Is werken onder je niveau nadelig?
Auteur: Daphne van Paassen
|
02-04-2009
| Reacties: 14
|
 Mail dit artikel
Hoogopgeleiden vinden het prima als werklozen onder hun niveau moeten werken. Maar simpel werk maakt dommer en armer.
Hubert is politicoloog. Een werkloze politicoloog, want de banen liggen voor afgestudeerden in deze richting niet voor het oprapen. Dat heeft Hubert de afgelopen maanden wel gemerkt. En dus overweegt hij een baan als telefonisch verkoper. 'Maar', vroeg hij de online loopbaancoach van Intermediair, 'heb ik als academicus kans dat ze mij voor die mbo-functie aannemen?'
Vanaf 1 juli 2009 moeten werklozen na een half jaar ww-uitkering een baan accepteren die één niveau lager ligt dan hun opleiding. Na een jaar moeten ze zelfs iedere baan nemen. 53 Procent van de bijna zevenhonderd hoogopgeleiden die Intermediair hiernaar vroeg, vindt dat een (zeer) goed plan. Overigens vooral voor anderen, lijkt het, aangezien bijna veertig procent er zeker van is een baan op niveau te vinden mocht hij werkloos worden. Een kwart is tegen de nieuwe wet.
De tegenstemmers waarschuwen voor kapitaalvernietiging, afstomping en verdringing van laagopgeleiden. De voorstemmers wijzen erop dat je als werkende eerder een nieuwe baan vindt dan als werkloze, dat het nu niet de tijd is om kieskeurig te zijn en dat iedereen moet werken voor zijn geld.
Klinkt allemaal plausibel; wie heeft er gelijk?
Klik voor vergroting
Geraniums
De eerste slag is voor de voorstemmers: wie werkt - al is het in een lagere functie - heeft een grotere kans op een nieuwe baan dan wie niet werkt. De OSA (Organisatie voor Strategisch Arbeidsmarktonderzoek) volgt in een langjarige studie duizenden Nederlanders en bekijkt onder meer hun positie op de arbeidsmarkt. Uit dat onderzoek blijkt dat iemand die twee jaar geleden een baan had een aanzienlijk grotere kans heeft (21 procentpunt) nu werk te hebben dan iemand van dezelfde leeftijd en met een vergelijkbare achtergrond, die twee jaar terug werkloos was. Werkgevers houden nu eenmaal niet van gaten in een cv. 'Als je niet werkt, verlies je bovendien een deel van je netwerk', zegt Marcel Kerkhofs van de OSA. Wat het vinden van werk bemoeilijkt. 'En je mist de werkervaring die werkenden wel opdoen en ontwikkelt zo dus minder kennis en vaardigheden.'
Dat betekent echter niet dat een werkloze maar om het even welk baantje moet nemen om van daaruit op te klimmen. Om te beginnen verdien je minder en loop je die achterstand nooit meer helemaal in. Uit recent onderzoek van de Vrije Universiteit (VU) blijkt dat mannen die een tijd onder hun niveau werkten jaren later, toen ze weer óp niveau zaten, nog altijd vijftien procent minder verdienden dan mannen die altijd een passende baan hadden gehad. Bij vrouwen was dat zelfs negentien procent minder.
Hoogopgeleiden zouden gezien dit hardnekkige looneffect toch de tijd moeten krijgen om passend werk te vinden, vindt Irma Mooi-Reci van de VU. 'Wie onder zijn niveau gaat werken, haalt die schade dus niet meer in. Bovendien: een ingenieur die tomaten moet plukken - dat is kapitaalvernietiging.' Als dat laatste kan worden voorkomen door iets langer een uitkering te betalen, is de overheid volgens Mooi-Reci per saldo goedkoper uit.
Duizend euro ingeleverd
Op het medisch kinderdagverblijf in Amsterdam ondersteunt Sanne Ebbeling (26) een kind met een spraakstoornis bij het vertellen over zijn verjaardag. Ebbeling is opgeleid als orthopedagoog, maar werkt nu als groepsleidster ónder een orthopedagoog. Behalve dat dit zo'n duizend euro bruto per maand aan inkomen scheelt (sinds ze haar studie afrondde intussen 36 duizend euro), voelt ze zich na drie jaar niet langer uitgedaagd. 'Ik heb niet voor niets een wetenschappelijke studie gedaan. Als ik dit uitvoerende werk had gewild, had ik wel de Pabo gedaan.'
