Reacties op dit artikel:
Marco | 19 november 2009 (15:00)
Isabel,
Op basis van de informatie die je nu hebt gegeven, zou ik zeggen dat de manager heeft gedaan wat hij bij een sollicitatiegesprek hoort te doen: hij heeft vragen gesteld om je (sterke/zwakke punten en ambities) beter te leren kennen.
Hij heeft zo te horen ook zijn best gedaan om het je een beetje moeilijk te maken tijdens het gesprek - en dat kan nuttig zijn bij zo'n gesprek om te zien wat iemand onder druk doet.
Ik denk overigens dat ik zelf zo'n vraag alleen zou stellen als ik het gevoel zou hebben dat de baan onder het niveau van de kandidaat zou liggen - en ik me dus zorgen zou maken over het direct na de inwerkperiode vertrekken van de kandidaat.
Of de manager vervolgens ook de juiste keuze heeft gemaakt (je terecht heeft afgewezen) en daarbij de juiste (zijn echte) argumenten heeft aangevoerd zijn weer heel andere vragen.
Wat soms voorkomt is dat iemand een onderbuik gevoel (moeilijke keuze, maar die ene kandidaat voelt net iets beter dan die andere) onderbouwt met argumenten die misschien in werkelijkheid niet de belangrijkste waren - en het is soms het makkelijkste om iemand met de eigen woorden te confronteren (die zijn niet te ontkennen).
Mogelijk nog een nuttige tip voor een volgende keer: bij verrassende vragen mag je best even een moment nemen om na te denken ("hmm, interessante vraag, even denken"). Bedenk daarbij niet alleen wat het echte antwoord zou zijn, maar ook wat je erover kwijt wil. En bedenk ook: je mag zeker een genuanceerd antwoord geven (ja en nee zijn niet de enige mogelijkheden) - en je mag ook zelfs eventueel dilemma's uitspreken - want daarmee krijgen ze meer van je te zien - en dat is wat ze willen. Breng twijfels wel een beetje positief: "ik twijfel altijd over wat ik wil" klinkt heel anders dan "ik heb een brede interesse".
En nog een andere tip: je kunt ook wedervragen stellen - wat proberen ze eigenlijk te achterhalen: willen ze weten of je interesse breed is, willen ze weten wat je in deze baan wel of niet zou interesseren, willen ze je eigenlijk liever voor die andere baan, twijfelen ze of dit de juiste baan is voor je, etc..
En een algemene opmerking: als je eerlijke antwoorden leiden tot het niet krijgen van de baan, was het misschien ook niet de juiste baan (juiste team/juiste manager/juiste bedrijfscultuur) voor je - of was een andere kandidaat ook gewoon meer geschikt voor de functie.
Het is wel verstandig om goed je best te doen om te zorgen dat ze je goed leren kennen in het gesprek, zodat ze een gefundeerd besluit kunnen nemen.
Veel succes volgende keer!
Marco
Marlies van der Meer | 19 november 2009 (22:40)
De vraag of je niet meer belangstelling hebt voor een andere functie kan betekenen:
1) Testen hoe gemotiveerd je bent voor de functie waar je voor kwam. Je bent gemotiveerd als je ondanks aanbod van andere functie, niet afwijkt van je keuze voor de oorspronkelijke baan.
2) Hint dat je niet geschikt bent voor de baan waar je voor komt (niet de juiste kwaliteiten en/of onder of boven je niveau). Als je positief reageert op het (fictieve) alternatief, geef je natuurlijk aan waarom deze alternatieve baan bij je past. Hiermee bevestig je het beeld dat je inderdaad geschikter bent voor die alternatieve functie. Wat tevens inhoudt dat ze jouw argumenten inderdaad tegen je kunnen gebruiken waarom je niet geschikt was voor de oorspronkelijke baan.
Dat je ook niet geschikt was voor die alternatieve baan, betekent 2 dingen:
A) die andere baan was fictief
B) voor die andere baan was je helaas ook niet geschikt
Tip: Probeer te achterhalen of die alternatieve baan echt is. Kunnen ze hem concreet omschrijven? Gaan ze een vacature plaatsen? Is het een bestaande functie of een nieuwe?
Ga alleen op dit aanbod in als je het gevoel hebt dat de functie echt is en je tevens vindt dat hij beter bij je past.
Guillaume | 20 november 2009 (2:07)
Ik begrijp Isabel wel. De vraag is, waarom de manager die vraagt stelt. Is die andere functie inderdaad beschikbaar in het bedrijf, of twijfelt hij of de kandidaat wel bij de functie past waarop ze gesoilliciteert heeft. In het laatste geval is het natuurlijk oppassen geblazen. Als ze dan een voorkeur voor de andere functie aangeeft, bevestigt ze de twijfel van de manager.
Ik zou eerst vragen of die andere functie dan beschikbaar is. Als daar niet een heel concreet ja op komt, zou ik geen voorkeur voor de andere functie uitstpreken.
