Mijn baan is leuk, maar ik kan niet doorgroeien
Auteur: Els Ackerman
|
26-08-2011
| Reacties: 5
|
Mail dit artikel
Rogier vraagt zich af of hij ander werk moet zoeken, omdat hij bij zijn huidige werkgever niet kan doorgroeien. Maar hij vindt zijn baan nog zo leuk. Els Ackerman geeft advies.
VRAAG
Beste Els,
Ik (man 36) werk sinds enkele jaren bij een leuk, klein bedrijf. Na een matige start heb ik mijn draai helemaal gevonden. Een vraag waar ik wel mee zit, is wat ik hierna zou kunnen doen. Ik denk - of dat weet ik wel bijna zeker - dat weinig bedrijven zo boeiend zijn als mijn huidige werkgever, maar binnen dit bedrijf zijn geen groeimogelijkheden. Het werk dat ik nu doe wordt langzamerhand routine, maar kent ook een aantal interessante aspecten die ik elders niet snel zal vinden. Alles bij elkaar zit ik op dit moment niet verkeerd, behalve dan die groeimogelijkheden. Mijn dilemma is een beetje dit: moet ik, ook al vind ik het bedrijf en de baan nu nog leuk, gaan voor doorgroeien buiten de deur en riskeren dat het elders tegenvalt, of moet ik blijven zitten totdat de baan mij misschien in de toekomst gaat tegenstaan en dan pas verder kijken?
Rogier
ANTWOORD
Beste Rogier,
Bij je huidige leuke baan zijn geen doorgroeimogelijkheden. Even afgezien van je vraag hoe je verder moet, heb ik daar zelf een ander soort vraag bij. Bijna een filosofische vraag, die vooral te maken heeft met de tijd waarin wij leven. Als iedereen zou doorgroeien, hoe zou de wereld er dan uitzien? Worden alle medewerkers dan manager of hoofd van hun afdeling, alle docenten directeur van hun onderwijsinstelling, alle journalisten hoofdredacteur?
Natuurlijk overdrijf ik nu even, ik weet best dat er andere groeimogelijkheden bestaan dan naar de top. Maar het lijkt wel alsof het niet meer normaal is als iemand zich prettig voelt in zijn baan zonder dat hij wil ‘doorgroeien' naar een zwaardere functie. Dat het gek wordt gevonden als iemand twintig jaar leraar blijft omdat hij er plezier in heeft om kennis door te geven aan de volgende generatie.
Ik krijg af en toe cliënten die bij sollicitaties meemaken dat men vreemd tegen ze aankijkt omdat de nieuwe baan geen ‘stap omhoog' is, maar werk op hetzelfde of een lager niveau voor hetzelfde of een lager salaris. Dat is helemaal gek, iemand die wil werken in een baan die lager in rang is dan zijn huidige of vorige job. Geen recruiter die dat vertrouwt: daar zal wel een probleem achter zitten, zo iemand moet je niet aannemen.
Ik vraag me dus soms af waarom iedereen zou moeten doorgroeien. Niet iedereen is daar geschikt voor, en vaak vallen doorgroeimogelijkheden tegen als je ze nader bekijkt. Wat jij nu kunt doen, is in elk geval een opleiding of studie gaan volgen die jou nieuwe kansen biedt. Als die afgerond is, bepaal je of je weg wilt bij je werkgever, of dat er in je huidige werk een nieuwe functie valt te bedenken waarin je die opleiding kunt gebruiken. Dus: niet weggaan alleen maar om het weggaan.
Els
Reageer: heb je zelf behoefte om door te groeien of wil je liever verder werken op je huidige niveau?
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek 'Loopbaankeuzes'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Debora | 26 augustus 2011 (20:01)
Het probleem is voor mij herkenbaar, heb een baan die ik op dit moment wel leuk vind, maar niets te maken heeft met mijn studie of wat ik verder wil gaan doen. Aan de ene kant denk ik: september komt er aan, ik ga kijken of ik iets kan vinden dat beter past. Aan de andere kant heeft mijn leidinggevende laten doorschemeren dat er binnen een jaar een nieuwe functie in mijn vakgebied gaat komen, geeft ze me de kans me daar te profileren, staat er een mogelijkheid tot detachering op een andere afdeling in mijn contract en ben ik al gevraagd om op die functie te solliciteren.
Ik denk dat ik blijf zitten en afwacht...
Robert | 27 augustus 2011 (17:07)
Dit vind ik een erg interessante vraag dit keer, die mooi samenvalt met de poll van dit moment.
Ik zit in exact dezelfde situatie als Rogier, en je laatste zin vat het eigenlijk wel mooi samen... Niet weggaan alleen om het weggaan. Ik hoef nu ook niet weg, ik ben alleen bang dat ik een soort van "carrière-moord" bega, als ik vijftien jaar in dezelfde functie zit.
De vraag is dan natuurlijk, is dat wel carrière-moord, en indien ja, is dat eigenlijk wel zo erg, als ik het naar mijn zin heb, en voldoende betaald wordt?
Ik denk dat ik het juiste moment om (ooit) te vertrekken, vanzelf wel zal aanvoelen, en dat is nu nog niet.
Borre | 29 augustus 2011 (16:16)
Ik zeg altijd: Je kan beter spijt hebben van de dingen die je geprobeerd hebt, dan van dingen die je niet gedaan hebt.
Daarbij wil ik altijd toevoegen, klam je niet vast aan vage beloftes/ontwikkelingen (job mogelijkheden) die zich mogelijkerwijs gaan afspelen binnen een bedrijf. Ik weet dat er managers zijn die 100% te vertrouwen zijn, maar markt/economische ontwikkelingen van buitenaf of interne veranderingen kunnen dit proces volledig om zeep helpen. Dan krijg jij vervolgens het gevoel dat een belofte niet waar gemaakt is. Terwijl dit nooit zwart-op-wit is gezet.
Borre | 30 augustus 2011 (8:55)
Ik zeg altijd: Je kan beter spijt hebben van de dingen die je geprobeerd hebt, dan van dingen die je niet gedaan hebt.
Daarbij wil ik altijd toevoegen, klam je niet vast aan vage beloftes/ontwikkelingen (job mogelijkheden) die zich mogelijkerwijs gaan afspelen binnen een bedrijf. Ik weet dat er managers zijn die 100% te vertrouwen zijn, maar markt/economische ontwikkelingen van buitenaf of interne veranderingen kunnen dit proces volledig om zeep helpen. Dan krijg jij vervolgens het gevoel dat een belofte niet waar gemaakt is. Terwijl dit nooit zwart-op-wit is gezet.
Adrie | 30 augustus 2011 (16:51)
Ik hoop ooit een baan te vinden waarmee ik zo blij ben dat ik niet verder hoef te groeien. Tot die tijd kijk ik wat om me heen en probeer ik nieuwe dingen.
|