Tien gouden tips om op te vallen

Goede tips, alleen zitten de recruiters niet helemaal op één lijn. Kan ook niet, zoveel mensen zoveel verschillen. Lijkt me vooral goed om voor het schrijven van je sollicitatiebrief even te bellen en zo te bepalen wat men van je wil zien.

Beste Peer Goudsmid,

Het getuigt niet van veel respect om een toekostige collega direct met "joh" aan te spreken en te tutoyeren. Het irriteert me mateloos dat ik door mensen die ik volsterkt niet ken (met name via mail) met je en jij word aangesproken of aangeschreven. Hoezo waarden en normen?
Of wordt ik een oude .....

vriendelijke groet

Uit de recruters-antwoorden blijkt dat velen van hen vinden dat alleen zij het druk hebben en hard werken. Er straalt een soort arrogantie uit hun adviezen. Wie denken ze wel dat ze zijn?
Ook zij hebben waarschijnlijk een opleiding gevolgd en met geknepen billen bij hun eerste sollicitaties gezeten. Of zijn ze dat vergeten? Hoe lang geleden was dat eigenlijk?

Beste Geert,

Het getuigd ook niet van flexibiliteit. Dit moet je hebben om op hoog niveau jouw tijd goed te benutten. Het zal per bedrijf verschillen of je tutoyeren mag. Ik irriteer mij niet, maar accepteer zeker nieuwe frisse geesten.

Ik ben een senior recruiter, ik heb gewerkt in Nederland Hong Kong en Singapore. En ik behoor nog duidelijk tot het type "Uitprinten van een CV en goed doorlezen". Ik delete direct schreewende zogenaamd opvallende CV's. Met blauw. Vreselijk!! en Onleesbaar Dus... Het ligt er maar net aan wie je treft. Deze tips zijn op zich goed. Maar ik ben er van overtuigt dat jou CV op de branche / industry moet aansluiten.

Tja goede tips, wel / geen foto; van het scherm af springen...allemaal buzzwords. Soms heb je een scherp CV en kom je niet in aanmerking omdat het te beknopt is en daarna is het weer te lang...laten we wel wezen...w&s bureaus zijn ook niet altijd even integer in de voordracht en selectie, ook zij zijn ondernemen en het gaat om de poen..er is is 1 goede tip: wees altijd jezelf!

mbt "the wall of ugly" ik denk dat hier een goede zaak is in relatie tot privacy wetgeving. het is duidelijk dat het CV (incl de foto) voor andere doeleinden gebruikt word. Trouwens veel W&S bureau's trekken zich weinig aan van de privacy wetgeving.

laten we wel wezen... veel W&S bureaus investeren niet meer in het opbouwen van een betrouwbare relatie met hun kandidaten maar wel met opdrachtgevers. Vandaar ook dan men korte CV's met veel buzzwords wil. Menig W&S bureau die mij bellen vragen eerst naar het salaris en dan pas naar wat ik eigenlijk doe.. het is tijd voor echte W&S mensen die dit doen vanuit hun hart en niet de schnabbelaar die snel mensen schuift en wilt scoren

Leuk om te lezen: "vermijd standaard woorden als "flexibel", "teamplayer" en " stressbestendig".
Grappig dat je deze woorden juist zoveel in vacatures tegenkomt.

Leuke tips allemaal...maar wat als 57 bent? Zonde om al mijn ervaring niet te gebruiken, maar zo ondertussen heb ik wel 150 afwijzingen liggen.
Mijn cv pas ik ook aan aan de vacature...wat is relevant en wat willen ze misschien natrekken? Mijn brief is goed, kort, duidelijk en ik blijf altijf mezelf.
Tegenstrijdig is toch dat je ervaring niet opweegt tegen de 'jonkies'als ik het even zo mag noemen.
Dus, alle tips om als oudere aan het werk te komen zijn zeer welkom.
Ik ben benieuwd.

@senior recruiter Madeleine.
Jij selecteert ongetwijfeld niet op correct nederlands. Uitprinten (het is "printen" of "uitdraaien" en overtuigd met "t"???
Ben het overigens wel met je eens, pas na printen ontdek je de type- en spelfouten..... en verzorging van je correspondentie zegt ook iets over de persoon.

@ Esther: uitprinten staat gewoon in de Van Dale.

@ Johan, dat is balen zeg! Uitgerangeerd..
Ik overweeg met mijn HBO diploma communicatie aan de School voor de Journalistiek een baan als schoonmaker te ambieren. Waar jouw werkervaring tegen je werkt (want dan ben je blijkbaar ineens te oud of zo) word ik afgewezen op het gebrek aan werkervaring. Knullig he? Zitten we allebei werkloos thuis.

Het is ook maar net welke adviezen je ter hand neemt, zo zijn er weer sites die het meesturen van een pasfoto juist weer aanraden. Ook kunnen er weer verkeerde conclusies worden getrokken aan de hand van bijbaantjes die je vermeld, terwijl een ander weer zegt dat je dat juist moet vermelden om te laten zien dat je ook minder werk aanpakt.

Elke bedrijf is anders, dat komt ook zeker wel terug op deze site. Tips zijn altijd handig maar niet dé uitkomst. Geluk, gunnen en leeftijd komen er zeker ook bij kijken. Helaas ben ik momenteel thuis terwijl ik als workaholic niet kan wachten op een nieuwe uitdaging!

Geachte heer . . ., Beste Johan, en anderen die dit lezen,

Uitgerangeerd zijn zit tussen de oren. Want de conclusie komt voort uit een waarneming. Maar ik moet zeggen dat recruiters een apart soort mensen is. Zo kreeg ik eens een mail waarin geantwoord werd dat wanneer een mijn CV passende baan gevonden zou worden "ontsluiering" zou plaats vinden. Dat was dit voorjaar. Het is nu november. Waarmee ik maar wil zeggen . . . .. Wat denkt U nu als lezer? Invulling wat van toepassing kan zijn. Het is gewoon een kansspel.

Zo gaat het ook met CV's. Schrijven naar de vacante functie. Of is het fakante funktie? Zie het maar als een spel met krasloten. Door gaan tot U (of je) de goede loten in handen hebt.

Werkgevers geven recruiters strikte voorwaarden en blijven zo buiten schot. De recruiter voert slechts uit. Blij met zijn/haar baantje.

Kort gezegd. Werknemers zijn ondanks alle CAO's, voorschriften en andere voorzorgsmatregelen de klos als zij zonder werk zitten. De "machtigen" zitten aan de anderen kant van de tafel en moeten gepaaid worden. Dat lukt niet met strijd maar met zoete woordjes.

Ikzelf ben 65 jaar en er, toen ik 55 jaar werd, uitgewerkt met salarisuitbetaling tot aan mijn 65e jaar inclusief gedeeltelijke opbouw van pensioen. Vervolgens ben ik gaan studeren.

