Een tweede kind is carrièremoord

Auteur: Dieuwke van Turenhout | 05-07-2010 | Reacties: 5 | Share/Bookmark Mail dit artikel

T Twee kinderen in twee jaar tijd: carrièremoord, vinden Dieuwkes Indiase collega's.

Inmiddels loop ik lang genoeg in India op kantoor rond om met een aantal mensen, herstel: vrouwen, een soort band te hebben. En ja, het hebben van een kind blijkt daarbij een dankbare ijsbreker en opstap. Zorgen om de juiste opvang en de juiste voeding blijken ook in India heel actueel, zo weet ik inmiddels.

Leuk hoor. Als dit de manier is om betrokken te worden bij kletspraatjes, dan ben ik erbij. Hebben we het later wel weer over werk. Tot die tijd fungeer ik als sparringpartner voor potjes koken en al dan niet capabele nannies.

Maar nu weten de collega's even niet zo goed wat ze met me aanmoeten.

Ik ben namelijk zwanger van mijn tweede.

Nu zijn alle vrouwen met wie ik een band heb opgebouwd ooit zwanger geweest. Dus zou geen probleem moeten zijn.

Toch zie ik wegkijkende blikken nu mijn buik groeit en voel de ontwijkende reacties van vrouwelijke collega's als ik vertel dat ik een kindje krijg.

Is zwanger zijn as such dan zo'n taboe hier? Of zijn mijn uit Nederland meeverscheepte zwangerschapskleren echt te strak naar de lokale gewoontes? Rechtstreeks vragen zal niets ophelderen. Zo werkt dat hier niet.

Ik kies voor de hier gebruikelijke omslachtige aanpak. Zorgvuldig kies ik het slachtoffer uit. Ze is 31 en heeft een dochtertje van anderhalf. We delen een ‘cubicle'. Meer overeenkomsten kan ik zo snel niet vinden in India. ‘Zouden jullie nog wel eens een tweede kindje willen?', vraag ik op een ochtend, gespeeld argeloos.

Jawel...! Uiteraard! Straks hè? Als deze oud genoeg is. Net zo argeloos, terwijl ze verwoed naar ‘iets' in haar tas gaat zoeken, informeert ze: was mijn zwangerschap gepland?

Tja, wat is gepland? Een zwangerschap laat zich moeilijk plannen, nietwaar? Het enige juiste antwoord lijkt me dat ik er erg blij mee ben. ‘Really?' Ze probeert neutraal te klinken, wat niet lukt.
En dan komt het: verhuizen naar het buitenland met een klein kind, ver weg van de (schoon)familie, had de dames al verbaasd. Zelf leven ze in een ‘extended family' waarbij schoonmama de kleinkinderen opvoedt. Dan kan mama blijven werken. En nu had ik gelukkig mijn baan kunnen behouden na de verhuizing, maar toch...

Hoe juist die baan nu te rijmen met deze zwangerschap? In India kan zo'n tweede kind rustig een jaar of vijf tot soms wel acht wachten. Want hoe kun je in godsnaam een serieuze carrière onderhouden als je niet eenmaal, maar liefst twee keer binnen vijf jaar met verlof gaat. Stel je voor!

De Nederlandse variant met twee tot drie jaar leeftijdsverschil tussen de kinderen, wordt dan ook met aan afschuw grenzend ongeloof aangehoord. Geen wonder dat wij als natie zo weinig vrouwen op leidinggevende posities hebben, zegt ze hoofdschuddend terwijl ze terug inlogt en de foto van haar dochtertje als bureaublad op haar scherm verschijnt.

Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Dieuwke van Turenhout'

Reageer, print of deel dit artikel

  • Reageer (5)
  • Print
  • Share/Bookmark Mail dit artikel
Reacties op dit artikel:
Simone | 8 juli 2010 (16:57)

Ik geef hun helemaal gelijk het is zeker niet carrierebevorderend. Ik heb vier kinderen :). Mach ach, ik laat het niet ervan afhangen wat anderen denken, het komt straks wel weer, de babyboomers gaan met pensioen, mijn carriere start gewoon wat later...geniet van je zwangerschap en je kids, er zijn belangrijkere dingen en je leert er ontzettend veel van wat je uiteindelijk weer kan gebruiken in je werk (geduld en goede leiderschap bijvoorbeeld!!!)

