Kantoorwerk voelt als een gevangenis

Ik herken het heel goed. Ik zat echter letterlijk niet op mijn plek, ik heb communicatie gestudeerd maar omdat een baan in die richting vinden zonder ervaring bijzonder moeilijk is, ben ik 4 jaar lang in de financiele dienstverlening blijven hangen. Ook ik heb een keus gemaakt, tussen een vast contract bij een bank en dus in mijn eigen gevangenis of zonder baan verder en kijken wat er nog meer te doen is. Dat is niet meegevallen en heeft nog wel een jaar geduurd maar nu heb ik een baan waarin ik heel flexibel kan werken, 1 dag thuis, soms ook in de avonduren thuiswerk en overdag dan eerder van kantoor weg. En 1 dag in de week zitten we met de hele afdeling ergens anders. Dus veel vrijheid in mijn baan, dat is heerlijk, en een echte omslag geweest. Ik haatte werken. Ik kon niet conformeren aan het concept 'werken'. Maar nu is dat anders en ga ik met plezier naar mijn werk.

Ik wens jelmer veel succes met zijn keuze.

Wat ook nog meespeelt: je zit in de detachering, daar gaat het niet om jouw werkplezier maar om de uurtjes en de omzet.

Zat andere banen, al dan niet op kantoor, die een heao'er kan doen...

Verder is het wat Els zegt: kijk naar je eigen capaciteiten en wat je graag doet... misschien is een functie in de buitendienst meer jouw ding.

Ach, Ach, Ach, Arme Jongen,

Ik had dat ook toe ik voor het eerst begon te werken, nu bijna 30 geleden.
maar ja, toen was men nog niet zo fijn besnaard. ik kreeg een schop onder mijn kont met de mededeling dat als ik niet stopte met zeuren zij een ander voor mij gingen vinden, en de vraag of ik misschien met een slappe Piel gemaakt was?

Ik ben acheraf nog steeds blij met die schop onder mijn kont.
Moeten ze maar weer invoeren.

Goh Willem,

best triest dat je al 30 jaar lang een baan hebt die je eigenlijk niet bevalt en daar nog mee instemd ook. Wie is nu eigenlijk degene waar we dan medelijden mee moeten hebben? Ik begrijp daarbij niet waarom iemand zoals u op deze site reageerd. Kan mij namelijk niet voorstellen dat iemand met een behoorlijk denkvermogen zo kortzichtig is.

Meneer is waarschijnlijk jaloers dat iemand zoals Jelmer voor zijn eigen belangen opkomt. Proficiat Jelmer en ga zo door! Ik heb net mijn Master Marketing afgerond en zal hard op zoek gaan bij een baan die bij mij past. Al duurt dat 1/ tot 2 jaar, maakt niet uit. Ik werk voorlopig wel her en der om rond te komen. Als je je doelen maar bereikt en je dromen nastreefd. Zorg dat je hebt geleefd en geen spijt krijg van de dingen die je niet hebt gedaan.

Ik herken het enorm. Ken je de term 'ophokken'? Toen ik dat hoorde, wist ik ineens hoe ik me jaren lang heb gevoeld. Nu werk ik al een paar jaar voor mezelf, thuis. Maar daar moet je ook tegen kunnen. Ik kan dat, zeker omdat ik regelmatig lunchafspraken maak met mensen die wél een kantoorbaan hebben of via internet socialize.

Ikzelf ben 35 jaar en ik loop al vanaf mijn 21 ste van het ene kantoorbaantje in het andere. Omdat ik ook niet wist welke functies dan wel bij mij zouden passen, viel ik steeds weer in dezelfde valkuil. Dit resulteerde in burnouts en depressies. Nu ben ik terechtgekomen bij een bureau met wie ik tijdens de eerste afspraak al heb afgesproken dat ik geen kantoorwerk meer moet gaan doen. Ik herken mij in jouw verhaal. Het voelt bijzonder goed om er achter te komen dat ik niet de enige ben. Ik voelde mij eveneens zeer opgesloten op het kantoor. Het voelt claustrofobisch, het werk is veel te saai en ik voel continu de behoefte om te bewegen.