De werkgevers? Dat is gewoon een apart soort mensen die het te druk hebben met hun bedrijf. Dáár moet je ze treffen om de baan te bemachtigen. Ik probeer dat bij voortduring. En wens een ieder die dit voor ogen houdt heel veel succes en doorzettingsvermogen.
Blijf actief.

Thea Keijzer

Een groot probleem is dat recruiters vaak zelf niet weten wat zij zoeken. Dat uit zich in buzzwords en veel algemene termen die in elke advertentie tegenkomt. Ook als je kijkt naar de selectiecriteria zie je dat recruiters veelal niet weten waar ze naar op zoek zijn. Ja, de ideale kandidaat die nog relatief jong is en massa ervaring heeft. Dus tussen de 25-35 dien je te zijn en jaren ervaring op dat specifieke gebied. Een gotspe natuurlijk.

Verder worden vaak criteria gehanteerd die twijfelachtig zijn. Want, juist in deze tijd, wat moeten we met het criterium Leeftijd? Hoezo mag je niet boven de 40 zijn voor een functie?
Begrijpen die recruiters niet dat ze dan juist veel ervaring binnen halen?

En laten we wel wezen. De gemiddelde functievervulling bij een organisatie is ongeveer 7 jaar. Zo zijn er wel meer merkwaardigheden te benoemen aan recruiters.

Beste tip: Zoals eerder vermeld. Wees jezelf en laat je niet gek maken door al die tips van de recruiters. Vergeet de tips. Het bedrijf doet zichzelf te kort als ze jouw niet aannemen. En als jij niet jezelf blijft, doe jij jezelf tekort.

Regels, regels, regels. "Zo moet het.", "Zo moet het niet."

Hopelijk tref ik die Madeleine nooit aan als recruiter. Wereldbereisd maar wereldvreemd van open-minded beoordelen.

Goed om te lezen dat 'het grootste kapitaal' toch eigenlijk niet meer is dan een overeenkomst van lettertypes (profiel versus cv). Ook is het weer goed om te lezen dat recruiters uit ervaring schrijven. Zijn dat die recruiters die vervangen zijn door jongere mensen met nóg meer ervaring?
Het mooist is natuurlijk het commentaar van andere media's gelijk intermediair. Of een fijne 'cop[y-paste' of, je raadt het al, het tegenovergestelde.

Maar goed dat de chronologie in de praktijk anders werkt. En als iemand nog tijd over heeft, graag uitleg over een recruiter en recruitmentspecialist. Met de economie als interieurverzorger, wanneer gaat de recruitmentbranche nadenken?

Leuk hoor, de gouden tips. Alsof ze al niet bekend waren. Ik heb zo'n beetje de meest belangrijke adviezen en tips voor langere tijd gebruikt. Met als resultaat dat het geen fluit uitmaakt. Of je nou een simpel standaard CV maakt of voortdurend je CV aanpast om ' van het beeldscherm af te knallen' de uitnodigingen worden niet meer of minder. Ik weet nog wel tip! Ga je een recruiter bellen, vraag dan hoe lang hij/zij er al werkt en probeer subtiel te achterhalen of het daadwerkelijk zin heeft om een afspraak te plannen. Maandag heeft bijv. een 'gesprekstarget' voor zijn recruiters. Wat inhoudt dat ze minimaal x aantal gesprekken per dag moeten houden met kandidaten. Kortom ze laten met gemak kandidaten opdraven om hun target (en eigen baan) veilig te stellen en niet om jou te helpen. Aan nieuwe recruiters heb je allemaal niets, ze hebben nog geen netwerk en zijn derhalve nutteloos. Eigenlijk zijn alle recruitbureaus nutteloos.

Laat je inderdaad niet gek maken door allerlei regeltjes en holle woorden
volg gewoon jezelf wat de beste overtuigingskracht oplevert en wat vertaalt zich in een scherp profiel

Tien tips voor recruiters (en managers):

• Zorg dat iedere deelnemer bij een sollicitatiegesprek zich heeft ingelezen. Het zien dat een manager tijdens het gesprek pas het c.v. gaat lezen is te gênant voor woorden.

• Zaag niet door op een c.v. tot in de kindertijd als je iemand wilt vloeren maar geef een positieve wending aan het gesprek en sluit het af, ook al is dat na 15 minuten. Verdoe je tijd niet, zeker als je maar 1 minuut voor het lezen van een c.v. neemt, en als je binnen de eerste 3 minuten al weet of je verder wilt met de sollicitant of niet. De kandidaat dus later inlichten dat hij of zij het niet geworden is, is dan het gepaste antwoord.

• Een c.v. doorzagen op het arbeidsverleden is verre van interessant. Een gesprek over de motivatie en kwaliteiten voor de functie, interesse voor het bedrijf, hoe de sollicitant zijn toekomst ziet en hoe de sollicitant omgaat met ‘mensenkwesties’ die zich binnen elk bedrijf voordoen is zinniger.

• Hou je aan de sollicitatiecode: geen pasfoto vragen als het ook niet hoeft, en al helemaal geen leeftijdsvoorkeuren aangeven in advertenties. En ook geen verborgen signalen als ‘de gemiddelde leeftijd binnen ons team is 33 jaar’. Waar ben je als bedrijf in godsnaam mee bezig...

• Beschrijf zo goed mogelijk het profiel van de gewenste kandidaat en wat hij of zij staat wachten binnen het bedrijf. Is het een gespreid bedje of juist niet? Zoek je iemand met doorzettingsvermogen, geef dan aan waarom dat zo belangrijk is voor het functioneren. Een advertentie die aantrekkelijk is gemaakt, ook inhoudelijk, maar niet goed of achteraf niet juist weergeeft welke kandidaat daar het beste bij past levert alleen maar desillusie op.

• Wees ook reëel in het gesprek over de realiteit. Loopt het op de afdeling niet goed, presteert het bedrijf ondermaats, is er veel verloop, staan er reorganisatieplannen op stapel etc. Noem het allemaal en peil de reactie van de sollicitant. A. de sollicitant weet beter waar hij/zij aan toe is. B. de sollicitant kan beter zelf een oordeel vellen of hij/zij geschikt is voor de baan en laat degene dat dan motiveren. Alles wat afwijkt van het sollicitatiegesprek en na de start opvalt is een weerspiegeling van een slecht sollicitatiegesprek en slechte functionerende recruiters.

• Laat hoe een c.v. of een brief eruit moet zien volledig over aan de sollicitant zelf. Hoe meer recruiters aangeven wat zij verlangen geeft alleen maar aan dat zij geen oog hebben voor de authenticiteit van de aspirant-kandidaten die aankloppen, maar hoe recruiters het best bediend willen worden. Een c.v. die is opgesteld n.a.v. maatstaven die recruiters hanteren ( zoals 1 minuut om een c.v. door te nemen) is er een om direct in de prullenbak te gooien want die sollicitant laat zijn oren hangen naar wat een ander belangrijk vindt en ook zijn of haar functie makkelijk maakt. Als ik met blauwe koeienletters een c.v. wil vullen omdat ik als sollicitant daartoe een reden heb dan doe ik dat gewoon. Het spreekt je aan of het spreekt je niet aan. Kijk eens naar al die advertenties gevuld met een mooie aantrekkelijke dame voor een beleidsfunctie financiën bij de gemeente Hoge Bomen.

