Wonen en werken in ...Moshi (Tanzania)
Auteur: Rian van Heur
|
11-01-2012
| Reacties: 1
|
 Mail dit artikel
Tijdens een stage leerde Selma Kamm-Melai (26) haar Tanzaniaanse man kennen. Nu wonen ze samen met hun 1-jarige dochter in het stadje Moshi en organiseren rondreizen voor Europeanen.
Naam: Selma Kamm-Melai
Leeftijd: 26 jaar
Functie: eigenaar van touroperator Makasa, die groeps- en individuele rondreizen organiseert in Tanzania
Studie: hbo verpleegkunde
Geplande verblijfsduur: permanent, sinds juni 2009
Woonsituatie: woont met haar Tanzaniaanse man en 1-jarige dochter in een vrijstaand huis aan de voet van de Kilimanjaro
Hoe vaak terug naar Nederland: ongeveer twee keer per jaar
Het gezin van Selma
Je bent getrouwd met een Tanzaniaanse man... Hoe hebben jullie elkaar leren kennen?
‘Ik liep drie maanden stage in een ziekenhuis hier in Moshi. Ik kwam hem tegen in de stad en werd verliefd. Ik moest nog een jaar studeren, dus na mijn stage ging ik terug naar Nederland. We zijn toen een paar keer bij elkaar op bezoek geweest. Na mijn studie besloot ik naar Tanzania te gaan, ik had in Nederland toch geen werk of huis waar ik aan vastzat. Ik dacht: ik zie wel hoe lang het leuk is, ik kan altijd weer terug. Toen vroeg hij me ten huwelijk en werd het allemaal wat serieuzer. In januari 2010 zijn we getrouwd.'
Waarom zijn jullie niet in Nederland gaan wonen?
‘Ik denk dat niet dat mijn man het daar naar zijn zin zou hebben. Hij is safarigids en kan dat werk in Nederland niet doen. Ik kon wel gemakkelijk hier aan het werk. En ik vind Tanzania een geweldig land om te wonen. We wonen tien kilometer buiten Moshi in een stenen huis. Niet in een hutje, wat vriendinnen soms denken. In de tuin zitten aapjes en als we zebra's en giraffen willen zien, hoeven we maar een uurtje te rijden. Voor mijn dochter is het heerlijk om hier op te groeien. Ze kan lekker spelen in de tuin en heeft een Tanzaniaanse oppas waar ze dol op is. Als ze twee is, gaat ze naar een peuterspeelzaal en vanaf haar derde kan ze naar de internationale school hier in Moshi, waar zelfs een Nederlandse docente is. Met een diploma van die school kan ze later overal ter wereld studeren.'
Het dagelijks leven in Tanzania
Heb je wel het gevoel dat je in een derdewereldland woont?
‘Je hebt hier zeker niet alle luxe die je in Nederland hebt. De helft van de tijd is er geen stroom en dus geen warm water. De gezondheidszorg is van een lager niveau dan we gewend zijn. Als één van ons ernstig ziek wordt, moeten we terug naar Nederland. Voor de bevalling van mijn dochter Josephine ben ik ook teruggegaan. Ook op straat zie je armoede. Het aantal bedelaars valt in Moshi trouwens wel mee. Maar je ziet natuurlijk wel dat de mensen arm zijn, aan hun kleding en hygiëne. Toch geeft dat me geen vervelend gevoel, ik vind ze niet zielig. Misschien komt dat doordat het zulke vrolijke en warme mensen zijn.'
Waarom ben je niet als verpleegkundige gaan werken?
‘Je kunt als verpleegkundige wel veel doen, maar daar verdien je weinig of niets mee. Dat geldt zeker voor blanken, er zijn hier namelijk veel blanken die vrijwillig in de zorg werken. Als Nederlandse geëmancipeerde vrouw wilde ik mijn eigen geld verdienen. Als ik naar Nederland wil vliegen, wil ik zelf mijn ticket kunnen betalen en niet mijn man om geld hoeven vragen. Mijn man werkte al als safarigids voor zijn ouders. We zijn samen dit bedrijf gestart.'
Op safaria in Tanzania
Gaat dat een beetje makkelijk, een bedrijf runnen in Tanzania?
‘Mijn Europese kennis geeft ons een voorsprong ten opzichte van Tanzaniaanse touroperators. Ik weet namelijk aan welke kwaliteitsstandaarden een accommodatie moet voldoen voor Europeanen. Er zijn nog maar weinig plaatselijke operators met deze kennis. Daarnaast kunnen we gebruikmaken van het Tanzaniaanse netwerk van mijn man. De juiste mensen kennen is hier heel belangrijk, dan gaat alles veel sneller. Bijvoorbeeld de juiste papieren krijgen om een bedrijf te beginnen. De combinatie van mijn kennis en zijn netwerk, werkt heel goed.
Waar ik aan moest wennen, is dat je nooit weet hoe lang iets gaat duren. En daar helpt een netwerk niet bij. Tijd vinden mensen hier gewoon niet belangrijk. In februari kochten we bijvoorbeeld twee Jeeps die we om wilden laten bouwen zodat we ze konden gebruiken als safari-auto's. De auto's zouden in mei klaar zijn. Fijn, want in juli begint het toeristenseizoen. Hoewel we er elke week heen gingen, waren de auto's pas in juli klaar. In Nederland zou je meteen een klachtenbrief schrijven. Hier heeft dat geen enkele zin; zo gaan die dingen gewoon.'
Wat is het grootste cultuurverschil?
‘Nederlanders zijn superdirect, Tanzanianen totaal niet. Als ik als manager tegen een medewerker zeg dat hij het niet goed doet, dan beledig ik hem. Maar een Tanzaniaan zal zelf ook niets zeggen als hij mijn uitleg niet snapt. Hij zegt dat het wel goed komt, later ontdek je dat hij maar wat aan het doen is.'
Is het makkelijk om vriendschappen met Tanzanianen op te bouwen?
‘Dat is best moeilijk. De meesten zijn nog nooit buiten Tanzania geweest, ze kunnen zich geen beeld vormen van mijn leven in Nederland, van de cultuur en de normen en waarden. Dat maakt het cultuurverschil voor mij te groot om diepgaande vriendschappen op te kunnen bouwen. Mijn man is ook Tanzaniaan, maar dat is toch anders: hij heeft een Duitse vader en een Tanzaniaanse moeder, hij heeft op een internationale school gezeten en in Amerika gestudeerd. De meeste van mijn vriendinnen hier zijn expats, die wonen hier veel in Moshi.'
En de taal, is dat een belemmering?
‘In mijn werk kan ik me gelukkig goed met Engels redden. Ik spreek een paar woorden Swahili. Tanzanianen vinden dat leuk, dan zien ze je niet meer als een toerist.'
Expats gezocht
Woon en werk jij in het buitenland? En zou je het leuk vinden om er over te vertellen? Mail dan naar webredactie@intermediair.nl.
Meer artikelen in de rubriek
'Werken in het buitenland'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Monique | 17 januari 2012 (12:35)
Wat een leuk verhaal en wat een fantastische foto!
|
