Ik word steeds afgewezen omdat er geen klik is

Uit de tekst wordt mij het verband niet duidelijk tussen die klik en het wel of niet praten over privézaken. Waarom denk je dat het specifiek over dat laatste gaat, als men zegt dat er geen klik is?
Je klinkt een beetje verontwaardigd over die klik, alsof je puur en alleen op je kwaliteiten beoordeeld wilt worden. Dat klinkt rationeel en zakelijk, maar zo werkt het nou eenmaal niet helemaal. Als je moet samenwerken met anderen willen die anderen ook weten of je een beetje hun type bent. Hoe harder je zegt "dat mag niet belangrijk zijn!", hoe meer de anderen bevestigt in hun idee dat het wel eens moeilijk kon zijn om 40 uur per week of meer met jou samen te werken.
Je toon t.a.v dat laatste is vrij principieel en dat is je goed recht, maar je kunt je afvragen of dat principe je zoveel waard is dat je er telkens sollicitaties op wilt laten stuklopen. Als Els of anderen je gelijk geven: "Ja, vooral niet over privezaken praten als je dat niet wilt!", schiet je daar dan veel mee op?

Mi valt of staat een klik helemaal niet met praten over privézaken of niet. Dus of je nu meer over jezelf vertelt, is geen garantie voor die klik. Ik denk dat je gewoon als type niet past bij de bedrijven. Misschien ben je wel niet easy-going genoeg. Te serieus. Of te weinig sensitief. f wat dan ook. Je zit blijkbaar op een ander spoor als de sollicitatiecommissies die je getroffen hebt.
Wat misschien helpt is niet zo zeer serieus en formeel het gesprek ingaan, maar je bedenken of je de mensen tegenover je aardig vindt. Misschien roept dat wel een andere kijk op je op.

Angela, waarom maak je het toch zo moeilijk voor jezelf? Het is toch helemaal niet nodig om niets van je privéleven te delen met collega's? Het is maar net waar je de grens stelt. Privézaken moeten vooral privé blijven, maar van je sociale leven hoef je toch geen geheim te maken lijkt me.

Even gezellig praten over je weekendactiviteiten en hobby's kan heel sfeerverhogend zijn hoor. Het maakt je als mens toegankelijker en die toegankelijkheid is heel belangrijk, zeker bij een sollicitatiegesprek wil jouw gesprekspartner dat gevoel hebben. Als de eerste indruk niet goed voelt, is het einde verhaal.

Ook heel belangrijk: als je als mens gewaardeerd wordt, doen je collega's ook meer voor je, wat het voor jou weer makkelijker maakt om iets heel moois van je functie te maken!

Succes, het gaat je vast lukken!

Ook bij ons selecteren we vooral of we iemand 'leuk' vinden. Immers, we moeten 5 dagen per week, ongeveer8 uur, plus een lunch met iemand spenderen. Dat is soms meer tijd dan met je partner...
Stap 1 = Wat kan de persoon al wel?
Stap 2 = hoeveel weet hij nog niet en kan hij dat bijleren?
Stap 3 = wie is het / is hij of zij leuk?
Stap 4 = Hoeveel geld wil hij?

Mijn tip zou zijn: vraag gewoon naderhand eens wat men bedoelt met de ontbrekende 'klilk. Pas dan kom je erachter wat men kennelijk miste. Nu blijft het gissen en daar schiet je niks mee op.

Christine

Voel jij de klik dan wel tijdens een gesprek? Meestal zijn dit soort gevoelens wederzijds,.

Ik vraag me af waarom je graag bij een bedrijf zou willen werken waar je blijkbaar qua persoon niet goed tussen past. Lijkt mij een lastige situatie, als er om je heen gekletst wordt over privezaken en jij wilt alleen over serieuze onderwerpen praten. Ik denk dat dat een lastige samenwerking wordt.

Bij volgende situaties kun je vooraf goed navragen naar het type persoon dat ze zoeken, voorkomt teleurstellingen voor iedereen.

Succes!

Ik denk dat de klik belangrijk is, net wat al eerder is aangegeven je zit veel tijd met elkaar in een ruimte of op een klus, dan is het wel belangrijk dat je in het team past. Ik zou er ook moeite mee hebben als iemand totaal niet in een team past. Dit zal niets afdoen aan je kwaliteiten. Maar samenwerken is erg belangrijk, in elke branche, ik zou inderdaad eens vragen wat ze bedoelen met de klik, en dan misschien een beetje water bij de wijn doen, je kan wel luisteren naar je collega's en misschien kan je ze ook nog advies geven zonder over je eigen prive te beginnen.

Veel succes

Zoals ik tijdens sollicitaties heb gemerkt is een klik duidelijk aanwezig of hij is er niet. Een duidelijke klik, zoals ik gemerkt heb, is wanneer je geanimeerd met je gesprekspartner over de functie en het bedrijf kunt praten. Een klik is als een warm bad na een dag flink gewerkt hebben. Het belangrijkste is dat je je op je gemak voelt.

Dit lees ik bijvoorbeeld ook in de reactie van Miriam hierboven. Je weet vaak zelf wel of er een klik is of niet. Niemand hoeft je dat te vertellen. Indien de gesprekspartner zegt dat er geen klik is vanuit zijn/haar zijde en je voelt zelf wel een klik, vraag dan naar de reden van het ontbreken van een klik. Hier is niets vreemds aan.

Succes.

Ik heb al een opmerking geplaatst, maar ik ben nog iets vergeten. Iets wat door anderen nog niet is genoemd.

