Waarom mag ik mijn werk niet gewoon leuk vinden?

een mooi stuk, dat mij op het lijf is geschreven.

Ik ben zo'n werknemer die het werk doet wat hij leuk vindt. Een bijkomend voordeel hierbij is wel dat ik na mijn eerste baan (1984) nooit meer heb hoeven te solliciteren. Ik ben altijd gevraagd.
En zelfs nu wordt ik nog regelmatig benaderd.

Mij is nl. gebleken dat je een veel hechter en productiever netwerk opbouwd als je zelf anthousiast bent over de inhoud en het uitdragen van de inhoud van je eigen werk.
Je wordt dan veel meer gezien als de persoon waar men moet zijn (en niet alleen vanuit de organisatie zelf, maar ook daarbuiten).

Als je alleen gaat voor de winst is de klik met buiten er zeker niet bij

I have seen plenty of jobs which advertise for nice/fun/humorous colleagues who can take setbacks. But, the question is: why look for an employee who just finds his/her job fun, when you can find an employee who finds his/her job fun AND is bloody good at it?

Andy, als je Nederlands kan lezen, waarom dan niet schrijven? Wat is het verhaal daar achter?

Overigens herken ik mezelf wel terug, ook al sta ik momenteel aan het begin van mijn werkervaring. Mijn vorige werkgever (bijbaantje) wilde mij eigenlijk niet kwijt, zoveel was ie aan mij gehecht geraakt, juist doordat ik bovenstaande 'Van der Gijp' instelling had. Het maakt het alleen erg lastig solliciteren (niet commercieel gericht zijn), vooral in combinatie met weinig tot geen werkervaring. Jammer, maar ik weet ook wel dat ik er ga komen ('binnen komen' bij een bedrijf).

Maarten, er zijn zat mensen die wel Nederlands kunnen lezen maar het schrijven lastig vinden. Welkom in wijde wereld die globalisering heet.

Erg leuk stuk en wat een waarheid!

@ Henk,

Ik moet regelmatig naar Engels sprekende landen (UK, US en Australie).
Als ik jouw principe hanteer, kan ik dan ook mijn antwoorden op hun vragen in het Nederlands schrijven (wnat dat is de taal die ik het beste schrijf)?

p.s. Ik werk bij een Nederlandse international.

Willem, niet zo huilen. Ik vind het goed dat Andy de moeite neemt om Nederlands te leren lezen. Ik zou er persoonlijk schijt aan hebben gehad, laat die man dus gewoon meedoen in deze discussie, daar kan hij alleen maar van leren.

Zo! De spijker op z'n kop! Heel herkenbaar artikel.

Dankjewel.

Inderdaad. Jammer dat bedrijven over het algemeen vasthouden aan cliché-advertenties vol betekenisloze non-informatie om nieuwe mensen te werven. Daarnaast wordt de motivatie en carrièregeilheid van mensen om ergens aan de slag te gaan, door werkgevers schromelijk overschat. Uit onderzoek van HR-adviesbureau Towers Perrin blijkt namelijk dat slechts 13% van de werknemers in Nederland zich betrokken voelt bij zijn/haar werk. Blijkbaar gaat men er blindelings vanuit dat het merendeel van de beroepsbevolking werkgerelateerde ambities heeft, terwijl een baan er toch in de eerste plaats is om simpelweg brood op de plank te brengen.

Maarten,

Ik kan wel Nedelands schrijven - het duurt gewoon langer, en dan heb je te maken met de mensen die vinden de grammatica en de spelling(fouten) meer belangrijk dan de boodschap. Gelukig voor mij, ben ik Engels en dus spreek ik niet alleen de meest gesproken taal de wereld maar ook, durf ik te zeggen, het beste.

Willem,

Je zou dat kunnen proberen, maar het feit is er zijn meer dan 1000 keer zoveel mensen die Engels spreken dan Nederlands. Jammer (niet) maar zo is het gewoon. In het algemeen is Nederlands geen moielijke taal te leren, het probleem is dat ik hoef alleen de eertse woord te zeggen en dan praat bijna iedereen met me meteen in het Engels. Zelfs mijn laatste chef moet dat, terwijl zijn Engels was verschrikkelijk - dus moest ik vaak in Dora-taal spreken, heh.

