Geen vlotte babbel, geen carrière

De American-style aalgladde neo-liberale ellebogenmaatschappij zorgt ervoor dat dat grote monden zonder al te veel inhoud ergens kunnen komen. Diegenen met meer inhoud, maar helaas wat bescheidener (of zal ik in deze harde tijden maar zeggen "beschaafder") worden gewoon weggedrukt. Niet alleen een vlotte babbel moet je hebben, je kunt maar beter ook niet lelijk/onaantrekkelijk of "te oud" zijn. Gezellig hoor, deze maatschappij.

Tja, ook ik ben zo'n inhoudelijk gedreven "nerd". En het heeft me aardig wat jaren gekost voordat ik er achter was dat ik gewoon af en toe wat moet roepen. Dat zie ik ook wel bij collega's en vrienden, het duurt gewoon wat langer, maar vroeg of laat nemen we het over :-)

Ik zou zeggen zoek het in de familiebedrijven, daar gaan ze meer voor kwaliteit en trouw dan die snelle vlotte babbelaar die toch vertrekt als de concurrent 1 euro per uur meer bied.

De eigen kwaliteiten zien.
De kwaliteiten van de ander zien.
De eigen kwaliteiten niet in de ander zien.
Dat zielig vinden.
Hulp aanbieden.
Geen hulp kunnen geven.
Daarover schrijven.

Ik weet niet wat ik van de stukjes van Dieuwke moet vinden. Ze zijn zeker prikkelend, maar toch wringt het...

Dat klopt!

Maaaarrrrrr.....
Als je niet gesteund wordt door diegenen die wel iets zinnig te melden hebben val je mooi op je plaat.

En laten we nu eerlijk zijn: Kakelende BoBo's kan je op elke hoiek van de straat vinden (ze zijn dus niet zeldzaam). Maar waarlijke kennis van zaken is (ook nu nog steeds) veel schaarser.

Heel herkenbaar!
Als introvert persoon ben ik ook geen praatjesmaker op bijvoorbeel sollicitatiegesprekken. Mijzelf beter verkopen gaat mij heel slecht af, ik blijf altijd eerlijk en 'to the point'.
Saillant detail is wel dat dit uitermate wordt gewaardeerd door werkgevers waar ik werk, maar om eenmaal ergens binnen te komen is het een crime!

Natuurlijk kun je nog wel een assertiviteitscursus gaan volgen. Maar het zijn in mijn ogen alleen maar truukjes die je aanleert voor bijvoorbeeld sollicitatiegesprekken.
Oftewel, hoe ik mij anders (beter) voor kan doen dan ik gevoelsmatig ben. Dat wringt dus ook.

Tja, de verpakking belangrijk? Als je een dure smartphone koopt met een superieure verpakking, voel je je toch ook bekocht als de kwaliteit niet goed is?
Voor electronica speuren we vergelijkingssites af naar kwalitatief spul, verpakking is dan bijzaak. Waarom doen we dat dan ook niet in het sollicitatiecircuit?

Het tijdperk van de vlotte babbelaars is voorbij. Bedrijven zien tegenwoordig in dat een voorzichtig geuite waarheid meer waard is dan een krachtig uitgesproken leugen. Het snelle scoren en streven naar hoger, beter, sneller maakt plaats voor stabiele lange termijn plannen. Men zoekt dus ook andere persoonlijkheden. De hippe manager zal plaats moeten maken voor de betrouwbare baas.

Lennart zal bedrogen uitkomen zodra hij echt aan het werk moet. Als jij je mond niet opentrekt en iets te melden hebt dat positief kan uitpakken dan heeft niemand een boodschap aan je. Slecht nieuws vinden we in de krant. Op werk hebben we uitdagingen, geen problemen.

Je hebt van alles nodig. Mensen die veel praten, maar ook mensen die goed werk leveren. Sommigen beheersen alles, sommigen het een of ander. Niemand is perfect, toch? Ongeacht in welke "categorie" je past, er is ergens een werkgever waar je wel tot je recht komt. Dat hangt ook van andere omstandigheden af, zoals cultuur en collega's.

Ik denk dat iedereen het makkelijk afschuift of bepaalde aspecten die anderen wel hebben en jij niet. Ik denk dat iedereen zich goed kan profileren, want dat heb je zelf in de hand. Als je kwaliteiten niet gewardeerd worden, ga ze ergens anders aanbieden (binnen of buiten je bedrijf) of accepteer de situatie. Je hebt het zelf in de hand... en op dat soort momenten ben ik overtuigd dat iedereen goed kan praten :).

Ben al een tijdje aan het werk hoor Nick. "Op werk hebben we uitdagingen, geen problemen." is precies zo'n uitspraak waar de inhoudelijke waarde nul van is. Reclametaal. De problemen zijn er nog, maar je noemt ze anders. Opgelost? Nee, verhuld.

Lennart demonstreert hier precies waarom hij dus nooit de beschreven glansrijke carriere zal krijgen. Dat je er 'een probleem' niet direct mee oplost is evident maar door zo 'lekker nuchter' te doen zal je ook nooit een ander perspectief op de knelpunten krijgen.

Een uitdaging weergeeft iemand die zijn best er voor wilt doen en bereid is meerdere perspectieven aan te halen. Een probleem is zo'n doemdenker die iedereen meetrekt in zijn sores. Het is een simpele form van logica die menig 'rationeel denker' overziet. Communicatie is het belangrijkste onderdeel in de meeste banen omdat je er in je eentje niet uitkomt.

