Hoezo te weinig tijd voor je privéleven?

Auteur: Job van der Wagt | 24-03-2010 | Reacties: 8 | Share/Bookmark Mail dit artikel

W Wouter Bos verlaat de politiek om meer tijd te besteden aan zijn privéleven. Job van der Wagt denkt na over zijn werktijden en die van zijn buitenlandse collega's.

‘Begrijpelijk', ‘moedig', ‘eindelijk durven Nederlandse mannen in het openbaar te zeggen dat hun gezin belangrijk is', hoorde ik in mijn omgeving toen bekend werd dat Wouter Bos en Camiel Eurlings hun kinderen willen zien opgroeien.

Ik dacht terug aan de internationale trainingsweek van mijn bedrijf, begin september vorig jaar. Collega's uit tien landen kwamen bijeen om te spreken over nieuwe ontwikkelingen in het vak, om bij te praten en om bij te leren. Een hoogtepunt in mijn werkjaar.

Dit jaar hoorde ik alles over net present value, internal rate of return en the cost of debt and equity. Leuk en leerzaam, maar zo'n jaarlijks terugkerende trainingsweek draait uiteraard (ook) om het avondprogramma.

Aan de bar van de hotellobby trof ik die drie grappige Engelsen met wie ik vorig jaar in een klas had gezeten. En die Duitse collega met wie ik eens ben doorgezakt in een Hongaars café. We hadden het over de dagelijkse beslommeringen van beginnende consultants, de Chinese economie die maar gewoon blijft groeien, dat ene project dat in het honderd liep, de crisis en - dat heb je met Engelsen - de laatste aankopen van Chelsea.

We doen hetzelfde werk en vertellen dus min of meer dezelfde anekdotes. Maar er zijn ook verschillen. In Engeland bijvoorbeeld - of misschien moet ik zeggen: in Londen - lijkt de werkcultuur harder en meer Amerikaans dan bij ons. En in China luisteren ze nog écht naar hun baas. Een Chinese collega vertelde bijvoorbeeld dat hij zijn reeds geboekte vakantie zou opgeven als zijn manager dat zou voorstellen. Opmerkelijk, vinden Europeanen, want onze vakanties zijn heilig.

En waardoor vallen wij Nederlanders op? Onder meer door een bescheiden afstand tussen baas en werknemer. Wij maken geregeld een praatje met hem, lopen binnen als we met een probleem zitten en zeggen hem zonder omwegen waarmee we het niet eens zijn. Onze werktijden springen er ook uit. We maken best vaak lange dagen, maar eigenlijk alleen voor een deadline. Bij Engelse en Duitse consultants lijkt lang werken echter de norm. 's Avonds thuis eten? ‘Dat doe ik maar zelden', zei een Engelsman. Chinezen spannen de kroon. Een werkdag van 14 uur? 'Niks bijzonders, deden we tijdens onze studie ook al.' Verbazingwekkend. Wij werken ook wel eens 14 uur achter elkaar, maar dat zijn uitzonderingen. En tijdens onze studie? Nooit.

Terug naar Bos en Eurlings. Zij maken natuurlijk veel langere dagen dan consultants. Maar toch... De Chinese economie groeide het afgelopen jaar, in een wereldwijde crisis, gewoon stevig door. Meer dan acht procent, terwijl de Nederlandse economie met vier procent kromp. En dan vertrekken twee van de meest talentvolle leiders van Nederland, potentiële premiers, uit de politiek. Ik snap het wel, maar zou een gemiddelde Chinees het begrijpen?

Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Job van der Wagt'

Reageer, print of deel dit artikel

  • Reageer (8)
  • Print
  • Share/Bookmark Mail dit artikel
Reacties op dit artikel:
Co Stuifbergen | 24 maart 2010 (10:49)

Werkdagen van 14 uur, zijn die werkelijk zo productief? Waarschijnlijk wordt het avondprogramma ook als werk geteld.

In China is een grote economische groei, maar dit komt volgens mij neer op het inhalen van een achterstand.

In de VS werken mensen ook meer dan in Europa, met maar 2 weken vakantie per jaar.
Toch gaat het er economisch niet geweldig. (Dat blijkt bijvoorbeeld aan het aantal mensen dat geen medische behandeling betalen kan.)

willem | 24 maart 2010 (12:01)

Er zijn afwegingen die je moet maken:

Welzijn v.s. Welvaart
Werken om te leven of Leven om te werken

Waar liggen de normen en waarden.
Ligt die in China anders dan in Nederland?
Ik weet het niet, wat ik wel weet dat mijn chinese collega's die hier in Nederland een stage lopen liever niet meer terug willen naar China.

Richard | 24 maart 2010 (17:52)

Het is makkelijker om gedag te zeggen als je 6 jaar 70 procent krijgt doorbetaald dan dat je als schoonmaakster of enig broodverdiener in de bijstand kletterd. Al die mensen die het zo goed vinden van deze heren begrijpen niet dat de belastingbetaler dit mag bekostigen net als al die andere zakkenvullende heren en dames (vandaag het CBR weer, wat komt er morgen? Afijn onze ondernemers willen graag Cohen zodat alles bij het oude blijft, hoe bedoel je innovatief?