Maar goed.... back to the subject. It's a strange fact but (in the Netherlands) we spend a lot of time and effort teaching our children that winning is not as important as taking part, that sharing is good, that effort is its own reward, that all people are equal; and the children believe all this until.... they all turn into selfish, competitive bigots - probably at about the time they get their first job. Well, a bit of a generalisation (and I hate all generalisations) but I can tell you this, the Netherlands was a much more pleasant and liberal land 20 years ago than it is now. Still, before you say it I will: it's still better than England.

Whatever, when you have a company you need people who can do the job and do it well, being nice is not enough, it's just a happy bonus. Some of my best colleagues have been people who I would never wish to be freinds with, and unfortunately some of my worst colleagues have been a good laugh and loved their jobs - the jobs just didn't love them.

Andy, ik vroeg me gewoon af wat je achtergrond was waardoor je in het Engels reageerde. Dit was niet negatief bedoelt, zoals dit wel is opgenomen door andere personen die op mijn reactie hebben gereageerd. Noem het Oud Hollands nieuwsgierigheid...

Overigens vind ik het vreemd dat ik bij mijn zoektocht naar een baan er bijna altijd commerciële ervaring wordt gevraagd. Zoveel 'gladde alen'/geboren verkopers bestaan er nu toch ook weer niet? Wat doet de rest dan? Faking it? M.i. zijn er genoeg banen waar je met een 'gemiddeld' commercieel niveau alsnog succesvol kan zijn.
De echte gladde jongens verdienen tonnen bij internationals, die werken niet voor de 'gezocht, commercieel talent, 2000 euro p/m salaris' vacatures die er met duizenden op Internet staan.

Maarten,

op dat gebied ben ik met je eens...
Consider this, in Noord-Brabant only about 1/4 of all the working population work in production, farming or building. More people work in service "industries", and more people work in welfare. That basically means that about 10% of the total population actually generate any wealth; the rest are children, retired, unemployed, keeping the rest of us sane and healthy, or just dipping their hands in your pockets selling you a "service". How wealth is generated is through the sweat of some people's brows and a few good ideas; how money is generated is by selling stuff, largely stuff you don't need /don't want/can't afford (but never mind there's another "service industry" waiting to lend you money so they can redistribute your wealth to wealthier people).

So that's part of the reason, because mainly people's jobs are selling things. Even here at Intemediair, they're simply selling you your next job. And that's what they understand.

For the rest, it's simply not about what you know, it's whom you know.

Mooi stuk! Ik ben cum-laude afgestudeerd aan de universiteit maar doe nu werk onder mijn niveau wat ik wel heel leuk vind. Iedereen verklaard me voor gek, maar zolang ik het leuk vind om te doen, en ik geen behoefte heb aan carriere maken, waarom zou ik dan wat anders gaan doen?

Andy,
It's who you know.
http://web.ku.edu/%7Eedit/whom.html

excuses dat ik van het onderwerp van de column afwijk.

Hebben jullie René van der Gijp in 'Profiel' gezien? Dan begrijpen jullie namelijk waarom het hem niet uitmaakt of zijn elftal wel of niet had gewonnen. Dat had te maken met zijn werk leuk vinden, maar ook met een sociaal-empathisch aspect, wat voor René anders ligt dan voor de meesten van ons....

Goed stuk. Er zit wel een beetje de premisse in dat het leuk vinden van je werk en de ambitie om doelen te halen elkaar uitsluiten, terwijl dat mijns inziens niet zo is.

Annemiek,
It's whom you know.
"you" is the subject, "whom" is the object - these are the people that you know,
Nowadays of course only pedantic people like me and English Language professionals use "whom" at all.

Fred,

Ja, precies.

jee je zou je werk maar niet leuk vinden. daar zit je dan 40 uur per week en nog een 5 uur per week in de auto en nog eens een uur als je thuis de vraag krijgt: hoe was het op je werk? en als mensen je op feestjes ed vragen hoe het op je werk is. Je bent gemiddeld zo veel uur met je werk bezig (betaald of niet) dan kun je toch maar beter een baan hebben waar je het naar je zin hebt? en toch: slechts 30% van de werkende beroepsbevolking is tevreden over zijn werk. Tegen de 70% van de mensen zou ik graag zeggen: als je maar enigszins de kans hebt: ga iets doen wat je wel leuk vind. Je leeft maar een keer. Dit is zonde van je leven!
ik denk dat Rene van de Gijp dat heel goed gezien heeft!!!

Maar wie zegt dan dat je het niet leuk mag vinden?