Kwart organisaties negeert online sollicitatie

Solliciteren in de praktijk is eigenlijk te triest voor woorden. Gewoon helemaal geen reactie geven, in telefonische navraag blijk geven van het totaal niet gelezen hebben van de CV, puur discrimineren op leeftijd wat oa blijkt uit het feit dat de vacature open blijft staan terwijl men zegt een kandidaat te hebben, en dergelijke zijn aan de orde van de dag. Standaard zinnen zoals “anderen die beter aansluiten bij het profiel” en dan het profiel maar niet toe willen sturen (door gewoon maar niet meer te reageren op een verzoek) en het “in portefeuille houden van de gegevens” als beleefdheidsgedraging terwijl de brief al lang in de prullenbak ligt, werkelijk niets is de recruiter vreemd. En ik ken zelfs een werkgever (HBO-instelling) die niet wist dat de verantwoordelijke P&O medewerker niet meer in dienst was.
En het allertrieste is wel het wervings- of uitzendburo dat helemaal niet reageert dan wel de CV doorstuurt naar hun opdrachtgever zonder de kandidaat gezien te hebben en dus de geschiktheid zelf te hebben gecheckt. Opmerkelijk is ook dat sommige functies binnen een jaar of anderhalf jaar twee of drie keer vacant zijn. Dat zegt toch wel iets over de kwaliteit van de werving en selectie of over de werksfeer bij de werkgever.
Employer branding is kennelijk een thema dat alleen in personeelsleerboeken voorkomt!

Ben, ik ben het er geheel mee eens dat er veel misstanden zijn. Er zijn gelukkig ook veel mensen die het wel serieus nemen in het vakgebied. Ik heb van menig recruiter te horen gekregen dat ze zich schamen voor hun collega's die niets laten horen. Overigens is het niet altijd onwil, soms is het gewoon ook simpele menselijke fouten. Ik weet bijvoorbeeld van een paar gevallen waar wij met het onderzoek geen reactie hebben gehad terwijl het bedrijf (nagezocht) wel een brief heeft verzonden. Waarschijnlijk (assumptie, maar enige logische mogelijkheid) heeft de postbode gedacht: die persoon woont hier niet (mystery sollicitaties gaan onder aliassen), dus retour en is het bij die organisatie (groot, log) nooit meer terug bij de afdeling P&O gekomen.

Maar inderdaad is er veel mis, vooral ook bij de bureaus, maar er zijn ook genoeg welwillenden die balen van deze praktijken en de reputatie die het hen geeft.

Solliciteren? Ik ben er mee gestopt. Ondanks 25 jaar relevante ervaring en meerdere titels blijk je in Nederland boven de 40 jaar van de ene dag op de andere plotseling overtollige ballast. Dat je nog 20 tot 30 jaar "mag" werken doet kennelijk niet ter zake. Motivatie? Gezond? Allemaal niet relevant. Antwoord op sollicitaties komt er soms wel maar meestal zijn het dooddoeners die op de keeper beschouwd nergens op slaan in de trant van "een andere kandidaat sloot beter aan bij het gezochte profiel". En dat nog voordat er een woord over salaris gesproken is - dat kan dus geen argument zijn. Lust je nog peultjes? Ik neem aan dat men er geen bezwaar tegen heeft dat ik hier niet met naam en toenaam bekend wil staan.

Solliciteren is tegenwoordig een vak, dat is een veel gemaakte opmerking maar is dat ook zo? Er wordt inderdaad veel gevraagd van kandidaten en ik begrijp dat vele hopeloos worden van sommige HR manager en/of recruiters. Ik wil zeker niet alle recruiters als slecht bestempelen want er zijn hele goeien bureaus. Ik ben alleen van mening dat er minder gekeken wordt naar de persoon en meer naar de diploma's. Zonder diploma geen goede kandidaat lijkt het wel. We hebben doeners en denkers en beide hebben elkaar nodig. Waarom worden ervaren krachten niet ingezet om startende hoogopgeleide te helpen om buiten de kaders te kijken. We denken tegenwoordig in te vaste patronen en dat zie je ook bij de sollicitaties en dat is jammer.

