Mirjam Sijmons: 'Controle is tijdverspilling'
Auteur: Cathalijne Boland
|
21-04-2009
|
Mail dit artikel
Mirjam Sijmons (49) is lid van de hoofddirectie van de ANWB en was algemeen directeur van uitzendorganisatie Content.
CV
Wie: Mirjam Sijmons
Geboren: Katwijk aan Zee, 26 februari 1960
Opleiding: orthopedagogiek en bestuurskunde
Loopbaan: directeur jeugdopvanghuis (1985-1986), verschillende managementfuncties bij KPN (1989-2001), commercieel en daarna algemeen directeur Content (2001-2008), sinds juni 2008 lid hoofddirectie ANWB.
Wat heeft u 10.000 uur gedaan in uw leven?
'Luisteren; ik denk wel meer dan 10.000 uur. Luisteren naar ideeën, naar problemen, naar oplossingen, naar dromen, naar frustraties. Ik wil samen met de organisatie waar ik werk een antwoord vinden op de vraag: waartoe zijn wij op aarde? Want je kunt nooit alleen voor jezelf op aarde zijn. Er is immers een klant, een lid, een patiënt, noem maar op. En vervolgens gaat het om een antwoord op de vraag: waartoe kunnen wij nog beter op aarde zijn? Om dat te kunnen bereiken in een grote organisatie zul je veel moeten aanhoren, want je moet het doen met de mensen die er verstand van hebben. Als je daar geen zin in hebt, kun je beter een patatkraam beginnen op de markt. Dan kun je in je eentje besluiten of je Van Dobbe-kroketten wilt verkopen of niet.'
Wat was uw beste nee? 'Ik was eind twintig en Wim Dik, destijds de baas van KPN, vroeg me als secretaris van de raad van bestuur. Zeer eervol, en dat net voor de verzelfstandiging, dus ook nog in een zeer interessante tijd. Daar heb ik toen een weekend over nagedacht. Ik werd echt uit elkaar gereten. Ja zeggen betekende dat mijn carrièreperspectief was gegarandeerd, maar ook dat ik dan volgens de protocollen van zo'n bestuur moest gaan werken. Ik wist: dat past niet bij mij. Ik kan een weekend buikpijn hebben, maar ik kan niet drie jaar buikpijn hebben. Het was echt eng zo'n prachtig aanbod af te slaan. Dat viel trouwens ook niet in goede aarde.'
Wie is uw voorbeeldfiguur? 'Eckart Wintzen, zo jammer dat hij er niet meer is. Ken je zijn boek? Dat ga ik je meegeven, ik heb er een stapel van in de kast liggen. Eckart's Notes is mijn bijbel. Van hem heb ik geleerd dat mensen best bereid zijn tot het goede in een bedrijf, zolang je duidelijk maakt wat je van hen verwacht, én je hen de volle ruimte geeft om dat resultaat te bereiken. Controle, het moet, maar eígenlijk vind ik het a waste of time. Mensen die vrijwilligerswerk doen voor een voetbalclub gaan zichzelf toch ook niet controleren?'
Wat zou u altijd ook nog kunnen worden?
'Dierenverzorgster in het asiel.'
Zonder mazzel geen succes; waarmee heeft u mazzel gehad? 'Met mijn bazen, die me respecteerden zoals ik was. Voor de rest heb ik nooit zo'n mazzel gehad. Ik geloof niet dat de wereld totaal maakbaar is, pech overkomt ons allemaal, maar ik geloof wel dat je geluk kunt afdwingen door je attitude, omdat je daardoor op de juiste plek terechtkomt. Als ik per se carrière had willen maken, was ik verkrampt geraakt en had ik veel gemist. Ik heb wel eens een stap teruggezet naar een staffunctie, of een adviesfunctie, en daarvan veel geleerd.'
In hoeverre bent u het product van uw jeugd? 'In vrij grote mate. De impliciete norm die ik van mijn ouders heb meegekregen, is dat alles wat je doet voor ánderen is. Ik heb daardoor goed leren aanvoelen wat anderen willen. De keerzijde is dat je amper weet wat je zélf echt wilt. En dat "zelf iets willen" ook bijna niet mag of niet kan. Daarom heb ik ook altijd zo'n moeite met afscheid nemen. Ik heb zestien jaar bij KPN gewerkt, en ik kon me niet voorstellen dat ik er weg zou gaan. Daar heb ik een jaar voor nodig gehad. Ook afscheid nemen van Content was moeilijk. Ik weet dat ik daar veel zakelijker naar moet kijken, maar het voelt toch alsof ik mensen in de steek laat.'
Lijkt u het meest op uw vader of op uw moeder?
'Het leuk vinden om met mensen te verkeren: dat extraverte heb ik van mijn moeder. Met een zekere scepsis naar de werkelijkheid kijken: dat introverte heb ik van mijn vader. Bij hem kon dat doorslaan naar cynisme, absoluut een nare levenshouding. Cynisme is een uiting van ongelukkig-zijn, ook in organisaties. Een droom, wens of ambitie is niet uitgekomen, en dat zoekt dan een uitweg. Cynisme is een destructieve uitweg. Ik zal me daarvoor hoeden.'
Wat is uw grootste mislukking? 'Toen ik bij KPN verantwoordelijk was voor de verkoop aan de zakelijke markt wilde ik onze klanten een totaalpakket kunnen aanbieden: een pc'tje, een vaste internetverbinding, en een programma om zelf een site te bouwen. Ik zag daar een markt voor. Ik heb gepraat als Brugman, maar het is me niet gelukt, ik kreeg de drie business units die daarvoor moesten samenwerken niet op één lijn. Daarvan heb ik geleerd dat je interne belangen congruent moet maken aan wat de markt van je wil. Want al trek je een konijn heel hard aan zijn oren, het zal nooit een haasje worden. Het enige wat er gebeurt, is dat het konijn hoofdpijn krijgt en chagrijnig wordt.'
Wat móet u nog bereiken in uw leven? 'Ik zou mijn carrière bijvoorbeeld willen eindigen bij VluchtelingenWerk Nederland. Zodat ik alle kennis die ik dan heb opgebouwd kan inzetten voor mensen die wij behandelen alsof het een zwerm mieren is. Je zou ook kunnen zeggen: het zijn de meest ondernemende mensen die er zijn.'
Fotografie Duco de Vries
Het beste advies dat ik ooit kreeg
'Nooit bloemen op je kamer zetten en nooit koffie inschenken. Dat was een goedbedoeld advies van een vrouwelijke collega bij KPN, maar ik heb het in de wind geslagen. Want ik ben erg begaan met vrouwenemancipatie, maar hier moet het dus niet over gaan. Cut the crap: ik heb altijd bloemen op mijn kamer staan en ben altijd koffie blijven inschenken.'
Meer artikelen in de rubriek 'Transport en logistiek'
Reageer, print of deel dit artikel
|