• Als je een gesprek hebt gevoerd met een sollicitant laat bij afwijzing dan altijd iets van je horen. Je bent op dat moment verkoper van het bedrijf. Geef daarbij de reden aan waarom degene het niet is geworden en noem ook positieve eigenschappen – je had immers aanleiding om degene uit te nodigen – en een wezenlijke tip mee te geven kan ook geen kwaad. Vergeet niet te vragen of er voor jou verbeterpunten in zitten want een sollicitant ziet ook zaken bij jou of andere vertegenwoordigers van het bedrijf! Schud die arrogantie van je af en vergeet niet dat je door de veelheid van reacties een betere keus kan maken. Bij maar enkele reacties is de spoeling dun.

• Bestempel een sollicitant niet als slachtoffer omdat hij of zij de schuld bij een ander legt als de manager zelf aangeeft maar moeilijk aan (goede) mensen kan komen of dat het bedrijf van ver is gekomen. Het lag natuurlijk niet aan die manager zelf, of aan zijn mensen maar aan de marktomstandigheden, ‘yeh right’.

" En kies een letter die makkelijk leest op de computer. Zeker niet de Times New Roman, maar bijvoorbeeld Verdana."

Hmm..., ben ik het niet helemaal mee eens. Ik ken genoeg mensen die hun CV met Times New Roman hebben opgesteld en een uitnodiging krijgen. Ik vind het lettertype niet zo heel erg belangrijk; belangrijker is dat het geheel overzichtelijk is. En als je uiteindelijk echt niet kan kiezen tussen een lettertype ga dan voor Arial. Dit is namelijk nog steeds het meest gebruikte lettertype in de 'corporate' wereld.

(Wat voor mij wel een afknapper zou zijn is het gebruik van Comic Sans FM, tenzij het CV tevens dient als uitnodiging voor een kinderfeestje voor je 5-jarig zoontje)

Stuk voor stuk goede punten, mijn situatie vereist echter een andere doelgroep.

Als freelance business developer en sales loop ik met een grote boog om recruiters heen. Vanwege mijn andere manier van werken, zoek ik alleen contact met directeur / eigenaar omdat zij een beslissing kunnen nemen. Recruiters zijn vaak gehouden aan de policy van bedrijven en hebben niet de mogelijkheid om buiten bepaalde paden te gaan.

Tot nu toe werkt deze aanpak voor mij het beste.

@ errol
direkt kontakt hebben met de bron is natuurlijk het meest efficiente,
recuitings en selectiekantoren kunnen eventueel interessant zijn om er achter te komen wie die bron is..

Je ziet het: veel goedbedoelde adviezen van mensen die inderdaad ook hun brood proberen te verdienen. Zij het op een bepaalde wijze die, gezien de reacties van de meeste 'slachtoffers', meestal niet in goede aarde valt. In the end of the day draait het allemaal om communicatie en uiteraard miscommunicatie.
Helaas moet ik uit ervaring schrijven dat er ook tussen de recruiters maar enkele gouden eieren zitten en de rest schroomt niet om hier en daar eens even lekker kort door de bocht te gaan.
De mensen die wel de tijd nemen, weten ook wat de de ander beweegt en kunnen op die manier een goede match maken. Via deze groep mensen heb ik elke keer een baan gevonden, die bij me past en (ook niet onbelangrijk) waar ik een aantal jaar heb gewerkt.
Je kunt er niet omheen dat je jezelf moet verkopen en dat vergt een strategie.
Probeer er even goed voor te gaan zitten (niet 5 minuten) en de W-tjes te beantwoorden.
(who, what, where, why......)
Je zult wellicht tot de conclusie komen dat er eerst wat informatie moet worden gehaald: bij de recruiter, van het net, bij je omgeving, misschien direct bij het bedrijf etc.

Succes met solliciteren en ga je er serieus voor; zorg dan dat je serieus wordt genomen.

@r. van Dooren.

Wellicht in overvloede omdat er wel 100 tips te verzinnen zijn, nog een tip voor recruiters en managers

Tip 11. Voel je als recruiter (of manager) niet gekwetst en/of boos als de kandidaat na bijvoorbeeld 15 minuten besluit dat het beter is om het gesprek te beëindigen en maak geen 'natrap' opmerkingen richting de kandidaat omdat je je eigen gekwetstheid en/of boosheid niet kunt hanteren. Uithuilen of boos worden doe je maar een collega-recruiter/manager.

Ik wil namelijk, net zoals recruiters mijn tijd niet verdoen en wanneer ik merk dat ik aan tafel zit voor een 'spookvacature', het gesprek absoluut niet lekker loopt of om diverse redenen mijn gesprekspartner niet mag (veelal is leeghoofdigheid bij mij ergernis nummer 1) kap ik het gesprek af.

Echter behoorlijk wat recruiters zijn dan zwaar beledigd en moeten kennelijk koste wat het kost een of meerdere bijtende opmerkingen maken. Overigens moet ik eerlijk bekennen dat het je best een goed gevoel kan geven om een zinloos gesprek af te kappen. Je schopt die veelal arrogante houding van zo'n persoon in een keer onderuit en dat is goed van zijn/haar gezicht te lezen. Erg leuk, dus gewoon doen!

Wat een loser, die Martijn Smit. Je hoeft toch niet briljant te zijn om te weten dat iedereen direct afknapt op dit soort oppervlakkigheid.
Je kunt aan deze reactie wel merken dat ik niet meer dan 45 seconden heb om deze inteeltverhalen van personeelsboeren-onder-elkaar te bestuderen.

Te gek toch dat men hier zomaar gratis tips geeft aan recruterings en selectie bedrijven terwijl men toch er van uit kan gaan dat ze hun werk naar behoren doen en het professioneel aanpakken omdat zij er juist meer dan behoorlijk voor vergoed worden...

@ errol
direkt kontakt hebben met de bron is natuurlijk het meest efficiente,
recuitings en selectiekantoren kunnen eventueel interessant zijn om er achter te komen wie die bron is..

Maar wat iedereen vergeet is dat de auteurs/auteureuses (ex-recruiters?) dit aan hun CV kunnen toevoegen.

Ik hoop dat ik die ooit onder ogen krijg.

Intermediair: dit is geen bijdrage.

@ errol
direkt kontakt hebben met de bron is natuurlijk het meest efficiente,
recuitings en selectiekantoren kunnen eventueel interessant zijn om er achter te komen wie die bron is..

Gouden tip voor de recruiter: terugbellen, informeren hoe de sollicitatie procedure loopt. Ik heb onlangs bij een mogelijk interessante werkgever via de recruiter mijn salariseisen e.d. doorgegeven (kan m.i. want ik heb een baan). Nu na 2 weken nog niks meer van gehoord of vernomen. Dit doen veel recruiters, slechte zaak!

Het is merkwaardig en amuserend tegelijk om te zien hoe recruiters denken over hun werk! De inhoudelijke verschillen zijn te groot! Het is zeer zorgeljk en bedenkelik dat recruiters zoveel zeggenschap hebben in het wel of niet geschikt vinden van kandidaten! Er moet betere en objectievere selectiemethoden en technieken komen of worden ontwikkeld. De huidige conjunctuur geeft werving en selectie oneigenlijk veel macht die gevolgen kan hebben voor individuen als voor bedrijven.Het aantal voorbeelden / missers is te over ...

De meeste recruiters die de afgelopen periode mij hebben geinterviewd waren (naar mijn subjectieve mening en ervaring) ongekwalificeerd. Ze wisen inhoudelijk erbarmelijk weinig van de vacatue e/o v/d organisatie en branche. Zijn als personen nog niet genoeg ontwikkeld, snel geirriteerd en ontwijken moelijke vragen. Communiceren slecht en maken misbruik van hun “macht”. Ik heb een keer “iets” gelezen over een recruiter die aan de kandidaten vroeg om een liedje te zingen; want zo kon deze geniale recruiter de witte raaf herkennen, waaawww!!!. Het is tijd voor een sabatical ...

De meeste recruiters die de afgelopen periode mij hebben geinterviewd waren (naar mijn subjectieve mening en ervaring) ongekwalificeerd. Ze wisten inhoudelijk erbarmelijk weinig van de vacatue e/o v/d organisatie en branche. Zijn als personen nog niet genoeg ontwikkeld, snel geirriteerd en ontwijken moelijke vragen. Communiceren slecht en maken misbruik van hun “macht”. Ik heb een keer “iets” gelezen over een recruiter die aan de kandidaten vroeg om een liedje te zingen; want zo kon deze geniale recruiter de witte raaf herkennen, waaawww!!!. Het is tijd voor een sabatical ...

Ik vind deze 10 "gouden" tips nogal magertjes en een aantal hiervan tamelijk subjectief. Het is dus maar net hoe de pet van de recruiter staat. Zoals verschillende schrijvers reeds aangeven, is het daarom zorgelijk hoe W&S-bureau's hun kandidaten selecteren. Ik probeer daarom na verschillende teleurstellende ervaringen een sollicitatieprocedure via een W&S-bureau zoveel mogelijk te vermijden. Als ik een interessante vacature zie bij een een dergelijk bureau dan probeer ik in eerste instantie d.m.v. een zoekmachine te achterhalen wie de opdrachtgever is. Ik solliciteer liever rechtstreeks. Scheelt de werkgever ook een hoop geld: ik heb mij laten vertellen dat een W&S-bureau als vergoeding vaak 25% van jouw jaarsalaris krijgt.

Recruiters zijn een lachtertje: ik heb jarenlang in Nederland en het buitenland gewerkt, in teamverband en op individuele basis, in overheidsdienst en in de privesector, maar eenmaal terug hier in Nederland bleek dat allemaal niets waard: ik spreek vloeiend Duits, Spaans, Engels, goed Frans en behoorlijk Italiaans, naast kennis van nog verschillende andere talen, maar dan krijg je te horen dat 't ook wel goed is als je maar een beetje Engels spreekt; dat je als drs. meer weet dan de baas en dat ze je daarom niet willen als je solliciteert op een MBO-functie; dat je je vast gaat vervelen omdat de baan die jij graag wilt niet uitdagend genoeg voor je is etc., plus dat bij voorbeeld je vrolijk te horen krijgt dat je na bijna 10 jaar in een lerarenteam te hebben gewerkt geen ervaring in het werken in een groep hebt., dat je bedankt wordt voor je sollicitatie en dat je mag wachten op de instructies over de te volgen procedure (die bijna 3 jaar later nog niet zijn gearriveerd) ... Echt, als het kan, met een grote boog om deze groep heen lopen.....

Beste allemaal,

Vanaf 1 januari 2010 zit ik werkeloos thuis. Ik reageer op allerlei leidinggevende functies.
De wijsheden die vele van u hier adviseren zijn redelijk te noemen.
Ik zal u een andere wijsheid delen.
Vouw uw handen en vraag in Jezus Christus Naam.....aan God, de Almachtige Schepper van Hemel en aarde, of Hij voor uitkomst wil zorgen.
En let op.........God zal Hemel en aarde bewegen om voor jou het beste uitkiezen !!

Wat mensen van andere zoogdieren doet verschillen is dat mensen leren van eigen gedrag. Waar de sollicitanten door schade en schande wijs worden en leren van de feedback die ze al dan niet ontvangen, blijven de Recruiters over het algemeen lekker doorgaan met wat ze doen.

Gooi die oogkleppen af en ga je gedragen als mens zou ik voor willen stellen aan recruiterend Nederland.

Inmiddels is de sollicitant de doelgroep geweest bij 8 Doodzonden op je CV.
Hier staat de tussenpersoon in de picture, bij deze 10 gouden Tips.

Nu is het de beurt aan de bedrijven zelf. Wie schrijft "10 Nieuwe Wegen, om nieuwe geschikte kandidaten te vinden."... ?

Ik hoop dat de (potentiële) werkgevers veel commentaar gelezen hebben, over hoe het er bij de tussenpersoon aan toe gaat die hun interessen en naam zou vertegenwoordigen. Ik hoop dat bedrijven zich realiseren dat:
- ze selectie toch het beste zélf in de hand houden
- ze tenslotte zélf met de kandidaat moeten werken
- ze zélf het beste weten wie, wat ze willen en dit weten over te brengen
- ze met de geïnvesteerde tijd en moeite ook zélf een "vang"netwerk kunnen opbouwen als de eerste keus achteraf toch geen geschikte keus was.

Het zoeken van nieuwe klanten besteed je als bedrijf toch ook niet uit?

Bij de vraag wel of geen foto bij het CV wordt er sterk afgeraden om foto bij je CV te doen. Ik denk dat iedereen mee eens is als ik zeg dat we leven in een samenleving met vooroordelen. Wat nou als je een allochtoon bent met een hele lastige naam? Is het dan aan te raden om wel of geen foto bij je CV te doen?

Gewoon Foto bij de CV doen, als deze van toegevoegde waarde is.

Als iedereen al die idiote regels gaat volgen, is er straks geen mens meer met creativiteit of ondernemendschap (in de zin van initiatief nemen) te vinden !

Als je een lastige naam hebt, kun je jezelf in een filmpje presenteren. Het dilemma van Foto en uitspraak is dan direkt opgelost.

Pff die recruiters, die weten 9 van de 10 keer echt niet waar ze het over hebben.

Hoe vaak ik het niet heb gehad dat ik door allerlei gesprekken heen was gekomen bij zo'n recruiter, alleen maar zodat het bedrijf mijn cv las en direct al zag dat ik niet was wat zij zochten. De stress, de tijd die erin gestoken is, allemaal voor niets!

