Ik ben altijd bereikbaar, maar collega's bellen niet

Auteur: Jeroen Postma | 22-02-2012 | Reacties: 8 | Share/Bookmark Mail dit artikel

C Collega's bellen die vrij zijn, is not done bij Jeroen op kantoor. Lastig als je even iets met iemand moet afstemmen om verder te kunnen met je werk. ‘Bel me, alsjeblieft.'

Een van de dingen waar ik het meest tegenaan loop sinds ik werk, is dat je voor bijna alles andere mensen nodig hebt. Hij weet hier iets over, zij is expert op dat gebied, en nog iemand anders moet er ook zijn oké aan geven. (Ah, dat heerlijke afstemmen, wilt u ook uw plasje erover doen? Ik wacht hier wel.) En werkelijk áltijd is er in dat proces wel iemand niet. Het out-of-office-mailtje dat jou in twee regels glimlachend laat weten dat je project in elk geval voor vandaag gestrand is. Vakantie, opleidingsdagen, collega's die vier keer negen uur werken of zo'n vermaledijde papa- of mamadag hebben. Argh. En als je hier niet bent, dan ben je er niet en valt niemand je lastig op je mobiel. Het werk gebeurt op de tent.

Ergens vind ik dat jammer. Ik kijk met enige bewondering naar consultants, advocaten en andere ‘can do'-stereotypes. Dat altijd knallen, wat je toch meer in die sectoren hebt, mis ik wel een beetje. Het zou toch fijn zijn als wij wat flexibeler waren en ik collega's gewoon te pakken kon krijgen als ik ze nodig had. Papadag? Je leert die luiers maar met één hand om te doen, dan kun je met de ander je telefoon opnemen.

Van de week zat ik te eten met twee vriendinnetjes, waarvan er een inderdaad bij zo'n groot en snel advocatenkantoor werkt. Ze kon me niet goed uitleggen wat ze nu precies doet, net zomin als ik dat trouwens kan als het om mijn werk gaat, maar de proactiviteit en wendbaarheid straalden ervan af. Blackberry op tafel, tas ernaast, schenk voor mij ook maar een glas wijn in, leuk jullie weer te zien. Toen ging-ie voor de eerste keer. De ‘avondsecretaris' van haar kantoor. Ze hebben daar een avondsecretaris.

‘Vast wel relaxt, dat je elkaar na vijven ook nog wat kan vragen.'
‘Nee, juist superkut. Je werk zit áltijd in je binnenzak. Maar dat is part of the job.'

En inderdaad: nog voor we een hap hadden genomen van ons visje, dat echt niet raar vroeg op tafel stond, rinkelde het apparaat weer. Er volgde een gesprek van tien minuten en dat gebeurde die avond nog twee keer. ‘Sorry dat ik je stoor', werd volgens mij niet gezegd.

Ik blijf erbij, collega's mogen me prima bellen buiten werktijd als ik ze daarmee van dienst kan zijn en alsjeblieft: doe dat ook gewoon. Maar zo'n telefoontje moet binnen twee minuten af te handelen zijn. Het moet wel leuk blijven. Toch goed dat ik geen advocaat ben geworden, geloof ik.

Muziektip: Ladytron - Blue Jeans


Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Jeroen Postma'

Reageer, print of deel dit artikel

  • Reageer (8)
  • Print
  • Share/Bookmark Mail dit artikel
Reacties op dit artikel:
Valentijn Bolhuis | 22 februari 2012 (10:45)

Zie je wel dat Het Nieuwe Werken om cultuur draait. Blijkbaar vind jij het de normaalste zaak van de wereld, maar is je organisatie er nog niet klaar voor. En blijkbaar passen jullie minder goed bij elkaar dan je in eerste instantie dacht...

Ronald | 22 februari 2012 (15:25)

Duitsland: succesvol...
VW: zeer succesvol

Smartphones en email na 18:15 uur: staan uit

http://www.handelsblatt.com/unternehmen/industrie/volkswagen-keine-e-mails-mehr-nach-feierabend/5992370.html

Ik denk dat we er met zijn allen niet beter van worden van dat haasten en altijd bereikbaar zijn. Laten we ons vooral richten op het effectief zijn als we op het werk zijn. Dan kunnen we daarna rustig en ontspannen van de ´Feierabend` genieten.

Wouter | 22 februari 2012 (16:03)

Moet er niet aan denken om in m'n vrije tijd lastig gevallen te worden. Veel dingen kunnen prima tot morgenochtend/maandag wachten. Schei toch allemaal uit - het wordt allemaal groter en belangrijker gemaakt dan het werkelijk is.

Matthieu Reijers | 23 februari 2012 (11:21)

Ach ja ik heb toch geen rust in mijn kont! Ik ben dan ook 24/7 bereikbaar voor mijn collega's.

Zeker als ik ze kan helpen. Ik help liever problemen op te lossen voor mijn collega's (dat geeft mij een goed gevoel) dan met m'n vriendin GTST te kijken. (Hoe mijn vriendin daar tegen aankijkt is een ander verhaal)

Julie | 23 februari 2012 (15:26)

"En als je hier niet bent, dan ben je er niet en valt niemand je lastig op je mobiel. Het werk gebeurt op de tent."

