Reacties op dit artikel:
Marcel | 11 juni 2009 (12:39)
Zelf heb ik ook vaak moeite gehad met sollicitatiegesprekken, ondanks een opleiding psychologie en een sollicitatietraining. De laatste keer was het toch raak, misschien dat een aantal van mijn veranderde inzichten daartoe had bijgedragen:
1. Ik ga het gesprek nu in op basis van gelijkheid: ik wil een passende werkgever, zij willen een passende werknemer. Dat brengt met zich mee dat ik zelf ook vragen stel om te kijken of de baan ook echt wel wat voor mij is.
2. Als mensen mij hebben uitgenodigd voor een gesprek, dan betekent het al dat mijn brief en CV interessant genoeg waren. Aan mijn professionele capaciteiten kan het dan niet liggen. Ik lees mijn CV en de brief die ik stuurde wel goed door en bereid mij voor op vragen over die dingen waar ik zelf ook vragen zou stellen vanuit het perspectief van een werkgever.
3. Ik probeer niet de persoon te zijn die zij zich als ideaalbeeld voorstellen (die bestaat toch niet!), maar probeer mijn eigen sterke punten te benadrukken die wel aansluiten bij het profiel en leg de missende eigenschappen uit als 'mooie ontwikkelkansen'.
4. Ik denk niet aan mislukte gesprekken, ook niet aan mijn economische situatie of wat de gevolgen zijn van het niet vinden van een baan. Op deze dag ga ik kijken of deze baan wat voor mij is, inzet is niet mijn persoonlijke waardigheid, maar alleen maar mijn vrije tijd, die ik maar beter goed kan besteden.
5. Ik verdiep mij goed in wat het bedrijf doet, wat mijn ambities zijn en waarom ik graag die baan wil, de meest kritische vragen waren in mijn ervaring vaak daar op gericht.
Succes!
Marcel
anoniem | 11 juni 2009 (12:54)
Marina,
...denk dat je de baan al hebt...
Verplaats je vooraf volledig in de functie. Denk alsof je al jaren in deze functie zit. Heb goed voor ogen wat je deze week eigenlijk moet doen.
...geef de antwoorden, die ze van een medewerker zouden verwachten...
Verwijs naar het beleid van de school.
Verwijs naar de gangbare opvattingen, en jouw eigen visie daarop.
Mix strategisch met operationeel en heb daar goede voorbeelden bij.
Praat over het heden en niet het verleden.
..gedraag je als medewerker en niet als sollicitant...
Immers jij moet zo weer aan de slag in deze baan.
Anje Wind | 11 juni 2009 (13:09)
Hai Marina,
Wees blij dat je tenminste voor sollicitatiegesprekken wordt uitgenodigd. Helaas breng ik het vaak niet zover, afwijzend schriftelijk antwoord is beste resultaat (Haha).
Verder ben ik het helemaal eens met het gegeven advies: wanneer je je niet helemaal kunt inleven in je eigen motivatie voor de organisatie en de functie, is een afwijzing terecht. Zenuwen of niet, betrokkenheid moet je altijd kunnen tonen.
Jasper | 11 juni 2009 (14:07)
Marina, je openheid over jezelf lijkt juist wel te spreken van warmte en betrokkenheid.
Onzekerheid, gebrek aan warmte en betrokkenheid kan je ook (onbewust) uiten doordat je daar niet op de juiste plek bent. Een simpele vraag ( en wellicht helemaal ten onrechte) die verder in het artikel niet aan bod kwam: vind je dit wel echt leuk? Ben je al eens echt bij jezelf te rade gegaan hierover?
Hedwig Hermus | 11 juni 2009 (14:56)
Beste Marina,
Het is jou wellicht ook wel overkomen, dat je na jaren weer een oude schoolvriendin tegenkomt. Wat is het heerlijk om dan weer eens bij te praten. Het gevoel dat je bij zo'n weerzien hebt kun je oproepen als je een sollicitatiegesprek ingaat. Je communiceert dan makkelijker. Vergeet ook niet dat degene die jou uitnodigt voor een gesprek ook daadwerkelijk in jou geïnteresseerd is. Deze handvaten kreeg ik mee bij een workshop en hebben mij erg geholpen.
Hedwig, Dordrecht
Rob | 11 juni 2009 (15:32)
Beste Marina,
Als aanvulling op de reactie van Els heb ik ook de ervaring (wanneer een gesprek negatief verloopt en een afwijzing volgt)je niet voor 100% achter de functie staat. Dit straal je dan ook onbewust uit! Wees selectief! (als je je dit kunt veroorloven)
Het kan ook zijn dat je het gesprek onvoldoende voorbereidt en dat je je laat verrassen tijdens het sollicitatiegesprek.
Probeer je zo goed mogelijk voor te bereiden en probeer je in te leven welke competenties zij van jou verwachten.