Praatjesmakers zoals zij is en in India woont (?) en werkt (?) kan m.i. alleen maar anderen aan het werk zetten. Even maar eerst een examen doen. Telemarketeers en colporteurs aan de deur mogen van mij vuurwerk afsteken, echter zij krijgen bij mij geen voet aan de grond. Zie ook het intervieuw van de directeur van bol.com. Hij had voorbereidend werk nodig om bol.com van de grond te krijgen. Mensen als Dieuwke zijn te lui om zelf de handen uit de mouwen te steken.

Filosofisch gezien is een "probleem" niet meer dan een verschil tussen de huidige situatie en de gewenste situatie (vanuit een bepaald perspectief gezien). Het feit dat mensen daar een emotie aan koppelen zegt niets over het probleem, maar over hoe mensen daarmee omgaan.

@ Lennart & Nick: jullie laten hier precies zien waarom "praten" niet efficient is :).

Ik weet een werkgever: de (semi)overheid. Er lopen hier genoeg van dit soort types rond, ook in de top. Inhoudelijk werk, niet leidinggevend, beleidsmatige taken, gewoon achter een bureau. Niet iedereen is geschikt voor de commerciële functies, de functies waarin veel menselijk contact is en/of waarin veel presentaties gehouden moeten worden. Niks mis mee, maar je moet wel zelf onderkennen dat dit niet voor jou is weggelegd., dan moet je geen maketeer willen worden/zijn.

Deze discussie wringt.

Hallo Dieuwke, Aan de reacties kun je zien dat je een goed (gevoelig) onderwerp aansnijdt.

Als je alleen een vlotte babbel hebt prikt iemand met inhoudelijk inzicht daar snel doorheen. Alleen goed in de inhoud werkt ook niet zoals in het artikel omschreven. Als die collega leert om beter te communiceren, zou dat het mooiste zijn. Helaas makkelijker gezegd dan gedaan. (Al zou ik hem graag daarbij helpen.) Helaas kan niet iedereen altijd overal goed in zijn.

Als hij inziet wat zijn sterke en zwakke kanten zijn, kan hij op zoek gaan naar iemand die daar juist goed in is en inhoudelijk wat minder. Door samen te werken kunnen ze dan veel bereiken. In plaats van bezig zijn met verbeteren waar je zwak in bent bezig gaan om je sterke punten te verbeteren, daarmee je expertise vergroten en vaak je passie te volgen.

Heerlijk om te zien dat het allemaal aan aangeboren kwaliteiten en karakter zou liggen. Zo simpel.
Zowel de inhoud als presenteren kun je leren.
Dit is helaas echter voor de mensen die 1 van beide niet zo goed beheersen het "probleem", doordat ze niet goed zijn inhoudelijk of in presenteren gaan ze het omzeilen.
De moeilijke prater geeft zijn inhoudelijk goede werk prijs aan de praatjesmaker en visa versa. Deze wisselwerking helpt beide om hun zwaktes te verdoezelen, maar ze worden er niet beter van.

Dus ja zoek het bij jezelf en vooral je bereidheid te verbeteren. Doe die communicatie training, zonder oefening wordt je niet beter. Fietsen heb je ook geleerd met vallen en opstaan, je had ook gewoon kunnen lopen.
Als je niet bereidt bent je te ontwikkelen als persoon kom je sowieso nergens (lang).

Ik herken dit verhaal wel een beetje. Er wordt ook wel eens gezegd dat in het begin van een loopbaan ergens de inhoud belangrijk wordt. Na een tijdje wordt de relatie en communicatie belangrijk en de inhoud minder. De vorm van de boodschap wordt dan echt van wezenlijk belang.

Ik zie het terug op mijn werk waar mensen met vlotte babbels en die inhoudelijk minder sterk zijn het verder schoppen dan van anderen die zich meer afzijdig of minder mee doen met het hele spel.

Een uitdaging voor iemand die introvert is en inhoudelijk echt sterk is is om meer open te worden. Het zal wellicht een uitdaging zijn om van een introvert iemand een extravert iemand te maken maar wat voor tips of ideeen hebben jullie voor zulke mensen om hiermee aan de slag te gaan? Wat zouden een introvert iemand moeten doen om zich bijvoorbeeld beter te verkopen bij een sollicitatiegesprek?

Dit zijn dingen die ik niet heb zien aankomen tijdens mijn studie vele jaren geleden. Communicatievakken en -training wordt nauwelijks gegeven bij bedrijfseconomische studies.

Lennart is kenniswerker.
Nick is bankier.
Een kenniseconimie heeft Lennart nodig.
Maar Nick bepaalt het beleid en de richting.
Ondertussen zitten we in de tweede crisis in 5 jaar tijd.

Een vlotte babbel met inhoud,daar is niets mis mee. Maar weet wel wat je zegt en staat daar dan ook achter,dat mis ik nog wel eens. Het wereldje wat hier boven beschreven word is niet mijn wereld. Ik ben verbaal niet sterk,ze hebben me snel onder de tafel geklets. Er word ook,soms woorden gebruikt dat ik denk waar hebben ze het over.Ik heb het echt geprobeerd maar werd er niet gelukkig van.Maar ik werk nu in de zorg daar werkt een luisterend oor en pers.contact heel goed.

Ik dacht dat het artikel ergens anders over ging. Ik heb meer het volgende probleem: Presentatie houden lukt me perfect, maar ik krijg de kriebels van het dagelijkse gelul over niks van mijn collega's. Ja, arrogant misschien, maar ik vind niet iedereen zijn beslommeringen interessant omdat hij-(of zij) toevallig dezelfde werkgever heeft. Blah, blah, blah, blah. Hou je oninteressante geouwehoer nu eens voor je man...en ga aan het werk.