Volgens Andries de Grip van het Researchcentrum voor Onderwijs en Arbeidsmarkt (ROA) is Ebbelings situatie niet uitzonderlijk. Pasafgestudeerden werken vaak onder hun niveau. Anderhalf jaar na afstuderen doet 35 procent van de academici dat nog steeds, tegenover 20 procent van de hbo'ers. De Grip: 'Dat percentage daalt met de jaren. Een lagere functie kan dus een goede opstap zijn.'
Het gevaar van zo'n 'eerste baantje' is dat je erin blijft hangen. En wie dat te lang doet, wordt daar dommer van. De Grip onderzocht samen met neuropsychologen het effect van werken onder je opleidingsniveau op de cognitie. In een periode van zes jaar werden mensen twee keer getest op geheugen, verbaal vermogen en snelheid van informatieverwerking. Bij mensen die onder hun niveau werkten, waren deze functies sterker afgenomen dan bij mensen die een baan op hun niveau hadden. 'If you don't use it, you loose it', zegt De Grip. Het omgekeerde gebeurt ook. Mensen die ondergekwalificeerd waren voor hun werk scoorden beter dan mensen die wel een baan hadden op hun eigen opleidingsniveau. Het effect werd groter naarmate de opleidingsniveau en baan verder uit elkaar lagen.
Maar ja, relativeert De Grip: 'Wat is onder je niveau?' 'In boekhandels werken nogal eens mensen die een letterenstudie hebben gedaan.' Feitelijk gaat het om een mbo-functie, maar vertel dat maar niet aan de mensen die bijvoorbeeld werken in de prestigieuze Athenaeum-boekhandel in Amsterdam. 'Functieniveau hangt ook af van de inhoud die je er zelf aan kunt geven', vindt De Grip. 'Een hoogleraar die leraar wordt en de vrijheid heeft om die functie zelf vorm te geven, stompt misschien helemaal niet af, al is hij feitelijk overgekwalificeerd. En zal hij waarschijnlijk nooit meer een baan op de universiteit krijgen.'
Klik voor vergroting
Gevoelskwestie
Wat onder je niveau is, lijkt dus ook een kwestie van gevoel. 'Waar het om gaat is dat je doet wat je leuk vindt, dan maakt niveau niet uit', zegt Willem Plandsoen, loopbaancoach en directeur van coachings- en outplacementbureau Dreamjob. 'Juist in tijden van crisis moeten mensen de tijd nemen om goed te bedenken wat ze willen. Want als je nu zomaar ergens gaat werken, is de kans groot dat je het niet leuk vindt, waardoor je minder productief bent en de werkgever je misschien binnen een jaar weer ontslaat.'
Plandsoen ziet dagelijks dat mensen vaak helemaal niet het werk doen dat ze echt willen. 'De meesten zijn in banen gerold'. Neem Francien Donkers (niet haar echte naam). Tien jaar lang werkte ze bij een bank. Een prima baan die vooral goed betaalde en status had. Pas toen ze door de kredietcrisis ontslagen werd, kwam ze er via een loopbaantraject achter dat ze het werk eigenlijk helemaal niet zo fantastisch vond. De baan bleek een gouden kooi te zijn geweest. Door het loopbaantraject dacht ze voor het eerst in haar leven bewust na over wat ze echt wilde.
Binnenkort gaat ze als zij-instromer beginnen op een middelbare school. 'Werkt Francien nu onder haar niveau?' vraagt Plandsoen, die haar zelf begeleidde, retorisch. 'Ik vind van niet. Ontslag is ook vaak een kans om te gaan doen wat echt bij je past.'
De vraag is natuurlijk of dat straks bij een werkloosheid van negen procent nog zo is. Hoe groot is dan de kans dat je toch iets moet doen wat ver onder je niveau is én niet leuk? De Grip van het ROA denkt dat hoogopgeleiden ook dan niet hoeven te vrezen voor de tomatenkas. In een hoogconjunctuur vinden hoogopgeleiden binnen een half jaar een baan. Tijdens een laagconjunctuur gemiddeld binnen een jaar.
