Reacties op dit artikel:
Mel | 12 maart 2010 (17:55)
grappig, ik ging wouter en camiel net voor......
willem | 15 maart 2010 (9:47)
Ik heb het enige jaren gelden ook gedaan om een aantal redenen:
- Ook ik had toe kleine kinderen, was dag en nacht van huis en vervreemde van hun
- Daanaast moet je moet goed beseffen dat thuis je anker is, als je het moeilijk hebt op je werk moet je daar altijd op terug kunnen vallen Als vreemd lukt dat niet.
En last but not least: Ieder persoon heeft zijn eigen waarden, als je die gaat verloochenen kan je op een gegven moment neit meer in de spiegel kijken.
J. van den Berg | 15 maart 2010 (17:50)
Ik ben er niet zo zeker van dat Eurlings, Bos en Kant inderdaad hebben gekozen voor gezin boven politiek. Wellicht (moet nog blijken) evenals talrijke soortgenoten (Wijers, Kok b.v. )voor een vette directiebaan met opties, bonussen etc en / of voor een paar vette commissariaten. Die kreten over 100 uur per week werk gelooft toch niemand meer, en de resultaten van die nachtelijke vergaderingen zijn er dan ook naar.
J. Frensen | 17 maart 2010 (8:49)
Helaas heb je niet altijd die keuze. Doordat ik onlangs mijn baan verloor, zit ik noodgedwongen thuis. Om toch te kunnen leven moet er geld binnenkomen. Gelukkig is er de WW, maar dan moet je wel verplicht solliciteren, en werk aannemen dat passend is. Er is dus geen gelegenheid te kiezen, tenzij je veel spaargeld bezit, of familie hebt die in jouw onderhoud kan en wil voorzien. Op dit moment is een (nieuwe) carriere voor mij dus zeer belangrijk. Als alleenstaande heb ik ook geen echtgenote om op terug te vallen. Verder wil ik wel weer graag snel aan het werk. Thuiszitten is ook maar niets.
Passenier | 17 maart 2010 (21:31)
Het is makkelijk om te kiezen voor je gezin met zulke riante wachtgeldregelingen. Als ik ontslag neem krijg ik niet eens een uitkering... rechtsongelijkheid in optima forma.