Scharrelkinderen kweken op De Nieuwe Crèche
Auteur: Dieuwke van Turenhout
|
10-05-2010
|
 Mail dit artikel
De boerderijcrèche met 1,5 vierkante meter extra ruimte per peuter als dé oplossing voor overgewicht bij kinderen? Dieuwke gelooft er niets van.
Mijn oog viel onlangs op een artikel over intensieve kindhouderij. Even werd ik op het verkeerde been gebracht door de tekening van een koe ernaast. Maar nee, het ging inderdaad over crèches. Dit stuk behandelde De Nieuwe Crèche. De Nieuwe Crèche is net zoiets als Het Nieuwe Werken: duizenden mensen doen het al tijden en ineens wordt het geponeerd als de oplossing voor een of ander modern probleem. Op een toon alsof het zojuist uit de koker van top-innovator Steve Jobs himself is komen vallen (voor de echte nog-nooit-in 2010-geleefde digibeten: da's het baasje van Apple, die producent van hippe computers en telefoons).
De Nieuwe Crèche bevindt zich op een boerderij, een werkend boerenbedrijf welteverstaan. Kinderen kunnen er naar hartenlust buitenspelen, zien hoe een koe gemolken wordt, hoe konijntjes eten en het landleven ruiken. Als klap op de vuurpijl worden de gebruikelijke prutjes van broccoli, boon, appel of peer ter plekke geoogst en klaargemaakt.
Bovenop dit hemelse bestaan op aarde (want lekker old-school, retro en weg-van-de-snelweggerig) hebben boerderijkinderdagverblijfkinderen anderhalve vierkante meter meer ruimte dan ‘normale' kinderdagverblijf kinderen. Geen kistkalveren, maar scharrelkinderen!
Ik doe zo enorm cynisch niet omdat ik tegen enige vorm van buitenspelen ben. Verre van. Niet omdat ik anti-agrarisch ben (ik ben in de klei geboren en in de kas opgegroeid) en al helemaal niet omdat ik vind dat boeren gedwongen bij hun leest moeten blijven. De opa en oma van onze dochter vinden immers niets mooiers dan met de kleine op de arm en soms al aan de hand, de stallen in te gaan.
Wat me stoort is hoe boerderijcrèches - die er dus al jaren zijn - ineens worden verkocht. Namelijk als ‘de oplossing voor te dikke kinderen die weinig bewegen en denken dat melk uit de fabriek komt.'
Juist ja. Dát probleem. Van die kinderen die geen flauw benul hebben. Die geboren en getogen zijn naast de Aldi, Lidl of misschien wel de Albert Heijn in Rotterdam Centrum. Kinderen van ouders die zelf trouwens ook ver van het platteland geboren, getogen en gesetteld zijn. Zij leggen hun kinderen niet uit dat melk niet in een pak groeit, omdat ze dat helemaal niet weten. Ze hebben geen idee wat er op een boerderij gebeurt. En hun kinderen groeien ondertussen dicht door gebrek aan speelruimte en een overdaad aan Playstation en cola.
Maar wacht eens even: baby'tjes kunnen helemaal niet rondrennen. Dreumesen krijgen op geen enkele crèche een Playstation in de plakkerige knuistjes geduwd. En mocht je een in en in lui kind hebben (gekweekt), zou het dan werkelijk de hele dag vrolijk buitenspelen op de boerderijcrèche? Ik gok dat het zijn ruim vierenhalve meter uitsluitend gebruikt om riant op te gaan liggen herkauwen. Het is toch ook helemaal niet logisch om je kind ver weg op het platteland naar de crèche te brengen als je zelf nog nooit een boerderij van dichtbij hebt gezien?
Dus als je aan de rand van een agglomeratie woont, dicht genoeg bij een boerderijcrèche, zou ik zeggen: doen. Je brengt je eigen liefde voor het buitenleven goed over op het nageslacht.
Zo niet: lekker naar een crèche in de stad. Gewoon thuis wat minder vaak cola in het flesje doen, dat heeft direct effect op het gewicht. En de gedachte dat melk in een pak groeit, daar krijgen ze niks van.
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek
'Dieuwke van Turenhout'
Reageer, print of deel dit artikel
|
|