Politicoloog Hubert hoeft dus helemaal niet meteen te grijpen naar een mbo-verkoopfunctie (waarvoor hij inderdaad waarschijnlijk niet wordt aangenomen). Een hbo-marketingbaan ligt meer voor de hand.
fotografie Marcel Bakker
Klik voor vergroting
Wat is 'onder je niveau'?
Onder 'werken onder je niveau' worden verschillende dingen verstaan. Het Roa gaat uit van opleidingsniveau en functieniveau. Het UWV houdt ook rekening met iemands salarisschaal. Voor werknemers zelf speelt ook status een bepalende rol.
Verdringing?
Hoogleraar arbeidsmarkt en sociale zekerheid Ruud Muffels van de Universiteit Tilburg verwacht van de nieuwe ww-wetgeving niet veel effect. Hoogopgeleiden worden al geprikkeld om snel werk te zoeken door het plafond aan de ww-uitkering van € 2583,- bruto per maand.
Als de maatregel nauwelijks effect heeft op de banen die hoogopgeleiden zullen kiezen, zal dit ook niet leiden tot meer verdringing. Niet dat hoogopgeleiden geen banen van laagopgeleiden zullen inpikken - dat gebeurt altijd tijdens een recessie - maar niet meer dan normaal. Overigens wordt dat per recessie wel zuurder voor laagopgeleiden omdat het aantal banen voor laagopgeleiden alsmaar verder slinkt.
Carien van den Hoek (45)
Was: landelijk branchemanager bij Pentascope
Is: projectmanager bij Bureau Promotie Podiumkunsten
Verdient nu: 'De helft minder'
'Eind 2007 werd ik werkloos. Al vrij snel daarna wist ik dat ik in de nieuwe baan die ik zocht weer hetzelfde werk wilde doen, maar dan in de kunst- en cultuursector. Ik houd van theater en musea. Van schoonheid. Tot dan toe werkte ik in de woningcorporatiesector, maar daar lag mijn passie niet. Dat breekt je uiteindelijk op. Hard werken is goed te doen, ook met een gezin en een druk sociaal leven, maar dan moet je wel echt inhoudelijk geïnteresseerd zijn. Ik denk dat het gemis daaraan een belangrijke oorzaak was van de burn-out die ik kreeg. Na anderhalf jaar wilde ik dus werk zoeken dat echt aansloot bij mijn passie.
Maar dat bleek niet zo makkelijk. Ik werd bij sollicitaties vaak afgewezen omdat ik geen ervaring in de kunstwereld had. Uiteindelijk ben ik als interimmer bij Bureau Promotie Podiumkunsten aan de slag gegaan. Ik ben daar verantwoordelijk voor de marketing van de Theater- & Concertbon en ga ik me tot eind dit jaar bezighouden met het in de markt zetten van de digitale bon die de papieren gaat vervangen.
In mijn vorige baan gaf ik leiding aan dertig consultants. Nu heb ik niemand onder me. Dat mis ik wel een beetje, al is de rest van mijn werk net zo uitdagend en afwisselend. Dat ik er in salaris de helft op achteruit ging, was ook even wennen. Maar ik zie dit als een stap om de cultuursector te leren kennen en dan verder te groeien.'
Sanne Ebbeling (26)
Opgeleid als: orthopedagoog
Werkt nu drie jaar als: groepsleidster op een medisch kinderdagverblijf
Verdient nu: 'Zo'n duizend euro bruto minder' per maand dan als orthopedagoog
'Toen ik na mijn afstuderen solliciteerde, kreeg ik alleen maar afwijzingsbrieven met: je hebt geen werkervaring. Daar werd ik wel boos van. Je moet toch ergens ervaring opdoen? Ik ben toen maar op praktische hbo-functies gaan solliciteren. Daar waren ze wél blij met mijn kennis. Ik werk nu bij een medisch kinderdagverblijf met een groep kinderen die een ontwikkelingsstoornis hebben. Ik voer uit wat de orthopedagoog adviseert. De eerste twee jaar heb ik dat met veel plezier gedaan. Ik heb er ontzettend veel geleerd. Maar de laatste tijd mis ik de uitdaging. Ik wil ook diagnoses stellen en onderzoeken doen. Ik heb ook het gevoel dat ik alles wat ik in mijn werk tegenkom al een keer heb meegemaakt. Een tijdje geleden heb ik daarom naast mijn baan twee dagen onbetaald op een werkervaringsplek gewerkt. Sindsdien is het alleen maar meer gaan kriebelen. Ik ben dus weer op zoek, maar het valt niet mee. Waarschijnlijk wordt het toch weer een hbo-functie, maar dan op een ander terrein.'