Groot gelijk!
Ik zou dolgraag terugwillen naar de tijd vóór de mobiel (ik ben begin 30, dus voel me nog niet heel bejaard). Dat er uberhaupt een economie draaiende gehouden kon worden zonder 24/7 bereikbaar te zijn, je kunt het je niet voorstellen!!!
Ik word er werkelijk naar van dat je altijd en overal bereikbaar moet zijn. Ik wil ook geen telefoon van de zaak (ik werk voor de overheid, dus niet heel snel en hip), maar ik ben bang dat ik er binnenkort toch aan moet geloven. En dan is de tijd van "sorry, ik ben nu vrij" voorgoed voorbij. Want als je eenmaal zo'n ding hebt, die betaald wordt door de baas, dan moet je 'm altijd en overal aan hebben staan.
Mijn leidinggevende is vergroeid met haar mobiel. Ze komt met telefoon aan het oor binnen, en gaat er aan het oor mee weg. Eenmaal per jaar gaat ze in retraite, want ja, ze is zo vreselijk druk, dan moet ze even tot zichzelf komen. En zelfs dan is ze "gewoon" bereikbaar, jaja het werk gaat door.
Innerlijke rust: ik kan het niet vinden met die mobiel in mijn jaszak. Ik wil gewoon niet gestoord worden als ik met mijn vriend (romantisch) of vriendinnen (gezellig) uit ben of zit te eten. Ook niet tijdens het boodschappen doen of het autorijden. En al helemaal niet als ik op de wc zit of net naar bed wil. En als 'ie een uurtje of twee uit heeft gestaan, wil ik ook niet zien dat ik 5 gemiste oproepen heb!
Help! Kunnen we nog terug? Of komt er misschien ooit nog wel eens een einde aan dit 24/7 tijdperk? Help me hopen....

Marina Lauer | 23 februari 2012 (17:56)

Ik werk al een paar jaar parttime (3 dagen) maar ben altijd bereikbaar, telefonisch of via de mail. Ik benantwoord mijn mail, bel terug indien nodig (of zelfs indien het ook wel kan wachten) of maak thuis werkzaamheden af (lees wel in mijn eigen tijd want onbetaald) Geen probleem want zeer resultaatgericht en gedreven. Helaas bestaat de arbeidsmarkt voornamelijk uit fulltime banen. Ik ben nu op zoek naar een nieuwe pt functie en zie bijna geen vacatures. En dat terwijl ik waarschijnlijk net zo productief ben, want ik vind het leuk om te werken. Ik heb echter ook een dochter die ik niet vijf dagen per week naar de bso wil doen en een een partner met een hele drukke internationale baan. Jammer dat dit toch een probleem is voor veel werkgevers.

Jan | 23 februari 2012 (19:01)

"out-of-office-mailtje project voor vandaag gestrand" mooie single points of failure in die organisatie
"vermaledijde papa- of mamadag" fijn te zien dat je denkt dat er alleen werk bestaat voor iedereen.
"prima bellen buiten werktijd" gratis werken? kom dan even hier het gazon maaien.
Raar om te zien dat dit zo normaal is voor Jeroen. Gelukkig zet hij er wel de 2 minuten rem op.

Hans | 24 februari 2012 (7:34)

Al bijna 20 jaar maakt ik afspraken over wanneer ik bereikbaar ben.
Ik hoef niet zo nodig in de rij bij een pretpark problemen op de zaak op te lossen.
Nooit problemen ondervonden en altijd bereikbaar in die gevallen dat het ECHT noodzakelijk is.

Wanneer gebrek aan planning ervoor zorgt dat ik "altijd bereikbaar" moet zijn, gaat er dus echt iets fout.

Ook nu werkt dat uitstekend.

Het kan enige tijd duren voordat je reactie geplaatst wordt.

Het is de redactie van Intermediair toegestaan om de inhoud van de reactie met naam en toenaam te hergebruiken in de print uitgave van Intermediair.

Reacties worden niet direct op de site geplaatst. De redactie controleert vooraf of de reactie aan een aantal voorwaarden voldoet. Deze voorwaarden zijn:

  • Reacties dienen betrekking te hebben op de inhoud van het betreffende artikel of onderwerp.
  • Reacties mogen geen beledigingen, bedreigingen, al dan niet fictief, aan het adres van de andere sitebezoekers of aan prominente personen bevatten.
  • Uitingen van geweld, racisme, anti-semitisme, het zwartmaken van individuen, groepen of organisaties worden niet getolereerd.
  • De reactie moet kort en bondig zijn (maximaal 1.000 karakters), te lange reacties worden niet geplaatst.
  • Het plaatsen van persoonsgegevens zoals telefoonnummers en adressen in de tekst van de reacties is niet toegestaan.
  • Links naar websites en reclame voor producten en/of diensten worden niet geplaatst.
  • Reacties die volledig in hoofdletters zijn getypt en/of vol staan met uitroeptekens en vraagtekens worden niet geplaatst.
  • Reacties die vol staan met taalfouten worden niet geplaatst.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties aan te passen, in te korten of te verwijderen. De redactie gaat niet in discussie over geplaatste of verwijderde reacties.


Ik ga akkoord met de voorwaarden

Over Jeroen Postma

Jeroen Postma (Wageningen, 1984) studeerde Internationale Bedrijfskunde aan de Universiteit Maastricht, en nam daar ruim de tijd voor. Na de bul en de bijbehorende existentiële crisis is hij begonnen aan zijn eerste baan als trainee op een ministerie. Wekelijks schrijft hij over het werk, de mensen en zijn pogingen het 'startersbestaan' vorm te geven. jeroen postma

Zoek in vacatures voor hoogopgeleiden: