Reacties op dit artikel:
arno_vos | 27 april 2011 (19:29)
"dan kan het fonds een spaarpot aanleggen". Een mooie aanname waarop de theorie van Paul gebaseerd is. Doet het fonds dit niet, dan kan het dus zeker niet aan de verplichtingen (ook de huidige) voldoen en heb je dus GEGARANDEERD een LAGER pensioen. En dat terwijl je inlegt alsof je het volle pond krijgt.
Krohne | 28 april 2011 (13:10)
kijk, het enigste waar we als werknemer de pensioenfondsen in dienst hebben genomen is het door de werknemer ingelegde geld beheren en vermeerderen, en daarna uit te keren.
Dit alles op basis van een berekening van hoelang legt de klant in en hoelang moet je uitkeren.
wat je als fonds dus moet doen is dat geld vermeerderen.
Elke dag kijkend of je inbreng afgestemd is op je uitgave.
worden mensen ouder, moet je langer uitkeren,en dus moeten ze meer inleggen.
beleggen, en sparen is dus de manier.
Kun je dat niet, of niet voldoende moet je plaats maken voor mensen die dat wel kunnen.
daar hoef je geen luxe kantoorpanden voor neer te zetten en geen riante salarissen en bonussen voor uit te keren.
het is geld van de werknemer, en je hebt in feite dus niets met de staat te maken, tot dat je gaat uitkeren en er belasting over betaald moet worden, dat is het enigste.
toezicht van de nederlandse bank is wenselijk, het gaat uiteindelijk om veel geld.
nogmaals, kun je dat niet moet je opstapppen, heren.
Co Stuifbergen | 28 april 2011 (20:19)
Ik meen te hebben gelezen dat de spaarpotjes in het verleden opgemaakt werden voor verkeerde doelen.
Het pensioenfonds van DAF investeerde bijvoorbeeld in de autofabriek, om een faillissement te vermijden.
En het ABP heeft ooit geholpen om de overheidstekorten te verminderen.
Bram | 30 april 2011 (23:26)
Paul, ik ben het in basis met je verhaal eens. Maar als er geen verplichting is is er ook geen prikkel om maximaal te presteren en dus het maximale rendement aan mij te leveren (gegarandeerde) uitbetaling. en dus is de kost, prijs aan het einde vele malen hoger dan de verhoging die nodig is voor de garantie, omdat je aan het einde niks meer kunt repareren.
Op moment dat we garanties los laten is het hek van de dam.
Wat vertrouwen door toezichthouder is juist de afgelopen periode gebleken ook zwaar te falen.
Als we dan geen (volledige) garantie meer hebben dan gelijk doorpakken en de volledige wettelijke verplichting los laten en zoeken naar andere oplossingen die medewerkers niet in een keurslijf drukken zonder dat ze invloed hebben, dus naar een oplossing die marktwerking bewerkstelligt. Als we daar niet naar toe willen is elke aanpassing slecht.
Paul M. | 29 maart 2012 (15:22)
Wat is er op tegen de totale (WN+WG) inleg vast te zetten voor de rest v/d looptijd tegen een vaste rente van 4% (toevallig ook de vroegere rekenrente en ook het door de BD gehanteerde rente% voor box3)?
Gemiddeld over 30 - 40 jaar is dit voldoende om de inflatie op te vangen.
Dit zou kunnen gebeuren door de inleg
- af te trekken v/h maandsalaris: dan verandert er voor de WN niets: uitkering uit de geblokkeerde (bankspaar)rekening is belast of
- niet af te trekken: hierdoor zijn dan straks de uitkeringen uit de geblokkeerde (bankspaar)rekening onbelast.
Als deze bedragen dan ook nog aan de overheid betaald worden (middels langlopende staatsobligaties of een geblokkeerde (bankspaar)rekening), zijn deze ook nog eens zeker gesteld.
Er hoeven geen dure extra beleggings-, beheers-, kantoorgebouw-, ...kosten gemaakt te worden, waardoor er ook geen hoge beleggingswinsten gemaakt hoeven te worden?
Dit zal uiteraard tegen het zere been v/d verzekeringsmijen zijn, maar de banken varen er wel bij.
Of toch te simpel gesteld en zie ik bepaalde addertjes niet?
Mail dit artikel
