Reacties op dit artikel:
H F | 14 juni 2011 (17:34)
Is het niet zo dat de werknemer zelf bepaalt wie hij of zij opgeeft als referentie? Wellicht is het in dat geval beter om aan een andere persoon te vragen of je die als referentie mag opgeven. In mijn beleving vraag je aan een gewaardeerde collega of leidinggevende: "Mag ik jou als referentie opgeven?" en impliceert die vraag meteen "Was jij dusdanig tevreden over mijn performance dat de dit wilt delen met een mogelijke nieuwe werkgever?"
Geerte | 16 juni 2011 (14:53)
Ik wou dat ik dit eerder had geweten. Ik ben aan het solliciteren, maar ik ben o zo bang dat als men gaat informeren bij vroegere werkgever, ik negatief in de belangstelling kom te staan.
Destijds ben ik accoord gegaan met een schikking, ik heb daar nu nog spijt van want ik denk dat als ik het arbeidsconflict wat ik toen heb gehad, voor de rechtbank had laten komen er veel beter uitgekomen was en dat mijn naam in ieder geval voor een groot gedeelte gezuiverd zou zijn. Ik wacht het nu maar af, maar als er inderdaad negatieve referenties worden gegeven zal ik uw advies over de te volgen stappen zeker ter harte nemen.
Dank in ieder geval voor het aanzwengelen van dit probleem
Bert | 16 juni 2011 (16:17)
@ H F - dat hangt af van de nieuwe werkgever en de gebruiken in diens sector, eventueel aangevuld met verwachtingen vanuit andere culturen. In Duitsland geven wergevers standaard een referentiebrief mee aan vertrekkend personeel, in het Verenigd Koninkrijk verwachten "nieuwe werkgevers" veelal een positieve referentie van de direct voorgaande werkgever en daarnaast een tweede referentie van een referent naar keuze van de de nieuwe werknemer. Staat je hoofdkantoor in een land met een cultuur waarin het gebruikelijk is antecedenten te controleren, dan vertaalt zich dat naar een verwachting voor wervings- en selectieprocedures elders in de groep.
Het staat je natuurlijk vrij om geen referenties op te geven, maar dan kan je naar de baan fluiten als een goede referentie van de van de voorgaande een vereiste is. Jammer voor de werknemer die vertrekt na een arbeidsconflict, en funest voor de werknemer die vertrekt als hij onder verdenking staat van bedrijfsdiefstal, aannemen van steekpenningen of onder een andere donkere wolk. Maar voor werkgevers is het verstandig om mensen buiten de deur te houden als die hun arbeidsverleden verborgen willen houden.
Martin | 17 juni 2011 (8:54)
De voorbeelden in het antwoord komen toch niet overeen met de probleemstelling? Uit de probleemstelling blijkt immers niet dat de ex-werkgever op eigen initiatief contact opneemt met potentiele werkgevers. Dat is in de gegeven voorbeelden wel het geval. Wat is daar vergelijkbaar aan?
Je geeft toch zelf aan waar referenties opgehaald kunnen worden? Laat je oude werkgever weg uit het lijstje.
Een probleem blijft dat het opvalt als je niet wilt dat bij je vorige werkgever referenties worden opgevraagd. Volgens mij kun je daar in het sollicitatiegesprek dus maar beter open over zijn. Vertellen waarom je daar weg bent gegaan en dat er een verschil van inzicht is. En dat referenties opvragen niet zoveel zin heeft gezien de context. Geef dan wel andere referenties op! Van andere voormalige werkgevers. Of als er die niet zijn alternatieven als stagebedrijven, mentoren van school, familie of vrienden die iets relevants kunnen melden e.d.
Als je oude werkgever een groot bedrijf is dan is er misschien wel iemand binnen het bedrijf die wel positieve(re) referenties geeft? En mijn advies is altijd om goed door te spreken wat er gezegd gaat worden als er referenties worden gevraagd.
Wim | 17 juni 2011 (9:20)
Als er in de beeindigingsovereenkomst geen geheimhouding is geregeld: Dan moet een werkgever toch eerlijk antwoord geven op de vragen van een eventuele nieuwe werkgever? Anders is er sprake van bedrog.
Optie voor de werkgever is om geen medewerking te verlenen c.q. zich van opmerkingen te onthouden (maar dat is ook negatief).
Ferdinand De La Soie | 17 juni 2011 (9:55)
Wie is 'de werkgever' ? Mijn voormalige leidinggevende kondigde reeds aan, dat hij een negatieve referentie zou geven als ik in dezelfde sector zou blijven werken, maar positief zou zijn op voorwaarde dat ik in een andere sector zou gaan werken. De personeelsdirecteur meldde met nadruk, dat alle referenties voor de werkgever *bij hem en bij hem alleen* moesten worden opgevraagd (die wist ook wel hoe mijn leidinggevende in elkaar zat...). De referenties die ik uiteindelijk heb doorgegeven (op aanvraag, nooit standaard op de CV zelf...) waren stafhoofden van andere afdelingen waar ik met goed resultaat mee heb samengewerkt. Die zijn allemaal 'de werkgever'. "Johan" weet inmiddels, dat iemand bij zijn ex-werkgever hem een mes in de rug probeert te steken. Hij doet er dus goed aan andere referenten te vinden en ook niet te aarzelen deze hele situatie reeds bij het sollicitatiegesprek te vermelden.
