Wat is er mis met mijn generatie?
Auteur: Job van der Wagt
|
30-06-2010
| Reacties: 3
|
 Mail dit artikel
Jongeren van nu zijn de meest egocentrische en narcistische uit de recente geschiedenis, zeggen Amerikaanse onderzoekers. ‘Wat is er mis met mijn generatie?' vraagt Job zich af.
In vergelijking met dertig jaar geleden antwoordt bijna de helft minder studenten bevestigend op vragen als: ‘Ik probeer soms mijn vrienden beter te begrijpen door me voor te stellen hoe de zaken er voor hen uitzien.' Of: 'Ik ben vaak bezorgd over mensen die het minder getroffen hebben dan ikzelf.' Daarom concludeerden wetenschappers van de universiteit van Michigan onlangs na uitgebreid onderzoek: de jongeren van nu hebben weinig empathie en zijn de meest egocentrische en narcistische uit de recente geschiedenis.
Dit soort berichten is smakelijk voer voor oudere werknemers in Nederland. Zij wisten dit natuurlijk al lang. De starter van nu ‘werkt om te leven en niet andersom'. Hij wil alleen ‘leuk werk' en niet 's avonds of in het weekend doorploeteren. Maar hij wil wel een baan met uitdaging en verantwoordelijkheid, carrière maken en goed verdienen. Kortom: de huidige generatie is lui, verwend en op zichzelf gericht. Deze generatie wordt ook wel ‘generatie mij' genoemd. De jongeren van nu zijn er tijdens hun opvoeding aan gewend geraakt alles te krijgen wat ze verlangen, altijd te horen dat ze fantastisch zijn en alle keuzemogelijkheden te hebben. Bovendien hebben ze nooit geleerd om ergens voor te vechten.
Als echte generatie-mij'er heb ik hier natuurlijk mijn eigen opvatting over. Vitten op jongeren en zeggen dat er niks van terechtkomt; is dat niet het eeuwige riedeltje van een oudere generatie? Zijn de jongeren van de jaren tachtig, ooit betiteld als ‘patatgeneratie', niet de carrièremakers van nu? En beheerst de flowerpowerjeugd, toen weggezet als ‘langharig, werkschuw tuig', nu niet de top van politiek, wetenschap en bedrijfsleven?
Bovendien valt er op de uitkomsten van het Amerikaanse onderzoek best iets af te dingen. Die zijn namelijk alleen gebaseerd op antwoorden op vragen, niet op gedrag. En bij ieder onderzoek geven respondenten, bewust of onbewust, sociaal wenselijke antwoorden. In de jaren zestig en zeventig was het sociaal wenselijk maatschappelijk werk te doen en bezorgd te zijn over de derde wereld. Maar de maatschappij is nu harder en meer individualistisch en het is meer geaccepteerd een minder sociaal antwoord te geven. Maar dat hoeft niet te betekenen dat jongeren minder empathie hebben.
Daarnaast zijn er ook andere geluiden. Generatiekenners Neil Howe en William Strauss, schrijvers van onder meer het boek Millennials Rising, zijn juist positief. Volgens hen is de generatie van na 1982 een stuk minder cynisch dan haar voorgangers. De babyboomers waren, ondanks hun grote idealen, vooral heel recalcitrant, de generaties na hen waren cynisch en afstandelijk. Maar de jeugd van nu, ook wel Millennials genoemd, zijn positieve can-do-types. Ze zijn niet cynisch, hebben vertrouwen in wetenschap en techniek, denken in termen van ‘plichten' in plaats van ‘rechten' en stellen actie boven woorden.
De Millennial is niet tegen autoriteit. Negen van de tien zegt dichtbij zijn ouders te staan, bijna de helft luistert zelfs naar de muziek van zijn ouders. Daarnaast is hij geïnteresseerd in politiek. De jeugd van nu wil de wereld weer beter maken, zeggen Howe en Strauss. Niet door te protesteren of door heel recalcitrant overal tegen te zijn, maar door zich actief in te zetten. De succesvolle politieke campagne van Obama steunde bijvoorbeeld grotendeels op deze jonge, actieve doeners. De 28-jarige Jon Favreau, Obama's hoofdspeechschrijver, was een van hen.
Zou er dan helemaal geen waarheid zitten in de conclusie van de wetenschappers uit Michigan? Misschien een beetje. Een meer individualistische samenleving kweekt vast iets individualistischere kinderen. Maar als het dit individualisme net zo vergaat als de grote idealen van de jaren-zestig-generatie, voorzie ik geen problemen voor de toekomst.
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Job van der Wagt'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Ido | 28 juli 2010 (12:11)
Mooi artikel maar de ''Millenial'' is echter niet geïnteresseerd in Politiek. Althans niet in Nederland. Krijgen wij een stelsel a la Amerika dan zou dat kunnen keren.
Anna M Vos | 28 juli 2010 (13:30)
Er is niets mis met jouw generatie, Job. Gelukkig laat je je dat ook niet aanpraten, zelfs niet door wetenschappers uit Michigan. Ik zie inderdaad vooral weer grote betrokkenheid bij jouw generatie (waarvan ik een exemplaar zelf heb voortgebracht). Er is vergeleken met toen ik twintiger was zo onnoemelijk veel techniek en bereikbaarheid en dus keuze bijgekomen, dat ik het meer dan knap vind als jullie tot een keuze komen en er vervolgens vol voor gaan. Geen empathie, hè? De gedwongen empathie waar ik mee opgegroeid ben heeft mijn ontwikkeling flink in de weg gestaan, ik was een meisje en zou dus gaan zorgen. Mezelf daar van loswrikken is een levenstaak. Los van plicht en dwang nemen jullie zelf de keuze om dicht bij je ouders te staan of een beroep te kiezen waar empathie een onderdeel is. Of niet. En ook daar is helemaal niets mis mee. Een maatschappij bestaat niet bij de gratie van meelopers en klapvee. Wat er werkelijk toe doet is dat de individuen tot samenhang komen op basis van passie en keuze. Ik zie het helemaal zitten met deze generatie!
Hilde | 28 juli 2010 (22:00)
Fris bericht, ander geluid, nieuwe kijk: mooi!
|