Wat herkenbaar! Ben 27 jaar en al 4 jaar aan het werk als ICTer. Heb ontslag genomen en naar australie gegaan om daar tot rust te komen. Helaas zit ik nu weer op een saaie kantoorbaan. Wat een aseksuele omgeving! Ik kom er maar niet vanaf. Weet niet wat ik nu moet doen.

Heb 10 jaar in zo'n vreselijk ICT kantoorbaan gezeten bij 5 verschillende werkgevers, maar overal is het hetzelfde en ik had elke keer het gevoel dat ik gestraft werd terwijl ik helemaal niets gedaan had ;-)
Mensen op kantoor zijn net robots, elke menselijkheid is er verdwenen en contact met de natuur heb je al helemaal niet.
Kies voor jezelf, blijf er niet in hangen, je gaat er mentaal aan kapot. Willem is hier het levende bewijs van iemand die de moed niet had om voor zichzelf te kiezen maar zich door zijn financiele verplichtingen in de hoek heeft laten drukken en het maar heeft geaccepteerd; arme drommel.

Nooit doen! Je hebt maar 1 leven en dat is zo voorbij. Ga niet jarenlang op kantoor wegkwijnen. Er is zoveel meer in het leven.

"It is in gek dy't earm libbet om ryk te stjerren"

Dit is een friese uitspraak, maar daar komt het grofweg wel op neer. Zoek de betekenis maar eens op via google.

Succes met de keuze, zit zelf in hetzelfde schuitje na een jaar reizen in de natuur, nu weer terug met die afgrijzelijke laptop die me de hele dag aanstaart.

Ik tikte de woorden "kantoor is als een gevangenis" in, omdat ik wilde weten of anderen dit gevoel herkenden. "Gelukkig!" ik beeld het mezelf niet in. ik weet wat ik wil doen(zorg) maar ik kan nu niet in ploegendienst werken ivm mijn kind (ben alleen). Als jij de mogelijkheid hebt om te veranderen, doe het echt. ik heb jaren doorgesukkeld en ben in een diepe depressie terechtgekomen. ik weet dat ik er weer bovenop kom.

Hoewel ik nu gelukkig niet meer op kantoor werk, zocht ik toch de woorden 'kantoorwerk' en 'gevangenis' op internet op, als een soort bevestiging voor mijzelf dat ik de juiste keuze heb gemaakt. Ik heb nu definitief de knoop doorgehakt en ben mij nu aan het werk in de zorg. Dit geeft mij veel meer voldoening. Moet zeggen dat het wel een heel proces is geweest. Ik heb 27 jaar achter een bureau gezeten. Ik had toen sterk de behoefte om steeds maar te gaan lopen. Het leven is te kort om dingen tegen je gevoel in te blijven doen. Als het enigszins kan, verander van richting en wacht niet zo lang als ik! Ik ben nu veel gelukkiger met de dingen die ik nu doe. Ik voel die vrijheid weer en mijn energie blijft meer op peil, ondanks dat ik nu meer uren in de zorg werk. Veel wijsheid en moed toegewenst.

Heel herkenbaar.

Ik heb een commerciele en technische opleiding achter de rug en na anderha jaar zit ik in mn eerste baan die aansluit hierop, dankbaar ben ik voor deze kans in deze moeilijke tijd om als starter aan de slag te kunnen.

Want na een half jaar weet ik vrijwel zeker dat ik A. de verkeerde opleiding heb gekozen B. niet commercieel ben ingesteld en C. ophokken de zaak alleen maar verergert.

Ik schaam me zelfs lichtelijk dat ik niet de passie deel die mijn collega's zo overduidelijk bezitten. Maar ik moet nog zeker 40 jr werken, dus waarom niet nu investeren in jezelf?Binnekort een switch of lifestyle.

Succes jelmer, het vergt allemaal meer moed dan sommige mensen willen erkennen!

Heel herkenbaar.

