Zo zorg je dat anderen zien wat je presteert

Hoe val je op? Schrijf een boek en doe alsof jij het was die voor het succes heeft gezorgd en claim dat door een nietsbetekende prijs in ontvangst te nemen.

de zoveelste success-guru.

Leuk artikel en herkenbaar.

@nicholas waarom zo'n zure reactie? Als je het niets vindt, waarom negeer je het niet gewoon.

De wereld is vol met mensen die succes zoeken. Ga liever aan het werk. Die grijze muizen waar zo op wordt afgegeven zijn degenen die de boel draaiende houden. Vergaderen is geen werken.

Citaat: Bijvoorbeeld zo: "Dat is precies wat ik net bedoelde, ik ben blij dat je het met me eens bent".

Slecht advies vind ik. Eigenlijk zeg je dan: "Ik verwoord het zo warrig dat niemand me begreep, maar jij kon het tenminste helder maken". Geen goede reclame, als je als vrouw een ander nodig hebt om je ideeën voor jou te verwoorden. Gewoon een gedecideerd "ja, dat is inderdaad mijn voorstel" lijkt me dan beter.

Ik vind dit best triest. Ik heb in organisaties gewerkt waar mensen elkaar wel degelijk zagen staan. Waar je opviel door je werk goed te doen, je hoefde het niet te verkopen. Ik heb ook leidinggevenden meegemaakt die ik wakker zag schrikken als ik in een werkoverleg zei dat ik iets goed had gedaan, anders zagen ze het niet. Het is het verschil tussen wel en geen aandacht voor elkaar hebben. Als die aandacht er is zijn deze tips overbodig, dan weet een leidinggevende hoe de medewerkers presteren, en dan weten de medewerkers het van elkaar. En door de onderlinge kruisbestuiving die als vanzelf uit die aandacht volgt trek je elkaar omhoog. Samenwerken heet dat.

Het ligt echt niet alleen aan hoe mannen en vrouwen nou eenmaal zijn, het is ook de heersende cultuur. Die verschuift in Nederland steeds meer richting het angelsaksische model, wat competitief is, waar de haantjes en pauwtjes met hun veren kunnen pronken en de grijze muizen, die vermoedelijk hun energie niet aan hun verenkleed verspillen maar de boel draaiende houden (RML heeft beslist een punt), ondergewaardeerd worden. De cultuur van haast en gepronk gaat ten koste van kwaliteit. De financiële sector heeft er een puinhoop van gemaakt, met toplieden wiens belang alleen maar een nog protseriger verenkleed lijkt te zijn, en die die mentaliteit aan het hele bedrijf opdringen.

Hoewel de tips in dit artikel vast wel kunnen helpen om in een haastige pronkcultuur niet ondergesneeuwd te raken heb ik er bezwaar tegen dat daarmee ook die cultuur verder wordt versterkt. Ik zie dat als een doodlopende weg.

Ik zie meer in een ander soort tips dus. Zie elkaar staan. Heb oog voor wat je collega's presteren. Wees niet te beroerd om te laten weten dat je het werk van de ander waardeert, en wees niet te beroerd om het oprecht te waarderen, ook als de ander niet een van de toppresteerders is. Wees niet te beroerd om opbouwende kritiek te geven en met elkaar mee te denken. Dit lijkt denk ik op de mentor-tip, maar werk vooral aan een open sfeer waarin dat over en weer gebeurt, waarin goed werk opvalt omdat het normaal is om daar oog voor te hebben, en fouten niet afgestraft maar samen rechtgezet worden. Een sfeer waarin mensen ook waardering krijgen omdat ze het afgemeten naar hun eigen capaciteiten goed doen en niet alleen omdat ze met elkaar worden vergeleken. Sla leidinggevenden niet over, sleep ze er juist in mee. Doe het vooral SAMEN. Als alleen individuen tellen moet iedereen een topper proberen te zijn. In een team leveren gewone leden ook een onmisbare bijdrage en het geheel zal aanzienlijk beter werk leveren dan een verzameling van toppers die alleen voor zichzelf werken. En het is nog leuk ook. Samenwerken doe je samen.

@EVa
omdat intermediair onderhand de nieuwe Libelle is, vermaak voor 20 something vrouwen.

@HG je hebt gelijk dat er iets aan de cultuur in organisaties zou moeten veranderen. Daar wordt in steeds meer organisaties gelukkig ook veel aandacht besteed. De ervaring is helaas dat de organisatiecultuur niet heel gemakkelijk en snel te veranderen is en dat veel mensen organisaties verlaten omdat ze zich niet gewaardeerd voelen. Voor deze mensen die erkenning missen en het idee hebben dat niemand ziet hoe goed ze zijn, zijn de tips in dit artikel en het boek heel bruikbaar.

@HG je hebt gelijk dat er iets aan de cultuur in organisaties zou moeten veranderen. Daar wordt in steeds meer organisaties gelukkig ook veel aandacht besteed. De ervaring is helaas dat de organisatiecultuur niet heel gemakkelijk en snel te veranderen is en dat veel mensen organisaties verlaten omdat ze zich niet gewaardeerd voelen. Voor deze mensen die erkenning missen en het idee hebben dat niemand ziet hoe goed ze zijn, zijn de tips in dit artikel en het boek heel bruikbaar.

Ik ben het ook volledig eens met HG en werd niet vrolijk van het artikel. Zo vermoeiend om jezelf steeds maar te bewijzen naar een organisatie toe. Vaak zie ik de balans tussen zelfpromotie en "gewoon je werk doen" te ver doorschieten . Ik dacht juist dat we nu wel klaar waren met deze cultuur en dat we weer terug naar de basics gingen, naar authenticiteit maar helaas het duurt nog even voort totdat de grijze muizen gaan opvallen in die opgeklopte massa.