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Ontslagen, wat nu?'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Rob Hamwijk | 2 april 2009 (12:59)
Het belangrijkste is de uitdaging die de functie biedt en de mogelijkheid resultaat te boeken. Een onprettige werkomgeving (sfeer) kan evenwel doorslaggevend zijn.
Uitdaging in de functie kan voortkomen uit het gemakkelijk kunnen bereiken van resultaat juist door een overkwalificatie. Die uitdaging neemt af en de omgeving kan vijandig worden (beter weten of zijn dan collega's of de leidinggevende). Uit ervaring weet ik dat leidinggevenden liever medewerkers hebben die ze de baas kunnen.
M.i. is een functie onder je niveau als tijdelijke oplossing aanvaardbaar. Maar er moet uitzicht zijn op passend werk. Met passend bedoel ik een uitdaging die niet van tijdelijke aard is in een omgeving die niet vastgeroest is.
peer keizer | 3 april 2009 (0:58)
Laten we het niet over geld hebben, maar
over maatschappelijke relevantie. Er was een tijd dat je veel kon verdienen met onzinnige ict-toepassingen of niet zo erg zinvolle, en mementeel voor de belastingbetaler vrij kostbare financiele dienstverlening.
Je status en inkomen waren wel goed, maar verder ???
Zoek werk in de zorg of het onderwijs, sectoren schreeuwen om goede mensen. Je levert wel fors salaris in, maar je maatschappelijke waarde wordt enorm. De dankbaarheid die ik als academicus binnen het basisonderwijs van collega's, kinderen en ouders ontvang compenseert grotendeels het verlies aan inkomen, en ben ik in mijn eerdere carrieres als wetenschpper en ict-er zelden tegengekomen.
Daarnaast moet de overheid nu vooral zijn kanssen benutten meer kwaliteit binnen te halen in de kwetsbare sectoren, en er vooral voor waken dat de kwaliteit van de publieke sector tijdens een volgende hoogconjunctuur (die we de eerste 10 jaar overigens niet gaan meemaken) niet afbrokkeld.
Marlies van der Meer | 3 april 2009 (14:46)
Een baan onder je niveau is okay als tussenstap. Voor academici en hbo'ers betekent dit een mbo-functie. De meeste werkgevers zien academici die solliciteren op een hbo-baan niet direct als personen die onder hun niveau solliciteren.
In de praktijk maakt iemand die 'altijd' gewerkt heeft meer kans op werk dan iemand die een langere periode werkzoekend is geweest. Nu kun je CV-gaten wel camoufleren, bijv. met een sabbatical, maar je bereidheid tijdelijk onder je niveau te werken, toont wel je motivatie om te werken.
Het ligt verder ook grotendeels aan jezelf wat je van je onder-je-niveau baan maakt. Neem initiatieven, doe verbetervoorstellen, vraag extra verantwoordelijkheden, ga in de OR zitten etc. Op deze manier maak je meer kans om door te stromen binnen het bedrijf of je beschikt in ieder geval over duidelijke wapenfeiten bij een volgende sollicitatie.
Bovendien zul je (tegen de tijd dat je wel op je niveau werkt) met de instelling van 'meer doen dan wat officieel in de functie staat' minder kans maken om minder te verdienen dan functiegenoten die altijd wel op hun niveau gewerkt hebben.
Jan van Zijllerd | 3 april 2009 (23:02)
Het is al tientallen jaren zo dat mensen ver beneden hun "niveau" werken in Nederland. Iedereen wil ook al jaren zo snel mogelijk manager worden en dat doe je met een zogenaamd wetenschappelijke opleiding: bedrijfskunde genaamd. Er is niet voor niets geen Nobelprijs te winnen voor bedrijfskunde ( die voor economie is ook geen "echte" nobelprijs, want die is verzonnen door de Zweedse BAnk...banken tja.)
Intussen is er dus veel diploma inflatie ontstaan in meerdere gebieden en dat hebben we te danken aan managers die twijfelachtig hoogopgeleid zijn in veel gevallen.