Als ik je verhaal nog een keer lees, lees ik een stuk angst : "ik wil niet dat ze iets over mijn privé vragen, want daar hou ik niet van". Dat gevoel dat je hebt (ze willen vast dat ik gezellig over privé-dingen gaan praten) kan onbewust een angst/spanning in het gesprek bij je brengen. Je bent dan bezig met het vermijden van wat jij niet wilt en niet bezig met het gewone gesprek.

Ik kan je verzekeren dat ik heel wat gesolliciteerd heb en nergens heeft men ooit naar privé-dingen gevraagd (er was best wel een aantal keer een klik).

Dus hoe kom je erbij dat je dat "niet praten over privé" koppelt aan de afwezigheid van een klik?

Beste Angela,

Ik wil je aanraden eens een sollcitatiegesprek te trainen.
Van belang is dat het gesprek daarbij op video wordt opgenomen.
Dit maakt het mogelijk om samen met de trainer het gesprek van de band te bespreken en ook zelf te zien en te voelen hoe jouw gedrag bij anderen overkomt.
Dit inzicht kan je helpen om valkuilen in een sollicitatiegesprek te voorkomen en je bewuster te worden van hoe de klik in een gesprek tot stand komt.
Je kunt met met je trainer bespreken en oefenen om anders op bepaalde situaties te reageren.
Succes met je verdere sollicitatie

Ik heb wel eens een apart KLIK gsprek gehad. Een gesprek puur en alleen om te kijken of het klikt.

De kunst is veel woorden weinig wol, praten over dditjes en datjes zonder dat je echt prive zaken hoeft te vertellen. Jouw scheiding is te strikt. Voor mijn part hebt je het over je huisdier of dat je plant zo fijn in bloei staat. Dan hebben anderen toch het gevoel dat ze iets van je zien, maar echt kwaad kan het niet. Toch?

Ja, die klik. Heb ik ook mee te maken gehad. Ik solliciteerde naar de functie van HR adviseur. Ik had een heel leuk gesprek met de HR adviseur (er was echt een klik), maar de financieel directeur zat erbij en vroeg tijdens het gesprek helemaal niets. Hij zat mij gewoon te observeren. De HR adviseur stelde de vragen. Later werd ik afgewezen omdat er geen klik was met de financieel adviseur. Ja, wat moet je dan?
En trouwens hoe belangrijk is de klik als je zelfstandig en in een solo-functie als HR adviseur ergens gaat werken? Het lijkt mij dat het gaat om inhoud van je werk en dat je als adviseur kritisch kan en mag zijn tegenover de financieel directeur.

@Sheila: een directeur moet ook vertrouwen in je hebben. Heb je geen enkele poging gedaan om hem bij het gesprek te betrekken? Aangekeken tijdens het antwoorden? Iets terug gevraagd? Hem gevraagd hoe jouw functie in verhouding tot hem staat? Wat zijn gedachten erover zijn? Of heb je hem genegeerd?
Solofuncties bestaan volgens mij niet, dan moet je een eigen bedrijf beginnen en dan nog moet er een klik zijn met je klanten! Je hebt altijd met mensen te maken.
Je hoeft geen vrienden te worden met je directeur, maar iemand moet vertrouwen in jou hebben. Ik weet inmiddels uit ervaring dat zonder vertrouwen het heeeel lastig werken is.
De 'klik' hoeft dus helemaal geen persoonlijke klik te zijn maar kan ook een klik zijn op zakelijk gebied. 'Deze persoon werkt wel / niet op een manier die ik prettig vind'.

Succes met solliciteren

Beste Angela,

Eigenlijk ben ik net als jij. En ik kreeg kreeg toch weer vrij snel een baan nadat mijn eerdere werkgever failliet was gegaan.

Twee tips:.
1. Als het niet klikt, wees blij dat je de baan niet kreeg, want dan zit je er toch verkeerd en was het vanzelf mis gegaan.
2. Houd vol. Ik ben het bewijs dat er baan voor je is waar men ook zo denkt als jij.

Succes.
e

Ook ik heb heel snel afgeleerd om bij sollicitaties uitsluitend zakelijk te blijven. Persoonlijkheid en sfeer zijn minstens zo belangrijk als competenties en doelen.

Zekere doodsteek is om in een eerste gesprek aan te geven dat je zo goed functioneert omdat je Ritalin slikt. Mijn redenering was, dat een werkgever dient te weten wie ze in huis halen. Alleen, ze halen je dan dus niet in huis. De sollicitatiecommissie kan niet meer je kwaliteiten op waarde schatten, omdat die gefaciliteerd worden door medicijngebruik.

Het komt ook nogal anticiperend defensief over. Alsof je gemaakte fouten in het verleden bij voorbaat goedpraat en verantwoordelijkheid ervoor afschuift op je ziektebeeld.

Door deze onnozele tactiek ben ik al enkele aantrekkelijke functies misgelopen waarvoor ik wel gekwalificeerd ben. In de toekomst zal ik tijdens een 'klik' gesprek meer op de vlakte blijven zonder mezelf uit het oog te verliezen, natuurlijk.

Dag Angela,

Ik ben het eens met Wiep. Hoe vervelend het ook is of voelt. Ik ben recentelijk ook afgewezen met dit vage argument maar kreeg vervolgens een veel betere en interessantere klus bij een oude opdrachtgever die mij zelf weer had opgezocht. Daar was de klik dus enorm. Het contact begon ooit afstandelijk en zakelijk maar zijn weten dat ik ook lekker kan bebben over cremes, geurtjes etc. Maar dat is niet iets waar je al in een sollicitatiegesprek over begint. Het kan dus echt alle kanten op gaan.