Functioneel applicatiebeheerder bij een kredietverstrekker
Auteur: Michael Minneboo michael.minneboo@intermediair.nl |
07-05-2008
|
Mail dit artikel
Suzanne Martens (29) studeerde amerikanistiek. Ze droomde van een baan in de uitgeverswereld, maar werkt tegenwoordig in de IT-sector als functioneel applicatiebeheerder bij een kredietverstrekker. 'De eerste keer dat ik de functieomschrijving las, had ik geen idee wat ze betekende. Nu voel ik me goed thuis in de IT en in mijn functie.'
Is het niet lastig om in een technische sector te werken zonder de juiste opleiding gevolgd te hebben? 'Met gezond boerenverstand kom je een heel eind,' zegt ze met een glimlach. 'IT zit eigenlijk heel logisch in elkaar, al moet je voor bepaalde specialisaties natuurlijk wel gestudeerd hebben.'
Martens is functioneel applicatiebeheerder bij LaSer Nederland, een kredietverstrekker die onder andere klantenkaartprogramma's biedt: 'Ik beheer de systeemadministratie en de onderhoud van verschillende applicaties binnen het systeem. Als mensen van sales en marketing iets willen voor een opdrachtgever komen ze bij mij en mijn collega. Ik 'vertaal' hun wensen voor de IT'ers die de codes moeten aanpassen of nieuwe toepassingen in het systeem moeten bouwen. Toch snap ik de mensen van sales niet altijd, ik spreek hun taal niet zo goed. Ik krijg wel steeds meer begrip voor het systeem. Ik zie steeds sneller wat er aangepast moet worden en kan daardoor steeds beter adviseren.'
Zwangere vrouwen
De IT-sector lijkt toch vooral een mannenwereld. Voelt Martens zich een beetje thuis in deze sector? 'Ik heb een brede interesse. Ik vind het heel leuk om als vrouw in de IT te werken en op gelijk niveau te staan als mannen.' Op de afdeling Application Systems & Services waar Martens werkt, is eenderde van het personeelsbestand vrouw. 'Vier van de vijf vrouwen is zwanger,' zegt Martens die zelf ook in verwachting is. 'Alles wat ik doe is in het Engels. Er verloopt veel communicatie met Amerika en ik moet veel stukken schrijven - change requests waarin ik beschrijf wat ik anders wil, echte businesstaal. In dat opzicht doe ik nog wel iets met mijn studie. Je moet het leuke in je werk zoeken.'
Contrast tussen arm en rijk
Hoe komt een Amerika-deskundige in deze functie terecht? Suzanne rondde op haar zestiende de havo af en ging een jaar in Amerika op high school in de staat Oklahoma. 'Het contrast tussen arm en rijk was daar erg groot. Ik woonde in bij een rijke familie, maar mijn beste vriendin woonde in een krotje met bijstandsouders. Ik kwam daar elke dag. Haar ouders waren echt in me geïnteresseerd - met hen had ik een veel betere band dan met mijn gastouders. Op school waren er veel sociale eilandjes. Omdat ik met mijn vriendin omging, hoorde ik meteen bij de alto's, ook al stelde ik me neutraal op.' Terug in Nederland werd ze aangenomen op de kunstacademie in Den Bosch om autonoom tekenen en schilderen te studeren. Geen vreemde keuze aangezien haar ouders tekenles gaven op de middelbare school en ook haar broer en zus een creatief beroep hadden. 'Het eerste jaar was behoorlijk gestructureerd. Vanaf het tweede werd je echter in het diepe gegooid. Ik werd toen behoorlijk met mezelf geconfronteerd. Ik had te veel vrijheid. ook had ik moeite met het verklaren van mijn werkwijze. Je moest een mooi verhaaltje vertellen waarom je een bepaalde kleur had gebruikt, maar ik vond dat die kleur gewoon goed werkte in het plaatje.'
Na haar tweede jaar ruilde ze de kunstacademie in voor amerikanistiek. 'Ik voelde een band met Amerika omdat ik er gewoond had. Ik had verder geen idee wat ik later wilde worden en wilde iets studeren wat ik interessant vond. Een universitaire studie kan nooit kwaad, dacht ik toen.'
Solliciteren: te weinig ervaring of te hoog opgeleid
Suzanne wilde naar haar studie de uitgeverswereld in en solliciteerde naar verschillende functies, zoals redacteur of inkoper bij een boekhandel. 'Ik wilde graag met boeken werken.' Ze kreeg telkens nul op het rekest: 'Ik heb zo'n 70 of 80 brieven verstuurd. Vaak kreeg ik te horen dat ik te weinig ervaring had, of niet geschikt was voor de functie. Ik wilde ook niet in de randstad werken en daar zitten de meeste uitgeverijen. Ik was net gaan samenwonen in Den Bosch en zocht daar in de buurt een baan.' Suzanne nam geregeld contact op als ze een afwijzing had gekregen: 'Ik solliciteerde naar bureauredacteur, een functie op mbo-niveau. De werkgever vond me te hoog opgeleid en was bang dat ik me snel ging vervelen en weer weg zou gaan. Dat vond ik vreemd, want anders solliciteer ik toch niet op die functie? Ik heb zelfs voorgesteld dat ze me een contract lieten ondertekenen waarin stond dat ik minimaal een jaar bij het bedrijf zou blijven. Dat wilde ze niet, of ze hadden al een andere kandidaat aangenomen.'
'Uiteindelijk ga je je steeds breder oriënteren op de arbeidsmarkt. Zo heb ik zelfs gesolliciteerd naar functies waar ik eigenlijk niets van afwist, zoals archivaris. Waar ik vooral tegenaan liep is dat ik geen kennis had van de zakelijke wereld. Bij mijn studie loop je geen stage, dus ik had helemaal geen praktijkervaring toen ik afstudeerde.'
Waarom heeft Martens zich niet om laten scholen om haar kansen te vergroten? 'Gebrek aan doorzettingsvermogen behoedt me er denk ik van om me om te laten scholen. Ik heb ook geen duidelijke droom waar ik voor wil gaan. Ik ben een beetje een flierefluiter.'
Een kans geven
Via een uitzendbureau werd Martens projectsecretaresse bij LaSer Nederland. 'De projectmanager zei "Je hebt geen ervaring, maar een goed stel hersens." Hij gaf me in ieder geval een kans. Ik wist niet eens hoe Word en Outlook werkten, maar leerde dat snel. Een kwestie van logisch nadenken en wat boekjes lezen. De manager wilde graag dat ik projectcoördinator van een klein onderdeel werd. Langzaamaan kreeg ik steeds meer onderdelen te coördineren. Nadat het project was afgerond kreeg ik mijn huidige functie aangeboden. Ik zou leidinggeven aan een collega die ouder was en hier langer werkte. Ik heb toen verzocht of ze de functie niet gelijkwaardig konden maken. Ik ben aan leidinggeven nog niet toe. Misschien in de toekomst, maar voorlopig heb ik zo precies genoeg verantwoordelijkheid.'
Tip voor starters
'Blijf solliciteren, ook als je geen ervaring hebt.' Ook heeft Martens een tip voor werkgevers: 'Werkgevers moeten mensen zonder directe ervaring eerder een kans geven. Werkgevers moeten meer letten of iemand binnen de organisatie past en voor het werk openstaat. Je leert op de werkvloer meer dan tijdens je studie. Als je ergens begint dan leer je heel snel hoe het werkt.'
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek 'Starters in beeld'
Reageer, print of deel dit artikel
|
|