Waarom vrouwen minder verdienen
Auteur: Cathalijne Boland
|
16-03-2010
| Reacties: 2
|
 Mail dit artikel
In Europa verdienen vrouwen gemiddeld bijna twintig procent minder dan mannen. De Europese Commissie wil die loonkloof dichten. Vijf vragen (en antwoorden).
1. Hoe groot is de kloof?
De Europese Commissie gaat uit van de verschillen tussen de gemiddelde uurlonen van mannen en vrouwen vóór belasting. Europese vrouwen verdienen 17,4 procent minder dan Europese mannen. In Nederland verdienen vrouwen 23,6 procent minder dan mannen. Daarmee staat onze loonkloof op de derde plaats, na die van Tsjechië (26,6 procent) en Oostenrijk (25,5 procent).
2. Gelijke beloning is toch in de wet geregeld?
Inderdaad. In 1957 is ‘gelijke beloning voor gelijkwaardig werk' in het Verdrag van Rome vastgelegd als een van de grondbeginselen van de EU. In 1975 is er een richtlijn goedgekeurd die elke discriminatie in elk aspect van de beloning tussen mannen en vrouwen voor hetzelfde of gelijkwaardig werk verbiedt. Gevallen van pure discriminatie komen daardoor bijna niet meer voor. De inzet van de campagne die de Europese Commissie op de internationale vrouwendag heeft gelanceerd, is dan ook niet ‘gelijke beloning voor gelijk werk', maar equal pay for work of equal value.
Dat de gemiddelde vrouw per uur fors minder verdient dan de gemiddelde man heeft volgens de Europese Commissie als belangrijkste oorzaak dat ‘vrouwenwerk' minder gewaardeerd wordt. De arbeidsmarkt is gesegregeerd: sectoren die door vrouwen gedomineerd worden (zorg, onderwijs, openbaar bestuur) betalen slechter dan sectoren die door mannen gedomineerd worden, en bínnen sectoren en bedrijven domineren vrouwen in de lager gewaardeerde en betaalde functies. Beoordelingsevaluatiesystemen lijken ook in het voordeel van mannen uit te pakken. Tot slot werken vrouwen (vanwege de ongelijke m/v-verdeling van zorgtaken) vaker parttime, wat tot een lager uurloon leidt.
3. Hoezo?
Uit de statistieken van De Breed & Partners Beloningsonderzoek blijkt dat mannen consequent meer verdienen dan vrouwen, ook wanneer vakgebieden als geheel worden vergeleken, zoals alle niet-leidinggevende marketing&sales- of juridische functies.
Volgens consultant Joris van Eil heeft dat veel met het parttime werken te maken. ‘Een fulltimer staat anders in het leven, jaagt meer carrière na dan een parttimer. Wie in deeltijd werkt, geeft daarmee per definitie aan dat werk niet zo'n belangrijk deel van zijn leven inneemt als bij een fulltimer het geval is. De houding op het werk, en de verstandhouding met de superieuren is daardoor wellicht ook anders. Wie alleen parttime wil werken, heeft ook minder keus bij het solliciteren. Dat zal ook al een groot deel van het verschil verklaren.'
4. Wat moet er in het bedrijfsleven veranderen om een beoordelings-‘bias' uit de wereld te helpen?
Bedrijven moeten volgens de code-Frijns in hun jaarverslagen verantwoording afleggen over het aantal vrouwen in topfuncties. Marian Hogeslag, beleggingsexpert en auteur van het boek Goudmijn. Alles wat een vrouw moet weten over geld, zou het een goed idee vinden als die verantwoording zou worden uitgebreid. ‘Laat bedrijven statistieken opnemen in hun jaarverslag: hoe is de m/v-verdeling als je naar salarissen en prestatiebonussen kijkt? Als dan blijkt dat vrouwen in elke loonschaal het laagste kwartiel domineren of structureel slechter beoordeeld worden, zal het management daar zelf ook van schrikken.'
5. Hoe kun je er als vrouw zelf voor zorgen dat je niet op achterstand komt met je mannelijke collega's?
‘Vrouwen moeten gewoon wat zakelijker worden', zegt Marian Hogeslag. ‘Als je altijd stilletjes je werk doet, geeft je baas je er niet zomaar duizend euro bij.' Haar advies: weet wat je waard bent, door te informeren bij collega's, werving- en selectiebureaus of headhunters. En vraag daar dan ook om bij je baas. ‘Vrouwen zijn bang daarmee de sfeer te verpesten, maar dat kan in alle redelijkheid.' Ook als een beoordelingsronde tegenvalt: geef aan dat je meer had verwacht. Als dat niet meteen resultaat oplevert, vraag dan wat je moet verbeteren om het wél te krijgen, en laat dat ook vastleggen. Tot slot kun je altijd nog ergens anders gaan werken. ‘Mannen doen dat ook als ze bij de concurrent meer kunnen krijgen.'
(fotografie: Peter Hilz / hh)
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Diversiteit'
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Gerard Velthuis | 9 maart 2012 (18:17)
Eindelijk eens een artikel die niet aangeeft dat het verschil in loon tussen mannen en vrouwen voor een (zeer) groot gedeelte niet word veroorzaakt door discriminatie of dergelijke praktijken, zoals andere artikelen soms willen suggereren. De oorzaak ligt toch voornamelijk bij de vrouwen zelf, die zoals het artikel aangeeft, vaak werken in sectoren die simpelweg minder betalen (zorg, onderwijs, etc.) en doordat veel vrouwen, zeker in Nederland, vaak part-time werken. Hiermee maak je simpelweg geen serieuze carriere, maar dat is wat veel vrouwen vaak ook helemaal niet willen. Ze willen simpelweg de rekeningen thuis kunnen betalen en verder niet de hele dag thuis vertoeven, maar ook een leven buiten het huis hebben.
Maar dit hoeft niet per se 40 uur per week te zijn, of meer.
Wat ik niet snap is dat de Europese commisie de kloof wil dichten, maar dit kan alleen maar als vrouwen besluiten massaal in andere sectoren te gaan werken en niet meer part-time werken en allemaal kiezen voor 40+ uur banen. Dit zie ik niet snel gebeuren.
En waarom is dit noodzakelijk?? Als vrouwen aangeven dat ze gelukkig zijn met het werk dat ze doen, ook al betaald het statistisch gezien wat minder, en ze vinden het prima part-time te werken zodat ze ook tijd hebben voor andere dingen, waarom mag dit niet??
mel | 10 maart 2012 (10:07)
antwoord op Gerard: dat mag niet omdat het niet uit te leggen is dat een vrouw die hetzelfde werk doet, welliswaar voor minder uren per week dan een fulltime mannelijke collega, minder per uur betaald krijgt dan die man. Dus equal pay for work of equal value. Dat gat moet dicht.
Ik werk ook 24 uur per week en ben ik twee dagen thuis met de kinderen en huishouden (en navenant 'vrijwilligerswerk' op de school, sport en clubs waar alleen moeders voor gevraagd worden en papa's niet) en ik durf rustig te stellen dat ik een salarisschaal lager zit, maar 150% meer presteer per uur. Elke keer wordt ik gevraagd als projectteamlid (de werkezel ervan), liever dan de andere beschikbare mannen in mijn functie. Ik ben goed, beter zelfs dan de mannen, maar krijg minder betaald. Waarom ik dit accepteer? De balans in mijnleven, zelfkennis en het is toch overal hetzelfde. Dus weggaan in zinloos en kost alleen maar energie die ik liever anders gebruik.
|
