Wat doet dat kind op kantoor?

Kijk nou, een pleidooi voor het scheiden van werk en privé. Je durft Dieuwke, recht tegen de stroom in.

Pas maar op Dieuwke,

ook in Europa nemen mensen soms hun kind mee naar kantoor.

" In mijn ogen echter, betekent mama's kostbare vrije dag dat minstens acht anderen ook niet echt aan werken toekomen. " Of anders.. " Maak van jouw probleem niet mijn probleem!"

Lijkt mij een HEEL sterk argument...

Hilarische, Ik kan mij Dieweke haar reactie goed voorstellen. Ik kan mij echter ook vinden in het commentaar dat een kind op de werkvloer de boel wat losser maakt. Al zit niet iedereen daar op te wachten.
Om de laatste alinia heb ik hartelijk gelachen. Maak de boel ook losser.

Sorry voor de zure reaktie, maar voor iemand die zegt dat schrijven haar passie is, is het weer teleurstellend te moeten lezen dat zij 'zich wezenloos irriteert'. Dat ergert mij dus wezenloos.

Dichterbij Nederland,in mijn geval België, gebeurt dit inderdaad ook hoor! Niets om je over op te winden. Als je weinig vakantiedagen hebt (20) is er vaak bijna geen keuze. Ik heb vaker een middagje een kind op bureau naast me gehad dat kleurplaten zat in te kleuren of een internetspelletje te doen. Maar kinderen zijn hier over het algemeen rustiger, beter opgevoed dan in Nederland moet ik eerlijk zeggen. Je hebt er geen kind aan ;-)

Mijn partner heeft een eigen bedrijfje en neemt ons jongste kind vaker mee als die onverwachts vrij is; ik kan daar helaas niet mee aankomen bij mijn werkgever. Vraagt idd wel om een rustig kind...meeste (Nederlandse) kinderen zijn vrij aanwezig en druk. Ik zou geen zin hebben om tijdens mijn werk een (mijn) kind te moeten opvoeden. Op mijn werk heb ik eigenlijk de rust waar ik thuis niet aan toe kom..

@ Carla
Dan is eigenlijk de vraag: waar werk je echt; op je 'werk' of thuis?!

Wat zou de werld toch mooi zijn als we wat meer ruimte hadden voor elkaar (en dus ook voor kinderen)!

Ik heb wel eens geprobeerd mijn zoon mee te nemen naar kantoor op een zaterdag, maar nadat ik 22x ben neergeschoten met de plaatselijke niettang kwam ik toch wel tot andere inzichten. Als klap de vuurpijl een monster getekend door mijn presentatie in de vergaderruimte, ben ik definitief om. Geen kinderen op kantoor, alhoewel ik heb wel gelachen.....Vervolgens hebben we samen een nieuwe presentatie gemaakt waarom kinderen op zaterdag gewoon thuis moeten blijven, hetgeen snel werd afgestraft met een alles zeggende blik. En opmerking: 'ow jah best lekker hoor laarzen kopen zonder kind erbij' Oke punt duidelijk, ik sta op testbeeld :-)

Als je thuiswerkt heb je dit soort dingen toch ook met je eigen kind. En waarom je er aan irriteren? Het brengt vrolijkheid mee, even zie je hoe je collega's ook ouders ijzn of hoe leuk en lief ze zullen zijn met jouw geliefden. Ik vind het leuk!! Helaas zijn bij mij op kantoor kinderen verboden, maar mag ik wel thuiswerken met kind.

He Dieuwke,

Eigenlijk ben je wel een beetje een zeur, he...
Een keer, een dag,,,,,, tjonge tjonge,,,,,

Indien dat daar gewoon is en geaccepteerd word, dan moet je je ook aanpassen.

Anderen jouw mening opdringen, bah...

Uit het verhaal begrijp ik dat er kennelijk geen overleg over is geweest. Om zomaar je kind mee te nemen lijkt me nogal brutaal. Of is er wel toestemming voor verleend? Persoonlijk zou het me worst zijn, zolang mijn werk niet al te veel vertraging oploopt; als collega's onder elkaar lijkt enig begrip voor de situatie wel op zijn plaats. Feit is wel dat kinderen in hun onschuld brokken kunnen maken. Dit vraagt om overleg hoe dit in de toekomst aan te pakken.

