Tact, kun je dat ook leren?
Auteur: Jeroen Postma
|
16-02-2012
| Reacties: 1
|
 Mail dit artikel
De ongezouten mening van starter Jeroen wordt niet altijd gewaardeerd. Hij krijgt veel meer gedaan als hij tactvol, diplomatiek en vriendelijk is. Niet zijn sterkste kant. ‘Iets weggeven is toch gewoon verliezen?'
Tact is niet mijn sterkste punt, nooit geweest. Stukje genen en een stukje opvoeding. Ik ben overmatig direct en maak verkeerde opmerkingen in sociale situaties. Als mijn scharrel in alle oprechtheid ruzie met me probeert te maken, reageer ik met de tekst: ‘Moment, een andere vrouw heeft ook even mijn aandacht nodig', terwijl ik iemand begin te sms'en. Van dat laatste heb ik dan overigens achteraf wel spijt, en ik probeer aan mijn neiging tot horkerigheid te werken.
Op mijn werk is het niet anders: ik communiceer liever duidelijk dan aardig, breng dingen zonder omhaal en laat mijn mening zelden in het midden. Ik dacht trouwens dat die houding in het soort controlefunctie dat ik uitoefen een pre zou zijn. Doorvragen, luis in de pels zijn, stug en ontoegeeflijk. In mijn hoofd zouden we naar elke vergadering gaan met een plankje en een roestig mes. Dat kunnen we er dan mooi ritmisch in prikken (de tafel uiteraard niet beschadigend) terwijl we op onderkoelde, ietwat dreigende toon ons verhoor houden. Dus u wilt centen voor uw projectje? Overtuigt u me maar van de bittere noodzaak van dat geweldige plan. Met een ‘u hoort nog van ons', laten we onze gesprekspartners verbouwereerd achter. Het komt natuurlijk vanuit een goed hart: laat ons maar bepalen (pardon, adviseren, wij bepalen immers niks) wat de meest eerlijke en nuttige verdeling van de beperkte middelen is.
De eerste keer dat ik als bleue trainee zo'n kwestie op de spits dreef en vervolgens van hogerhand de deksel op mijn neus kreeg, kwam ik erachter: zo liggen de verhoudingen dus niet. Onze financiële afdeling dient in de eerste plaats de beleidsclubs:.dit zijn de voorstellen, wat kunnen we daarvan mogelijk maken? We hebben die clubs namelijk ook nodig om ons werk te kunnen doen. Zij moeten ons op tijd van informatie voorzien, zodat wij goede keuzes en afwegingen kunnen maken.
De collega's die dit proces het soepelst laten verlopen zijn juist toonbeelden van vriendelijkheid en de zachte aanpak. Ze denken mee, en geven soms wat meer als dat de onderlinge verhoudingen ten goede komt. Hier schermt men graag met de gevleugelde term ‘relatiemanagement'. Ik begrijp dat het zoveel betekent als ‘zorgen dat de mensen die je controleert je als bondgenoot zien'. En sta je eenmaal te boek als de vriendelijke vent van de overkant waarmee je zaken kunt doen, dan word je veel sneller in het proces meegenomen, en is je invloed uiteindelijk groter.
Het voelt niet erg comfortabel. ‘Zij' zijn toch eigenlijk de vijand? En iets weggeven is toch gewoon verliezen? Toegegeven: op strenge toon dossiers opvragen, met woorden als ‘wenselijkheid' gooien in e-mails, en de deuren gaan dicht en blijven dicht. Daarbij, als ik om elke scheet uit mijn dak ga, sorteert dat natuurlijk al snel helemaal geen effect meer.
Felheid is iets om slechts af en toe strategisch in te zetten, weet ik nu. Met Frans, opperdiplomaat en meest aimabele kerel van de gang zit ik in een overleg, en onze gesprekspartner verklaart stellig dat hij bepaald geen zin heeft om een stuk van zijn budget over te dragen. Frans knijpt zijn ogen wat samen:
‘Dat hebben we niet afgesproken. Schoon over is schoon over', klinkt het, met een heel klein beetje dreiging.
Vrij snel komt de gemompelde repliek: ‘Ehm, misschien heb je wel gelijk. We laten het hier maar bij.'
Dat lukt mij ook een keer, al moet ik er maanden overmatig vriendelijk en tactvol voor zijn. Zolang zal het helaas ook nog wel duren.
Muziektip: Goldfrapp - Strict Machine
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Jeroen Postma'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Lin | 21 februari 2012 (20:37)
Ha Jeroen. Heel veel succes met je omscholing! Heel herkenbaar, je lijkt sprekend op een collega van me. Hij werkt er op het moment ook aan, bij hem resulteert zijn gedrag er namelijk ook in dat mesne hem meer ontlopen, dan dat ze doen wat hij wil. Ik denk dat je nooit een natuurtalent zult zijn, maar het is vast niet moeilijk die horkerigheid wat meer in bedwang te krijgen.
|
Heb jij ook je cv door ons laten checken tijdens de Nederlandse Carrièredagen op 25 en 26 november? Bekijk hier wat Intermediair voor jou op de arbeidsmarkt kan betekenen.