Van den Berg | 25 maart 2010 (9:11)

Niet het aantal uren is belangrijk, maar wat je doet in die uren. Die collega die overdag uren verkletst bij de koffieautomaat of de copieermachine, en dan twee uur langer op kantoor blijft om de indruk van een veel uren werker te maken - doet die meer of minder dan een 9 tot 5 type die op tijd thuis is voor vrouw en kids. En wat definieer je als werk, die "zakenlunches" van twee uur of die vregaderingen waar drie uur oeverloos gekletst wordt, is dat ook werk ?

Jan Stemerdink | 25 maart 2010 (13:56)

Er wordt wel vaker gezegd dat we best meer zouden kunnen werken. Het is niet alleen dat onze werkdag slechts acht uur telt, maar daarnaast hebben we nog minstens 24 vakantiedagen plus ATV ! Het lijkt wel of we steeds minder werken. Vergelijk dat eens met vroeger, toen men slechts twee weken per jaar vakantie had.

Als ik mijn leven vergelijk met dat van mijn ouders, dan moet ik toch zeggen dat wij tegenwoordig veel meer werken. Mijn vader werkte 40 uur, mijn moeder deed de huishouding.
Tegenwoordig werken meestal beide partners, ook als ze kinderen hebben. Mijn partner en ik hebben samen 40 + 32 = 72 uur betaalde arbeid per week. Dat is dus fors meer dan mijn ouders vroeger, die samen slechts 40 uur betaalde arbeid per week hadden. Zelfs na verrekening van de ruimere vakanties maken wij tegenwoordig veel meer uren dan vijftig jaar geleden.

Astrid | 26 maart 2010 (5:23)

Aangezien een mens maar een keer leeft, kun je er maar beter ook een beetje van genieten. Dat is in China niet altijd het uitgangspunt denk ik, voor de mensen die zo hard werken. We meten zo graag economische groei maar is welvaart niet veel meer dan dat?

Gerard | 26 maart 2010 (16:39)

Erg sterk vind ik de column niet. China maakt een inhaalsslag EN is coordrenkt met corruptie En is doordrenkt met bureaucratie. Moeten we dat ook maar kopiëren dan?

Martin | 7 april 2010 (9:10)

Volgens mij maakt Job de bekende denkfout door kwantiteit met kwaliteit te verwarren. Nederland kent een enorm hoge productiviteit. Bijvoorbeeld in Amerika maken veel mensen wel meer uur, maar dat levert per gewerkt uur minder op dan in Nederland. Dus het is verstandig om de input te relateren aan de output. Dan blijken we ineens hoog te scoren. Maar ja, misschien is het werken in andere landen wel relaxter?

Het kan enige tijd duren voordat je reactie geplaatst wordt.

Het is de redactie van Intermediair toegestaan om de inhoud van de reactie met naam en toenaam te hergebruiken in de print uitgave van Intermediair.

Reacties worden niet direct op de site geplaatst. De redactie controleert vooraf of de reactie aan een aantal voorwaarden voldoet. Deze voorwaarden zijn:

  • Reacties dienen betrekking te hebben op de inhoud van het betreffende artikel of onderwerp.
  • Reacties mogen geen beledigingen, bedreigingen, al dan niet fictief, aan het adres van de andere sitebezoekers of aan prominente personen bevatten.
  • Uitingen van geweld, racisme, anti-semitisme, het zwartmaken van individuen, groepen of organisaties worden niet getolereerd.
  • De reactie moet kort en bondig zijn (maximaal 1.000 karakters), te lange reacties worden niet geplaatst.
  • Het plaatsen van persoonsgegevens zoals telefoonnummers en adressen in de tekst van de reacties is niet toegestaan.
  • Links naar websites en reclame voor producten en/of diensten worden niet geplaatst.
  • Reacties die volledig in hoofdletters zijn getypt en/of vol staan met uitroeptekens en vraagtekens worden niet geplaatst.
  • Reacties die vol staan met taalfouten worden niet geplaatst.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties aan te passen, in te korten of te verwijderen. De redactie gaat niet in discussie over geplaatste of verwijderde reacties.


Ik ga akkoord met de voorwaarden

Over Job van der Wagt

Job van der Wagt studeerde Natuurkunde in Utrecht. Tijdens zijn studie liep hij stage als onderzoeker bij een Nederlandse multinational en als ingenieur in de olie-industrie. Na zijn afstuderen werkte hij enige tijd als wetenschapsjournalist. Sinds 2008 werkt hij bij een consultancybureau dat bedrijven helpt bij het oplossen van bedrijfsstrategische vraagstukken.

Job van der Wagt

Zoek in vacatures voor hoogopgeleiden:

Carrièretips in je mailbox?

Abonneer je met twee muisklikken op onze wekelijkse nieuwsbrief met daarin kakelvers carrìèreadvies, discussies, columns en trends op de arbeidsmarkt.