Ik wil met kinderen werken

Beste Mariska,

Vanuit een iets andere achtergrond heb ik vorig jaar precies dezelfde sprong gewaagd als jij. Ik zou de reactie van Els in die zin willen nuanceren: er zijn wel degelijk opleidingen die je een goede basis geven om mee te starten. Ik ben heel tevreden over de erkende opleiding die ik heb gevolgd (ik mag hier niet zeggen waar); ik heb er ook persoonlijk ontzettend veel aan gehad. En via teruggave van de belasting is het ook nog betaalbaar gebleken. Maar, idd: een inkomen vergaren zal zeker in deze tijd heel erg moeilijk zijn. Ik heb echt van alles geprobeerd, ik durfde het uiteindelijk niet aan om mijn gezin in onzekerheid te laten. Daarom ben ik nu -jawel- met een docentenopleiding bezig! Ik kan je in ieder geval aanraden om sowieso zelf te gaan studeren. Zolang je niet weet hoe je het precies wilt aanpakken, kun je wel zelf gaan leren. En zet op een rij wat je nu al met kinderen zou kunnen of willen doen, biedt dat aan als vrijwilliger in een buurthuis bijvoorbeeld.

Succes!

Beste Mariska,

Wat ik iedereen aan wil raden die nog last heeft van onverwerkte emoties, faalangst, etc., is het volgende:
Werk voordat je een switch maakt eerst aan jezelf. Dit kan het best mbv een therapeut, of een goed zelfhulpboek.

Onverwerkte emoties zijn mogelijk hanteerbaar als je zou werken in een kinderdagverblijf maar zeker niet als kindercoach. Je krijgt last in begeleidingen (overdracht en tegenoverdracht). Bovendien ga je ook veel ellende zien als je gaat werken met kwetsbare jeugdigen; je moet stevig in je schoenen staan om hier goed mee om te kunnen gaan.

Het blijkt namelijk dat veel mensen die zelf nog het e.e.a. te verwerken hebben kiezen om te werken in de sector zorg&welzijn.
Deze keuze word dan (vaak onbewust) gemaakt om het te kort aan aandacht, acceptatie en waardering te compenseren of om bepaalde zaken te ontlopen; de juiste motivatie ontbreekt dan vaak.

Je moet je hart volgen maar niet zonder je hersens te raadplegen.
Je schrijft graag? Begin kinderboeken te schrijven.
HBO communicatie kan je ook in de sector zorg&welzijn inzetten, toch?

Succes en wijsheid toegewenst voor het maken van een passende keuze.


Hans.

27 en een burn-out........... ik wil niet over een specifiek persoon oordelen, maar deze (mode)ziekte hoor ik net wat te vaak.

Is daar dan een minimumleeftijd voor Jaap?

"Zijn er nog andere mogelijkheden?"

Jazeker, gewoon zelf kinderen maken, dan kan je die vervolgens de hele dag coachen ;-)

Beste Els en de mensen die hierop hebben gereageerd, bedankt voor het advies. Ik had in mijn verhaal eigenlijk duidelijk moeten maken dat ik al een deeltijd studie heb geprobeerd op de Pabo. Dit in combinatie met werken, was de laatste druppel die de emmer deed overlopen. En ja, Jaap, dan krijg je een burn-out. Dit komt inderdaad steeds vaker voor, maar goed, het is maar welke naam je aan het beestje geeft. Ik kan ook best zeggen dat ik depressief en extreem moe was, angstaanvallen had, onverklaarbare pijnscheuten in mijn lichaam, hyperventilatie, etc, etc. Maar zie daar maar eens één naam aan te geven. Burn-out komt voor mij dan toch het dichtst in de buurt.

Hans, wat je zegt klopt helemaal. Het is inderdaad belangrijk om eerst aan jezelf te werken, voordat je gaat werken met kinderen of andere groepen in de sociale- of zorgsector. Dat inzicht heb ik inmiddels ook gekregen. Het idee om met kinderen te gaan werken, heb ik dus even losgelaten en dat voelt bevrijdend. Inmiddels ben ik met een jobcoach bezig een leuke baan te vinden, waar ik voorlopig een inkomen mee kan verdienen. Een eventuele opleiding of carriereswitch heb ik uitgesteld naar later, zodra ik daar zelf meer energie en geld voor heb. Een kinderboekschrijven, goed idee! Daar was ik overigens al mee bezig :)

Tim, ook een goed idee! ;) Maar eerst maar even alles op de rit hebben!