Karin | 9 juli 2010 (15:03)

Ik ben het niet eens met het artikel, mede omdat andere punten niet worden beschreven: zoals leeftijd en het feit dat wanneer je zo lange tijd tussen je kinderen zit, je 2 periodes in je leven een baan moet hebben die te combineren is met kleine kinderen. Zelf ben ik 30, zwanger van de 2de en met een kleintje van bijna 2. Mijn huidige werkgever weet dat ik een kind heb en gaat daar goed mee om. Wel heb ik een stapje terug moeten doen, om mijn werk te combineren met kinderen. Maar ik ga er vanuit dat als ik 35 ben en 2 kinderen (dat ik voor mij persoonlijk voldoende) op de basisschool heb zitten, het helemaal goed gaat komen met mijn carriere.

Robert | 9 juli 2010 (16:27)

Verschillende culturen, verschillende opvattingen en mogelijkheden. In West-Europa gaat de "extended family" steeds minder een rol spelen, maar zijn de voorzieningen voor kinderopvang dan ook veel beter geregeld dan in India en soortgelijke landen en culturen. Kinderopvang is een "luxe" die men zich daar simpelweg niet kan veroorloven. Daar komt bij, dat toen ik nog kind was, 30 jaar geleden, werkende moeders in Nederland ook nog werden aangezien voor "slechte moeders"; iets wat tegenwoordig nauwelijks meer een rol speelt, behalve dan wellicht in de bijbelgordel. India ontwikkelt zich gigantisch snel, maar een cultuur verandert niet zomaar. Vanuit lokaal oogpunt gezien, heb daarom ik wel begrip voor de Indiase reacties.

Peggy | 14 juli 2010 (17:11)

Ik ben het niet eens met het hele artikel over moeder en kinderen. Logisch, ik ben ook een werkende moeder en ik was een carrièrevrouw, ben laat moeder geworden , heb meteen twee genomen. Een van vier en een van drie jaar. Best zwaar in de opvoeding vooral de eerste paar jaren tot ongeveer 4 jaar maar ik heb het met alle liefde ervoor over. Zo een fase van opvoeding gaat een goede moeder graag door denk ik zo.
Maar dat er in de titel alleen al het woordje "moordend" is gebruikt, vertelt mij boekdelen hoe er over kinderen wordt gedacht daar. Het is voor een goede moeder met eigen werk en geld nooit een soort van 'schuld" om te kiezen voor een kind. Want tenslotte zijn alle werkende mannen en vrouwen die bijdragen aan de welvaart in de maatschappij van een land ooit ook kleine kinderen geweest van goede en bedachtzame werkende (of geen werkende) moeders als de beste opvoeders!!!

Thomas | 10 november 2010 (16:54)

Ik ben het eens met de titel, maar vindt dat je dan je carrière moet laten schieten. Kinderen zijn een geschenk van God, en dus veel belangrijker dan een goede carrière.

Het kan enige tijd duren voordat je reactie geplaatst wordt.

Het is de redactie van Intermediair toegestaan om de inhoud van de reactie met naam en toenaam te hergebruiken in de print uitgave van Intermediair.

Reacties worden niet direct op de site geplaatst. De redactie controleert vooraf of de reactie aan een aantal voorwaarden voldoet. Deze voorwaarden zijn:

  • Reacties dienen betrekking te hebben op de inhoud van het betreffende artikel of onderwerp.
  • Reacties mogen geen beledigingen, bedreigingen, al dan niet fictief, aan het adres van de andere sitebezoekers of aan prominente personen bevatten.
  • Uitingen van geweld, racisme, anti-semitisme, het zwartmaken van individuen, groepen of organisaties worden niet getolereerd.
  • De reactie moet kort en bondig zijn (maximaal 1.000 karakters), te lange reacties worden niet geplaatst.
  • Het plaatsen van persoonsgegevens zoals telefoonnummers en adressen in de tekst van de reacties is niet toegestaan.
  • Links naar websites en reclame voor producten en/of diensten worden niet geplaatst.
  • Reacties die volledig in hoofdletters zijn getypt en/of vol staan met uitroeptekens en vraagtekens worden niet geplaatst.
  • Reacties die vol staan met taalfouten worden niet geplaatst.

De redactie behoudt zich het recht voor om reacties aan te passen, in te korten of te verwijderen. De redactie gaat niet in discussie over geplaatste of verwijderde reacties.


Ik ga akkoord met de voorwaarden

Over Dieuwke van Turenhout

Dieuwke van Turenhout woont en werkt in India en combineert dat met een leven als hoogopgeleide moeder. Eerder studeerde ze marketing & sociologie in Tilburg en werkte in zowel marketing als recruitment. Schrijven is haar passie; mensen en hun gedrag zijn dankbare onderwerpen. Dieuwke van Turenhout schrijft wekelijks over haar belevenissen en beschouwingen op de werkvloer en daarbuiten.

Dieuwke

Zoek in vacatures voor hoogopgeleiden: