Vruchtbare vrouwen: risicogevalletjes

Volgens mij bedoelt die vriendin dat ze een risicogevalletje is omdat ze één kind heeft van anderhalf en niet omdát ze een kind heeft. Vaak volgt er na één kind binnen een jaar of twee, drie een tweede kind. Dat zou dan het risico zijn. Want tja, één kind lijkt nog steeds een soort van taboe: er zal nog wel een tweede komen. Ook een leuke discussie trouwens...

Hoe logisch de argumentatie van vriendin C. ook is, de werkgever kan er niks mee en is sowieso de sigaar. Hij mag immers niet om die reden -risicogevalletje- besluiten C. niet in dienst te nemen, maar als hij haar wel in dienst neemt zit het 'risico' erin dat ze inderdaad weer zwanger wordt op korte termijn.

Ben trouwens wel benieuwd of de man van C. ook als een 'risicogeval' wordt gezien. Immers, dat vaderschapsverlof en die papadagen hakken er ook in.

wat zeuren jullie toch, zwangerschaps(ziekte)verlof is NIET voor rekening van de werkgever. En als je, zoals ik, voor je met verlof gaat je het schompes werkt en erna zelf de puinhopen opruimt en je geen dag langer hebt ziekgemeld, nou dan valt 16 weken wel mee hoor. Kijk maar eens naar al die mannen die de ene dure opleiding met dito verlofregelingen na de andere volgen en die hun arbeidstijd ook nog een volplempen met belangrijke afspraken...... als je goed bent in je vak zal een werkgever blij zijn dat ie je heeft. Ik ken zat vrouwen die behalve moeder ook fantastische werknemers zijn. Mijn critirium is: zou ik die collega aannemen als ik een eigen bedrijf had? Vrouwen die goed zijn in het laten draaien van een huishouden en daarbij ook nog betaalde baan hebben petje af!

Dieuweke,
Van harte gefeliciteerd met je tweede zwangerschap!!

Allereerst gefeliciteerd met je zwangerschap! En zie opmerking van Mel. Zwangerschapsverlof wordt betaald door het UWV, daar betaal je oa je belasting voor. Het kost je werkgever tijdens je zwangerschap dus niks, en kan het bedrijf eventueel iemand tijdelijk betalen om het werk over te nemen.

Toch ook wel grappig dat er, tussen de regels door, zoiets als "zwanger zijn is slecht voor het bedrijf" klinkt. Terwijl níet zwanger zijn een structureler probleem is: als we niet voor nageslacht zorgen, vallen over een generatie al die bedrijven en economieën om, terwijl wij met zijn allen in vervallende en personeelsloze verzorgingstehuizen ons zitten af te vragen wat er toch mis is gegaan.

(Een beetje gechargeerd, en ik ben ook zeker niet voor een explosie van kinderen gezien de toenemende schaarste van ruimte, grondstoffen en schone lucht, maar om zwangerschap zuiver en alleen te beoordelen op basis van wat het betekent voor een werkgever op korte termijn, is ook een beetje kortzichtig.)

Vaderschapsverlof?? Oh, je bedoelt die 2 dagen die een vader na de geboorte van zijn kind krijgt... Belachelijk. Wij hebben in ons "vooruitstrevende" Nederland nog steeds een van de kortste zwangerschapsverlof periodes van Europa! Een vrouw uit Kroatië viel laatst bijna van haar stoel toen ik vertelde over onze 16 weken.

Hoe je het wendt of keert, het zal voor vrouwen in de vruchtbare leeftijd, al zijn ze nog zo goed in hun werk, over het algemeen toch lastger zijn om een baan te krijgen dan een man van dezelfde leeftijd. Het kan toch net dat ene argument zijn om voor de andere kandidaat te kiezen.

Tja, en moet je het dan melden tijdens een siollicitatie en jezelf (mogelijk) in de vingers snijden...? Lastig, maar in deze tijd denk ik dat veel vrouwen deze vraag met een volmondig "nee" beantwoorden.

Indien men vrouwen tussen de 25-40 niet langer alleen als "risicogroep" wil laten fungeren, dan is de oplossing heel eenvoudig.... Vrouw x maanden zwangerschapsverlof, man x maanden zwangerschapsverlof en daarnaast nog een x aantal maanden op te nemen door man of vrouw (Scandinavisch model).