Hier in Noorwegen is het heel gewoon dat iemand zijn kind mee neemt naar kantoor als er geen opvang geregeld kan worden. Een andere recht wat we hier hebben is; tot 10 "oppas dagen" per jaar per kind dwz je kan thuis blijven om op je kind te passen als het kind ziek is. Dit recht geldt totdat het kind 15 jaar is.

Buaaahahahhaha. Scherp en een keer zonder te veel gezeur leuk artikel.

Tsja Dieuwke, de gedachte 'jouw kind, jouw opvang, jouw probleem' is mede oorzaak van de lage arbeidsparticipatie van vrouwen in Nederland.

Tegenwoordig denken ouders dat ze maar alles kunnen maken. Kinderen worden (te)vrij opgevoed als jong volwassenen met een mening, met gevolg dat ze geen enkele grens meer kennen en zich als veeleisende niet luisterende monsters ontpoppen. Ik vind dat we altijd al veel teveel rekening met mensen met kinderen dienen te houden, want wie werkt er nooit over, omdat ze de kinderen dienen op te halen? Dat mensen zonder kinderen wel overwerken, zwangerschapsverlof, IVF-behandelingen, kinderbijslag, kraamzorg, schoolgeld etc. meebetalen via de belasting(wij hebben geen aftrek!), moeten we nu ook deze monsters ook nog op het werk tolereren is echt te gek voor woorden. Blijf dan thuis bij de kinderen.

Ik weet het beter: de volgende keer neem ik mijn katten mee, mijn hond... daarna mijn schoonmoeder.

Dolle boel wordt het dan.

We zijn er toch om te werken?

Hoever moet je gaan in het scheppen van precedenten? Naar mijn beleving is een kind op kantoor een storende factor omdat je van een kind niet mag eisen dat het de hele dag stilzit en geen aandacht vraagt. Ik zou de collega voorstellen een aantal taken op te pakken die ook thuis kunnen worden uitgevoerd en haar dit ook laten doen.

Tja, ik ging altijd met mijn moeder mee naar werk tijdens de schoolvakanties in de jaren '70. Gewoon hier in Nederland.Niks aan de hand en was niet raar. Wel rustig zijn boek lezen of tekenen en geen mensen lastig vallen. 'jouw kind, jouw opvang, jouw probleem' is een trieste uitspraak en echt van deze tijd.

@ jacqueline: wat een ouderwetse gedachte. Deze kinderen betalen straks ook voor jouw pensioen. Daar heb jij geen kosten aan verder. De ouders wel: die betalen eten, onderhoud etc. Je gaat mensen toch niet afstraffen omdat ze kinderen hebben? Wat een rare gedachte..

Ik denk ook niet dat ik het heel prettig zou vinden als ik tijdens een drukke dag vol afspraken en deadlines een huilend of krijsend (van plezier of anderzijds) kind om me heen heb. Knap van de thuiswerkers dat ze dat kunnen, maar ik kan me dan minder concentreren en mijn baas verwacht wel dat het af is. Ik hoef niet aan te komen met:"ja sorry Jacqueline heeft haar dochter meegenomen naar het werk en daardoor kon ik me minder goed concentreren." Hij ziet me aankomen.... Dat is dan ook mijn probleem, dus daardoor snap ik de mijn kind, mijn opvang, mijn probleem gedachte wel.

Bovendien: we hoeven het toch niet te hebben over kinderen op een bouwplaats, fabriek, receptie, winkels, vuilnismannen (he? Ik had mijn kind toch bij me vanochtend? Waar issie nou?? ;-)) etc..... Je gaat naar je werk om te werken. Als je een baan hebt waarbij het te combineren valt (of je hebt een rustig kind), prima, maar als er meerdere mensen zijn die het als niet prettig kunnen ervaren, zeg ik: liever niet..

Ter beindiging van deze discussie/debat en een ander debat te beginnen de volgende stelling:

Mensen die bewust kinderloos blijven krijgen later ook geen AOW.

