Pleidooi voor een uniform op kantoor

Ik denk bij zowel mannen als vrouwen: als het maar niet afleidt van de inhoud. Aan de andere kant: hoe professioneel ben je als je hier niet doorheen kan kijken en je LAAT afleiden? Ik kan me voorstellen dat (te) diepe decolletés (hoe mooi ook) kunnen afleiden van waar het gesprek werkelijk om draait, zeker als je een bedrijf vertegenwoordigt, kan je hier op worden aangesproken. Maar misschien ben ik met mijn 34 jaar alweer hopeloos ouderwets. Ik zie in het bedrijf waar ik werk dat de top nogal behoudend is. Spijkerkleding wordt afgekeurd ("jeans" zijn "werkbroeken"), maar we hoeven ook weer geen mantelpakjes aan. Maar er lopen ook dames en heren rond met meer "opvallende" kledij en die kunnen rekenen op zowel goedkeurende als afkeurende blikken en opmerkingen.

Hè ja, nog meer grijze muizen!

een informele dresscode heb je op elk bedrijf.
Ik heb jaren in de wetenschap gewerkt (jeans, t-shirt-sweater) en als je daar al eens een stropdas droeg, werd er door je collega,s geinformeerd of je je piemel nog wel kon vinden (waarom zit er anders een punt aan de stropdas???)?

Nu ik in het bedrijfsleven werk zie dat dat juist ongepast is om elke dag jeans-t-shirt-sweater te dragen, behalve op (ook nier begrijpbaar) casual friday.

Dus het ligt volgens mij meer in de bedrijfscultuur dan in de tijdschaal waarin we nu leven. En het ligt uiteraard aan jezelf of je een uniform wil dragen (ikke in ieder geval niet) en daar de consequenties van wil dragen.

Ik heb het andersom meegemaakt: als tijdelijke kracht had ik een project op beleidsniveau bij een overheid. Ik draag altijd pantalon(zwart, grijs), jasje(zwart, grijs), shirt en bescheiden 'verf en spiegeltjes-en-kraaltjes'. Maar shirt graag in een opvallende kleur: fel rood, paars, blauw.
Naast het project moest ik een vaste collega bijstaan bij twee kleine projectjes. Zij altijd gekleed in zelfgemaakte broek (model Volendam), meestal met touw als ceintuur. Vage shirts, werkschoenen.
Als ik nu meekwam naar een vergadering, werd ik als de projectleidster behandeld, zij als mijn assistent. Zij boos!
Als interimmer ben je bij de overheid al gauw overdressed.


Het is altijd een beetje middelen.

Mijn ervaring in de zakelijke dienstverlening is anders.

Mogelijkheden VOOR MANNEN.
A: Acceptabel, basisvoorwaarde om serieus genomen te worden:
- wollen pak. Keus: grijs of blauw. Aanvullende keus: mag eventueel een streep hebben mits conform hierarchie;
- katoenen overhemd met lange mouwen. Keus: wit of lichtblauw. Aanvullende keus: mag visgraat of twill zijn. Derde keus: enkele of dubbele manchet.
- schoenen van zwart leer. Keus: van plain oxford via toe cap tot full brogue. Met instappers neemt men al risico's. Derbysluiting kan nog net.
- Das. Keus: divers, zolang kleur niet vloekt met bovenstaande items.

Mogelijkheden VOOR MANNEN.
B: Onacceptabel, men wordt gezien als clown:
Iedere afwijking van A. hierboven.

Mogelijkheden VOOR VROUWEN.
A: Acceptabel, leidt niet af van serieus imago:
(Hier volgen vijftig pagina's met acceptabele mogelijkheden / combinaties).

Mannen die mogen dragen wat ze willen? Wie dat denkt is blind. Wel eens een groep mannelijke managers gezien? Een mooiere verzameling grijze en zwarte pakken vind je nergens. Het enige wat kleurig mag zijn is de das.

Zodra je een iets hogere positie hebt kleedt je je daarnaar, is mijn ervaring. Op de werkvloer is een spijkerbroek nog toegestaan, daarna niet meer. Dat geldt zowel voor mannen als voor vrouwen. Als je je zo nodig als secretaresse wilt kleden dan moet je dat vooral doen, maar kijk dan niet vreemd op als je als zodanig wordt behandelt.

