Kruiwagen

Een kruiwagen kenmerkt zich door het feit dat, om vooruit te komen je moet duwen en liften. Omdat de hengsels op heup hoogte hangen ( dan hoef je dus niet je armen te buigen) zal je automatisch bij het naar voren lopen ook een lift component hebben waardoor achterwielen dus van de grond zouden komen. Dit is ook nodig omdat je anders geen voorwaartse kracht kunt zetten met je armen. De voorwaartse kracht is dus de resultante van het gewicht van de hengsels en de verdraaiing van de arm ( in dit geval naar achteren, let maar eens op als je een aanloopje neemt met een kruiwagen, dan gaan je armen dus naar achteren om maximale druk naar voren te kunnen zetten. Je lichaan helt dan naar voren wat niet zou kunnen als er achter wielen onder zitten. Immers dan zou de druk van de hengsels verdwijnen en moet je alle kracht uit je schouders halen en dat gaat dus moeilijk.

Overigens is goed manoeuvreren met een 3 wieler lang niet handig zeker niet als je in het zand of de klei aan het rijden bent.

En staat een kruiwagen met een wiel stil op een hellend vlak waar een kruiwagen met drie wielen zou gaan rijden.

ja en , dan neem je toch een rem, net als een kinderwagen?? :)

Koop dan een kinderwagen als je in de tuin wilt werken. Dan merk je het vanzelf. :-)

Een kruiwagen wordt vaak gebruikt op plaatsen waar geen wegen of paden zijn die breed genoeg zijn voor een driewieler. Op plaatsen met modder, los zand of een terrein met oneffenheden kun je wel vrij eenvoudig een tijdelijk smal pad aanleggen met bijvoorbeeld steigerplanken. Daarover kun je prima lopen met een kruiwagen met 1 wiel. Bij een driewieler zitten die extra wielen alleen maar in de weg en ze maken de kruiwagen bovendien zwaarder.

Het heeft alles te maken met de wendbaarheid die je bij een eenwiel-kruiwagen hebt. Als je een driewiel-kruiwagen zou hebben, loop je tegen het probleem aan dat hij minder wendbaar is en dat je onder je macht tilt in verband met de te lage handvatten.

Ik heb een smet een kruiwagen gewerkt die 'japanner' werd genoemd. Twee (fiets?)wielen aan weerszijden, en het zwaartepunt van de bak lag maar net achter de as van de wielen.

Dat was licht tillen en door de grote wielen makkelijk duwen!

die worden/ werden vaak gebuikt voor het storten van beton.
ze rijden lekker zeker als het vlak is. in ruw terein is de wegligging wat minder

En daarbij is het ook zo dat kruiwagens vaak worden leeg gekiept. Soms gaat er niet alles meteen uit en moet je de kruiwagen in deze houding draaien om er alles uit te krijgen. Twee achterwielen zouden dit kiepen en draaien moeilijker maken.

Zorg dat het zwaartepunt van de vracht boven het kruiwagenwiel ligt, dan kost het weinig kracht om de kruiwagen te bewegen en sturen. Voorin (schuine kant) de kruiwagen heb je dan een kop, achterin (bij de "bestuurder") is de kruiwagen niet helemaal gevuld. Zo deden we dat vroeger thuis op de boerderij tenminste bij het stallen uitmesten. Ook voor kinderen was het op deze manier niet te waar werk.

Uit ervaring: Een kruiwagen met twee wielen is op hellend terrein niet in evenwicht te houden, als je schuin langs de helling loopt.
Doordat de twee wielen op de grond blijven staat de bak schuin. Het gewicht van de lading laat de kruiwagen dan omvallen.

Een kruiwagen met één wiel heeft dit probleem niet. Zolang je maar oplet dat je het gewicht recht boven het wiel houdt.

Wellicht is meer wielen handig bij vlakke ondergrond. Daar je een kruiwagen meestal gebruikt op bouwplaatsen, tuin enz., is één wiel meestal handiger.