Geef studenten een verplichte loopbaancursus
Auteur: Job van der Wagt
|
24-02-2010
| Reacties: 8
|
 Mail dit artikel
Studenten aan de universiteit worden opgeleid tot wetenschapper. Maar slechts voor enkelen is zo'n carrière weggelegd. Job van der Wagt pleit daarom voor een verplicht vak voor elke student: de loopbaancursus.
Tijdens mijn studie natuurkunde trok ik op met een groep van vijf man. Jarenlang leerden we over relativiteitstheorie en kwantummechanica. We voerden fysische experimenten uit, losten differentiaalvergelijkingen op en maakten kennis met de ethische dilemma's van wetenschappers. Heel nuttig allemaal, maar alleen Willem werd wetenschappelijk onderzoeker. De rest werd respectievelijk risicoanalist bij een bank, aandelenhandelaar, consultant, consultant en consultant.
We zagen onszelf niet de hele dag in een lab staan of schoolborden vol formules krijten. Maar wat wilden we wel? Of eigenlijk, wat waren onze mogelijkheden? Lange tijd hadden we geen idee. We zochten op internet, vroegen het medestudenten, vrienden, familieleden en alumni van de studentenvereniging. De universiteit hielp ons niet.
Logisch, we volgden een opleiding tot wetenschappelijk onderzoeker en verkozen vervolgens dit vak niet uit te oefenen. Dan moesten we onze carrièremogelijkheden ook zelf uitzoeken.
Maar is het logisch? Niet als je bedenkt dat de meeste natuurkundestudenten - en dit geldt ook voor andere wetenschappelijke opleidingen - hun heil wel buiten de wetenschap moeten zoeken. Per tien afgestudeerde wetenschappers is namelijk maar één vaste onderzoeksaanstelling beschikbaar - en dat is nog optimistisch geschat.
Dat de meesten van ons nooit onderzoeker zouden worden, stond dus bij voorbaat vast. Wij beseften dit niet, maar onze professoren natuurlijk wel. Je zou daarom verwachten dat ze ons op deze werkelijkheid hadden voorbereid. Dat ze ons hadden verteld niet bij de pakken neer te zitten, omdat we ons konden omscholen tot ingenieur, bankier, wetenschapsjournalist, aandelenhandelaar, ambtenaar of consultant.
Maar niets van dat alles. Goed, er was een beurs. Eén keer per jaar, met standjes van bedrijven, waar wij vragen konden stellen aan recruiters van een select groepje bedrijven. Maar dat was het. Dat was jarenlang de carrièrevoorbereiding voor negentig procent van de studenten. In 2001 werd het iets beter. Toen kwam er een vrijwillig vak met colleges over het bedrijfsleven. Een paar bedrijven hielden presentaties, wij konden vragen stellen. Het was een goede cursus, maar hij stond achterin de studiegids, er was weinig ruchtbaarheid aan gegeven, en ons groepje had hem bijna gemist.
Waarom doet de universiteit niet meer? Ik denk dat de universiteit de meeste studenten met een kleine inspanning een stuk op weg kan helpen bij hun carrière. Voer een nieuw vak in, verplicht voor álle wetenschapsstudenten. Een vak over carrièremogelijkheden. Met werkcolleges, waarin bedrijfsrecruiters vertellen wie zij zoeken en hoe de studenten zich op een carrièreswitch kunnen voorbereiden. Maak binnen dit vak ruimte voor één-op-één gesprekken tussen recruiters en studenten. Bedrijven zullen meewerken, want het is goedkope werving. En die tien procent van de studenten die wél wetenschapper wordt, heeft er ook wat aan, want die ziet wat er te koop is en kan een beter doordachte keuze maken.
Ondertussen staat Willem, mijn studievriend die de natuurkunde trouw bleef, op het punt de wetenschap te verlaten. Na een promotie en een post-doc op een IJslands onderzoeksinstituut is het niet gelukt een vaste aanstelling te vinden. Zijn vakgebied is te klein en de concurrentie te groot. Willem had een loopbaancursus nu goed kunnen gebruiken.
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Job van der Wagt'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Arno Vos | 24 februari 2010 (11:24)
Op het moment dat studenten niet naar een vrijwillige loopbaancursus komen, omdat deze 'achterin de studiegids staat' is het natuurlijk de schuld van de universiteit... Uiteraard is er ruimte voor verbetering, maar die verbetering kun je alleen doorvoeren wanneer je studenten individueel aandacht kunt geven. En met de huidige voorspellingen voor de studentenpopulatie groei, zal individuele aandacht alleen maar schaarser worden. De oplossing is daarom eerder de studentpopulatie te verkleinen (je hoeft niet naar een universiteit om succesvol te worden) en dan kun je de aspirant-researchers uit de droom helpen wat betreft hun wetenschappelijke carriere.