Het was alsof ze een timmerman uitnodigden voor een gesprek, "ja we zijn op zoek naar een timmerman, je lijkt ons erg geschikt", daarna "nou, we denken dat je echt iets bent voor bedrijf X, we gaan je voorstellen", en vervolgens: "Bedrijf X zoekt eigenlijk geen, timmerman maar een banketbakker, ze willen je niet op gesprek". (echt gebeurd, maar met andere functies natuurlijk)

Ook echt gebeurd: "We bellen je op omdat we gezien hebben dat je zo'n goede timmerman bent, wil je misschien eens op gesprek komen, we hebben een vacature in de houtverwerking". Eenmaal tijdens het gesprek: "Hoezo heb je geen opleiding tot krantendrukker, dat is toch ook gemaakt van hout?" Ik zei nog dat het me heel interessant leek om meer te leren over 'kranten', maar ik werd bijna uit hun kantoor geschopt.

Mijn Gouden Tip Om Op Te Vallen: W&S bureaus zo veel mogelijk ontwijken. Als er een vacature is bij een bepaald bedrijf, gewoon contact opnemen met dat bedrijf en daar alvast gaan netwerken!

Beste Koen,

Het heeft met beschaving en persoonlijk niveau te maken. Neem ook eerst even een cursusje "Nederlandse spelling" voor je iets schrijft. Of gebruik de spellingscontrole. Geeft een veel betere impressie als je korte tekstjes ook foutloos schrijft.

groet,

Geert

Beste Geert,
in jouw eerste stukje zitten minstens drie fouten. Een duidelijk gevalletje pot en ketel dus.

V eel van de reacties kloppen als een bus. Ik heb dezelfde ervaring. Prima opgeleid, veel internationale ervaring zowel in sales als inkoop. Maar veel recruiters weten absoluut niet waar ze over praten. Je profiel moet 110% aansluiten (bestaat niet). Ik heb persoonlijk ervaren in een gesprek met een sales manager. "'meneer ik kan u niet aannemen, want u bezit meer kennis dan ikzelf"' Recruiters vergeten een zeer belangrijk punt "zij dienen jou te verkopen"' aan een werkgever en niet klakkeloos de vaak absurde wensen volgen van werkgevers. Recruiten is ook sales. van de bovenstaande reacties kan ik er zo een aantal uitpikken welke uitstekende recruiters zouden zijn.

Zeer herkenbaar, deze reacties. Zelf ontzettend veel gesprekken gevoerd met W&S partijen. Binnen de branche waarin ik werkzaam ben is veel vraag naar gespecialiseerd personeel, zo word ik met grote regelmaat (via vacature sites) uitgenodigd voor een 'kennismakingsgesprek'. Het begint altijd met hetzelfde lokkertje, een interessante vacature (die niet bestaat!!). Mijn tips:

- Ga nooit naar zo'n 'kennismakingsgesprek'. Doel is: database vullen met kandidaten met als doel om dit als extra Sales motivatie trots bij klanten te kunnen melden; 'wij hebben wel XXX aantal professionals ter beschikking'. Zonde van je tijd! Ik heb voorheen tientallen 'kennismakingsgesprekken' gevoerd en nooit, maar dan ook echt nooit meer iets vernomen. Ondertussen wel om de haverklap automatische mails sturen en vragen om 'even aan te geven of je nog beschikbaar bent'.

- Draai de rollen om en vraag of zij jou op locatie kunnen bezoeken voor een kop koffie. Of, wees direct: dat je het ontzettend druk hebt en geen tijd wilt investeren in een kennismakingsgesprek, maar uiteraard graag benaderd wilt worden bij een 'concreet verhaal'.

- De benadering vanuit vacature sites verraad het gebrek aan creativiteit en oprechtheid, omdat het veelal automatisch gegenereerde mailtjes zijn, jullie zullen ze vast wel herkennen. Elke mail waarbij ik niet persoonlijk word aangesproken (maar met: 'beste kandidaat') gaat meteen het ronde archief in.

- Leuke afsluiter: ooit gesprek gehad met zo'n W&S club, via hen aan tafel gekomen bij de werkgever (W&S zat erbij, echt knullig, maar goed) en na het gesprek gebeld door W&S met de mededeling dat werkgever een 2e gesprek wenst, maar dan met mij alleen (ik blij).
Afijn, aangeschoven bij de werkgever en een heel fijn gesprek gehad. De bekende klik! Aan het einde van het gesprek vertelde de werkgever mij dat het hem door W&S afgeraden werd om met mij verder te gaan in de procedure!
Zij achten mij niet geschikt voor de functie. En hij was toch heel blij dat hij naar zijn gevoel had geluisterd omdat hij mij meteen een contract aanbood! Wij hebben toen gezamenlijk besloten om de onprofessionele W&S club te passeren door van beide kanten te laten weten geen interesse meer in hen te hebben. Mijn werkgever hoefde daardoor -terecht!- geen torenhoge provisie te betalen. Ik heb jaren met veel plezier bij het bedrijf gewerkt en we hebben hier samen nog vaak om gelachen!

Wij, als werknemers, kunnen zorgen voor verandering. Als wij massaal de W&S bureau's links laten liggen, zullen die clubjes vanzelf verdwijnen en kunnen wij weer op de ouderwetse manier rechtstreeks bij het bedrijf onze talenten presenteren.

De recruters geven hun eigen brevet van onvermogen af, CV en brieven worden niet of nauwelijks gelezen, hooguit 1 mijn voor een CV en brief. Hoe kun je dan nog spreken van een zorgvuldige selectie op kennis ervaring etc ????

Mijn tips:
1. pak de telefoon en stel vragen aan de recruiter
2. verzamel zoveel mogelijk informatie over de werkgever en de job, jaarverslagen, internet, etc.
3. maak een gerichte brief en CV
4. zoek uit of je iemand kent die er werkt, pak de telefoon en probeer via een interne referentie binnen te komen!

Ik weet niet hoor, dit in de nieuwjaarsemailing van 2011 versturen terwijl er reacties vanaf mei 2009 (!!!!!) op staan en gegeven worden? Getuigd van eerlijkheid, maar kom op zeg, een beetje vernieuwend graag! We krijgen hier iets van ruim 1,5 jaar oud voorgeschoteld? Doe het dan in ieder geval in nieuwe zakken, die oude wijn....;-) Of zijn er bij jullie geen marketeers aan het werk?

Ik solliciteer enkel nog rechtstreeks bij bedrijven. Recruiters zijn slechte gepimpte intercendentjes het een veels te hoge air van zichzelf net als stewardessen.
1 van die "recruiters" noemt in 1 van die tips hierboven dat ze "zo druk zijn" als zij de enige zijn, kom nou.
Arrogante typetjes met een grote bek zijn het!

Toch jammer al die negatieve geluiden en slechte ervaringen met recruiters. Ik ben benieuwd of er ook mensen zijn die wel een goede ervaring hebben met een bureau. Ik werk al meer dan 10 jaar als recruiter en ik krijg (gelukkig) veel positieve reacties van de kandidaten waarmee ik spreek.

Wat veel kandidaten vergeten is dat een bureau werkt vanuit een opdrachtgever en niet vanuit de kandidaat. Als een kandidaat een timmerman is en graag een verpleger wil worden, moet hij niet verbaasd zijn afgewezen te worden door een W&S bureau. Een opdrachtgever wil geen fee betalen omdat ik als recruiter wel het 'gevoel' heb dat iemand de functie kan invullen. Hij wil toch ook echt relevante ervaring zien in het CV.

Ten slotte wil ik nog even kwijt dat wij (recruiters) uiteraard voor het geld werken. Ik wil graag de match maken. Een tevreden opdrachtgever, een langdurige werkrelatie en een blije kandidaat (die wellicht later weer mijn opdrachtgever wordt) daar streef je naar. Want zo werkt sales... Een bakker geeft ook geen gratis broodjes weg toch?

15 jaar geleden werkte ik nog wel eens via een uitzendbureautje, voor wat inkomsten naast de studie. Het viel me toen al op dat de miepjes intercedenten (M/V) nóóit maar dan ook echt nóóit rekening hielden met jouw criteria, zelfs als je die heel helder en eenduidig had gecommuniceerd: "Maximaal 2 dagen per week, nooit op woensdag". Resultaat: "Ik heb een leuke baan voor je! 3 dagen per week: dinsdag, woensdag en donderdag!!". **Zucht**.
Ik heb nu een goede baan, maar wil nog wel eens verder kijken. Dus ingeschreven bij "de wat bekendere" recruitment-bureaus. CV is natuurlijk goed leesbaar op scherm en print (jahaa, ik ben niet gek!), overzichtelijk en doordacht. Toch geeft elk bureau weer een ander 'klein' advies, niet zelden volkomen in tegenspraak met het vorige advies van een ander bureau. Contactpersonen komen met vacatures aan die volkomen de plank misslaan qua match. Als je ze daar met concrete punten op wijst dan krijg je te horen: "ja, dat weet ik wel, maar dit zou toch ook wel leuk zijn?" Alsof er in 15 jaar niks veranderd is; "recruiters" zijn de intercenten van nu, volkomen nitwits die alleen maar geinteresseerd zijn in productie draaien. Ik ga zelf wel vacatures spotten en bedrijven direct benaderen. Werkte "vroeger" ook prima.

Ik vraag me echt af waarom intermediar dit me toegestuurd heeft...kan hier echt niets mee!
Tot nu toe heb ik altijd werk gevonden op de ouderwetse manier: brief schrijven, cv maken, gericht op de functie waarvoor ik solliciteer, telefoneren en netjes op gesprek.
De rest vind ik vermakelijke blabla.... maar geeft me in elk geval het gevoel dat ik het "goed"doe!

30 seconden bezig met een foto? Een halve seconde toch? Lekker effectief.......

Recruiters hebben maar een doel: omzet draaien.

Daarbij komt vaak dat ze weinig of geen marktkennis hebben. De bekendere recruiters gaan net zo hard in de fout als het gaat om het aanbieden van relevante vacatures en omgang met de privacy.

Het maakt niet zoveel uit hoe je je presenteert. Je brief en cv worden veelal slordig gelezen. Als je ouder dan 35 jaar bent dan ben je te oud voor veel werkgevers. Een mooie presentatie is dan niet relevant. Van veel recruiters heb ik geen hoge pet op die willen snel scoren en zijn bezig met vorm en niet met inhoud.

@ Geert Hilbolling

Geachte heer Hibolling (of mag ik je beste Geert noemen?)

Ook ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat u andere verwijten maakt die u zelf minstens zo goed zijn aan te rekenen, of wilt u beweren dat "word aangesproken" in uw tijd daadwerkelijk met louter een "d" werd geschreven en "of wordt ik" destijds juist wel met "dt".

Noem mij dan maar ouderwets maar ik heb liever dat jij me tutoyeert dan dat u mij bestookt met hinderlijke spelfouten. Of word (deze is zeker zonder t) ik nu te persoonlijk?

El Capo

Tips zijn altijd welkom, maar ik vind het toch een beetje een bla-bla wereld die recruiting.
Op hun kantoren proefde ik (het is alweer 6 jaar geleden) een sfeer van "target halen, target halen, bonus pakken, bonus pakken" . Maar ja, dat kan veranderd zijn natuurlijk.
Ik maak me wel wat zorgen om de taalfouten in de vele reacties......ook onder de reagerende recruiters.
Als deze mensen een brief moeten schrijven, c.q. mij moeten beoordelen........ Een paar voorbeelden:

" wordt ik"
" ik ben overtuigt"
" het getuigd"

Hoi Johan,
Ik ben dan nog geen 57 maar 48. Ook ik merk dat potentiële werknemers gediscrimineerd worden. Natuurlijk geeft men dat niet toe en ik heb er zelfs
wel telefonische reacties op ontvangen toen ik dit vermeldde. Laatst kreeg ik nog een reactie dat mijn leidinggevende ervaring van te lang geleden zou zijn.
Nou, dit deed ik in 2008 voor het laatst, maar goed, zulke domme mensen kom je dus vaak tegen. Daar ligt jouw brief dan bij op tafel en je wordt door dat soort jonge honden beoordeeld, vaak hebben ze zelf nog maar een paar jaar werkervaring.
Laatst bood ik mij aan om telefonisch producten te gaan verkopen op een Rabo-vestiging. Ik heb de nodige ervaring opgedaan met dit werk dus het lijkt mij dat dit interessant zou moeten zijn voor die Bank. Maar nee hoor, zo'n huppelkut vertelde mij dat zij meer iemand zochten als een 'schoenenverkoper'..........M'n broek zakte af. Ik vertelde haar dat een schoenenverkoper bij binnenkomst naar de klant moet lachen, eventueel moet vragen of de klant hulp nodig heeft en wanneer de klant weer de zaak uitloopt weer moet lachen en moet zeggen 'tot ziens!' Kennis van zaken? Welnee man, niet nodig........
Je blijft lachen, Johan! Succes met de zoektocht man!

