Geblinddoekt op zoek naar leiderschap
Auteur: Job van der Wagt
|
21-09-2011
| Reacties: 1
|
 Mail dit artikel
Op cursus werkt Job aan zijn leiderschapsstijl met een puzzel, een blinddoekspel en een kwadrant met persoonlijkheidstypen. Maar wat heeft hij na afloop nu eigenlijk geleerd?
‘Een klein stapje naar links Nicholas en dan sta je naast een klein trapje met twee treden. Loop die voorzichtig met kleine stapjes op', hoor ik mezelf zeggen. ‘Maar houd je arm hoog en zorg dat het touw strak blijft!'
Negen geblinddoekte consultants staan in een hotelgang, ieder met een touwtje in de hand. Alle touwtjes zijn verbonden aan hetzelfde kleine ringetje. Een vuistgroot leren balletje gevuld met gedroogde rijst balanceert op het ringetje, dat door de touwtjes omhoog wordt gehouden. De geblinddoekte consultants moeten het balletje naar de andere kant van de gang zien te brengen. Anderen, onder wie ik, geven aanwijzingen.
Ik volg een cursus Leadership and influenting skills. We begonnen met een groepspuzzel, waarbij we gezamenlijk een ingewikkelde puzzel van dertig stukjes hebben uitgelegd. Dit is de tweede oefening van de dag. ‘Jullie hebben nu geleerd dat het lastig werken is als je afhankelijk bent van de instructies van anderen', zegt de trainer. ‘Daar moet je als leidinggevende rekening mee houden.'
De volgende dag pakt onze cursusleider vier stukken karton en legt deze uit binnen de cirkel van onze stoelen. Met een zwarte viltstift schrijft hij er de woorden ‘change', ‘stability', ‘distance' en ‘closeness' op. Het zijn de assen van een kwadrant met vier persoonlijkheidstypen.
‘In welk kwadrant hoor jij?', vraagt hij, turend naar het omgeklapte stukje karton naast mijn stoel. ‘Ehm, Djob'. ‘In kwadrant één?', zeg ik weifelend, wijzend op het kwadrant ‘distance' en ‘change'. ‘En welk soort mensen vind je typisch in kwadrant één?' ‘Consultants?', probeer ik. ‘Nou, vooral onafhankelijke beslissers die houden van verandering, zoals kunstenaars en reclamemakers', zegt hij. ‘En hoe zien de mensen in dit kwadrant eruit?', vraagt hij aan de groep. ‘Kunstenaars en reclamemakers dragen zwarte kleren, een design bril en een groot horloge', zegt Nick. ‘Heel goed', zegt de cursusleider. Ik kijk naar mijzelf: zwarte broek, zwart shirt en een zilverkleurige tas naast mijn stoel.
‘We gaan nu voor elk van de afdelingen van jullie bedrijf kijken welk persoonlijkheidstype het meest voorkomt', vervolgt de trainer. ‘Wij hebben geen verschillende afdelingen meneer', zegt Daniel. ‘Bij ons is iedereen consultant.' We gaan door met een discussie over motivatie.
‘Voordat jullie weggaan, doen we een wrap-up, zegt de cursusleider tegen het einde van de tweede en laatste dag. ‘Wat hebben jullie geleerd?' We gaan de kring rond. ‘Mijn belangrijkste take-away van deze dag is dat een leider verschillende leiderschapstechnieken nodig heeft', begint Paul. ‘Heel goed. En van de puzzel hebben jullie geleerd dat je geen leider nodig hebt om een complex probleem op te lossen. Top-down leiderschap is achterhaald', vult de trainer aan. Wij noteren het in ons aantekeningenboekje. ‘Ik heb veel geleerd van de oefeningen zoals het blinddoekspel en het puzzelen', zegt ik als het mijn beurt is. De zaal knikt instemmend. We snappen nu beter wat leiderschap is.
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Job van der Wagt'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
An Peters | 24 oktober 2011 (23:56)
Tja, klinkt wat dun. Ik hoop toch echt dat er wat meer is blijven hangen. Toch moet ik zeggen dat ik bij dit blindengeleidespel al veel kwartjes heb zien vallen. Situationeel leiderschap is voor de veel meewerkend voormannen niet echt voelbaar. Tijdens zo'n spel voelen ze wat het is om geen leiding te krijgen als je het nodig hebt en om te strak gehouden te worden als je het juist wat losser wil. Ik vind het daarmee een waardevolle oefening voor dit soort leiderschapstrainingen.
An Peters
|