Jos | 17 juni 2011 (18:54)
@Geertje, hoelang geleden ben je met ontslag gegaan ? wellicht kan je nog bij de rechter aankloppen en een KOO = Kennelijk Onredelijk Ontslag procedure tegen hem starten. Je zal daar moeten aantonen dat je ex-werkgever zich niet zoals verwacht van een 'goede' werkgever gehandeld heeft en tegelijk zal je de schade moeten kunnen aantonen die je daardoor ondergaan hebt.
Ik heb namelijk ook in zo'n situatie als je gezeten en ik ga binnenkort zo'n procedure starten. Laat het maar weten waar ik je kan bereiken dan praten wij verder over.
Weg met de boeven. Die horen bij ons niet t'huis.
Henk | 17 juni 2011 (19:26)
Jammer genoeg kan je bitter weinig met de adviezen die hier gegeven worden zoals een brief schrijven, etc. Je zal je ex-werkgever niet stoppen als hij je wil pakken en het zal ook moeilijk te bewijzen zijn dat hij dat heeft gedaan. Bedrijven zullen ook niet verklappen als die negatieve informatie over een kandidaat krijgen.
Geheimhouding overeenkomst geldt niet voor dit soort calamiteiten maar voor producten, procedures en alles wat te maken heeft met wat het bedrijf niet wil dat de concurrentie te weten komt.
Waar ik wel iets voor voel is bij een beëindigingovereenkomst ook een getuigschrift zien te vragen en dan wordt het wat moeilijker voor zo’n baas met negatieve informatie te verspreiden. Wie weet wordt dit verzoek gehonoreerd !
Verder kan je ook nog ruim voordat je afscheid van het bedrijf hebt genomen vragen aan de baas te stellen zoals: in geval dat je gebeld word, welke referenties ga je geven.
Op zo’n vraag die ik aan mijn ex-baas gesteld heb was zijn antwoord: ik ga niet liegen.
Dit heb ik goed van te voren ervoor gezorgd dat de vraag gesteld zal worden tijdens een afspraak waar ook notulen van geschreven zijn. Ik heb dit nu zwart op wit.
Kijk, hier heb ik wat aan als ik moet verklaren waarom ik geen succes boek met mijn sollicitaties. En nog enkele voorbeelden daarbij en je zit er niet zo slecht bij.
De stap naar de kantoorrechter is nu dichterbij gekomen.
Tjalling | 20 november 2011 (19:02)
Om even advocaat van de duivel te spelen:
Als een ex-werkgever zich niet negatief uit mag laten, wat is dan überhaupt het nut van referenties?
Us | 21 november 2011 (17:23)
Als je na goed zoeken nog niet de geschikte integere advocaat hebt gevonden om in geval van kwaadsprekerij, zware onjuistheden(leugens), laster enz voor jou op te komen, mag je dan zelf je zaak aanhangig maken bij de kantonrechter?
De directie heb je op de hoogte gesteld; het hoger bestuur en de landelijke klachtencommissie. Dit gaat om leugens door de directie zelf. Er zijn genoeg bewijzen dat hetgeen ze beweren onjuist is is en inkiddels is de arbeidsovereenkomst voor een bepaalde tijd (1 jaar) van rechtswege geeindig. Maar de secretaris van het hoger bestuur schrijft als antwoord aan de klachtencommissie maar liefst een aantal grove onjuistheden.
ricardo | 13 december 2011 (18:24)
Deze toestanden zijn te voorkomen door gewoon tijdig van baan te veranderen en tijdig een werkgeversverklaring te verkrijgen zolang het zonnetje schijnbaar schijnt. Binnen het bedrijf zou je ook de juiste personen kunnen aanspreken voor eventuele referenties. Een baas kan namelijk ook zeer achterbaks zijn en negatief spreken bij referenties omdat hij je eigenlijk niet kwijt wil. Je hebt immers goed werk verricht tegen een lullige salaris. Ik heb ereen gehad die beweerde dat ik hem in diskrediet zou brengen wanneer ik weg zou gaan. Maar een waardering voor mijn inzet in de vorm van een salarisverhoging leek hem toch geen optie.
sabine | 22 januari 2012 (18:33)
Bij een sollicitaties workshop van het Uwv is mij door de mevrouw die hiervoor jaren bij een uitzendbureau heeft het gewerkt verteld dat, Als uw oude werkgevers of collega's aangeven dat ze altijd mogen bellen voor een referentie houd dit in dat ze een positieve ervaring met je hebben gehad. U kunt ook om een referentiebrief vragen aan uw (ex)werkgever. In uw cv kunt u aangeven dat er voor referenties contact op genomen mag worden met de vermelde (ex)werkgever (ex)collega's. Het is wel van belang dat u dit heeft besproken met de des betreffende personen en daarbij toestemming hebben gegeven dat u ze mag vermelden. Zodra de referentie een slechte beoordeling is mogen ze dit niet afgeven! volgens de wet moeten ze het dan weigeren door aan te geven dat ze geen referentie willen afgeven. Doen ze dit wel, is dit dus gewoon een overtreding van de wet!
johannes | 21 mei 2012 (11:49)
En hoe werkt dit eigenlijk andersom? Mag een werknemer zomaar een negatieve referentie geven over zijn vorige werkgever?