Maartje van Amelsfort | 24 februari 2010 (11:32)
Beste Job
Leuke column. Ik ben het helemaal met je eens, en blij je te vertellen dat deze noodzaak inmiddels op vele universiteiten is doorgedrongen. Vandaar dat wij op Nyenrode een erg uitgebreid trainings programma hebben ontwikkeld zodat de MSc studenten hun carrriere management vaardigheden gedurende hun hele studie kunnen ontwikkelen. Want zeker in de huidige arbeidsmarkt gaat het niet op kennis alleen. Weten wat je marktwaarde is, en weten hoe je die kunt overbrengen is minstens zo belangrijk!
Met vriendelijke groet,
Maartje van Amelsfort
Carriere Coach bij Career Services
Nyenrode Business Universiteit
Olia | 24 februari 2010 (11:38)
Helaas helemaal mee eens. ik studeer accountancy (master), maar na 4 jaar studie denk ik toch dat wetenschap of auditing niks voor mij zijn. wat kan ik straks met mijn diploma? Ik hoop dat er misschien ergens een middelbare school behoefte heeft aan een docent economie.
LJM | 24 februari 2010 (22:22)
Wat een goed idee! Ik ben bijna twee jaar afgestudeerd als communicatiewetenschapper, maar ik kom met die studie niet aan de bak in de communicatiewereld. Waarom? Ik mis praktijkervaring, waar tegenwoordig, althans zo lijkt het, bijna geen werkgever je meer aan wilt helpen. Zo'n loopbaancursus had mij misschien kunnen laten zien welke eigenschappen en vaardigheden ik bezit die wel belangrijk genoeg zijn om mij aan te nemen voor een communicatiebaan.
Jos W | 25 februari 2010 (22:57)
Zo vreemd is dat allemaal niet: een wetenschappelijke studie leidt op tot wetenschapper. Als je een carrière in het bedrijfsleven ambieert dan ga je maar een managementcursus doen of zo.
Sandra | 27 februari 2010 (12:11)
Ach, wat herkenbaar. Universiteiten werven studenten met mooie verhalen over een wetenschappelijke carrière. Dat inderdaad maar een klein deel van de studenten door kan in de wetenschap vergeten ze er even bij te vertellen. En zelfs als het lukt een promotieplaats te krijgen, is er na de promotie meestal geen mogelijkheid in de wetenschap te blijven werken. Maar wat dan? Als academicus mis je praktische vaardigheden die in een 'echte' baan onontbeerlijk zijn.
Er zijn mijns inziens twee mogelijkheden: maak de universiteit exclusiever, voor alleen toekomstige wetenschappers en stimuleer voor de anderen het HBO. Of bied meer praktisch gerichte masters aan om studenten beter voor te bereiden op de arbeidsmarkt. Dat laatste gebeurt gelukkig al steeds meer.
JB | 1 juli 2010 (15:33)
Ik mag hopen dat de universiteiten in samenwerking met studenten steeds meer gaan doen aan het gat met de arbeidsmarkt. Dan heb ik het niet over persoonlijke vaardigheden alleen, maar ook over het werk zelf. Dat geldt overigens niet alleen voor wetenschappelijke studies. Heel veel studies zijn breed en vaag opgesteld, wat vaak net niet aansluit bij wat werkgevers vragen. Helaas zijn personeelsadvertenties van diezelfde werkgevers vaak ook breed, vaag en soms totaal incorrect opgesteld, wat tijdens een sollicitatiegesprek pas meestal naar voren komt.
Wat houdt het werk eigenlijk precies in, hoe zit mijn werkweek er ongeveer uit? Daar verkijken studenten, maar ook begeleiders zich nogal eens op. Een verdieping naar de arbeidsmarkt is nodig, voor studenten en universiteiten om op de hoogte te blijven van wat er zich echt allemaal op deze markt afspeelt.
Carmen Piscopo | 15 februari 2011 (17:53)
Ik lees in bovenstaande reacties voldoende animo...ik zou zeggen: benader loopbaancoaches (zoals ik) om deze dienstverlening in de praktijk te brengen! daarnaast heb ik als werving & selectieadviseur voldoende expertise om studenten te adviseren over de arbeidsmarkt! Ook zie ik dat het artikel van Job alweer een jaar oud is.....is er inmiddels iets uit voortgevloeit? ik ben nog altijd enthousiast hier aan mee te werken!
|
