De gelukkige deeltijdvrouw
Auteur: Dieuwke van Turenhout
|
08-03-2010
| Reacties: 4
|
 Deel dit artikel
Jarenlang was de parttime werkende vrouw in Nederland een wat sneue diersoort. Ze liep achter, was ambitieloos en kreeg vaak ook nog een burn-out. Maar het tij keert, merkt Dieuwke.
Kakelvers onderzoek vorige week in de media: Nederlandse vrouwen willen niet fulltime werken
Is dit nieuws? Welnee zeg. Ieder jaar wordt een nieuw onderzoekje gedaan, maar de uitkomst is al decennialang hetzelfde.
De inhoud was voor mij in ieder geval dus bepaald niet vernieuwend. Maar wel iets anders: de toon. In mijn herinnering gaan berichten over parttime werkende vrouwen altijd vergezeld van termen als ‘achterblijven', ‘glazen plafond' en ‘burn-out'. Ik kan er niets aan doen, maar ik moest altijd aan Statler en Waldorf van de Muppetshow denken als Rouvoet en Balkenende weer eens iets over gezinnen, arbeid en deeltijdwerken te melden hadden. ‘It was pretty awful.' ‘Boehoe!' De verschrikkelijke Nederlandse vrouw. Ambitieloos. Of gewoon lui.
Zo niet nu. Het onderzoek juicht en de media juichen mee: parttime werkende vrouwen zijn gelukkig met hun deeltijdbaan. In eerdere discussies ging het nooit over zoiets banaals als geluk. Toen ging het om Omzet! Economische vooruitgang! Statistieken! Europese maatstaven!
We zijn ook ineens niet meer het staartje van Europa, zuchtend en steunend onder prehistorisch hoge parttime percentages, de laatste strohalm voor het afvoerputje. Nee, Nederland is ‘wereldwijd koploper als het gaat om deeltijdwerken'.
Ik had het eerder over psychologie van getallen, dit is je reinste taalpsychologie. We zijn winnaar. En als we winnen, dan kan dat alleen maar iets goeds zijn. Iets waar we trots op zijn. Iets waar de rest van de wereld nog wel achter komt. Misschien wel iets wat we kunnen exporteren en als gedachtengoed claimen.
En om deze glimmende medaille van vooruitgang nog wat op te poetsen: het onderzoek betreft uitsluitend ‘welvarende landen'. Hoppetee, niks Albanië of Roemenië. Niet bijklussen uit bittere noodzaak, om hongerige monden te voeden als manlief zijn schamele centen opmaakt aan lokaal gebrouwen Vodka in een modderdorp ergens ver weg. Nee hoor, gewoon domweg gelukkig met de deeltijdbaan.
Hoe kan dat nu? Waarom is deeltijdwerken ineens goed? Een vriendin van mij werkt bij Mona. Zij vertelde me enige tijd terug al dat bij economische terugslag de mens neigt naar wat vertrouwd is. Bordspelletjes. Pudding. Nu de wereld beeft van de aardschokken, banken omvallen en de arbeidsmarkt weinig houvast biedt, is het fijn dat sommige dingen gewoon bij het oude blijven. Zoals parttime werkende vrouwen. En het komt trouwens goed uit, want zoveel banen zijn er niet op het moment.
Hoe het ook zij, laten we vrouwen nu dan einderlijk zonder snijdend oordeel zelf beslissen of zij een voltijdse (40 uur), overvoltijdse (meer dan 40 uur), grote parttime (32-38 uur) of kleine parttime baan willen? Worden we met zijn allen misschien wel nog gelukkiger van.
Wellicht ook interessant:
Meer artikelen in de rubriek:
Dieuwke van Turenhout
Reageer, print of deel dit artikel
Reacties op dit artikel:
Bert | 8 maart 2010 (11:59)
Het is natuurlijk mooi als je het rustig aan dan doen met een parttime baan, tijd voor hobby's en het op orde houden van het huis. Het positieve effect is duidelijk (vrouwen gelukkig), maar het antwoord op de kosten daarvan blijven vooralsnog onbeantwoord. Het onderzoek probeerde die vraag ook helemaal niet te beantwoorden.