Wat een slap ge..... allemaal. Werkgevers hebben momenteel de keus en recruiters dansen naar de pijpen van de werkgevers omdat ook zij daaraan verdienen.............Ben zelf afgewezen op afstand woon-verkeer. Werkgever dacht, ja dacht dat hij de reiskosten moest betalen. Maar.......................al die werkgevers komen zichzelf de komende jaren tegen, dan hebben ze ook de oudere nodig met hun vele ervaring, dan zullen ze wel anders piepen en hebben de ouderen het voor het zeggen. En al dat geneuzel over motivatie, CV's, brieven etc. gaat allemaal echt nergens over. Diegene die solliciteert zoekt gewoon een baan en maakt het niet zoveel uit bij welk bedrijf. Iedereen moet gewoon een spel spelen. Wanneer gaan we nu eens gewoon normaal doen in deze maatschappij. Dit is bedoeld voor de werkgevers. Zelf ben ik 51 en al 1,5 jaar op zoek naar een baan. Maar het is altijd wel wat, teveel ervaring, teweinig ervaring, afstand woon-werkverkeer, heb altijd wel iets niet, lekker negatief zijn die werkgevers c.q. recruiters, terwijl ik het leuk vind om nog uitdagingen te zoeken in een nieuwe functie. Heb zelfs de afgelopen jaren een HBO opleiding op HR gedaan. Maar ik ga er nog steeds voor. Er komt een werkgever voor mij die wel na kan denken.

to Helen:

I do, I’ve found my last job using W&S-bureau' services.
But I had to deal first - with the lack of professionalism of so many of them…
As in any profession, there are 90% -censored- (…..I could build a big “wall of ugly”),
and 10% of decent people who know how to do their job, and do it well (I choose to keep these on “my wall” instead...).
Maar goed, as with all statistics, the smart ones are usually in the minority.

And if, as you/ others have said, they are salesmen,
I might be then not interested in a product/job/company fronted by such an approach or people..?

p/s
ik kan ook Nederlands schrijven, maar hier durf ik niet .. het gaat toch niet over de spelling van de Nederlandse taal? Stel dat ik ben timmerman (no offense..),dan is “foutloos schrijven” niet echt mijn sterkste punt …?!

Op een of twee goede uitzonderingen na, heb ik helaas ook de nodige negatieve ervaringen opgedaan met verschillende wervingsbureaus (op het gebied van communicatie). Opmerkelijk vind ik vooral de arrogantie die ik ontmoet, zowel tijdens het intake-gesprek als bij de terugkoppeling na een vervolggesprek bij de opdrachtgever zelf. Bij het eerste kan ik die arrogantie nog wel billijken: ben ik in staat om beleefd te blijven, niet te bezwijken onder druk. Bij de terugkoppeling vind ik dit echter onbegrijpelijk. Het bureau heeft toch - qua tijd en werkzaamheden - al in je geinvesteerd? Toch juist handig om mijn cv kant en klaar te hebben voor een mogelijke volgende organisatie?

Gelukkig heb ik zojuist een droombaan gevonden, maar wel via een andere weg: een oud-collega die elders directeur is geworden en mij via linkedin heeft opgezocht met een offer-you-can't-refuse. Ik had hem allang uit het oog verloren, hij mij (en mijn communicatieve werkzaamheden) gelukkig niet....

Allereerst de beste wensen voor 2011. Ik lees graag en regelmatig de Intermediair mailingen. Vandaag ontving ik weer een E-mail met een link naar dit artikel. Ik volgde de link naar 10 gouden tips om op te vallen. Hoe kom je als toonaangevend medium over als je het nieuwe jaar begint met een artikel dat gepubliceerd is in 2009???? De inhoud kan zeker nog relevant zijn, maar ik verwacht van een internet medium dat het actueel is.

Droom en baan gaan voor mij niet samen. En daar ligt de kracht: realistisch kijken of een baan iets voor mij is. Dat straal je uit en vindt dan nog eens een recruiter die arrogant doet. Op een bepaald moment in je carrière heb je voldoende autoritiet om zelf de koers te zetten, ook ten opzichte van een (15 jaar jongere) recruiter. Als je senior vraagt, verwacht dan geen schoothondje. Juist tijdens de recruitment procedure ben je als werkgever en werknemer twee gelijkwaardige partijen die tot overeenstemming moeten komen: wil je met elkaar samenwerken? Met die state of mind heb ik meestal een vruchtbaar gesprek en wordt ik zelden niet uitgenodigd voor een vervolggesprek. Als ik aan de andere kant zit (als ik zelf personeel zoek) zie ik veel kandidaten een afhankelijke houding aannemen en niet weten wat ze zelf willen. Dan is het moeilijk om te beoordelen of zo iemand bij je past en wordt die kandidaat het niet. Blijf dus jezelf houdt ook in: laat zien wie je bent en wat je wilt. Voor een starter zal dit nog niet altijd duidelijk zijn, maar daarover kun je dan juist praten.

Honderd manieren en tips hoe wij "sollicitanten" ons moeten gedragen, hoe wij onze brieven moeten opstellen, hoe wij ons moeten kleden, hoe wij ons tijdens gesprekken moeten gedragen. Maar Oh wee, wanneer er aan de andere kant voor de zoveelste keer weer iemand zit die aan je vraagt wat een HBS is (die opleiding die van Agt ook gevolgd heeft) of die vraagt wat AMBI modules zijn en wij "sollicitanten" daar wat van zeggen.
Mateloos storen wij "sollicitanten" ons aan het feit dat er vaak helemaal geen vacatures zijn, maar dat de kaartenbak aangevuld moet worden of dat de naam van het W&S bureau weer even in "beeld" moet komen. U kent het wel : Voor een van onze opdrachtgevers .......... (Welke opdrachtgever?). Daar zijn we wel voor op komen draven en hebben reiskosten gemaakt.

Ik kan er zowat een boek van schrijven. Bovenstaande reacties kunnen daarbij al aardig van pas komen, maar mijn vraag is :

Wanneer en hoe kunnen wij die recruiters opvoeden ?
Kunnen we geen front gaan vormen?

Ideeen en suggesties zijn welkom.
In plaats van klagen, brainstormen

Je hoeft geen front te vormen, eerst bij jezelf beginnen is voldoende. Als iedereen dat doet, komt het vanzelf bij alle recruiters terecht. En ik sluit me helemaal aan bij wat Alex van Putten schreef: Laat zien wie je bent en wat je wilt, vanuit positiviteit en gelijkwaardigheid! Pas dan zullen er daadwerkelijk dingen in je omgeving veranderen! En bereik je wat je wilt!

Mijn advies aan politiek Den Haag: Hef zo snel mogelijk het verbod op leeftijdsdiscriminatie bij sollicitatie weer op. Daarmee bewijs je recruiter en sollicitant een grote dienst, omdat vraag en aanbod weer net als vroeger op open, gezonde en efficiënte wijze op elkaar afgestemd zullen zijn. En omdat dan ook de vraagkant meteen duidelijk op tafel ligt, kan de politiek zich niet langer verschuilen achter mooie statements over langer doorwerken en iedereen aan de slag, en zal zij met sociale partners gedwongen zijn eens echt te gaan nadenken over wat de doen met nog kansrijke, maar te oud geachte werklozen.

Wel of geen foto bij het CV?
In een enkel geval voegt een foto écht iets toe: 'Iemand van vijftig die er tien jaar jonger uitziet, heeft er wel baat bij', aldus interim recruiter Laetitia de Haas.

