niks van. Van mijn gehele examenklas hebben er welgeteld 4 mensen een vaste baan, en niet eens fulltime. Momenteel werk ik in een kinderopvang, tja de hypotheek gaat ook gewoon door. Ik zou wel aan de slag kunnen, maar dan als invaller en die tijd heb ik nu ook wel gehad.

Ik lig lekker op de bank met een bijstandsuitkering en doe een beetje free-lance werk erbij. Dan maar zo: wacht wel tot het beter is...

Zo herkenbaar bovengenoemde verhalen! Ik ben in oktober 2009 afgestudeerd Facility Mangement. Ook ik heb al -tig brieven de deur uit gedaan en inderdaad, overgekwalificeerd (want eerst MBO gedaan) of te weinig werkervaring. Idem bij uitzendbureaus/detacheringsbureaus. Afgelopen week maakte ik wel iets heel vreemds mee, ik had gesolliciteerd bij een werving- en selectiebureau, op een bestaande vacature, tijdens het intakegesprek meld de dame mij vrolijk dat ik wel eerst 18 maanden een opleiding tot facilitair medewerker moet volgen. Want, zo gaf ze aan, ik had geen ervaring met het klaarzetten van vergaderkamers, postkamer en receptiediensten. Euh, en mijn HBO-diploma dan? Heb hier dus vriendelijk voor bedankt.

Helaas heb ik inmiddels wel WW aan moeten vragen, want mijn bijbaan hield na 9 jaar op, mijn baas vond het tijd worden voor wat nieuw personeel (15/16 jaar dus). Ook bij het UWV zijn ze niet bijster slim, er werd mij gevraagd wat ik kwam doen, aangezien ik een goede CV had.

Ach ja.., de crisis gaat vanzelf over en werk komt er ook wel.

@ Peter Rijkers: je geeft in de laatste zin zelf het antwoord.
Een tip voor de volgende sollicitatiebrief: let er op dat er geen grammaticale fouten in staan.

Als je kijkt naar oudere reacties zie je hoelang dit al speelt.. Ik zelf heb dit ook. Ik ben nu 2 jaar geleden afgestudeerd, HBO: MER. Heb een project van een half jaar gedaan, nu 1,5 jaar aan de slag. Wel als uitzendkracht want iets anders was niet te vinden, dit heeft zulke gevolgen, ik kan geen huis kopen, steeds ergens weg moeten motiveert gewoon niet. Iedere keer kom je in een andere omgeving je leert ervan tuurlijk maar je kan je niet voor langere tijd inzetten, nieuwe opdrachten aanpakken op je werk wordt dan lastig.
Na 40 brieven eindelijk op gesprek geweest, helaas. Over 4 weken zit ik zonder werk, wanneer worden de tijden eens beter voor starts op de arbeidsmarkt? En zoals gesteld wordt, doorleren... Tegenwoordig is 10.000 euro voor een opleiding niets meer.. Om niet alleen maar te zeuren een positieve afsluiter: we weten dat we niet de enige starters zijn met het vinden naar werk, blijf volhouden, je netwerk raadplegen, naar vacatures blijven zoeken en verbreedt je horizon, een half uurtje in de auto is geen straf voor een baan, succes!

De situatie is slecht - heel slecht. Op dit moment assisteer ik een bedrijf bij het aannemen van personeel op MBO+/HBO niveau. Voor engineers met ervaring gaat het salaris niet verder dan ca. 2200 euro bruto per maand en slechts de basis emolumenten. Netto komt het ongeveer neer op het bedrag wat je prive moet betalen voor een werkster. Probleem is dat als je als bedrijf meer moet gaan betalen dat het dan niet meer uit kan - de concurrentie in de betreffende branche is groot. Bedrijven die meer betalen gaan of zijn inmiddels failliet of hebben moeten snijden in hun personeelsbestand. Het is wel zuur wanneer je mensen nog maar de helft kan bieden van wat ze 2 jaar geleden nog konden verdienen, wanneer je ze zelfs niet meer kunt betalen dan wat ze nu in de WW krijgen of - bizarder - wat een VUTter maandelijks ontvangt om op vakantie te gaan - terwijl wel tot 67 doorgewerkt moet worden ipv voorheen 55 jaar...

De jongeren van nu zijn werkloos dankzij het afschaffen van de VUT-regeling tien jaar geleden... terwijl mensen vroeger met pensioen gingen als ze in de vijftig waren moeten ze nu doorwerken tot hun 65e en langer en daarmee houden ze alle banen bezet. De werkloosheid onder recent afgestudeerden wordt dus helemaal niet veroorzaakt door de crisis, maar door de beroepsbevolking die steeds langer doorwerkt.

De jongeren van nu zijn werkloos dankzij het afschaffen van de VUT-regeling tien jaar geleden... terwijl mensen vroeger met pensioen gingen als ze in de vijftig waren moeten ze nu doorwerken tot hun 65e en langer en daarmee houden ze alle banen bezet. De werkloosheid onder recent afgestudeerden wordt dus helemaal niet veroorzaakt door de crisis, maar door de beroepsbevolking die steeds langer doorwerkt.