Dus de vraag blijft staan: wat zijn eigenlijk de gevolgen voor:
"Omzet! Economische vooruitgang! Statistieken! Europese maatstaven!"
Het bronartikel: "Veelal wordt aangenomen dat vrouwen in deeltijd gaan werken als zij kleine kinderen hebben en dat zij later weer meer gaan werken. De onderzoeksgegevens tonen echter aan dat er ook onder vrouwen van boven de 40 jaar weinig animo is om hun arbeidsuren uit te breiden." Volgens de ondezoekers blijft dat de komende decennia ook zo.
Uitstel van behoeftenbevrediging heeft veelal een voorspellende werking voor succes later in het leven. Biedt kinderen een keuze: je mag nu één lolly eten, maar als je wacht, dan krijg je er morgen twee. De kinderen die de lolly direct grijpen en opeten, blijken het later in het leven vaak een stuk slechter te doen dan de kinderen die even wachten en zo twee lolly's in de wacht slepen, die op hun beurt een succesvolle toekomst tegemoet gaan.
Als dat mechanisme ook op landenniveau werkt, wat is dan het vooruitzicht voor Nederland?
Mel | 8 maart 2010 (21:17)
@Bert; over wiens behoeftenbevrediging heb je het nu? Wat ik bedoel te zeggen is, wat bedoel JIJ te zeggen, 'k snap jouw reactie totaal niet.
Ik ben ook een grote deeltijder. Wil graag terug naar kleinere deeltijdbaan. Ben nu niet gelukkig met "work-life balans" zoals het mooi heet. Maar baas is hiermee natuurlijk niet blij. Alternatief is echter afgebrande werknemer en burnout mama. Onze maatschappij is niet ingericht op grote deeltijders, met daarbij relatief toch klein salaris die toch alles thuis zelf moeten doen. Geen budget voor nanny, huishoudster, aupair of poets. Dat is slechts aan grootverdieners voorbehouden. En de IB werkt ook niet mee, je valt net overal buiten als je dag meer werkt. Dus ik houd het voor gezien. Misschien over 10 jaar weer.
N. Biemans | 9 maart 2010 (11:48)
Interessant Mel, maar is het geen optie om thuis te werken dan? Want onlangs kom ik steeds vaker dingen tegen van het zogenaamde 'nieuwe werken' waarin op afstand werken, thuiswerken en de vrijheid van een werknemer steeds meer voorop staan. Is dat geen oplossing voor jouw probleem? Of hoe kijk je daar tegen aan? Want in de onderstaande filmpjes wordt het allemaal prachtig gepresenteerd, maar de echte nadelen komen er niet in voor. Terwijl ik ook nog erg weinig tegen argumenten heb gehoord, het klinkt allemaal wel aardig:
http://www.youtube.com/user/MultiArnoud#p/u/3/rGpXeYkYrRI
N. Biemans | 9 maart 2010 (12:17)
Interessant Mel, maar is het geen optie om thuis te werken dan? Want onlangs kom ik steeds vaker dingen tegen van het zogenaamde 'nieuwe werken' waarin op afstand werken, thuiswerken en de vrijheid van een werknemer steeds meer voorop staan. Is dat geen oplossing voor jouw probleem? Of hoe kijk je daar tegen aan? Want in de onderstaande filmpjes wordt het allemaal prachtig gepresenteerd, maar de echte nadelen komen er niet in voor. Terwijl ik ook nog erg weinig tegen argumenten heb gehoord, het klinkt allemaal wel aardig:
http://www.youtube.com/user/MultiArnoud#p/u/3/rGpXeYkYrRI
|