Beste Laetitia,

Ik ben 59 jaar maar zie er uit als 49- jaar. Zullen we we dan gelijk maar even een afspraakje maken om dat te verzilveren? The drinks are on me ;-))

@Johan,
Put anders hoop uit het volgende artikel in de dft.nl over de vergrijzing/babyboomers waardoor vele onvervulbare vacatures gaan ontstaan :
http://www.telegraaf.nl/dft/nieuws_dft/8672649/__Tekort_programmeurs_gaat_pijn_doen__.html

Er worden situaties voorspeld waarbij de wervende partijen al blij mogen zijn met een aantal reacties.

Ik ben het niet geheel eens met tip 2, waarbij wordt verteld dat je jezelf dient te presenteren na je naam en telefoonnummer.

Waarom?
1. Je werkt niet volgens de AIDA formule. Je slaat de eerste drie letters over, en begint direct met de 'D van Desire'.
Een recruiter wil toch eerst weten hou oud diegene is, wat voor opleiding is afgerond en welke werkervaring hij/zij heeft als een soort van voorselectie.
2. Daarnaast staat het vind ik rommelig. De rest van de NAW gegevens moeten daardoor maar ergens tussenin gepropt worden.

Paul

Interessant artikel en wat ontzettend veel reacties. Ik vind het jammer dat er zoveel negatieve reacties zijn aangezien het tips en adviezen zijn en je ze ook kunt negeren.

Ik ben zelf recruiter, ruim 2,5 jaar binnen de Volkshuisvesting. Ik kan alleen maar meegeven dat er niet een tip de gouden is. Zelf werken wij namens opdrachtgevers en zoeken wij kandidaten naar de wensen van opdrachtgevers. Een belangrijke motivatie hiervoor is dat zij het bestaansrecht van onze onderneming zijn aangezien zij ons betalen nav geleverde prestaties.

Een belangrijke tip voor sollicitanten/kandidaten is om ook aan recruiters te vragen wat hun werkwijze is, hun geschiedenis en heel belangrijk, wie hun referenties (kandidaten/opdrachtgevers) zijn. Deze punten vormen de bestaansrechten en de toegevoegde waarde van het W&S bureau.

Veel succes!

Bij het selecteren van kandidaten voor mijn (taal)afdeling, let ik als potentiële werkgever op de volgende zaken.

CV:
- Het gaat mij niet om opzet, lengte of regels, maar om correct taalgebruik en eenheid.
- Ik houd wel van die tagline gebruiken bovenaan.
- Onbenoemde gaten in het CV roepen bij mij vragen op. Ik zie liever kort vermeld dat de kandidaat toen iets anders deed en liefst ook wat er is geleerd. Je kunt overal iets leren!
- Als je dan toch hobby's vermeldt en je hebt er een die aansluit bij de functie of de bedrijfscultuur, vermeld die dan ook hier. Een extra kans voor de passiefactor...

BRIEF:
1. Taalgebruik en eenheid.
2. Begrip van de functie en van de bedrijfscultuur. Een goede kandidaat doet onderzoek naar het bedrijf en zo mogelijk de functie. Bij over- dan wel onderkwalificatie is het handig om uit te leggen waarom je toch solliciteert.
3. Passie zit 'm niet in woorden, maar in de match. Hou het dicht bij jezelf.
4. Geen one-size-fits-all-brief. Liever de bedrijfsnaam van een ander laten staan, dan me iets sturen dat net zo goed aan 1000 anderen is gestuurd.

Vuistregel: maak het en laat het een halve dag liggen. Lees het nog een keer, maar dan als door de ogen van de recruiter (het kan helpen om iemand anders te vragen om alles na te lezen).

Wel of geen foto? Alleen iets professioneels graag. Geen vakantiekiekjes, foto's waar iemand uit is geknipt, of op te lage resolutie, etc. Als je het doet, doe het dan goed. Kies iets neutraals, waar je goed op staat.

Inderdaad gewoon een Foto bij de CV doen, als deze van toegevoegde waarde is.

Met een lastige naam, moet je gewoon andere sterke punten benadrukken.

Wat mij erg opvalt is dat in het artikel vrijwel alleen maar W&S bureaus aan het woord komen. Ik ben juist geïnteresseerd in wat recruiters van "echte" bedrijven vinden. Bij die bedrijven wil ik werken.

De W&S sector hanteert haar eigen methoden die verschillen van die van bedrijven waar ik uiteindelijk kom te werken. W&S bureaus zijn tegenwoordig extreem streng in de match tussen kandidaat en vacature eisen. Terwijl er bij bedrijven meer ruimte is voor CV's die niet exact matchen.

Kortom ik wil graag weten hoe bijvoorbeeld Phillips of Verkade of een MKB bedrijf tegenaan kijken.

Tja, die fijne recruiters... Ooit solliciteerde ik naar een functie waar ik gewoon vier jaar en op HBO-niveau voor had gestudeerd. Kreeg ik doodleuk een emailtje terug dat ik niet in geschikt was voor de functie omdat mijn opleiding aansloot op deze vacature... What?! Je zou toch denken dat je na vier jaar eindelijk begrijpt waar je al die tijd voor heb gestudeerd.

Ook wel eens gehad; solliciteren voor een functie die 20 minuten fietsen is en dan te horen krijgen dat ik te ver weg woon! ''Mevrouw, u woont niet in dezelfde regio''.

Succes allemaal met het ontcijferen van de gevarieerde eisen van elk bedrijf en recruiter!!

Groetjes

Een hele hoop uitstekende tips. Ben het echter niet eens met tip 3. Het lettertype dat iemand gebruikt, vind ik iets wat persoonlijk is, wat de lezer prettig vind en wat afhankelijk is van het bedrijf waar iemand solliciteert. Dat Yvette haar persoonlijke voorkeur uitspreekt, dat is haar goed recht. Het is echter wel kortzichtig en niet gericht op het bedrijf waar iemand voor solliciteert. Het is echter wel van belang dat je geen "pretletters" gebruikt.

Wat ik dus lastig vind is als net afgestudeerde ergens aan de bak te komen. Aangezien ik klaar ben met mijn WO studie, word je enerzijds afgewimpeld met "te weinig ervaring" er zijn immers 25 mensen die wel ervaring hebben en anderzijds (wanneer ik op lagere functies solliciteer) word je afgewimpeld met "te hoog opgeleid", want dan zijn ze bang dat je na een jaar weer hogerop wilt. Pff... Kan het je nog moeilijker gemaakt worden?

Na de zoveelste afwijzing is de motivatie om maar weer mijn best te doen op mijn brief en CV ver gezakt. Jammer, ze weten niet wat ze missen....

Ja, dat is ook iets wat ik vaak merk. De regering wil boetes voor langstudeerders, maar als je snel bent afgestudeerd en je bent pas 23, kom je alsnog nergens aan de bak. Dan krijgen de mensen die in hun studietijd teveel hebben gefeest en pas op hun 27e afstuderen voorrang op de mensen die hard hebben gewerkt om op tijd klaar te zijn..