Sterkte,
Rob
RL | 11 juni 2009 (15:51)
Beste Marina,
Ik heb nog een tip die mij veel heeft geholpen: "Vraag een paar goede vrienden & kennissen om zich even 10 minuten in jou te verdiepen, laat ze aansluitend de tussen de 15~25 goede eigenschappen van jou even naar je toe mailen,
...........het helpt echt, een lotgenoot
RL
Johan Grondman | 12 juni 2009 (8:19)
Beste Marina,
ik run een adviesbureau. Ik begeleid al jaren mensen die vast zijn gelopen in hun werk en wat anders zouden moeten tot mensen die om wat voor reden dan ook steeds maar niet aan de bak kunnen komen. Vaak wordt vergeten dat je solliciteren moet leren. Dat begint bij het verkrijgen van voldoende zelfkennis, het ontwikkelen van zelfvertrouwen en van adequaat sollicitatiegedrag. Solliciteren is in feite een vorm van doelgericht communiceren. Het is te leren. Dat je nu door een therapeut wordt ondersteund is een uitstekende eerste stap. Daarnaast en vervolgens zou je je kunnen laten coachen, zodat je de verkregen inzichten beter kunt vertalen naar de alledaagse "sollicitatiepraktijk".
Ik wens je veel succes. Twee vrijblijvende oriënterende gesprekken zijn bij mij altijd mogelijk.
BASinnic | 12 juni 2009 (9:50)
Beste Johan,
Naar goed blog-etiquette moet je je post even vooraf laten gaan door: [Shameless Plug].
succes met de zaken
BA
Marjolijn | 14 juni 2009 (22:48)
Shameless indeed... En met TWEE vrijblijvende gesprekken vraag ik me af hoe goed die zaken gaan...
Jessica | 16 juni 2009 (11:15)
Hoi Marina,
Geef tijdens het sollicitatiegesprek aan dat je zenuwachtig bent. Hier kan dan rekening mee gehouden worden en kan voor jou de spanning wat wegnemen. Wellicht is het de spanning die ervoor zorgt dat "jouw persoon" niet overkomt als warm en betrokken.
Dat je wel uitgenodigd wordt op gesprek nav jouw schriftelijke sollicitatie, betekent dat je op papier wel interessant bent. Zorg voor een motivatie met een korte persoonsomschrijving, dat ze naast jouw kwaliteiten ook iets over jouw persoon te weten komen.
Succes!
shana | 30 september 2009 (19:06)
Bedenk ook:
het bedrijf moet ook bewijzen waarom jij bij hun zou willen werken.
m.a.w. Het bedrijf moet niet alleen jou willen, jij moet ook het idee hebben dat je daar zou willen werken en daar mag een bedrijf ook zijn best voor doen. Ook al doe je er helemaal niets mee alleen de gedachtengang helpt.
Jan | 19 november 2009 (13:50)
Prima reacties hier waar je wat mee kan Marina, persoonlijk vind ik de reaktie van Marcel het beste. Werkgevers hebben ook werknemers nodig, zoals een goede maaltijd wat peper en zout nodig heeft. Zo moet je leren wat assertiever in het leven te staan. Makkelijk is het niet want keer op keer afgewezen te worden is geen leuke ervaring en werkt behoorlijk demotiverend. Werken aan een positief zelfbeeld kost moeite maar loont.
Marijn | 12 april 2010 (21:29)
Beste Marina,
Blijkbaar heb je een opvallende brief geschreven. Sterker nog, ze nemen je zelfs in een aantal gevallen aan. Maar dan gaat er blijkbaar iets mis...!
Heb je ze een mooie appel voorgehouden, wat achteraf een klein aangevreten appeltje blijkt te zijn en/of hebben ze dat bij jou gedaan? Misschien valt de baan, de werksfeer of de omgeving jou tegen. Mogelijk functioneer je niet zoals je je in je brief en in je sollicitatiegesprekken hebt voorgedaan. In beide gevallen kan er tijdens je tijdelijke aanstelling een omslag bij een van beide partijen ontstaan, waardoor er geen verlenging van je contract plaatsvindt.
Hou in beide gevallen jezelf een spiegel voor: hoe heb ik mezelf voorgedaan, zijn mijn competenties ook werkelijk zo goed als gezegd, heb ik me veel meer voorgesteld van de functie, heb ik me laten verleiden door de mooie verhalen over lieve kinderen, schone klaslokalen en geweldig personeel?
Vergeet bovendien niet, dat als je nu gaat solliciteren je je onbewust gaat richten op andere, 'interessantere' banen. Daarbij kun je negatieve signalen afgeven, die je huidige werkgever op kan vangen. Dan kun je je contractverlenging wel op je buik schrijven.
Wilma | 4 januari 2011 (14:53)
Heel herkenbaar Marina,
Wat mij in het verleden vaak heeft geholpen is het gesprek met een professionele serieuze buitenstaander te oefenen dan heb je het filmpje de vuurdoop eigenlijk voor je gevoel al een beetje achter de rug.
Ik ben in het verleden ook vaak afgewezen, maar gelukkig ook wel aangenomen soms. Wat ook een aanrader is voor jou om via een bemiddelingsbureau op jouw vakgebied je aan te bieden. Ik heb daar ook goede ervaringen mee en heb hen dan wel verteld over mijn faalangst. De selectie is dan ook minder scherp omdat de opdrachtgever vaak best vertrouwen heeft in de kundigheid van zo'n bureau.
Overigens is mijn faalangst en selfullfilling professie vooral gericht op het daarna weer verliezen van de baan, dat vaak ook gebeurde. Kan je trouwens geen referentie vinden die voor jou een goed woordje doet?
Succes!