Gedeeld "risico" dus en daarmee meteen een einde aan eventuele salarisverschillen indien pa en ma na afloop van het verlof beiden weer (al dan niet full time) aan het werk gaan.

De kinderen van morgen zijn de (belasting)dragers van onze toekomst... (hoe je het ook bekijkt) en dus ieders investering waard.

Gelukkig zijn er ook werkgevers die het zwanger worden zien als een maatschappelijk 'proces', want belangrijk is voor iedereen. Een vrouw die haar zinnen gezet heeft op een gezin en een leuke baan/carrière bewijst over het algemeen dat ze haar baan meer dan waardig is. Deze vrouwen weten nl. wat het inhoudt om goed te organiseren, eventueel te delegeren en creatieve oplossingen te bedenken. En dit soort kwaliteiten zijn binnen het bedrijfsleven over het algemeen meer dan welkom.

Ik woon in Noorwegen, hier hebben we gelukkig minder last van discriminatie van de vrouw in vruchtbare leeftijd..... het verlof is namelijk een jaar en het is heel normaal dat een man daar een deel van draagt.... hierdoor is een man in zijn vruchtbare jaren net zo'n risicogeval als een vrouw, zelfs nog erger, want de man is heel zijn leven vruchtbaar...... dus daardoor zijn man en vrouw weer gelijk.....

@ mel | 7 juni 2010 (13:19)
wat zeuren jullie toch, zwangerschaps(ziekte)verlof is NIET voor rekening van de werkgever.

Leuk en juist statement! Maar helaas zijn dat niet de enige kosten die met zwangerschap samenhangen.

Daar gaan we:

-Inwerken nieuwe werknemers.
-Vakantiedagen tellen door bij zwangerschapsverlof.
-Uitzendkrachten / freelancers kosten meer en werken minder hard of hebben minder hard voor de zaak.
-Zwangere vrouwen zijn percentueel vaker ziek en vaker moe. En nee: Verzekeringen hiervoor kosten ook geld.
-Vrouwen met een kind kunnen vaak minder overwerken doordat ze hun kroost van de crèche moeten halen lang voordat normale werknemers stoppen met werken.
-calamiteitenverlof brengt kosten mee
-ouderschapsverlof brengt kosten mee
-Ieder bedrijf is verplicht om een RisicoInventarisatie & Evaluatie (RI&E) op te stellen voor zwangere vrouwen.
-Zwangere vrouwen hebben recht op extra pauzes.
-Zwangere vrouwen hebben recht op een geschikte, afsluitbare ruimte om te kunnen rusten (met bed of rustbank).
-Zwangere vrouwen hebben recht op zwangerschapsonderzoek in werktijd.
-Zwangere vrouwen hebben recht op het geven van bostvoeding tijdens werk (max 25% van de werktijd).
-Zwangere vrouwen hebben recht op fysiek lichter werk en mogen niet bukken, hurken , staan, etc etc etc (nog 3 kantjes aanpassingen).
-ALs laatste heb ik nog de administratiekosten, iedereen die wel eens met het UWV te maken heeft gehad weet wat ik bedoel.. :-)

Jullie begrijpen dat ik het persoonlijk belachelijk vindt dat een werkgever hier niet naar mag vragen en sterker nog: ik vind dat een werknemer dit bij sollicitatie moet aangeven en hiervoor afgewezen mag worden. De meeste grote bedrijven kunnen dit economisch makkelijk opvangen, voor kleinere bedrijven kan een zwangerschap echter een strop zijn. Daarnaast worden vrouwen die geen kinderen willen benadeeld omdat ze in dezelfde risicogroep zitten en verdienen alle vrouwen hierdoor minder.

De keuze voor een kind is een persoonlijke keuze en hier kun je een bedrijf (of überhaupt iemand anders, denk aan kinderbijslag) niet mee belasten. Het argument: "De kinderen van morgen zijn de (belasting)dragers van onze toekomst... (hoe je het ook bekijkt) en dus ieders investering waard" gaat niet op bij een structureel begrotingstekort, he....?

Daarnaast heb je nog een milieuaspect. We zijn met teveel mensen op deze wereld en dat moet maar eens ingezien worden.

@Chilli: Dit klinkt alsof je discriminatie van mensen op geslacht (vrouw) juist vind. Ik ben voor het scandinavische model dat @cindy beschrijft. Gelijke rechten en risico's voor mannen en vrouwen!

