mr H.J.M. van Puffelen | 18 november 2009 (9:49)
Betreft hier een simpel geval diefstal. Te grijs voor woorden dat betrokkene zich niet met het schaamrood op de kaken heeft neergelegd bij besluit van de werkgever. Helaas zijn er meer mensen/werknemers die wel hun "rechten" menen te kennen maar nog nooit van plichten of fatsoen hebben vernomen.
Werkgever stelt materiaal en/of middelen ter beschikking om het werk te doen waarvoor deze de werknemer betaald tenzij contractueel anders is overeengekomen. Dan heeft betrokkene zowel werkgever als de gemeenschap nog meer schade toegevoegd door aard en inhoud van het verweer en de vervolg acties. Deze werkgever blijkt slachtoffer van onbetrouwbaar personeel.
Marina | 19 november 2009 (16:57)
Dit is een geval waar het voor veel mensen heel duidelijk is dat je dit niet hoort te doen -het met regelmaat versturen van persoonlijke post op kosten van de baas. Maar waar trek je de grens? Veel mensen vinden het namelijk wel normaal om dit wel eens te doen en vinden het zelfs raar als je dit niet doet. Toen ik zelf op een werkdag een kaart wilde versturen, maar dat die dag niet kon doen omdat ik mijn postzegels vergeten was vond mijn toenmalig leidinggevende dat ik die kaart dan wel met de bedrijfspost mee had kunnen doen. Toen ik aangaf dat ik dat niet deed voor mijn eigen post, maakte zij de opmerking "Ben jij er zo een" . Dat is mij altijd bijgebleven. Het was toen net alsof het juist raar was dat ik dit niet het op kosten van de zaak wilde doen. Ga echter maar eens rondvragen. De meeste mensen vinden dat het wel kan als je het maar niet te vaak doet. Zo krijg je dat mensen soms de grens opzoeken of die niet meer zien. En in het geval dat beschreven is door Intermediair, hier wisten collega's te melden dat ze dit al jaren deed. Toch wel bijzonder dat ze daar op dat moment dan nooit iets van gezegd hebben.