Gerlof Kooij | 20 november 2009 (20:37)
Beste Isabel,
Ondersteunend aan de reactie van Els: Als de recruiter je "om de tuin wilde leiden" is het verstandig om voet bij stuk te houden en zeker te zijn van je geschiktheid voor de functie waar je voor komt. Als de recruiter eerlijk meende dat je wellicht geschikter bent voor een andere functie, dan bestaan er geen foute antwoorden. Blijf bij je zelf en laat je niet afleiden door mogelijk vage suggesties. Bij twijfel: gewoon vragen naar de achterliggende bedoeling!
Veel succes verder.
Job | 24 november 2009 (9:52)
Ik geloof dat een aantal mensen hier de situatie niet helemaal begrijpen. De arbeidsmarkt is op dit moment zo slecht, dat je op allerlei functies en allerlei niveau's solliciteert. Het is daarom erg flauw van deze manager om te vragen waarom je op deze functie solliciteert, hij weet dondersgoed dat je cv, opleiding en werkervaring om een ander type baan vragen, maar die is er nu eenmaal niet. De markt is gewoon slecht.
Toch is het wel een gerechtvaardige gespreksonderwerp, de werkgever is nu eenmaal op zoek naar een kracht die voor een langere periode blijft en niet gelijk weer weg is als er iets op zijn/haar weg ligt wat wel bij het niveau van die persoon past. Het blijft daarom een hekel punt dat moeilijk te omzeilen valt: Ik denk dat je heel duidelijk en eerlijk moet zijn. Ben je bereid je te commiteren aan de baan voor een bepaalde periode? Maak daar afspraken over of geef aan dat je daartoe bereid bent.
Maar ik geef toe, het is wel weer een typisch flauwe manier om mensen af te wijzen. Nodig ze dan gewoon niet uit voor een gesprek en wijs ze gewoon af op het feit dat ze overgekwalificeerd zijn. Feit dat WW beperkt is en bijstand nevernooit genoeg is voor iemand die al jaren gewerkt heeft (en ditto huis/auto/leven heeft), dit de meest nare situaties zijn. Ik wens je sterkte Isabel.
Hugo | 24 november 2009 (17:59)
Beste Isabel,
Er is geen sprake van krapte op de arbeidsmarkt.
Dat zou betekenen dat het aanbod van werkzoekenden laag zou zijn.
Zoek maar op in een woordenboek.
Groeten,
Pake | 7 januari 2010 (13:36)
Beste Hugo,
Isabel schrijft 'markt' niet 'arbeidsmarkt'. Gegeven de huidige economische omstandigheden neem ik aan dat zij met 'markt' de 'banenmarkt' bedoelt.
Groeten
Pake
J. | 10 februari 2010 (13:04)
Als afnemer van sollicitatiegesprekken heb ik deze vraag ook wel eens gesteld. Soms is gewoon duidelijk aan de sollicitatie te zien dat de kandidaat interessant is, maar de functie geen goed vervolg geeft aan zijn/ haar ontwikkeling. Als werkgever wil je het liefst mensen in een functie hebben voor wie specifiek die functie uitermate geschikt is als combinatie van ervaring en ontwikkelingsmogelijkheid.
Dus ongeacht of die andere baan er op dat moment binnen jouw bedrijf is: als iemand solliciteert naar de functie van office manager, en jij ziet in diegene meer een communicatiemedewerker, dan moet je toch echt achterhalen waarom diegene dat zelf al dan niet ook ziet. Dat kan een eye-opener zijn voor sollicitanten die zichzelf te laag inschatten.
Min of meer eerlijk antwoorden is volgens mij de enige optie, aangezien een goede gesprekspartner wel weet in hoeverre je de waarheid spreekt. Iets nuanceren of weglaten kan natuurlijk, maar als je zelf weet dat de baan onder je niveau ligt, en ze vinden je kennelijk interessant genoeg om door te vragen, kan het in je voordeel werken om aan te geven dat die hogere functie inderdaad eigenlijk interessanter is. Zelfs als daar op dat moment geen vacature voor is. Je weet maar nooit wat er voor jou gecreeerd kan worden, of opeens toch nog beschikbaar komt...