O.L. | 8 april 2009 (18:41)
Het is meestal helemaal niet mogelijk een baan onder je niveau te krijgen: een werkgever ziet je al komen met je wo-achtergrond op een mbobaan. Die redeneert dat je weer weg bent zo gauw de kans zich voordoet.
lianne | 30 juli 2009 (0:13)
Als je lang genoeg werkloos bent, kom je in de WWB. Dan is het niveau van een baan niet meer belangrijk maar geldt alleen het criterium van "algemeen geaccepteerd werk", en kan ook iemand met een academische opleiding opeens wel op mbo-niveau (of lager) een baan krijgen. Uitdaging in het werk etc. is dan ook niet meer relevant.
Peter | 22 augustus 2009 (15:42)
Hey Rob,
"Uit ervaring weet ik dat leidinggevenden liever medewerkers hebben die ze de baas kunnen. "
Ik moet zeggen dat ik het helemaal met je eens ben. In mijn geval is mijn collega doorgegroied als nieuwe leidinggevende en je ziet direct een schrikreactie. I.p.v. onze hulp te accepteren neemt hij eerder plaats aan de tafel van de directie dan de kant van zijn team te kiezen... Zo kunnen we heb niet helpen, maar als je toch een bijdrage wil leveren wordt je als lastig gezien en in mijn geval dus gevraagd de firma te verlaten.
Jochanan van Driel | 28 oktober 2009 (0:03)
Als musicus, kunstenaar, culturele musicoloog is het zeer moeilijk om een baan op je niveau te krijgen. Ik heb een HBO afgerond en sta op het punt een WO, onderzoeksmaster Artstudies af te ronden aan de UvA. Ik zou graag les geven in een van mijn vakgebieden op het gebied van de muziek aan een HBO opleiding, momenteel werk ik als dirigent, musicus en concertgever, maar vaak onder mijn niveau met amateur koren waar veel te weinig of soms geen uitdaging inzit. Wel heb ik regelmatig in het buitenland gastdocentschappen mogen verzorgen maar het zou me wat waard zijn om in Nederland als docent aan de slag te kunnen.
Marloes | 18 oktober 2010 (10:18)
Ik heb 19 jaar lang bij een baas gewerkt. Ik had een leuke verdienste met c.a.o. en pensioen. Omdat het bedrijf ging verhuizen na het buitenland, heb ik geen aansluitend werk weer kunnen vinden. Ik heb vrijwilligerswerk gedaan.. heel erg leuk, maar het heeft niet tot een baan geleid. Nu zit ik ook weer een jaar thuis. Ik moet dus op banen reageren als schoonmaakster etc. In dit soort banen zit echter nooit 40 uur werk in alleen maar flexwerk en oproepwerk. Daarvan kan ik niet rondkomen in de maand. Nog even dan loopt mijn ww ook af. En dan komt het rare in Nederland dan mag ik alle opleidingen volgen wat ik wil. Maar ondertussen moet ik eerst wel mijn huis verkopen etc. Dit krijg je als dank als je 20 jaar hebt gewerkt in Nederland. De meeste mensen zijn al geestelijk ziek voordat ze weer moeten beginnen. Donner bezuinigd ook nog eens op reintergratie waardoor velen langdurig langs de kant blijven staan. Ik wil dolgraag de zorg in, en ik mag niet. Mooie regels van Donner. Donner bedankt. Maar inderdaad op UWV kunt U bezuinigen. Daar lopen te veel poppetjes rond, die er niet rond moeten lopen. De taken van een zogenaamde coach kan echt terug naar de gemeente. Weten zij straks ook eens om werkloos te zijn en vet moeten inleveren.
Dino Baggio | 27 december 2011 (23:44)
Werken op of onder je niveau, dat maakt niet uit. Zie gewoon dat je het graag doet! Ik heb ook vverder gestudeerd en ik werk in een bedrijfje met een functie op mijn niveau (middenkader), ik hoor dus bij de bedienden maar om eerlijk te zijn vind ik het helemaal niet leuk. De mensen onder mijn niveau hebben veel meer lol, minder verantwoordelijkheid en zijn niet zo oersaai dan al die andere hogeropgeleiden. Ok, ze hebben misschien wat minder loon maar ik denk niet dat dat opweegt tegen arbeidsvreugde. De arbeiders hebben humor en zijn veel menselijker. Wel, ik heb besloten om het daar af te trappen. Ik ga een opleiding doen om in de zorgsector te werken. Veel menselijker beroep en actief tenminste, leuker dan hele dag voor die rotte computer te zitten met wat stress. Of dit nu op of onder mijn niveau is, dat kan me nu eens echt niet boeien, status interesseert me niet. We leven één keer dus doen we beter wat we het liefste doen. En ok, moest het tegenslagen, dan is het maar zo, maar ik heb tenminste geprobeerd. Groetjes
huub | 29 december 2011 (9:46)
het belangrijkste is plezier in je werk; status en inkomen zeggen me weinig.