Ik heb een commerciele en technische opleiding achter de rug en na anderha jaar zit ik in mn eerste baan die aansluit hierop, dankbaar ben ik voor deze kans in deze moeilijke tijd om als starter aan de slag te kunnen.

Want na een half jaar weet ik vrijwel zeker dat ik A. de verkeerde opleiding heb gekozen B. niet commercieel ben ingesteld en C. ophokken de zaak alleen maar verergert.

Ik schaam me zelfs lichtelijk dat ik niet de passie deel die mijn collega's zo overduidelijk bezitten. Maar ik moet nog zeker 40 jr werken, dus waarom niet nu investeren in jezelf?Binnekort een switch of lifestyle.

Succes jelmer, het vergt allemaal meer moed dan sommige mensen willen erkennen!

Hey,

Ik herken hier heel veel in van mezelf. Ben vorig jaar afgestudeerd als jurist (in belgie wel) nu net mijn 2e job gestopt en tot de constatatie gekomen dat het moeilijk is met mijn diploma een niet- bureaujob te vinden, ik word gek van dat stilzitten en ja die 'mentaliteit'. In tegenstelling tot wat iedereen denkt is de advocatuur eveneens bijna constant bureauwerk.
Ik denk ergens aan lesgeven maarja met een rechtendiploma... of op baan zijn en bij mensen advies gaan geven of iets commercieels met veel babbelen enzo :) maar dan vragen ze weer een economische opleiding.. ben ook nogal een creatief en uitbundig persoon , droom soms van een eigen winkel met allemaal zelfgemaakte dingen enzo....maarja realistisch? ah ik laat de moed niet hangen ben 25 jaar kan nog alle kanten op en bijstuderen alleen jammer dat ik er nu pas achter kom.
Trouwens voor de mensen die iets ouder zijn : mijn schoonmoeder is op haar 50 jaar van land en werk veranderd (eerst advocate in brazilie nu verpleegster in belgie) en gelukkiger dan ooit, 't is nooit te laat.

Onlangs de film 'Office Space' van Mike Judge gezien.
Heerlijk gelachen (grimlachen, zou Piet Paaltjens zeggen).
Want behalve lachen was het helaas ook pijnlijk herkenbaar.
Dit maakte wel duidelijk dat er iets grondig mis is en het over een andere boeg moet.
Jammer genoeg leidt weten wat je niet wil niet automatisch naar weten wat je wel wil.
Dat uitvinden is het belangrijkste maar ook moeilijkste vervolgstap. Want eigenlijk heb je jarenlang een verkeerde voorstelling gehad van wat je dacht te willen. Verwacht dan ook niet dat dit direct duidelijk zal worden. Neem eerst afstand (zo ben ik een tijd postbode geweest, maar een periode gaan reizen kan ook). Kom je er nog niet uit, dan zijn er ook coaches te vinden die je kunnen helpen.
Als je dan wel weet wat je wilt, dan komt het aan op moed: verlaat de zekerheid van wat je hebt en ga voor dat andere wat je wel wilt. Kom in beweging. Dat is altijd beter dan blijven zitten waar je zit.

Ik zit sinds februari zo'n 40 uur per week op een kantoor achter een beeldscherm.
Ten eerste bewoog ik eerst veel meer en gaat mijn conditie erop achteruit.
Daarnaast voel ik me erg depressief worden. Ik vind het heel erg saai, maar gelukkig ben ik klaar in half juni aangezien ik aan het afstuderen ben.
Als dit mijn toekomst is met mijn opleiding dan ga ik er toch nog alles aan doen om geen kantoorbaan te vinden. Wat een ellende.
Volgens de Arbowet geldt het volgende: Volgens de wet moet beeldschermwerk na maximaal twee achtereenvolgende uren een pauze krijgen van minimaal 10 minuten.

Ik weet zeker dat heel veel kantoren hier zich nog niet aan houden. Ik geloof wel dat dat nodig is, want je kan helemaal in het beeldscherm raken als soort van zombie. Ik probeer zelf zo vaak mogelijk naar de toilet te gaan, zelfs als ik niet moet. Koffie halen of gewoon even gaan staan.