Ook ik ben hard aan de slag gegaan om een nieuwe werkgever te vinden, en loop tegen dezelfde (non)reacties aan als bovenschrijvenden. Dat solliciteren een vak zou zijn is in mijn ogen ridicuul. Het goed kunnen selecteren is nog steeds een zaak van goed opgeleide HR managers / recruiters. Dat men daarbij weleens wat verder zou moeten kijken dan het kunnen overleggen van de gevraagde papieren zou m.i. juist in deze beroepsgroep eerder regel dan uitzondering behoren te zijn. Waarom? Wel, het verkrijgen van ervaring (en ik reken stage daar niet vol bij mee) vergt vele malen meer investeren in tijd en energie dan het behalen van een diploma. De praktijk blijkt toch vrijwel altijd meer te vragen dan dat de theorie doet vermoeden. Een goede manager weet dat, en kijkt ook over de kaders heen...

Er wordt vrijwel nooit naar diplomacijfers gevraagd en diploma's worden meestal niet gecheckt. Ook de duur van een genoten opleiding maakt kennelijk niets uit. In plaats van de check of men niet te maken heeft met een "zesjesfiguur" vraagt men liever of je bv weet hoeveel vliegtuigen er zijn en dat soort onzin. Het niveau van recruiters is exemplarisch voor hoe HRM in de praktijk tot zijn recht komt. Men wil graag strategische partner zijn maar men mist de noodzakelijke kennis en het inzicht om daadwerkelijk van waarde te zijn. Brieven van 45+ worden meestal na de leeftijdsvermelding niet verder gelezen. Recruitmentbureau's krijgen meestal gewoon opdracht om jonger te werven. Zij kennen de betreffende markt niet eens en kunnen dan ook echt niet een geschikte selectie maken. Vakinhoudelijke (controle) vragen worden zelden of nooit gesteld. Als de kandidaat al door de briefselectie is gekomen.......... En helemaal te zot voor woorden zijn de recruitmentbureau's die na indiensttreding de kandidaat later gaan vragen of zij het wel naar de zin hebben en of zij niet opnieuw bemiddeld willen worden! De bemiddelingsfee is dan uiteraard al binnen.

Ik probeer zelf altijd even na te bellen na een sollicitatie per website. Je komt er dan vaak achter, dat de lokale tak de advertentie zet, maar de reacties komen binnen in een ander stuk in de wereld. Handig, dat Internet ! Ook heel vervelend: men is te lomp om vacatures te dateren én oude vacatures te verwijderen. Ik heb ook bij een bedrijf gesolliciteerd via het web, terwijl ik later van iemand bij een aanwervingsbureau hoorde, dat dat bedrijf een complete aanwervingsstop had voor 2010. De vacature was dan ook uit... 2007 ! Ook een topper tegenwoordig: bedrijven die een sollicitatiesite hebben, waar je niet gewoon je documenten naar kan uploaden. Je moet 27 pagina's invulscherm op hun manier invullen. Dit is vooral populair bij multinationals.
Tip aan Ben: zet je cijfers en je opleidingsduur gewoon op je CV ! Dan kan je eens zien hoe de interviewer daarop reageert.

Online gereageerd via het sollicitatie formulier van een Recruiter bij een bedrijf waar ik eerder had gewerkt. Na uitblijven van een reactie maar eens gebeld met P&O. Ontvangst onbekend, maar ik zou de betreffende manager moeten bellen, maar deze was op dienstreis. Later weer geprobeerd, maar manager met vakantie. Eindelijk manager te pakken : "nee, jouw sollicitatie heeft me nooit bereikt; stuur maar meteen een e-mail, want de procedure is al gestart". Uitgenodigd voor een geprek. De manager had mijn cv nog niet doorgenomen en deed dat tijdens het gesprek.
Uit de afwijzingsbrief was tussen de regels door te lezen, dat de keuze eigenlijk al gemaakt was voordat mijn cv onder ogen kwam.
Het is bij uitblijven van een eerste reactie echt raadzaam om te checken of de online sollicitatie de juiste persoon heeft bereikt. In mijn geval heb ik domweg de boot gemist.