Anne | 16 juni 2010 (13:20)
Deze week kwam ik in een min of meer vergelijkbare situatie terecht als hierboven beschreven. Ook ik raakte ondanks alle goede voornemens een beetje van mijn à propos. Ik zat in de tweede sollicitatieronde bij een organisatie met twee vacatures, op het eerste gezicht zeer uiteenlopend. Ik was echter benaderd om daar te gaan solliciteren omdat ik in principe geschikt zou kunnen zijn voor beide functies. Dit in verband met het feit dat ik meerdere studies heb gedaan en ik in beide studierichtingen werkervaring heb. De manager vertelde me telefonisch dat hij mij goed in het profiel vond passen en dat we wellicht tot een samenvoeging van de functies konden gaan. In het eerste sollicitatiegesprek zat ik vanwege die twee functies met een vrij grote delegatie aan tafel. Dat gesprek verliep uitstekend en ik werd dan ook heel snel teruggebeld voor een tweede gesprek. In het tweede gesprek sprak de manager in kwestie uit dat hij mij geschikt vond voor de functie die mij inmiddels het minste aansprak. En hij legde de functies beide uit als zijnde expertfuncties. En toen reageerde ik vrij primair. Ik ging uitleggen dat ik mezelf een geschiktere kandidaat vond voor die andere functie. Vervolgens stelde hij de vraag: wat als ik je nog een andere functie aan zou bieden? En toen hij noemde hij een voorbeeld van een niet bestaande vacature. Toen zie ik dat het hier ging om een ander aanbod en dat ik daar wel open zou sta, maar dat ik dat bespreek op het moment dat die vraag er ook daadwerkelijk ligt. Vervolgens vroeg ik aan hen waar ze naar toe wilden met het specifieke organisatieonderdeel. Toen bleek dat ze dat nog niet wisten en dat het zomaar kon zijn dat het over een half jaar totaal anders zou zijn omdat de vraag uit de markt dan anders zou zijn. Dat vind ik overigens heel reëel. Daarbij vertelde hij ook dat ze op zoek waren naar mensen die juist breed inzetbaar zijn. Ik zei dat ik blij was dat hij dat noemde omdat ik er ook vanuit was gegaan dat ze dat type mensen zochten en dat dit ook de reden was waarom ze mij hadden uitgenodigd. Vervolgens benadrukte ik – met voorbeelden - dat ik over de competenties beschik om me enerzijds snel onderwerpen eigen te maken, maar dat ik bovendien ook gewend ben om in een omgeving met ‘moving targets’ te werken. Ik heb benadrukt dat mijn affiniteit heel sterk ligt bij een onderdeel van die ene functie, maar dat ik het niet zo strikt wil benaderen. En ik zie dat ik er naar aanleiding van de eerste gesprekken vanuit was gegaan dat zij dat ook niet wilden. En dat het me om die reden verbaasde dat er ineens een heel strikte lijn tussen de twee functies werd getrokken. En dat dit volgens mij ook niet hun bedoeling was om dit te doen. Dat beaamde de manager. Maar goed, ik weet (nog) niet of ik de baan heb. Ik ben niet erg trots op het feit dat ik toch een beetje stroef reageerde. Maar ik hoop dat ik het later heb goedgemaakt. Ik hoor graag jullie reactie.
Simon | 16 september 2010 (13:21)
Ik heb deze reactie ook eens gehad. De reden hiervoor is dat men geen interesse meer heeft in jou. Men kan dit niet goed motiveren en daarom wordt gevraagd of je niet in een andere functie interesse hebt. De ander functie bestaat gewoon niet.
Als je ingaat op de vraag, een andere functie kan men snel en zonder motivatie jouw sollicitatie afbreken. Als je er niet op ingaat wordt het gewoon wat grover.
Linda | 20 februari 2011 (15:24)
Ook ik heb dit meegemaakt en ben de manager die ik destijds tegenover me had nog steeds dankbaar. Ik had gereageerd op een binnendienstfunctie, maar gedurende het gesprek gaf de manager aan dat ik eigenlijk beter paste op een buitendienstfunctie die ze op dat moment hadden openstaan. Het gesprek kreeg dan ook direct een wending en werd me duidelijk uitgelegd wat exact het verschil was tussen de functies. Op dat moment heb ik de nieuwe functie op papier mee naar huis gekregen om erover na te denken. Dit had ik gedaan en werd vervolgens nogmaals op gesprek gevraagd, volledig gericht op de andere functie. Ik werk nu 3 jaar in deze functie en ik weet dan ook zeker dat als ik de binnendienstfunctie had aangenomen ik er nu niet meer gewerkt had.
Zomer | 3 oktober 2011 (9:40)
Ik stel deze vraag dagelijks aan kandidaten die ik op gesprek krijg, vanwege de grote investering die ons bedrijf steekt in kandidaten aan training en opleiding.
De vraag is voor mij puur en alleen een controle om te commitment voor de specifieke functie te proeven van de kandidaat.
Het antwoord is voor mij als recruiter cruciaal, omdat ik wil weten waar ik aan ga beginnen.
Ook pluk ik uit dit antwoord hoe groot de kans is dat de kandidaat op termijn nog steeds tevreden is met de verkregen baan.
Voor ons bedrijf geldt overigens dat 'de andere vacature' vaak echt vacant is, en als ik daadwerkelijk denk dat iemand beter op zijn of haar plek is elders, dan zal ik de kandidaat ook daadwerkelijk doorsturen naar een collega omdat ik de kandidaat erg serieus neem.