@HG Dit boek geeft (denk ik) wel nuttige tips om in veel organisaties beter voor de dag te komen - helaas versterkt het daarmee alleen maar de heersende (zgn High Performance) cultuur die bedrijven en de samenleving al veel geld heeft gekost. Overigens zijn niet alleen veel vrouwen het "slachtoffer", ook veel mannen die niet de behoefte voelen non-stop in een interne concurrentie strijd te werken zijn dat ook.
Het idee dat wij mannen al in de kleuter-zandbak hiermee bezig zijn is te belachelijk voor woorden!
In de initiatieven in mijn bedrijf op dit gebied gaat het toch vooral om het bovenstaande: leer vrouwen zich meer te profileren en minder om management te leren ook ander gedrag te waarderen dan het haantjesgedrag (komt wel aan de orde maar in beduidend mindere mate). De discussie over quota zal er in mijn ogen alleen toe leiden dat vrouwen die hier goed in zijn (masculien gedrag) sneller naar de top komen. Het zij ze gegund, maar de kans is groot dat het de heersende cultuur verder versterkt.

@HG Ben het ook eens met met HG...maar kijk eens om je heen...die wereld van respect en elkaar wat gunnen etc is helaas nog wel een utopie. Dus wil je dat mensen jou zien en voor het goeie werk dat je levert, dan zul je daar toch op een of andere manier aandacht voor moeten vragen. En dat betekent echt niet dat je je anders voor moet gaan doen dan je in werkelijkheid bent. Maar je mag het best uitspreken dat je je werk goed doet en goeie resultaten behaalt. Ik irriteer me echt mateloos aan mensen die maar vinden dat een ander dat vanzelf maar moet zien....We leven in een hele hectische wereld waarin heel veel mensen zichzelf voorbij lopen, dus laat staan dat ze elk moment oog hebben voor een ander. Dus als je wilt dat een ander je ziet, dan zul jij daar actie voor moeten nemen. Uiteindelijk ben je zelf verantwoordelijk voor al je geluk....

Ik ben het volmondig eens met de reactie van EW hierboven. Het zou prachtig zijn als al je grotere en kleinere successen als vanzelf door je omgeving gezien worden, maar dat is niet de realiteit en wat mij betreft ook een beetje naïeve gedachte. Niemand kan je prijzen om prestaties die je levert als ze niet gezien worden. Je bent er zelf verantwoordelijk voor te zorgen dat deze gezien worden. Ik ben het in mijn loopbaan tot nu toe in elke functie en in elke organisatie tegengekomen - hoewel bij de een meer dan bij de ander. En heb dit voor mijzelf ook moeten inzien en me hierin moeten verbeteren. Ik heb een hekel aan 'windowdressing': met veel bombarie bv van die protserige symposia organiseren rondom marginale gebeurtenissen of prestaties. Maar als je 'verder' wilt komen is de realiteit dat je jezelf goed moet kunnen verkopen - naast het feit dat je wat mij betreft nog steeds moet zorgen voor voldoende inhoud. Dat begint al bij je sollicitatiegesprek, daar verwacht je ook niet dat de ander maar vanzelf moet zien hoe goed je bent. En het eindigt daar ook niet. Veel mensen zijn er slecht in en zetten zich hiertegen af, maar dit maakt uiteindelijk vaak het verschil in mensen die vooruit komen en mensen die ergens blijven steken. Doe er iets mee of doe het niet, dat is ieders eigen keuze.

@HG: sleutelwoord: samenwerken! Helemaal mee eens!
@Mirjam: wat bedoel je met "verder" komen? verder dan wat?

Het bedrijfsleven en de rest van de wereld gaan kapot aan steeds meer mensen die steeds minder weten en kunnen, en daardoor een heel rookgordijn moeten optrekken van zogenaamde "expertise". Bij ons op het werk gaan inmiddels 100 FTEs verloren bij het managen van het werk van drie ingenieurs die wel kunnen nadenken en concrete kennis hebben. Daar krijg je nu een economische crisis van!

@VV: verder dan waar je bent en mogelijk kan blijven hangen, als je je aandacht beperkt tot uitsluitend je inhoudelijke prestaties, zonder je te bekommeren om hoe je deze zichtbaar krijgt. Die mensen van Hans hierboven die dat 'rookgordijn optrekken van zogenaamde expertise' zijn heus niet altijd mensen die niks weten of kunnen, maar in mijn ervaring ook vaak niet mensen die meer weten of kunnen dan jij zelf. Ik heb mensen aan me voorbij zien schieten die echt niet meer konden dan ik, maar hun werk en zichzelf wel beter en met meer zelfvertrouwen voor het voetlicht wisten te brengen. Je kan dan boos worden op de hele wereld of gefrustreerd raken (en die fase heb ik heus ook wel gehad), maar je kan ook eens goed naar ze kijken en je realiseren dat je niet inhoudelijk in je werk tekort schiet, maar wel wat mag verbeteren in je presentatie daarvan. Ik heb daar veel van geleerd en ben daarmee dus wel 'verder' gekomen. En als je zelf dan 'verder' bent, heb je ook een verantwoordelijkheid te zorgen dat je direct door rookgordijnen van niks-kunners heen prikt en deze geen schijn van kans geeft. En aan de andere kant mensen met kwaliteiten vertelt dat ze die best wat meer mogen laten zien, daar trots op mogen zijn. Zodat zij daarmee ook vooruit komen. En zo zit dat. Volgens mij.