@ Gans

Pardon, als je je kleedt als een secretaresse, kijk dan niet vreemd op als je als zodanig wordt behandeld?

Ik ben werkzaam als secretaresse, maar ik word toch echt nog steeds als mens behandeld hoor, ik wist niet dat ik een minderwaardig beroep uitoefen.

Kleding moet passen bij de functie die je uitoefent. Sectoren waar het kleding technisch weinig ambitie uitstraalt zijn over het algemeen overheid/semi-overheid, onderwijs etc. Overheid/semi-overheid omdat er het zakelijke karakter minder van toepassing is. Onderwijs: leraren denken dat ze altijd jong blijven en kleding zich daar ook naar. Pas je kledingstijl aan aan de sector waarin je werkzaam bent en vooral waar je werkzaam in wilt blijven. En voor mevrouw van Turenhout: representatief is het sleutelwoord, ik ben absoluut voorstander van meer vrouwen in de top van het bedrijfsleven. Maar dan hebben we het over vrouwen die weten hoe zich moeten aanpassen en kleden naar de functie. Pipi langkous wilde ook graag burgemeester worden, de reden dat ze het niet is geworden lijkt mij duidelijk.........

@ gans

Secretaresses moeten bij ons (Hoofdkantoor overheidsinstelling) juist uiterst zakelijk gekleed gaan. Ik zie geen verschil tussen managers en secretaresses bij ons. Sterker nog: de secretaresses zijn vaak smaakvoller gekleed. Er is duidelijk meer aandacht besteed aan de presentatie en nagedacht over hoe men overkomt op de ander. Zit duidelijk tussen de oren dat je een bedrijf vertegenwoordigt en dat jij het visitekaartje bent. Daar kunnen sommige managers nog van leren.

Gezien de reacties heeft Dieuwke een (terecht) punt...

Wel eens een accountant (mannelijke) zonder pak gezien? Ik denk dat, dat zowat uit ten boze is. Helaas werk ik in die sector en ik ben totaal geen pakken man. Mede daarom neem ik eigenlijk al genoegen met een mindere (voor mij saaiere) functie als assisten-accountant waarbij netjes gekleed (blouse (merkloos), nette broek en schoenen) voldoende is.

Ooit hoop ik nog dat dit punt gaat veranderen want ik twijfel of klanten van accountantskantoren nu persé iemand over zich willen hebben zitten die in pak zit. Zelf denk ik ook wel dat ze genoegen zullen nemen met net gekleed zoals ik eerder heb omschreven.

Ik denk dat een uniform een korte termijn oplossing is. Sommige mensen willen graag een statement maken. Dus als dat als gevolg van een uniform niet meer kan met kleding dan worden vervolgens de schoenen en de tas erg belangrijk. Zie kinderen die op school een uniform aan moeten.

Ik denk dat je je moet aanpassen aan de bedrijfscultuur. Voor de mensen die dat willen, zoek de grensen op, maar ga er niet overheen. De beste leerschool was op school toen je gewoon recht in je gezicht werd uitgelachen als je over de grens was gegaan. Ligt de grens ergens anders dan waar jij je lekker bij voelt denk dan eens aan een andere baan of een andere sektor. Jij bent nog altijd verantwoordelijk voor jouw geluk en niet je baas of het bedrijf waarvoor jij werkt.

Teenslippers, een korte broek en een verwassen T-shirt is nooit acceptabele kleding voor iemand die op kantoor zit. Dit kan wel voor iemand die werkt in de bouw.

Hoeveel euro geef je uit, per maand, aan die representatieve kleding?

Voor de gemiddelde kantoorklerk is dit een kleine 100 euro, ongeveer 5% van je netto salaris.
Voor de carrierejager is het al snel meer dan 200 euro per maand, ongeveer 8% van je netto salaris.

Eigenlijk zonde van het geld. Laten we terug gaan de eerste helft van de 20e eeuw, qua uniform dus, dan zou ons vrij besteedbaar inkomen fors omhoog gaan! Bovendien zal je minder omhooggevallen typetjes hebben, die eigenlijk een standaard kantoorbaantje hebben, nummer 13 uit een dozijn, maar wiens carrieredromen en ego worden gevoed door het belachelijke prijskaartje van hun (mantel)pak.