Fijn om toch een behoorlijk deel slimme reacties te zien (Mel) en een oplossing voor het probleem (Es!). Zelf ben ik een keer afgewezen nog voor een eventueel gesprek had kunnen plaatsvinden, want ja vrouw en 31! Inmiddels heb ik een hele leuke job op niveau en een kleine en ik word beoordeeld naar mijn bijdrage aan het geheel. En mijn bijdrage is groot. Wel moet ik erbij vermelden dat ik op basis van 70% fte werk, maar toch zeker wel de 80% fte aan uren draai. Dit vind ik ook geen probleem. Ook toen ik fulltime werkte, werkte ik weleens een uurtje of wat over.

Wat ik echter wel jammer vind is toch het stempel dat je krijgt opgedrukt (bedankt Chilli; de keuze voor een kind is inderdaad persoonlijk, maar wordt gemaakt door man en vrouw;-). Maar ook de meewarrige blik van anderen; heb jij een baan op niveau en een kind? De verwachtingen binnen het bedrijf; eigenlijk willen we liever niet merken dat je parttime werkt. Maar ook de combinatie met man in relatie tot salaris; Mijn vriend is ook 10% minder gaan werken, maar omdat hij veel meer verdient in een soortgelijke baan, is het lastig om een eerlijke verdeling te maken. Ik zou graag voor 4 dagen gaan en hij ook, maar dit scheelt ons een aardige smak geld....en dat kunnen we niet missen.

Wat is nu mijn conclusie? Vruchtbare vrouw een risicogevalletje? Ik denk dat dat meer bepaald wordt door diegenen die vrouwen er om beoordelen dan de vrouwen zelf. Want zeg nou zelf met alle barrieres die je als vruchtbare vrouw moet nemen om een baan op niveau te vinden, terwijl het voor een vruchtbare man geen probleem is, zorgen we er dan niet voor dat we onszelf (in algemeenheid) als risicogevalletjes gaan gedragen?

Dat we met te veel mensen op deze aarde rondlopen is duidelijk.

Echter om het kinderen krijgen -want daarvoor zal een vrouw toch echt eerst zwanger moeten worden- alleen op de vrouw af te schuiven en om haar daarmee een schuldgevoel aan te praten vind ik niet correct.

Dit valt ook niet te rijmen met alle verkiezingsprogramma's waar steeds meer de nadruk op de economische zelfstandigheid van de vrouw wordt gelegd en of de vrouw dat nu leuk vindt of niet.....er worden steeds meer rechten van vrouwen afgebouwd door onze politiek.

Verder investeren we in goed onderwijs van vrouwen en mannen. Dat kost veel geld.

Dan is jammer en voor de vrouw frusterend als we hen in de vruchtbare periode van hun leven de pas afsnijden naar interessante banen, zeker als ze een dure studie achter de rug hebben.

Heeft iemand wel bedacht dat een man op latere leeftijd ook wel eens met allerlei lastige mannenkwaaltjes uit het arbeisproces valt en wat de impact daarvan op onze economie is?

Ik heb ze vroeger als verzekeringsarts bij "bosjes" gezien.

@ chilli:

Wat een vreemde stellingen/aannames hanteer jij;

"Uitzendkrachten / freelancers werken minder hard en hebben minder hart voor de zaak". Zeker in deze tijd zullen veel uitzendkrachten hun stinkende best doen in de hoop te mogen blijven. En voor freelancers geldt helemaal: niet werken is geen boterham. Ik vind het nogal wat om de motivatie en betrokkenheid van deze groep werkenden in twijfel te trekken.

"Vrouwen kunnen niet overwerken want moeten kroost van de crèche halen"
Mijn mannelijke collega's met kinderen zijn net zo flexibel (of 'niet-flexibel') met overwerken als de dames. Vaak wordt het ophalen bij de crèche eerlijk verdeeld. Daarbij stel je ook dat moeders hun kinderen ophalen’ lang voordat de 'normale' (?!) medewerker stopt met werken'. Als een ouder (vader óf moeder), stelselmatig om 16.00 uur vertrekt, lijkt het me normaal dat je daarover afspraken maakt. In de vorm van minder contracturen of ouderschapsverlof bijv. Een werkgever die accepteert dat een medewerker (om wat voor reden dan ook) stelselmatig een paar uur van de dag afsnoept (zoals jij lijkt te stellen), schiet m.i. zelf tekort.