een goede beloning voor het werk het is natuurlijk wel van belang; bij veel (commerciele) bedrijven wordt er 'aan de onderkant' uitgeknepen: daar wordt de winst gehaald.
terwijl de werkgever voor het lage salaris vaak heel wat eisen durft te stellen......
bekend bv. is postbedrijf Sandd, die de postmarkt veroverde door de zwaardere poststukken tegen goedkoper tarief aan te bieden. Postbodes werden afgescheept met een zeer lage bruto beloning free lance en mochten hun eigen bedrijfsmiddel (fiets,auto) bekostigen.
Ja je loopt lekker buiten, maar financieel wordt je er niet wijzer van....
rob | 29 december 2011 (12:51)
Dit krijg je als iedereen maar hooggeschoold wilt / moet zijn.
In een land waar we niet aan LBO/MBO technici kunnen komen omdat met je handen werken als vies en minderwaardig gezien wordt, zitten de ex-HBO/WO studentjes weetnietskunde, die zich jaren op kosten van de samenleving kostelijk vermaakt hebben, zich nu heel zielig voor te doen omdat ze geen overbetaald werk op niveau kunnen vinden.
Nu mogen jullie wetenschappelijk opgeleide ubermenschen mij eens uitleggen hoe een land kan functioneren als 50% van de beroepsbevolking een HBO/WO niveau heeft en die hoogopgeleide lieden wensen alleen maar leuk uitdagend en op niveau werk te doen. Nederland is nu al een land dat niets meer produceert. Het gros van de nederlanders werkt in de zogenaamde dienstverlenende sector. Maar hoe kan het dan dat voor echt werk er duizenden oostblokkers bij ons in de fabrieken, de tuinderijen en de woningbouw werken en al ons sanitair komen doen. Het is blijkbaar zo erg dat in Polen er geen loodgieter, bouwvakker of LBO monteur te vinden is want die zitten allemaal bij ons zich helemaal suf te werken ("echt" werk genoeg blijkbaar)
Bij mijn laatste opdrachtgever moesten we opdrachten laten schieten (in deze "crisis") omdat we geen junior technici konden vinden, terwijl PZ kapot gespammed werd met werkeloze financials die al 2 jaar op de bank zaten.
Mark Van Kempen | 1 maart 2012 (16:18)
Rob
Je kraamt onzin uit.
Je etaleert duidelijk een anti pathie jegens hoger opgeleiden. Beetje gefrustreerd en/of is die houding er thuis ingegoten?
Dat dit land niets meer produceert is onzin want we zijn t derde rijkste land en onze werkloosheid is relatief laag ivm andere Europese landen.
Dat werkgevers graag Oost Blokkers importeren komt door het feit dat die , net als indertijd met Marokkanen en Turken, goedkoper willen werken.
Of Polen harder werken kan ik niet beoordelen maar dat wat ze hier verdienen thuis 4 maal zoveel waard is lijkt mij een begrijpelijke motivatie/verklaring
Werkloze financials?
Staan die als voorbeeld voor wat er rondloopt in HBO en WO land?
Btw, ik kan me wel inleven in het volgende :
Veel nuttig werk wordt vaak slechter betaald dan zogenaamde hogere functies in de financieele wereld.
Van managers hebben we er veels te veel.
En van mij het toptarief flink omhoog.
Het is ONNODIG dat iemand miljonair of miljardair is in deze wereld.
En kom niet aanzetten met dat mensen als bill Gates zoveel weg geven.
Dat trekken ze af van de belasting!!!.
Groeten van Mark
Ton Joosten | 15 mei 2012 (21:25)
Hoe zit het met een academicus die in de wsw terecht gekomen is? Dat zou een opstap moeten zijn om die goede baan te krijgen. In de praktijk betekent dat al jaren ongeschoold werk doen. Daar kom je dus nooit meer uit?
|