Willem - om dan die andere discussie te beëindigen: als we mensen willen afrekenen op de economische waarde van hun kinderen, betekent dat ook dat we een forse rekening voor de gevangeniskosten kunnen presenteren aan ouders van kinderen die een crimimele carriere starten, of, om je nog duidelijker te maken hoe onaanvaardbaar een koppeling tussen de economische waarde van iemands nageslacht en het doen van betalingen aan de ouders van de betreffende kinderen: ouders van gehandicapte kinderen geen bijdrage te bieden in de huizenhoge kosten van de zorg voor deze kinderen?

wat een zure column en ook weer enkele zeer zure reacties hierboven te vinden. Wees eens wat losser in je leven. Als je dood gaat heb je alle rust die je maar kan hebben. Geniet eens van de kleine dingen in het leven die je werkdag anders maken.

Ik vraag me af waarom er iedereen zo puur op gefixeerd is om maar alles onder controle te houden. Ik mocht vroeger ook mee naar werk van vader, vond ik geweldig. Kreeg ik een kleurplaat en ging ik lekker kleuren in de koffieruimte terwijl mijn vader af en toe polshoogte kwam nemen. En anders had ik altijd nog een mooie spelcomputer mee op zak.

Het grote deel van de Nederlanders is gezakt tot een verlepte egoïst dat niemand ook maar een glinster van geluk of opleving gunt. Het blijkt al uit de reacties dat het altijd de ander zijn schuld is. Gelukkig zijn Iehwke en haar consorten perfect. Nooit zullen zij een steek laten vallen en plezier plus lachen doen ze alleen buiten werktijd om, zodat de baas de volle aandacht heeft, tenzij ze mogen lachen omdat er positieve cijfers binnen zijn gekomen.

Calvijn zal jaloers zijn geweest op jullie norse arbeidsethos.

Mensen met kinderen(Willem?) denken blijkbaar nog steeds dat de kinderen de AOW van de huidige gepensioneerde betalen. Dit is NIET waar, want die betaal je door je loon zelf. Heb je ooit op je loonstrook gekeken en de belastingaangifte gelezen? Ik betaal dus wel degelijk mee voor jullie kinderen(schoolgeld, kraamzorg, ivf behandelingen etc), mijn eigen AOW! en wil er dan ook nog eens geen last van hebben en zeker niet op het werk. In een restaurant kan je vaak al niet eens rustig zitten eten, omdat de kinderen niet aan tafel blijven en als dolle (krijsend) door het restaurant rennen en nog maar niet te spreken van de supermarkt. Ik laat mijn hond toch ook niet los op de zaak, in een restaurant of supermarkt, want dat doe je toch niet????

Eerlijk gezegd zou het in mijn ogen al verboden moeten zijn om meer dan 1 kind te nemen,want de wereldbevolking dient dratisch af te nemen om het beetje natuur wat er nog over is is te beschermen tegen ons mensen! In 50 jaar tijd hebben we al bijna heel onze natuur vernield. Weet je hoeveel afval 1 mens/ kind per jaar produceert?

Ik ben super blij zonder kinderen en noem me niet asociaal, want iemand met jou last opzadelen is a-sociaal.

Bij mijn vorige werk belde ik eens de projectleider: "dat mijn kind hoge koorts had, en ik die dag helaas niet kon komen daar ik niet zo snel iemand had kunnen vinden die bij mijn kind kon blijven. Mogelijk voor de dag erop wel'.
Zegt hij: "Dat jij kinderen hebt, is jouw keuze en dan is het ook jouw probleem. Dus los je het ook maar zelf op. Als je niet komt dan blijft er werk liggen, en dan is dan wordt het een probleem voor het bedrijf"
Lekker kort door de bocht reactie van deze bewust kinderloze collega. Aan zorgplicht ook van een alleenstaande ouder had hij blijkbaar geen boodschap.Terwijl hij zelf talloze middagen per maand eerder naar huis ging omdat hem dat wel beter uitkwam, en dan extra werk op mijn bureau neerlegde.
Tel uit het verschil.

@jacqueline: jouw AOW? Nooit van een omslagstelsel gehoord? Ik zou de term eens opzoeken.

ik heb ooit een 3-jarig menneke uit een vergadering gezet, die met zijn oppasloze moeder was meegekomen. Het ging om een dierenmishandelingszaak met erg grove foto's. Leek me niet zo geschikt voor het joch.
Je kan je namelijk ook afvragen of het kind wel op een saaie (of ongepaste) kantoor-omgeving zit te wachten.