"Calamiteitenverlof en ouderschapsverlof brengen extra kosten met zich mee"
Op deze soorten van verlof kan ook door een man een beroep worden gedaan.

Verder is de vraag of je een kinderwens hebt in veel gevallen niet relevant. Ik heb al 5 jaar een kinderwens maar het ziet er niet naar uit dat deze in vervulling gaat. Zou toch lullig zijn als ik de afgelopen 5 jaar was gedwarsboomd in mijn ontwikkeling, voor uiteindelijk dus helemaal niets. Dat had me misschien zelfs wel een enorme depressie of burn-out opgeleverd, in plaats van het begrip dat ik nu van mijn werkgever heb gekregen. Wie zal het zeggen. Ik denk dat mijn werkgever me in dat geval veel liever 16 weken met zwangerschapsverlof had gestuurd.

Ooit informeerde ik op een personeelsfeestje bij de conservatief ogende chef van mijn man naar hoe hij tegenover zwanger wordende vrouwen stond. En hij zei: "Ik vind dat juist makkelijk want je kunt prima inplannen wanneer die vrouw er een tijdje niet is, terwijl je niet kunt plannen op een man die zijn been breekt met zaalvoetbal."

Als ik hier op mijn afdeling om me heen kijk hoe vaak mannen ineens een periode uitvallen door rugpijn, beenbreuk, wilde ontstekingen of rare virussen dan denk ik dat het inderdaad makkelijker plannen is op zwangerschapsverlof.

Ik heb wel de indruk dat het vooral andere vrouwen zijn die zich erg ergeren, niet de werkgevers. Kom op, werk is meer dan alleen economie en een nieuwe wereldburger is toch juist een feest? En medewerkers zijn nu eenmaal mensen, dus ze kunnen ook door allerlei andere redenen uitvallen, die meestal minder vrolijk zijn.

Dieuwke, gefeliciteerd!

Draai het eens om: hoe zou je het vinden als je als nieuwe medewerker in dienst treedt bij je werkgever en na een maand krijg je de mdededeling: "oh, sorry, we hebben je even drie maanden niet nodig, ga maar naar huis en kom over drie maanden maar terug". Dat is namelijk wat een zwangere werknemer doet. Ergens gaan werken ("zo, ik ben binnen") om vervolgens te zeggen: "maar ik ga nu even eerst wat voor mezelf doen, doei, tot over een paar maanden". Schandalig gewoon. Ik pleit voor soepeler ontslagrecht indien de werknemer binnen X maanden na indiensttreden gaat zwangeren.

Uiteraard had ik zowel Dieuwke als haar partner moeten feliciteren met hun zwangerschap. Bij dezen dus.

@ Jan
Alsof je de exacte datum kunt plannen waarop je als vrouw zwanger wordt?
Volgens mij moet je dringend op biologie-les.

@IngeB:

Dank je voor je reactie, misschien een beetje late van mijn kant, maar toch:

Je hebt zeker nooit met uitzendkrachten gewerkt/ingehuurd? Freelancers zijn stukken (lees 2-3x ) zo duur als werknemers van hetzelfde kaliber. Ik zeg niet dat deze bij voorbaat niet gemotiveerd zijn, maar t.o.v. de kosten is dit zeker wel zo. We hebben het over de kosten.

Vrouwen halen waarschijnlijk vaker hun kroost van de crèche dan mannen, maar daar gaat het helemaal niet om en dat punt wil ik ook niet maken. Ze halen in ieder geval vaker hun kroost van de crèche dan vrouwen zonder kinderen. Ik maak een vergelijking tussen vrouwen met en zonder kinderen/kinderwens/zwangerschap. Niet tussen mannen en vrouwen. Je punt over duidelijke afspraken maken hierover is juist, maar weerlegt mijn standpunt niet dat dit geld kost. Afspraken maken kosten ook geld en gaat ten koste van motivatie van andere werknemers, dat ben je hopelijk toch wel met me eens?

Je laatste punt:

IEDERE vrouw wordt momenteel gedwarsboomd in haar ontwikkeling. Dit doordat vrouwen in NL altijd een risicogeval zijn. M.i. een van de redenen waarom vrouwen gemiddeld significant minder verdienen. Het openlijk etaleren van een zwangerschapswens zou -denk ik- het verschil in ieder geval verminderen.