Na drie weken stage word ik gek

Het contact met mensen en hen behulpzaam zijn, draagt bij aan het levensgeluk van Otto! De vraag is hoeveel hij hiervan gaat ervaren in zijn advocatenbaan. Wanneer dit niet of nauwelijks aan bod kom, ben ik bang dat Otto niet blij gaat worden in zijn advocatenbaan.
Beter ten halve gekeerd dan ten hele verdwaald, zou ik zeggen.

Vreemdelingenadvocaat? Je hebt dan te maken met asielzoekers, gezinshereniging, vreemdelingenbewaring, kennismigranten, etc. Minder romantisch in ieder geval ;-) maar het heeft we; een meer 'hulpverlenend" aspect.

Allereerst, de verwachting dat je in de advocatuur na 3 weken stage al contact met clienten denkt te gaan hebben, is bepaald geen reele. Keep in mind, je werkt er net, en bovendien werk je er als stagair. Dus uiteraard zul je in het begin de minder leuke klussen moeten doen. Dat geldt niet alleen in de advocatuur, maar in elke beroepsgroep. Bovendien is de advocatuur ontzettend breed, een klein kantoor zal je al sneller je eigen zaken laten doen en clientengesprekken laten voeren dan een grote. Ook daarin zit verschil. Ik zou mijn oordeel over de advocatuur dus niet laten afhangen van 3 weken ervaring. Kijk verder, probeer nog een stage te doen, praat met mensen uit het vak of ga naar inhouse-dagen.
Daarnaast kun je, als je echt geinteresseerd bent in de zorg, kijken of je beide kunt combineren. Loop een extra vak zoals gezondheidsrecht (bestuursrecht is daarbij ook handig) en kijk naar vacatures bij zorginstellingen (als inhouse-jurist) of bij de overheid. Succes!

Bijzonder dat Otto zelf de rechtenstudie alleen aan een advocatenbaan koppelt. Er zijn zoveel meer mogelijkheden met die opleiding! Els noemt al het aan de slag gaan als jurist, bijv bij een zorginstelling. Maar ook voor vele beleidsfuncties bij de overheid wordt een rechtenachtergrond gevraagd. Zeker bij de lagere overheden zijn er dan ook voldoende functies die de rechtenstudie combineren met menselijk contact. Otto, wellicht biedt jouw faculteit de mogelijkheid om te praten met een loopbaanadviseur? Die hebben vaak een goed beeld van "wat je allemaal kunt worden als je groot bent" met een bepaalde opleiding! Daarnaast kun je binnen je rechtenstudie toch ook voor socialere kanten van het recht kiezen en voor commercielere richtingen? Kies een sociale kant en je zult uiteindelijk ook voldoende met mensen te maken hebben vermoed ik.

Overigens, moet je bij een stage niet kijken naar welke taken je krijgt als stagiair, maar juist naar de taken die degenen uitvoeren wiens functie je in de toekomst zou willen vervullen. Alleen dan kun je een uitspraak doen of het echt niet jouw richting is. Een stagiair is nu eenmaal, tsja, een stagiair en geen volwaardig werknemer met de nodige ervaring.

Beste Otto, je moet de film The Lincoln lawyer maar eens gaan bekijken daar kun je als twijfelaar heel veel inspiratie uit halen.

misschien als kun je als belangenbehartiger bij een patientenvereniging, bij een vakbond werken, in de sociaal advocatuur, bij een rechtswinkel. Veel direct contact met mensen en je kunt strijden tegen onrecht dat mensen is aangedaan. Dan ben je alleen niet de flitsende advocaat die je altijd wilde zijn. Kijk in de studiegids van de universiteit en zoek op welke keuzevakken hiervoor handig zijn.

vraag het ook bij je baan in de zorg, wat voor jou de doorgroeimogelijkheden zouden zijn, en of er mogelijkheden zijn tot omscholing.

overigens dit is leuk: ik had tijdens mijn studie ca 15 jaar geleden een stage van 10 geregeld bij een bepaalde organisatie. Na 4 maanden ben ik gillend weggelopen omdat ik zeker wist dat het niets voor me was.

na veel omzwervingen werk ik nu sinds 2 jaar weer bij dezelfde organisatie en heb het erg naar mijn zin!

Dat komt omdat ik me inmiddels ontwikkeld heb in mijn vak en autonoom kan werken, terwijl ik tijdens mijn stage alle rotklusjes kreeg en helemaal onderaan de ladder stond. Geduld is een schone zaak

Als ik Otto een advies zou mogen geven:

Maak de stage bij het advocatenkantoor gewoon af. Het is inderdaad - zoals Claudia al aangaf - niet reëel te bedenken dat je na 3 weken stage al contact met cliënten hebt. Zou natuurlijk mooi zijn, maar in de praktijk werkt dit niet zo.

Met een afgeronde opleiding WO-Rechten zijn er genoeg beroepsmogelijkheden, anders dan advocaat. Voldoende keuze op het internet hoor!

Indien jouw interesse voor de zorg ook uitgaat naar de 'zorg voor basisrechten voor mensen die dit ook dringend nodig hebben' zou je bijvoorbeeld kunnen denken aan de functie van Sociaal Raadsman. In zo'n functie heb je heel veel te maken met mensen (directe contacten) en je hebt daarnaast ook een soortgelijke voldoening van het feit dat je deze juridisch 'zwakkeren' in de samenleving écht verder helpt in de ontdekking waar zij recht op kunnen hebben.

Dus Otto, zet je schouders eronder en maak er werk van!! Heel veel succes!!

Hartelijke groet,

Otto,

Ook al roepen mensen dat je misschien geen goed beeld hebt van de advocatuur op basis van een aantal weken stage, negeer je onvrede niet. Zoek uit waar je onvrede vandaan komt. Is het de organisatie, bepaalde collegae, het toekomstbeeld, etc.

Misschien ten overvloede (want ongetwijfeld denk jij hier ook over na), maar zoals bij alles kost het tijd om ergens in te groeien en moet je vaak voor een bepaalde functie, verantwoordelijkheden eerst ergens door heen. Iedereen is immers onderaan de ladder begonnen.

Ik heb de ervaring dat je niet te lang moet blijven hangen als er iets niet klopt. Dat begon al bij mijn studie. Ik vond het niet echt interessant, maar het leek zo verstandig om het af te maken. Onzin natuurlijk, want hoe langer je in een bepaalde richting,in een bepaald vak of beroep bezig bent des te moeilijker wordt het om het roer radicaal om te gooien. Niet omdat jij het niet zou kunnen, maar omdat je dan wel wat uit te leggen hebt aan potentiële werkgevers. Ook in een professionele context heb ik die ervaring. Klopt het niet, meteen wegwezen. Je houdt jezelf soms voor de gek door te denken dat dingen kunnen veranderen, beter worden, etc. Durf in het diepe te springen (zonder daarbij uiteraard het besef van de realiteit te verliezen) en houdt jezelf voor dat er nooit risico's zijn, maar alleen maar kansen!

Zoek het goed voor jezelf uit, maar als je zeker weet dat het niks voor je is, aarzel dan geen minuut en ga ervoor!

Otto zou kunnen denken aan een baan als patiëntenvertrouwenspersoon, je vertegenwoordigt de patiënt en zijn rechten in conflicten met behandelaars en levert zo met jurisich getint werk een bijdrage aan de zorg.